Pſalmus
k Uias tuas domine demoncſtra mihi: ⁊ ſēmitas tuas edocę me. Dirige̓ me in veritates tua ⁊ doce me: quia tu es deꝰ
ſalua̓tor meus: ⁊ te ſuſtinuitota die. Reminiſcere miſerationū tuarū dn̄e: ⁊ miſe̓ricordiaꝝ tuaꝝ q̨̄ a ſęculo ſūt.
a ¶ Uias tuas dn̄e ⁊cͣ. Captata beniuolentia/ facit ꝓpheta petitionem ſuam in perſona eccleſię ⁊ cuiuſlibet iuſti. Dicitergo: Uias tuas: id eſt mandata per quę ad te qui es veravita reuertar: b ¶ Demonſtra mihi: dicit eccleſia qͣꝫtumad minores. Matth̓. xix. c. Si vis ad vitā īgredi/ ſerua mādata. c ¶ Et ſemitastuas edoce me: ideſt conſilia ⁊ ſecreta etmyſtica legis/ qͣꝫtū adperfectos/ qui cōſiliaadimplēt. d ¶ Dirigeme: ne errem: e ¶ Inveritate tua: id eſt īfide vera vel euāgelica regula. Gal̓. ij. b. Vt veritas euangelijꝑmaneat apud vos. Quę eſt/ vt dicit Glo. quia ī chriſto neqꝫpręputiū/ neqꝫ circūciſio aliqͥd valet: ſꝫ fides q̨̄ per dilectioneoperat̉. Gal̓. v. b. f ¶ Doce me: per charitatē. j. Ioh̓. ij. d.Unctio eiꝰ docet vos de omnibꝰ. Et ideo hͦ fac̄: g. Quia tues deus: qͥ me creaſti. h¶ Saluator meꝰ: qͥ me recreaſti.Ad hͦ em̄ me feciſti/ vt ī vitā ęternā me introduceres. Ad hocme recreaſti/ vt ad illā me reduceres: Et ſic allegat chriſti bonitatē. Poſtea allegat ſuā patiētiā: ¶ EEt te ſuſtinui: flagelantē: k ¶ Tota dię: id eſt toto feruore tribulationis. VelTe ſuſtinui: pręmia differētē: tota die .i. tota pręſēti vita.Moraliter/ dicit vir iuſtus: a ¶ Uias tuas dominedemonſtra mihi: ſicut dicit̉ in hoc Psͣ. Uniuerſę vię dn̄imiſericordia ⁊ veritas. In miſericordia venit ſaluare mūdū:In veritate veniet iudicare eum. Has ergo vias debet petere vir iuſtus demōſtrari ſibi: vt pͥma via moueat eum ad amorem: ſecūda ad timorē. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dominꝰ pervias rectas ⁊cͣ. De prima via: Ioh̓. xvj. f. Exiui a patre ⁊ veni in mundū. De ſecūda: Matth̓. xxiiij. c. Uidebunt filiū hominis venientē in nubibꝰ cęli/ cum virtute multa ⁊ maieſtate.c ¶ Et ſemitas tuas edoce me. Semitę dn̄i ſunt quibusvenit ad nos ſecreto ⁊ occulte. Et ſunt duę. Una qua venit inmentē ad ſanctificationē. Alia qua venit in morte ad carnis etanimę diſſolutionē. De prima/ Ioh̓. xiiij. c. Ad eū veniemuset manſionē apud eum faciemꝰ. De ſecūda/ Lucꝭ. xij. e. Sintlumbi veſtri p̨̄cincti: ⁊ lucernę ardentes in manibus veſtris: ⁊vos ſil̓es homībus expectātibus dominū ſuū/ qn̄ reuertat̉ anuptijs: vt cū venerit ⁊ pulſauerit/ cōfeſtim aperiāt ei. Venitem̄: vt animā quam dedit/ recipiat. Pulſat: vt per carnis moleſtiam/ mortem vicinam oſtēdat. Bene ergo primo vias vocat/ et quaſi viſui ſubiectas ſibi oſtendi poſtulat: quia vterqꝫaduentus: vnus manifeſte fuit: alius manifeſte futurus eſt/ vtdictū eſt. Iſti autē duo vltimi modi / ſemitę dicunt̉: et edocerinō oſtēdi petunt̉: qꝛ vtroqꝫ modo occulte venit dominꝰ. Iobix. b. Si venerit ad me non videbo eum / ſi abierit nō intelligā.d ¶ Dirige me ⁊cͣ. Petierat ſupra ſibi oſtēdi vias dn̄i .