Pſalmus

:gͦ ⁊ plēnitudo eiꝰ: orbis t̓rarūc et vniuerſi qͥ habitant in eo.x Quia ipſe ſuꝑ maria fundā-

guit eū: ⁊ ſuꝑ flumīa p̨̄parauiteū. Quiſ aſcēdet ī motē dn̄i:aut qͥs ſtabit ī loco ſācto eiꝰ?

Ut vinea. Eſa. v. b. Uinea domini ſabaoth.Vt domꝰ. Psͣ. Domū tuā dn̄e decet ſāctitudo ⁊cͣ.Dn̄i eſt Vt ager. Hiere. xxxij. b. Poſſide agrum ⁊cͣ.terra. i. Vt hęreditas. Psͣ. Poſtula a me ⁊ dabo tibi geneccleſiates hęreditatē tuam.Ut ſponſa. Cantꝭ. iiij. b. Veni de libano ſpōſa ⁊cͣ.Vt filia. Psͣ. Audi filia ⁊ vide ⁊cͣ.Ut ſoror. Cantꝭ. iiij. c. Soror mea ⁊cͣ.Secūdo oſtēdit diuitias regni eiꝰ/ cū dic̄:a Et plenitudo eiꝰ.i. eccl̓ię: cuiꝰ plenitudo ē ꝟtutes ⁊ gr̄a: ⁊ fideles qͥ ſūt de eccl̓ia.Tertio cōmēdat euꝫ:ab amplitudīe eccl̓ię/ cū vocat eā orbē t̓raꝝ/ dicēſ: b Orbisterraꝝ .i. eccl̓ia: ī qͣ ſt̓ de qͣlibet ꝑte mūdi fideles: ē dn̄i chriſti.Un̄ ī Psͣ. dixit ei pr̄: Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hęreditatē tua: ⁊ poſſeſſionē tuā termīos t̓rę. Et gloſat ſe/ cū addit:c ¶ Et vniuerſi qͥ habitāt ī eo. Et ꝓ: id eſt. Eccl̓ia em̄ ē cōgregatio fideliū. Et bn̄ dꝫ eē ſuꝰ iſte orbis .i. eccl̓ia: d. Quiaipſe ſuꝑ maria fūdauit eū .i. fūdauit eccl̓iā in amaritudīepaſſiōis ſuę ⁊ martyrū. Act̉. xx .ſ. Spūſſanctꝰ poſuit vos epiſcopos regere eccl̓iā quā acqͥſiuit ſāguīe ſuo. Iob. xxxviij. a.Ubi eras qn̄ ponebā fūdamenta t̓rę? Uel Suꝑ maria .i. ſuꝑamaritudīes tribulationū. Gęn̄. vij. c. Ml̓tiplicatę ſt̓ aq̨̄ ⁊ eleuauerūt arcā ī ſublime. f ¶ Et ſuꝑ flumīa p̨̄parauit eū .ſ.ſuꝑ flumīa gr̄aꝝ doctrīę baptiſmi. De his duobꝰ: Ezech̓. xixc. Mat̓ tua qͣſi vinea in ſanguīe tuo ſuꝑ aquā plātata eſt. ItēSuꝑ flumia .i. ſuꝑ delectatiōes mūdi. Eccͣs. j. b. Oīa flumina intrāt mare. Abacuk. iij. b. Nūqͥd in flumībꝰ iratꝰ es dn̄e:aut in fluminibꝰ furor tuꝰ vel ī mari indignatio tua? Loqͥt̉ deꝰad animā fidelē. Mater tua .i. eccleſia/ fundata eſt quaſi vineaplātata in ſanguīe chriſti: qͥ tuus eſt .i. ꝓ te effuſus: ⁊ ſuꝑ aquātriplicē quā p̨̄diximꝰ. Un̄ ſequit̉ ibi in Ezech̓. Fructus eius ⁊frodes eiꝰ creuerūt ex aqͥs multis .i. oꝑa ⁊ p̨̄dicatiōes.X fidelis quę dicit̉ terra multis ratiōibus.Arida eſt ab humore voluptatꝭ. Psͣ. Et aridamfundauerūt manꝰ eius. Et alibi: In terra deſerta inuia ⁊ inaquoſa/ ſic in ſācto apparui tibi .i. inaīa fideli. Per cōtrariū dr̄ de