XXIIII

ę uerſi qui ſuſtinēt te noͣn cōfundent̉. Cōfundant̉r om̄esiniqua agentes ſuperuacue.

peſiderādū: De qua eleuatiōe dicit̉ Iob vij. c. Elegit ſuſpēdinj qīa mea. Gregꝰ. Qui ſuꝑna nō ꝯſiderat ī his phātaſticisqſi veris bonis exultat. Secūdo oſtēdit meritū fidei ſuę/ cumoicit: ¶ Deus meus .ſ. ꝑ cultū. Fides em̄ theoſebia eſt: vtpicit Augꝰ. Tertio oſtēdit meritū ſpei vel cōfidētię cū dicit:b ¶ In te ꝯfido. Inquo etiā oſtēdit quartū meritū .ſ. hūilitatiscū dicit: in te. q. d. nōin me. Quinto oſtēditmeriū ꝑſeuerātię/ cumdicit: c ¶ Non eruheſcam. Poſtea captat beniuolentiā a ꝑſona aduerſariorūqͣꝫtum ad peccatū oris: qui parati ſūt deridere eccleſiā ſi viderent eam auxilio domini deſtitutā. Vnde dicit: d ¶ Neqꝫ irrideant me inimici mei: dęmones vel hęretici. q. d. nō ſolum ꝓpter merita me exaudias: ſed ⁊ ꝓpter maliciā inimicorum ne me irrideant. Et vere ita facies: quia non deſeris ſperantes in te. Hoc eſt quod ſubdit: e ¶ Etenim vniuerſi:generaliter: ſ ¶Qui ſuſtinēt: patienter. g ¶ Ce/ flagellantem vel pręmia differentē. h ¶ Nō confundent̉: a culpain pręſenti: nec a pęna in futuro. Suſtinemus deum/ dum patiēter portamꝰ pondus diei ⁊ ęſtus: Matth̓. xx. b. id eſt tribulatiōes: Et cum ꝓ dilatione p̨̄mij non murmuramus: ſed cumpatiētia expectamꝰ. Vere tales non ꝯfundent̉: Sed 11 Co.fundātur omnes iniqua agentes .i. cōfundent̉ illa duplici ꝯfuſione: oēs/ nullo excepto: k ¶ Iniqua agētes: ideſt inique infeſtātes me dicit eccleſia. Et hoc: l ¶ Suꝑuacue: id eſt fruſtra: quia nō deijcient me: Nauis enim petri/ ⁊ſi concutiat̉ nō tamē ſubmerget̉. Et in hoc verſu captat beniuolentiā iudicis a ꝑſona inimicorū qͣꝫtum ad peccatū operis:ſicut in p̨̄cedenti qͣꝫtum ad peccatū locutionis.X bit caput. Itē ꝑ iniquitatē. Oſee. iiij. b. Peccata populicomedent ⁊ ad iniquitatē leuabunt aīas eorum. Sed iſta eleipi. uatio mater eſt caſus. Psͣ. Eleuans alliſiſti me. Iob. xxiiij.d. Eleuati ſunt ad modicū ⁊ non ſubſiſtent ⁊ humiliabunt̉. Etbene dicit ꝙ animā leuauit ad deum: quia deus