XXIIII
Firmamētū eſt dn̄s time̓nticbus eū: ⁊ teſtamētū ipſiuſ vtꝝ mānifeſtet̉ illis. Oculi meigͦ ſemꝑ ad dn̄m: qm̄ ip̄e̓ euel-
let de laqu̓eo pedes meos.Re̓ſpice ī me ⁊ miſerere mei:f quia vnicꝰ ⁊ pauꝑ ſum ego.in Tribulationes cordis mei
aomulti qͥ de fructu cęleſti ⁊ ęterno nō cogitāt/ ſtultos repuItant eos qͥ bonā oꝑa faciūt ⁊ ſemināt ea: ſed cū venerit ęſtasex meſſis in die iudicij/ ⁊ videbūt eos qͥ ſemīauerūt fructꝰ collicere: tūc viceuerſa ſe ſtultos reputabūt/ ⁊ eos qͥ ſemīauerintcapientes: quādo dicent: vt habetur Sap̄. v. a. Hi ſunt quosaliquando habuimusin deriſum ⁊ in ſimilitudinē improperij ⁊cͣ.Et poſt Ecce quomodo computati ſunt inter filios dei: ⁊ int̓ ſanctos ſors illoꝝ eſt. Etpoſtea concludēt. Ergo errauimꝰ a via veritatis ⁊cͣ. Immortalitas ꝟo dicitur terra: quia nunqͣꝫ a loco ſuo mouet̉. Eccͣs. .j. a. Terra autē in ęt̓nū ſtat. Hanc terrā hęreditabit ſemen bonoꝝ operū .i. ꝓ eisfirmit̉ poſſidebit̉. Nec amitti poterit. Eccͣj. xliiij. c. Cum ſemine eorum ꝑmanent bona: hęreditas ſancta nepotes eorū.Gen̄. xij. b. Semini tuo dabo terram hanc. Vel poteſt legi d̓p̄ſenti ſic: Anima eius .ſ. viri iuſti/ in bonis/ patrię cęleſtis/ demorabit̉/ per contēplationē. Phil̓. iij. d. Noſtra cōuerſatio ī celis ē. Uel In bonis .ſ. exemplis ſanctoꝝ. Iobiij. d. Gaudentqꝫ vęhementer cum inuenerint ſepulchrum .i.exemplū bonorū. Memorabile ſicut ſepulchꝝ eſt monumētum mortuoꝝ viuis. Gregꝰ. Scriptura narrat fortitudinemviroꝝ: vt ad ſimilia ꝓuocet vitā īfirmoꝝ. Idē. Dū diuerſorū victricia facta cōmemorat/ nr̄a debilia cōfirmat. Et ſemēeius: id eſt filij: Hęreditabit terram: id eſt proſpere ſuccedet eis/ ad litteram. Psͣ. Non vidi iuſtum derelictū: nec ſemen eius quęrens panem. Dn̄s enī quandoqꝫ parcit filijs ꝓbonis parentibꝰ: ſic̄ econuerſo punit aliquādo filios pro malis parentibꝰ. Sap̄. iiij. a. Multigena impioꝝ multitudo nōerit vtilis ⁊ adulterinę plantatiōes non dabūt radices altas:nec ſtabile firmamentū collocabūt. Nec ſolum iſta facit dn̄siuſtis: ſed etiam in pręſenti dat ſtabilitatē mentis. Unde addit: a ¶ Firmamētū eſt dn̄s ⁊cͣ .ſ. mētem ſtabiliens/ nonomnibus: Sed: b ¶ Timentibus eum: qꝛ ipſe timor ſtabilit ⁊ firmat cor in dn̄o. Vnde dicit Gregꝰ. Ancora mentispondus timoris. Prouerb̓. xiiij. c. In timore dn̄i fiducia for. titudinis. Psͣ. Poſuiſti firmamentū eius formidineꝫ. Ecc̄j.xxvij. a. Si non in timore dn̄i tenueris te inſtanter/ cito ſubuertetur domus tua .ſ. congeries virtutū. Nec ſolum ſtabilitatē mētꝭ dat dn̄s iuſto: ſed ⁊ cognitionē ſui .ſ. dei. Vnde addit: c ¶ Et teſtamentū ipſius .