diabolo. Iob. xl.c. Sub vmbra dormit in ſecreto calami in locishumētibꝰ. Matth̓. xij. d. Cū autē exierit ambulat per loca arida/ quęrens requiem et non inueniens/ dicit: Reuertar in domū meā priorē ⁊cͣ.ij. Pet̓. ij. d. Sus lota in volūtabro luti ⁊cͣ.Tribulationibꝰ terit̉. Tob̓. xij. c. Quia accęptuseras deo: neceſſe fuit vt temptatio ꝓbaret te.Infima ē .i. hūilis. Lucꝭ. xxij. c. Qui maior ē vr̄mfiat ſic̄ minor. Ecc̄i. iij. c. Quāto magnꝰ es: hūilia te in oībꝰ. Quāto magis p̄mit̉: tāto ⁊ ſolidiorefficit̉ ꝑ ſpem. Gregꝰ. Tanto ſpes ī dn̄o ſolidiorſurgit: quāto quis pro eo grauiora ſuſtulit.Fructifera eſt ſi colat̉ .ſ. vomere p̨̄dicatiōis et doctrinę. Prouerb̓. xxiiij. d. Diligēter exerce agrūtuū ⁊cͣ. Et poſtea ſubdit: Per agꝝ homīs pigritrāſiui ⁊ ꝑ vineā ſtulti viri: ⁊ ecce totū repleuerātvrticę. Eccͣi. xx. d. Qui oꝑat̉ terrā ſuaꝫ inaltabitaceruū frugū: ⁊ qui oꝑat̉ iuſticiā ipſe exaltabit̉.Obſcura eſt: qꝛ reputat ſe ignorantē ⁊ peccatorē.Et tales vere ſunt poſſeſſio chriſti. Psͣ. Poſuittenebras latibulū ſuū. Eſa. l. b. Induā cęlos tenebris ⁊ ſaccū ponam oꝑimentū eoꝝ.Firma ē ī ſe. Eccͣs .j. a. Generatio p̨̄terit ⁊ generatio aduenit: t̓ra aūt ī ęternū ſtat. Eccͣj. xv. a. Firmabit̉ ī illo ⁊ nō flectet̉. Matth̓. vij. d. Venerūtflumīa ⁊ flauerūt vēti: ⁊ irruerūt in domū illā etNunqͣꝫ mutat locū ſuū. Gregꝰ. (non cecidit ⁊cͣ.Mobilitas exterior indicat ꝙ interius nulla ſtabilitate ſubſiſtat. Hęc gͦ t̓ra ē dn̄i: ẜm illud Sap̄. iij. a. Iuſtorū aīę ī manudei ſunt: id eſt eiꝰ ſeruitio p̨̄ciſe intēta. a Et plenitudo eiꝰ:

quę eſt gratia et virtutes. Et eiꝰ eſt iſta plenitudo: quia ipſedat eā. Ioh̓. j. b. De plenitudine eiꝰ oēs accępimꝰ. Psͣ. Bn̄dic aīa mea dn̄o: ⁊ oīa q̨̄ intra me ſunt nomī ſancto eiꝰ ⁊cͣ. Etpoſt: Qui replet ī bonis deſideriū tuū. b ¶ Orbis terraꝝ.Aīa etiā dicit̉ orbis ꝓpter rotūditatē: qꝛ ſolū ęterna appetit.Et ē dn̄i: qꝛ ipſe ē pͥncipiū ⁊ finis/ a quo bona oīa aīę exeunt.Et ad quē reuerti debēt ꝑ gratiarūactionē. Apocꝭ. j. b. ⁊ vlt̓.c. Ego ſū alpha et ω. Ecc̄s. j. b. Ad locū vn̄ exeūt flumīa: reuertūt̉. Et hoc eſt qd̓ſubiūgit: c Et vniuerſi qui habitantin eo. i. vniuerſi motus boni qͥ ſunt in anima: ſūt domini/ originaliter ⁊ finalit̓. Eſaięxxvj. c. