Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXIIII

ccient cōmiſſis: ibi: Delicta iuuētutꝭ meę. Scd̓o a pctīsnorant̉ cōmiſſis: ibi: Et ignorātias meas. Dicit ergo¶¶ D elicta .i. peccata quę commiſi omittēdo ea quę debiifacere: b Iuuentutis męę .i. audacię p̨̄tum: ſicut iuuenes audaces p̨̄cipites ſunignorātias meas .i. peccaia que vpeīrabi ſgnoaniʳ diſe Delicta iluētutꝭ meę: et igmineris. l. reſer­ norātias meaſ ne meminere.ues ad pęnā perpetu­ Scd̓m miſcd̓iam tuarmemeam. Thren̄. j. e. Uigiᵐ gto mei tu: ꝓpt̓ bonitatē tuālauit iugum iniqͥtatūmearū in manu eius.Ecech̓. xviij. e. Si impius ęgerit pęnitentiā ab oībus pctīsſuis oꝑatꝰ ē: cuſtodierit oīa p̨̄cępta mea: fecerit iudiciūet iuſticiā: vita viuet moriet̉: Oīm iniqͥtatū eiꝰ qͣs oꝑatus eſt recordabor. Uel Delicta iuuētutis/ ad litterā:qꝛ in illa ętate magis ſolent hoīes derelinq̄re viam ęquitatꝭ.Un̄ Salomon dicit: viam adoleſcentꝭ ſibi penitꝰ eſe incognita. Prouer. xxx. c. Tria ſunt difficilia mihi: et quartū penitus ignoro: Uiam aqͥlę in cęlo: viam colubri ſuꝑ petrā: viamnauis ī medio marꝭ: et viā viri ī adoleſcētia. Propt̓ cōmēdat̉ tobiaſ: Tob̓. j. a. cum eſſet iunior oībꝰ/ nihil tn̄ puerilegeſſit in opere. Thren̄. iij. c. Bonū ē viro portauerit iugum ab adoleſcētia ſua. Eccͣs. xij. a. Memento creatoris tuiin diebꝰ iuuētutꝭ tuę. Et habēt colorē aliquē excuſatiōis hęcduo genera peccatoꝝ .ſ. peccata iuuētutis ignorātię. Demo Ecc̄j. xxxiiij. b. Uir in multis expertꝰ cogitabit multa: etqui multa didicit enarrabit intellectū: non eſt expertꝰ pauca recognoſcit. Iob. xij. b. In antiqͥs eſt ſapiētia: in multotemꝑe prudētia. De ſecundo. j. Timoth̓. j. c. Qui prius fuiblaſphemꝰ ꝑſecutor ꝯtumelioſus: ſed miſcd̓iam dei ꝯſecutus ſum: quia ignorans ſcci in inci cuulitate. Et nota eſtAnnioꝫ fui otenim ſenui.8.Uanitatꝭ. Psͣ. In corrigit adoleſcētior viā ſuā.6 619 7410ſcō 1r10 oſt21Gratię. Nsͣ Introibo aA altaro ⁊5i a4 doi. m ꝯuiquuetlętificat iuuentutē meam.2.Glorię. Psͣ. Renouabit̉ vt aqͥle iuuentus tua.Noquitie Eſa. lxv. d P. centū annoy oriet̉.et peccat centi ꝝmaiactꝰ eritAA9c10 ⁊0 ꝯvitotI. R Fn Amā ompa Iri ꝯnorInuincibiliꝰ. ꝯͣ orci. ſat tanto a toto.Item eſt gͣimplex: quę excuſat a tanto a toto.ignoratia/ Affectata quę nec a tanto nec a toto excuſat.Si. nNlor dicit̉ ignooꝯnt19. 96 H9mZ 19H990t ſcino 97 FoCſit ſcire. Affectato dicit̉. quādo aliqͥd o īduſtri⁊ ꝯmittit ſcire.no ſciātio in eo aggrauet peccatū mne magis toneat̉. br̄ ꝯporandū. Oſee. iiij. c. Quia tu ſciētiā repuliſti: repellam te ne ſacerdotio fi. garis mihi. Petita indulgētia de hoccatio ſcient̉et ignorant̉ cōmiſſis: oſtendit cauſam efficiētē remiſſiōis peccati cum dicit: e Scd̓m miſericordia tuam. Miſericordia enī dei eſt cauſa efficiēs remiſſiōis peccatoꝝ. Un̄ dicit: f Memento mei .ſ. vt dimittas peccata: ẜm miſericordia tuam. q. d. ſicut mogno multa eſt miſcia uo. ſi.militer magna multa ſūt peccata. Eſt ſenſus: Scd̓m magnitudinem miſericordię tuę memento mei/ vt magnitudinempeccatoꝝ meoꝝ adnihiles. Vnde in Psͣ. Miſerere mei deꝰẜm magnam miſericordia tuam. Item: vt ẜm multitudinemmiſericordię tuę deleas multitudinē peccatoꝝ: Un̄ ſubdit inilo Psͣ. Et ẜm multitudinē miſerationū tuarū dele iniqͥtatēmeam. Poſtea oſtēdit cām finalē remiſſiōis pctōꝝ .ſ. bonitarem delicumn addit: g ¶ropter bonitate tuaꝫ dne. c.vt dicere poſſim bonit̉atē: de dicet Pr. R eplebim̄ in boſis domus tuę. Uel ſic: vt hęc dictio/ ẜm/ notet cauſam formalem vel modum: ſicut etiam expoſitū eſt: et hęc p̨̄poſitioꝓpter notet cauſam efficientē: vt ſit ſenſus: Propter bonitate tuam .i. quia bonꝰ es: miſerere mei/ non ꝓpt̓ meritamea. Et ſicut dicit̉ in Glo. differētia eſt int̓ miſericordiaꝫ deiet bonitatem eius: quia miſcd̓ia eſt quę fit miſeris: bonitas