ſ. dei: id eſt promiſſio eiuſeſt: d ¶ Ut manifeſtetur illis/ in pręſenti per fidē: in futuro per ſpēm. Ioh̓. xiiij. c. Qui diligit me diligetur a patre.meo: et ego diligaꝫ eum: ⁊ manifeſtabo ei meipſū. Psͣ. Longitudine dierum replebo eum ⁊ oſtendam illi ſalutare meuꝫ.Ioh̓ .xvij. a. Hęc eſt vita ęterna. vt cognoſcāt te verum deūet quem miſiſti ieſum chriſtum. Et quia tot ⁊ tanta expectatvir iuſtus a dn̄o: Ideo ſubiūgit: e ¶ Oculi mei ſemperad dn̄m: a quo .ſ. hęc accępturū me ſpero. Psͣ. Sicut oculi ancillę in manibus dn̄ę ſuę: ita oculi noſtri ad dn̄m deumnr̄m donec miſereat̉ noſtri. Uel ſic ꝯtinua: Dn̄s ita ꝓmittit ꝙ manifeſtabit̉ nob̓: Et ideo/ Oculi mei interiores .ſ. intellectus ⁊ affectus: Intellectus per cognitionē. Psͣ. Et meditatio cordis mei ⁊cͣ. Affectus per deſideriuꝫ. Psͣ. Dn̄e ante te omne deſideriū meū: f ¶ Semper ad dn̄ꝫ/ ſupple reſpiciūt: ẜm ꝙ de ſanctiſ cantamus: Qm̄ in hac peregrinatiōeſolo corpore conſtitutus/ cogitatione ⁊ auiditate in illa ęterſia patria conuerſatus eſt. Eccͣs. ij. c. Sapientis oculi in capite eius: id eſt in deo. Eccͣs. xj. c. Delectabile eſt oculis videre ſolem. Iob. xxix. d. Lux vultus mei non cadebat in terram. Contra de ſtultis. Prouerb̓. xvij. d. Oculi ſtultoꝝ in fiī ſūbus terrę. Sunt autem oculi dirigendi ad deuꝫ: vt ad finē.Psͣ. Omnis conſumationis vidi finem. Roma. x. a. Finislegis chriſtus eſt ad iuſticiam omni credenti. Item vt ad brauium. Unde in hymno. Tu eſto noſtrum gaudium: qui es futurus pręmiū. Gen̄. xv. a. Ego ſum merces tua. Phil̓. iij. c.Hoſterioꝝ oblitus ad ea ꝟo quę ſunt priora extēdēs meipſū
ad deſtinatū ꝑſequor ad brauiū ęt̓nę vocatiōis. Itē vt ad illuminatorē. Ioh̓. j. a. Illuminat omnē hominē venienteꝫ inhūc mūdū. Psͣ. Accedite ad eū et illuminamini. Itē vt gratias reddamꝰ. Eccͣj. vlt̓. c. Dāti mihi ſapīaꝫ dabo gloriā. Sꝫpoſſet dici/ ſi ſemꝑ habeas ocl̓os ī cęlis/ poterꝭ illaqueari. Adqd̓ rn̄det dicēs: Nequaqͣꝫ. g ¶ Qm̄ ipſe euellet de laq̄opedes meos. Prouer. j. b. Fruſtra iacit̉ręte an̄ oculoſ pēnatorū. Ibi dic̄ Interlin̄.Facile euadit laqueoſī terriſ qͥ ſꝑ habet ocl̓os ī cęl̓. Et nota ꝙ multi ſunt laquei:Cupiditatꝭ. Un̄ Iob. xviij. b. Baldath loq̄nsd̓ cupido dixit: Immiſit ī ręte pedes ſuos: ⁊ī macul̓ eiꝰ ambulat: tenebit̉ plāta eiꝰ laqueo.Plātā vocat extremitatē vitę: qꝛ qͣꝫto magisaccedit cupidꝰ ad finē vitę ſuę: tāto magꝭ exardeſcit ī cupiditate. Un̄ Hieroꝰ. Cū alia vitia in ſene ſeneſcāt: ſola auaricia iuueneſcit. jͣ.Timoth̓. vj. b. Qui volūt diuites fieri īcidūtPrauę ꝯſuetudīs. Pro (in laqueū diaboli.uerb̓. v. d. Iniqͥtates ſuę capiūt impiū: ⁊ funibus pctōꝝ ſuorū ꝯſtringit̉.Praui exēpli. Oſee. v. a. Laqueꝰ facti eſtꝭ ſpeculationi ⁊ ręte expāſū ſubt̓ thabor. Hoc dic̄mal̓ p̨̄latꝭ: qͥ ſuo exēplo alios trahūt ad pctm̄.Perplexitatꝭ. Psͣ. Funeſ pctōꝝ circūplexi ſūtTēptatiōis. Hiere. l. d. Illaqueaui te (me.et capta es babylon: ⁊ neſciebas.Inepti timoris .