altus eſt. Psͣ111. Quis ſicut dn̄s deus noſter qui in altis habitat. Debet autēiuſtus animā leuare ad deū ꝓpt̓ multas cauſas. Primo vt videat: magis em̄ videmus ab alto. Hiere. iij. a. Leua in directum oculos tuos ⁊ vide vbi nūc ꝑſtrata ſis. Gen̄. j. a. Tenerę erant ſuꝑ faciem abyſſi. Abyſſum vocat omnia inferiora.Itē ſecūdo vt audiat. Neemię. viij. a. Aures omnis populierant erectę ad librum. Non em̄ audire poſſet homo inter tumultus terrenarum vel carnaliū cogitationū. Item tertio vtfortius pugnet. Psͣ. In petra exaltauit me: ⁊ nunc exaltauitcaput meū ſuper inimicos meos. Iob. xvij. a. Libera me domine ⁊ pone me iuxta te ⁊ cuiuſuis manus pugnet contra me.Et de Iob dicit Gregoꝰ. In altum mentē fixerat: ⁊ ideo hoſtis ad eum irrumpere non valebat. Item vt euadat laqueosdiaboli. Iob. xviij. b. Abſcondita eſt in terra pedica eius. Itēvt in deū quieſcat et refrigeriū habeat. Un̄ Auguſtinꝰ in pͥncipio libri cōfeẜ. Inquietū eſt cor noſtrū domine/ donec ꝑuenerit in te. Matth̓. xj. d. Uenite ad me omnes qui laboratis⁊ onerati eſtis/ ⁊ ego reficiā vos. Ioh̓. xvj. g. Hęc locutꝰ ſumvobis vt in me pacē habeatꝭ: in mūdo p̄ſſurā habebitis. Itēvt ſe humiliet. Vnde abraā qui dominū videbat/ dicit: Gen̄.xviij. d. Loquar ad dominū meū cum ſim puluis ⁊ ciniſ. Hęchumiliatio ſignificata fuit Gen̄. xxiiij. g. vbi dr̄ ꝙ rebecca coſpecto iſaac deſcendit de camelo: per quē ſignificat̉ ſuperbia.Item vt virtutes amiſſas recuperet. Iob. xxxix. c. Nūquidy ſapientia tuam plumeſcit accipiter/ expandens alas ſuas adauſtrum? q. d. non. Per ſe em̄ amittit homo alas virtutū: ſede ſiatum ſpirituſſācti recuperat eas/ ſicut accipiter per auſtrū.Dicit ergo vir iuſtꝰ: Ad te dominę leuaui animā meā:intirma: ad te medicū vt ſanes. Hiere. viij. g. Nūquid reſinanſio eſt in galaad/ aut medicus nō eſt ibi? Lucꝭ. iiij. d. Medicetura teipſum. Item ſtultam/ vt doceas. Ioh̓. xiij. b. Vos vocalis me magiſter et domine ⁊ bene dicitis/ ſum etenim. Iteꝫdeatem vt exaudias. j. Timoth̓. ij. c. Volo viros orare ī om-