dn̄e. Dulcis rectꝰ dn̄s: pf pter lege dabit delinquētim bus ī via. Dirigētꝭ māſuetoſī iudicio: docebit⁊ mites vi-

iqent comiſſis: ibi: Deliciā iuuērui ineę. Scd̓o a pctīsnorant cōmiſſis: ibi: Et ignoratias meas. Dicit ergo:¶¶ Delicta .i. peccata quę commiſi omittēdo ea quę debuiratere: b i Iuuentutis meę .i. audacię p̨̄cipitis in peccatum: ſicut iuluenes audaces p̨̄cipites ſunt. c Et ignorātias meas .i. peccara que ꝑpetrabi ignorant̉. d ¶Ne memineris .i. reſerues ad pęnā perpetuam. Thren̄. j. e. Uigilauit iugum iniqͥtatūmearū in manu eius.Ecech̓. xviij. e. Si impius ęgerit pęnitentiā ab oībus pctīsſuis oꝑatꝰ ē: cuſtodierit oīa p̨̄cępta mea: fecerit iudiciūet iuſticiā: vita viuet moriet̉: Oīm iniqͥtatū eiꝰ qͣs oꝑatus eſt recordabor. Uel Delicta iuuētutis/ ad litterā:qꝛ in illa ętate magis ſolent hoīes derelinq̄re viam ęquitatꝭ.Un̄ Salomon dicit: viam adoleſcentꝭ ſibi penitꝰ eſe incognita. Prouer. xxx. c. Tria ſunt difficilia mihi: et quartū penitus ignoro: Uiam aqͥlę in cęlo: viam colubri ſuꝑ petrā: viamnauis ī medio marꝭ: et viā viri ī adoleſcētia. Propt̓ cōmēdat̉ tobiaſ: Tob̓. j. a. cum eſſet iunior oībꝰ/ nihil tn̄ puerilegeſſit in opere. Thren̄. iij. c. Bonū ē viro portauerit iugum ab adoleſcētia ſua. Eccͣs. xij. a. Memento creatoris tuiin diebꝰ iuuētutꝭ tuę. Et habēt colorē aliquē excuſatiōis hęcduo genera peccatoꝝ .ſ. peccata iuuētutis ignorātię. Demo Ecc̄j. xxxiiij. b. Uir in multis expertꝰ cogitabit multa: etqui multa didicit enarrabit intellectū: non eſt expertꝰ pauca recognoſcit. Iob. xij. b. In antiqͥs eſt ſapiētia: in multotemꝑe prudētia. De ſecundo. j. Timoth̓. j. c. Qui prius fuiblaſphemꝰ ꝑſecutor ꝯtumelioſus: ſed miſcd̓iam dei ꝯſecutus ſum: quiaiaꝯrono foci in incredulitate. Et ⁊eſtĘtatis. Psͣ. Iunior fui etenim ſenui.eUanitatꝭ. Psͣ. In corrigit adoleſcētior viā ſuā.Et Lucꝭ. xv. c. filiꝰ ꝓdigꝰ adoleſcēs dictus eſt.21Gratię. Psͣ. Introibo ad altare dei ad deum quiquuetlętificat iuuentutē meam.2.Glorię. Psͣ. Renouabit̉ vt aqͥle iuuentus tua.Nęquitię. Eſa. lxv. d. Puer centū annoꝝ moriet̉:et peccator centū annoꝝ maledictꝰ erit.Audacię temeritatꝭ: vt ẜm pͥmā expoſitioneꝫ.Inuincibilis: q̨̄ excuſat a tanto a toto.Item eſt gͣimplex: quę excuſat a tanto a toto.ignoratia/ Affectata quę nec a tanto nec a toto excuſat.Simplex dicit̉ ignorantia: qn̄ homo laborat ſcire qd̓ poſſit ſcire. Affectata dicit̉: quādo aliqͥs ex īduſtria omittit ſcire:ne ſciētia in eo aggrauet peccatū/ ne magis teneat̉ ad bn̄ operandū. Oſee. iiij. c. Quia tu ſciētiā repuliſti: repellam te ne ſacerdotio fungaris mihi. Petita indulgētia de peccatis ſcient̓et ignorant̉ cōmiſſis: oſtendit cauſam efficiētē remiſſiōis peccati cum dicit: e Scd̓m miſericordia tuam. Miſericordia enī dei eſt cauſa efficiēs remiſſiōis peccatoꝝ. Un̄ dicit: f Memento mei .ſ. vt dimittas peccata: ẜm miſericordiā tuam. q. d. ſicut magna multa eſt miſcd̓ia tua: ſimiliter magna multa ſūt peccata. Eſt ſenſus: Scd̓m magnitudinem miſericordię tuę memento mei/ vt magnitudinempeccatoꝝ meoꝝ adnihiles. Vnde in Psͣ. Miſerere mei deꝰẜm magnam miſericordia tuam. Item: vt ẜm multitudinemmiſericordię tuę deleas multitudinē peccatoꝝ: Un̄ ſubdit inilo Psͣ. Et ẜm multitudinē miſerationū tuarū dele iniqͥtatēmeam. Poſtea oſtēdit cām finalē remiſſiōis pctōꝝ .ſ. bonitarem delicumn addit: g ¶ropter bonitate tuaꝫ dne. c.f. vt dicere poſſim bonitatē: de dicit Pͣsͣ. Replebim in boſis domus tuę. Uel ſic: vt hęc dictio/ ẜm/ notet cauſam formalem vel modum: ſicut etiam expoſitū eſt: et hęc p̨̄poſitioꝓpter notet cauſam efficientē: vt ſit ſenſus: Propter bonnitate tuam .i. quia honꝰ es: miſerere mei/ non vter merita mnea. Et ſicut dicit̉ in Glo. differētia eſt int̓ miſericordiaꝫ deiet bonitatem eius: quia miſcd̓ia eſt que fit miſeris: bonitas