ſ. male humiliātꝭ. Psͣ. Laqueum ꝑauerūt pedibꝰ meiſ: ⁊ incuruauerūt aīaꝫPraui amoris. Eccͣs. vij. d. Inueni (meam.amariorē morte mulierē q̨̄ laq̄us venatoꝝ ē.Eccͣj. ix. a. Ne reſpicias mulierē multiuolaꝫ:ne forte incidas in laqueos illius.Pęnę. Psͣ. Laq̄us ꝯtritꝰ ē ⁊ uos liberati ſumꝰIob. xiij. d. Poſuiſti ī neruo pedē meū. Prouer. xj. c. Quicauet laq̄os ſecurꝰ erit. Et qꝛ tot ſūt laquei: h ¶ Reſpice/ odn̄e. Nō dic̄ aſpice. q. d. ego ſū retro te. Lucꝭ. xxij. g. Reſpexit dn̄s petrū. Ecc̄j. .xj. b. Eſt hō marcidꝰ ⁊ egēs recuꝑatiōeplꝰ deficiēs ꝟ̓tute: ⁊ abūdās pauꝑtate: ⁊ oculꝰ dei reſpexit illū in bono: ⁊ erexit eū ab hūilitate ip̄iꝰ. ¶ In me creaturātuā. Psͣ. Oꝑa manuū tuarū ne deſpicias. Sap̄. xj. d. Nihilodiſti eoꝝ q̨̄ feciſti. Psͣ. Protector nr̄ aſpice deꝰ: ⁊ reſpice infaciē chriſti tui. Reſpice dico: ocul̓ miſcd̓ię tuę: ſic̄ reſpexiſtipetrū: Lucꝭ. xxij. g. Hoc eſt ꝙ addit: Et miſerere mei/ Ꝙaūt miſereri debeat: on̄dit vſqꝫ ad finē pſalmi ꝑ totū. Et ponit. xiiij. cāſ. Prīa cā ē: qꝛ ſolū deū q̨̄rit. Un̄ dic̄: k ¶ Quiavnicꝰ ſū. q. d. nō diuiſuſ ad ml̓ta q̨̄rēda: qꝛ vnā petij a dn̄o:hanc requiram vt inhabitem in domo dn̄i ⁊cͣ. j. Regꝭ. j. a.Fuit vir vnus ⁊cͣ. Hoc nō poteſt dicere: qui plures habet ꝑſonatꝰ: qꝛ mōſtꝝ eſt .i. vna ſub̓a ⁊ plures ꝑſonę. Cantꝭ. vj. c.Una ē colūba mea. ij. Regꝭ. j. d. Sic̄ mat̓ vnicū diligit filiū:ita diligebā te. Lucꝭ. vij. b. Ecce d̓fūctꝰ efferebat̉ mortuꝰ filiꝰvnicꝰ mr̄is ſuę. Et ſeqͥt̉ ibi / ꝙ dn̄s ſuſcitauit eū. Qd̓ enī vnūeſt nō p̄t eē in diuerſis locꝭ: Sꝫ ſic̄ d̓r Mat. vj. c. Ubi ē theſaurꝰ tuꝰ: ibi ē ⁊ cor tuū. Un̄ qͥ multos theſauros habet: corhabet diuiſū: ⁊ ita nō eſt vnicꝰ. Oſee. x. a. Diuiſū ē cor eoꝝ:nūc īteribūt. Un̄ ſi q̨̄rat̉ a talibꝰ: qd̓ nomē ē tibi: Rn̄dere pn̄tLegio: ſic̄ rn̄dit diabolꝰ: Mar. v. a. Scd̓a cā ē pauꝑtas ſpūalis. De qͣ dic̄: l¶ Et pauꝑ ſu ego: ꝟtutibꝰ .ſ. in mei reputatiōe. Lucꝭ. xvij. c. Cū oīa ꝗ p̨̄cępta ſt̓ vob̓ feceritꝭ dicatꝭ ſerui īutiles ſumꝰ: qd̓ debuimꝰ facere fecimꝰ. Gregꝰ. Un̄ mensdignior efficit̉: inde ſibi īdigna videt̉. Itē pauꝑ rebꝰ ⁊ ſpū īꝟitate/ q̨̄ pauꝑtas p̄ciū ē regni cęloꝝ. Mat. v. a. Btī pauperes ſpū ⁊cͣ. Tertia cā eſt anguſtia ſiue tribulatio cordis iuſti.Un̄ adiūgit: m¶ Tribulatiōes cordis mei multiplicate ſūt. Tribulat̉ enī vir iuſtꝰ intus ī corde ꝓpt̓ mala alioꝝ.
Psͣ. 33.
38
Pe
em?
Zadik
Eſt laqueꝰ
Psͣ. 36.
Psͣ. .118.
Psͣ. 56.
Ps .123.
1Psͣ. 88.
Psͣ. 137.Psͣ .83.
Ps. 90.
Psͣ. 122.
Cauſe qͣre deusdebeat miſereriPsͣ .26.
sͣ. 18.Psͣ. 37.
endi ſunt adis raPsͣ .118.