ſ. miſericordia ⁊ veritatem. Sed quia cum venerit in via veritatisſiue iuſticię/ etiā iuſticias iudicabit: ſicut dicit ī Psͣ. Cū accepero tempus ego iuſticias iudicabo: petit hic vir iuſtus: vtdn̄s dirigat eum: ne tūc in eo tortuoſitas aliqua inueniat̉: Iōdicit: Dirige me in veritate tua .i. veritatē iudicij tui inſere cordi meo: Et ſic nō incuruabit̉ ad īfima: ſed diriget̉ ad te.Unde dicit Abacuk. ij. a. Super cuſtodiā meā ſtabo ⁊ figamgradum ſuꝑ munitionē: et ꝯtemplabor vt videam quid dicat̉mihi: ⁊ quid reſpondeā ad arguentē me. Et. jͣ. in eodē capitulo: Qui incredulꝰ eſt/ nō erit recta aīa eiꝰ ī ſemetipſo. Qui em̄nō credit iudiciū futurū: incuruat aīaꝫ ad t̓rena ⁊ vana cupiēda et quęrēda. Sic gͦ petit dirigi voluntatē ſuam et affectum:Sed quia quādoqꝫ dirigit̉ affectus ad aliquid appetendum:nec tamē propter hoc illuminat̉ intellectus ad illud inueniendum: Ideo addit: f¶ Et docę me: vt .ſ. nō ſolū te cupiā: ſꝫetiā voluntatē facere ſciā. Psͣ. Doce me facere volūtatē tuā.g ¶ Quia tu es deus ſaluator meꝰ ⁊ te ſuſtinui totadie. Hoc exponit̉ vt ſupra. Poſſet etiā exponi totū de vijspͥmi aduētꝰ/ cū dr̄: a ¶ Uias tuas dn̄e demōſtra mihi.Uiator em̄ ꝓprie fuit dn̄s in pͥmo aduentu: ẜm ꝙ admiranshieremias dicit: Hiere. xiiij. b. Quare qͣſi colonꝰ futurꝰ es in
terra: ⁊ quaſi viator declinās ad manēdū? Et habuit viatoriſte vias: et habuit ſemitas. Quę ſint vię: et q̨̄ ſint ſemite/ deſcribit Caſſiodorꝰ/ dicēs: Uię ſunt quas cōmeantiū generaliter licentia prouagat̉. Semitę q̨̄ anguſto calle dirigunt̉: necvulgo notę ſunt: ſed occultis itineribꝰ ambulant̉. Uię cōmunes ⁊ omnibꝰ notę: fuerunt/ pauꝑtas/ labor ⁊vilitas: de quibꝰ dicitPsͣ. Pauper ſū ego⁊ in laboribus a iuuētute mea: exaltatꝰ aūthūiliatus ſum ⁊ cōturbatus. Ego cū pondere .ſ. dominꝰ cęli ⁊ terrę/ pauꝑ ſum/ ecce paupertas: ⁊ ī laboribus ecce labor: exaltatus autē in cruce hūiliatus ſum/ eccevilitas. Has igit̉ vias debet petere vir iuſtus ſibi oſtendi: vtꝑ eas poſt dn̄m ambulet. Un̄ dicit̉. jͣ. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰ paſſus eſt ꝓ nobis/ vobis relinquēs exemplū vt ſequamī veſtigia eius. Paſſus eſt dico illa tria .ſ. paupertatē/ laborē/ ⁊ vilitatem. Semitę vero quę ſolis indigenis notę ſunt: in chriſto fuerunt: charitas/ ⁊ hūilitas ipſius: quę etiā priuatis diſcipulis fuerūt aliquādo minus notę. Semitā em̄ charitatis adplenū non nouerat petrus: qn̄ audito a chriſto ꝙ morituruseſſet pro genere hūano/ īcrepauit eū/ dicens: Abſit a te dn̄eꝫnon erit tibi hoc: Matth̓. xvj. d. Vnde dn̄s increpauit eū ꝙſemitā iſtam ignoraret dicēs ei: Uade poſt me ſathana/ ſcandalū mihi es: qꝛ nō ſapis ea quę dei ſunt/ ſed qͥ hominū. q. d.neſcis