ꝟo quę ſit cōmuniter omnibus. h Dulcis rectꝰ dominus. Suꝑ petierat eccleſia vel vir iuſtus oſtendi ſibi vias dn̄i ſe dirigi in eis: Hic autem quaſi magiſter effectꝰ incipit docere alios vias illaſ. Et primo determinat qualis eſtdn̄s: vt ex viaꝝ eius qͣlitas poſtmoduꝫ on̄dat̉. Qualis enīdn̄s: tales vię eius:Sic̄ d̓r Prouer. iij. c.Uię eiꝰ vię pulchrę:et ſemitę eiꝰ pacificę:quia ip̄e pulcher pacificus. Propt̓ dicit: Dulcꝭ .i. liberal̓:pius miſericors eſtdn̄s pctā libent̓ dimittit gr̄aꝫ ſuā gratꝭ infūdit. Psͣ. Guſtate videte qm̄ ſuauis ē dn̄ſ. Sꝫ qꝛ miſcd̓ia ſine iuſticia remiſſio ē: dare ſine diſcretiōe/ ꝓdigalitaſ: addit: i Etrectꝰ/ .ſ. ꝓpt̓ pctā flagellat in ꝑ̄ſenti: collatꝭ rōnē vſurāquęrit. Un̄ ſequit̉: k Propter hoc .ſ. qꝛ dulcꝭ rectuſeſt: Legē dabit delinquētibꝰ ī via: ẜm quā .ſ. puniāt̉ſi male faciant: aut remunerēt̉ ſi bn̄: Quia vt dic̄ apl̓us Gal̓.iij. c. Propt̓ trāſgreſſiones lex poſita ē. Quę ſit autē illa lex:p̄e ꝓmulgat: Apocꝭ. iij. d. Ego qͦs amo: arguo caſtigo. Etī ſimul apparet dulcedo ſiue miſcd̓ia dei iuſticia. Dulcedo: qꝛ v̓berat/ ne ęt̓no ſupplicio reſeruet̉. Iuſticia: qꝛ malū relinqͥt īpunitū. Itē Legē dabit/ amorꝭ timorꝭ. Eſa.xxxiij. d. Dn̄s legifer nr̄: dn̄s rex nr̄. Prouer. vj. c. Mādatūlucerna ē lex lux. Ip̄e dedit legē amorꝭ amouit legē timoris. j. Timoth̓. j. b. Iuſto ē lex poſita/ timorꝭ .ſ. Gal̓. v. d.Si ſpū ducimini eſtꝭ ſb̓ lege. Psͣ. Tu legē poſuiſti ⁊cͣ.Gal̓. vj. a. Alt̓ alteriꝰ onera portate: ſic adīplebitꝭ legē chriſti. Itē ſicut dictū eſt: Dulcis ē/ gratꝭ dādo: Rectus rationē dati reqͥrēdo: Scd̓m declarat̉ in illa ꝑabola: Mat.xxv. b. qͥdā ꝑegre ꝓficiſcēs vocauit ſeruos ſuos tradidit illis bona ſua ⁊cͣ. Et poſt addit: Poſt multū ꝟo tꝑis venit dn̄s ſeruoꝝ illoꝝ: poſuit rōnē illis. Itē Dulcis eſt/qꝛ perire patit̉: Rectus/ quia punire obliuiſcit̉. IteꝫDulcis/ qꝛ mater. Eſa. xlix. d. Nunqͥd pōt mater obliuiſciinfantē ⁊cͣ. Verſus. Ubera mr̄is habes: verbera pr̄is habe.Itē Dulcis/ quia ſponſus: Rectus/ quia dn̄s. Ioh̓. xiij.b. Vos vocatꝭ me