ni loco leuantes puras manus. ij. Paral̓. xx. c. Cum ignoremus quid agere debeamus hoc ſolum habemus reſidui/ vtad te noſtros oculos dirigamus. Et ideo leuaui: quia tu esdeus meus in quem cōfido. Unde dicit: a ¶ Deus meusin te confido: quia deus/ ideo potens eſt iuuare. Et ideomerito confidendumeſt ī eo: qꝛ meus ideovult. Et ideo maximeconfidendum eſt ineo: propter quod dicit: b ¶ In te confido: non in me. Eſa.j. g. Fortitudo veſtra vt fauilla ſtupę. Itē In te nō in hoīe.Hieremię. xvij. a. Maledictus qui confidit in homine ⁊ ponit carnem brachiū ſuum. Item In te: non in diuitijs. Hieremię. xlviij. b. Pro eo qd̓ habuiſti fiduciam in munitiōibuset ī theſauris tuis: tu quoqꝫ capieris. Et quia in te cōfido:nō in iſtis: Ideo c ¶ Non erubeſcam/ euāgelij p̨̄dicationem / chriſti pauperis imitationē. Matth̓. x. d. et Lucꝭ. ix. c.Qui me erubuerit et ſermones meos ⁊cͣ. Roma. j. b. Nonerubeſco euangelium. Item/ Non erubeſcam: peccatorum meorū confeſſionem. Ecc̄i. iiij. d. Non confundaris confiteri peccata tua: ⁊ non te ſubijcias omni homini ꝓ peccatotuo. Eſa. liiij. b. Non cōfunderis neqꝫ erubeſces: quia confuſione adoleſcentię tuę obliuiſceris. Sed quis erubeſcet? Eſa.xxiij. a. Erubeſce ſidon: id venator temporaliū. Psͣ. In domino ſperans nō infirmabor. Ecc̄i. ij. b. Reſpicite filij nationes hominū: ⁊ ſcitote/ quia nullus ſperauit in domino ⁊ confuſus eſt. d ¶ Neqꝫ irrideant me inimici mei. Dęmones/ qͥ peccatores irrident: ſicut dicit Abacuk. .j. c. Tyranniridiculū eiꝰ erūt. Ibi dicit Gregoriꝰ: Tanto magis diabolꝰnos irridet: quāto magꝭ nos ſibi obediētes videt. Iob. xij. a.Deridet̉ iuſti ſimplicitas. Iob. xxx. a. Nūc deridēt me iuniores tempore. e ¶ Etenim vniuerſi qui ſuſtinent te nōcōfūdent̉/ mala ꝯfuſiōe. Hoc vt ſuꝑ exponit̉ de patiētia etexpectatione pręmij: diuites huius mūdi non ſuſtinēt dominū: id eſt nō expectant eum habere in pręmiū: ſed hic feſtinātad temporalia .ſ. ad diuitias/ delitias ⁊ honores: Ideo confundent̉ in futuro: quia ſubſtātia feſtinata minuet̉: Prouerb̓.xiij. b. Ideo dicit eis dominus Lucꝭ. vj. d. Uę vobis diuitibus qui habebitis hic conſolationē veſtram ⁊cͣ. Hos vocatapoſtolus Phil̓. iij. d. inimicos crucis chriſti. Et ibi loquit̉de cōfuſione eoꝝ dicens: Quorū deus venter eſt: quoꝝ finisinteritꝰ ⁊ gloria in ꝯfuſione eoꝝ qͥ terrena ſapiūt/ ſcꝫ diuitias/delitias ⁊ honores. De quibꝰ tribꝰ Iaco. iij. d. Nō ē iſta ſapientia deſurſum deſcendēs a patre luminū: ſed terrena animalis/ diabolica. Terrena qͣꝫtum ad diuitias: animalis qͣꝫtuꝫad delitias: diabolica qͣꝫtum ad gloriā et honores. Propterhoc bene ſequit̉: i ¶ Confundant̉ om̄s iniqua agentes ſuꝑuacue. Iniquū enim: id eſt non ęquum eſt relictocreatore/ creaturꝭ adhęrere. Et hoc etiā ſuꝑuacuę: id ē fruſtra fit: quia iſta omnia tranſeunt velut vmbra. Iob. xxvij. d.Diues cuꝫ dormierit nihil ſecū auferet aperiet oculos ſuos ⁊nihil inueniet. Itē bn̄ dicit: Suꝑuacuę: qꝛ nec etiā ī p̨̄ſentiinde habēt aliqd̓ emolumētū qd̓ valeat. Eccͣs. ij. d. Quid ꝓderit hoī de vniuerſo labore ſuo ⁊ afflictiōe ſpūs qua ſub ſolecruciatꝰ eſt? Cūcti dies eiꝰ doloribꝰ et erumnis pleni ſūt: necꝑ noctē mente reqͥeſcit: ⁊ hͦ nōne vanitas eſt? Propt̓ hoc bn̄quęrit apoſtolus Ro. vj. d. Quem gͦ fructū habuiſtis tūc inillis in quibꝰ nūc erubeſcitis? Et nota ꝙ ē multiplex cōfuſio:Perturbatiōis. Gen̄. xj. b. Uenite confundamus linguas eorum.Admiratiōis. Iob. xxxvij. a. Cōfuſum eſt cormeū ⁊ emotū de loco ſuo.Eſt em̄ Pęnitentię. Ecc̄i. iiij. c. Eſt confuſio aducenscōfuſiogratiam ⁊ gloriam.Damnatiōis. Ecc̄i. iiij. c. Eſt confuſio adducens ignominiā: de hac loquit̉ hic Psͣ.Ino rdinationis. Vnde prouerbiū: Ubi noneſt ordo ibi eſt confuſio.Uias tuas

Al̓. rexpectūtGimelAl̓. riniquefaciētes vana

x

Al̓. rexpectūtGimelAl̓. riniquefaciētes vana

Psͣ .25.

Doraliter

Psͣ .11.tus debet īaīam ſuā lenare ad deū

Ps. 26.