ſemitā/ ⁊ ſi forte ſcias viā. Itē ſemitā hūilitatis chriſtiignorabat idē petrus: qn̄ dn̄o volenti lauare pedes eius/ contradixit/ dicens: Dn̄e tu mihi lauas pedes? Et poſt: Non lauabis mihi pedes in ęternū: Ioh̓. xiij. a. Un̄ et dn̄s dixit ei:Qd̓ ego facio tu neſcis modo: ſcies aūt poſtea. q. d. tu neſcismodo ſemitā hūilitatis. Et ad qͥd ꝑetit ſibi vias on̄di ⁊ ſemitas doceri/ ſubiūgit: d ¶ Dirige me/ in vias tuas ⁊ ſemitastuas: Et hoc: e An v̓itate tua: nō ī falſitate hypocritaꝝ:qͥ vident̉ ambulare ī vias ⁊ ſemitas dn̄i ẜm ꝟitatē hominū:qui non reſpiciunt niſi exteriora: ſed non ambulant in veritate dei: qui ſcrutatur corda ⁊ renes. fi Et doce me. Supradixit: ſemitas tuas edoce me: et hic iterum addit: doce me.Primo petijt vt ſciret ſemitas: hic petit vt ſciat ire per eas.Primū em̄ docere/ dic̄ doctrinā ſciētię. Secūdū dic̄ doctrinā exꝑientię. Et allegat ꝙ dn̄s hͦ debet facere: g QQuia tues deꝰ ſaluator meꝰ ⁊cͣ. vt ſupra. l ¶ Reminiſcere ⁊c̄.Secūda pars in qua petit eccleſia ꝓ ſuis mēbris: vl̓ quilibetiuſtus peccata ſibi dimitti. In pͥma em̄ parte petijt ſibi viamoſtendi/ ⁊ ſe in illa dirigi. Sed qꝛ in illa via nō pōt bene dirigioneratꝰ peccatis: Ideo petit hic exonerari. Et vt exoneret̉:primo captat beniuolentiā dei ab actu miſerendi: ibi: Reminiſcere miſerationū tuaꝝ. Secūdo ab inſita natura miſerēdi: ibi: Et miſericordiaꝝ tuaꝝ. Tertio a ꝑſeuerantia:ibi: Quę a ſęculo ſūt. Dicit ergo: Reminiſcere .i. memorē te eſſe iterū oſtēde: m ¶ Miſerationū tuaꝝ .i. opeꝝmiſericordię q̨̄ patribꝰ exhibuiſti. n ¶ Et miſericordiarūtuaꝝ: q̨̄ tibi naturalit̓ inſitę ſūt. Hiere. xiiij. d. Solij gl̓ię tuęrecordare: ne irritū facias fędꝰ tuū nobiſcū. Soliū glorię eiꝰeſt miſericordia: ẜm ꝙ dicit̉ in collecta: Deus qͥ omnipotētiatuam parcēdo maxime ⁊ miſerēdo manifeſtas. Psͣ. Suauisdn̄s vniuerſis ⁊ miſeratiōes eius ſuꝑ oīa oꝑa eius/ Ecce ſoliū. o Quę a ſęculo ſunt .i. ab initio ſęculi. Statim em̄in adā apparuer̄t miſeratiōes eiꝰ: quē ꝓ peccato nō dānauit:ſed ei pęnitētiā miſericordit̉ iniūxit/ dicēs: In labore vultustui veſceris pane tuo ⁊cͣ. Gen̄. iij. d. Et ab adam vſqꝫ ad nosdeſcenderūt: qꝛ nunqͣꝫ defuit alicui dei miſcd̓ia. Thren̄. iij. c.Miſericordię dn̄i ml̓tę: qꝛ nō ſumꝰ cōſumpti: Tū ꝓpt̓ pctm̄adę: Tū ꝓpt̓ ꝓpria q̨̄ qͦtidie cōmittimꝰ. Et addit ibi: Et nōdefecerūt miſeratiōes eiꝰ. Item miſcd̓ię dn̄i/ ſunt a ſęculo. l.ante ſęculū .ſ. ab ęterno: qꝛ miſcd̓ia dei eſt ipſe deꝰ. Psͣ. Hiſericordia dn̄i ab ęterno: Miſerationes eius ſunt a ſęculo. l.ab initio ſęculi: vt expoſitū ē: qꝛ tūc pͥmo habuit cui miſeret̉.¶ Captata beniuolentia petit exonerari a pctīs: Et pͥmo aſciēter cōmiſſis
Differētiviā et ſemuā
Al̓. rotas fac
¶ Al̓. rſalutarisPsͣ. 83
MoraliterPsͣ .24.
Semite duequibꝰ ad nosvenit dn̄s
Psͣ. 74.
Psͣ. 144
Psͣ. 142.
Psͣ .101.
Aliter