mgr̄ dn̄e ⁊cͣ. Itē Dulcis/ eſt affectui:Rectꝰ/ ē intellectui. Itē Dulcꝭ/ qꝛ vita: Rectus/ qꝛ via.Ioh̓. xiiij. a. Ego ſū via ꝟitaſ vita. Sꝫ qꝛ ꝟitaſ ē/ rector:Un̄ ſubdit: m Diriget māſuetos ī iudicio. Māſuetos vocat qͣſi manu aſſuetos illos qͥbꝰ dat dona ſua. Hos dirigit in iudicio: qn̄ iudiciū futurū oculis mētis ſuę oſtendit: etper hoc quoddā iudiciū quaſi p̨̄ſens in corde iuſti ſtatuit: qd̓timens/ talentū dn̄i non abſcōdit: ſꝫ lucrat̉ in illo qͣꝫtū poteſt:ne audiat illam ſnīam iudicꝭ/ Matth̓. xxv. c. Tollite talentūab eo: inutilem ſeruū eijcite ī tenebras exteriores. De iudicio dicit Augꝰ. Aſcēdat tribunal mētis ⁊cͣ. j. Corꝭ. xj.g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ non vtiqꝫ iudicarem ⁊cͣ. Ul̓iudiciū vocat p̨̄ſentē tribulationē in māſueti dirigunt̉: ſicutequus virga/ ne declinēt a recta via. De iudicio. j. Pet̓. iiij.d. Tp̄s eſt vt incipiat iudiciū a domo dn̄i. Bene ergo dicit:Diriget māſuetos in iudicio: qꝛ illi ſunt māſuetireꝑcutiūt deū murmurationē ingratitudinē: et qn̄qꝫ perblaſphemiā: ſic dirigunt̉: ſed potius offendūt cadunt.De talibꝰ dicit̉ Hiere. v. a. Percuſſiſti eos doluerūt: attriuiſti eos renuerūt acciꝑe diſciplinā: indurauer̄t facies ſuas ſuꝑ petrā noluerūt reuerti. Sꝫ boni inde inſtruunt̉ meliorant̉: ẜm d̓r Hiere. vj. b. ẜm aliā tranſlationē: Per omne flagellū erudieris hieruſalē. Et eſt qd̓ ſequit̉: n Docebit mites vias ſuas. Iaco. j. d. In māſuetudīe ſuſcipite inſitum verbū. Ezech̓. xj. d. Auferam cor lapideū carne eoꝝ: dabo eis cor carneū/ vt ī p̨̄ceptꝭ meiſ ambulēt/ iudicia mea cuſtodiāt. Eſt autē hęc differētia inter māſuetosmites. Manſuetꝰ eſt qui etſi mouet̉/ non deducit̉. Mitꝭ autēqui nec mouet̉ nec deducit̉. Item Diriget dn̄s manſuetos in iudicio futuro: vbi magnū opuſ erit directiōe: quiamagnus tumultꝰ magna preſſura erit ibi. Ibi dirigi/ eſt indexterā collocari

ſto

ſto

isheth

TethAl̓. rmitesIoth16. q. 1. c.vos aūtAl̓. ymāſuetoPsͣ. 33.

P 6. 116

j. 36.Psͣ. 118.

Ps. 50.

Psͣ. 64.

Differentia int̓māſuetū mitē

a ē inlitatē