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus es ī nobis dn̄e. d Quia ipſeſuꝑ maria fundauit eū: ⁊ ſuꝑ flumīa p̨̄parauit eū.Per maria ſignificāt̉ amaritudines hꝰ mūdi ⁊ tribulatiōes:Per flumīa q̨̄ fluūt/ delitię hꝰ mūdi q̨̄ fluūt ⁊ trāſeūt. j. Ioh̓.ij. c. Et mūdꝰ trāſibit ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ. Suꝑ maria gͦ fundauit dn̄s eū: qͥ aduerſitates mūdi nō timet. f Suꝑ flumina p̨̄ꝑauit eū: qͥ mūdi delitias ꝯtēnit et horret. Propihoc dic̄ Psͣ. Iacta in dn̄o curā tuā: Ecce vbi fundat̉ iuſtꝰ .ſ.in dn̄o. Et ſequit̉: Et ipſe te enutriet: ⁊ nō dabit ī ęternū fluctuationē iuſto. Iniuſtꝰ ꝟo fluctuat: qꝛ mō timet aduerſa: mōaſpirat ad ꝓſꝑa. Quare aūt dic̄/ p̨̄ꝑauit? Quia ſic nō in iſtꝭinferioribꝰ: ſꝫ in deo fundari ē p̨̄paratio ad aſcēdēdū in cęlū:qꝛ iā eleuati ſūt a terra: mens habitat in cęlo: ⁊ corpꝰ qd̓ corrumpit̉/ ſuꝑ terraꝫ adhuc detinet̉: Propt̓ hͦ dicit Iob. vij. c.Suſpendiū elegit anima mea. Et propter hoc apte ſubdit̉:h ¶ Quis aſcēdet ī montē dn̄i: vt poſtea dicemꝰ. Sꝫ pͥusexponamꝰ hoc de eccl̓ia q̨̄ dicit̉ mōs dn̄i ⁊ locꝰ ſanctꝰ eius: qꝛin ea eſt vitę altitudo: et ipſe ſanctificauit eā ſanguine ſuo: ſic̄dicit apl̓s Eph̓. v. e. Chriſtꝰ dilexit eccleſiā/ ⁊ tradidit ſemetipſum vt illam ſanctificaret. De hoc mōte ⁊ loco ſancto dicitchriſtꝰ in Psͣ. Ego aūt cōſtitutꝰ ſum rex ab eo ſuꝑ ſion montē ſāctū eiꝰ ⁊cͣ. Quia igit̉ ꝓph̓a vocauerat eccleſiā orbē t̓raꝝ:ne crederet aliqͥs ꝙ oēs qͥ ſunt ī terra/ eſſent de eccleſia: Ideofacit quęſtionē vt poſtea ſoluat eam. Et dicit: Quis aſcendet in montē domini .i. in eccleſiā: vt ſit de eccleſia merito? Illi em̄ qui ſunt de eccleſia tm̄ numero nō aſcēdunt: ſꝫ deſcēdunt: nec ſtant ibi: ſed potius cadūt. Vnde addit: i¶ AAutquis ſtabit: per fidē ⁊ bonā oꝑationē. k ¶ In loco ſancto eius .i. in eccleſia. Soluit autē qd̓ q̨̄ſierat cū reſpondet.¶ Innocensh ¶Quis aſcēdet ⁊cͣ. Moralit̓/ poſſumꝰ ꝑ motē dn̄i ītelligere ꝯtēplationē cęleſtiū. Et bn̄ q̨̄rit: Quiſ aſcēdet ī mote dn̄i: aut qͥſ ſtabit ⁊cͣ. qꝛ pauci aſcēdūt/ ⁊ pauciores ſtāt:sͣ.qꝛ vt dr̄ ī Psͣ. Oculos ſuoſ ſtatuer̄t declinare ī t̓rā. Et alibi: Psͣ.Pro nihilo habuerūt t̓rā deſiderabilē. Debemꝰ aūt aſcēdere Debemōtē iſtū ꝯtēplatiōis ꝓpt̓ multa. Primo ad vitādū tumultꝰ derecogitationū. Matth̓. v. a. Videns ieſus turbas/ aſcendit in corenX montē. iij. Regꝭ. xix. beobᵗx a Et plenitudo eiꝰ. De qͣ plenitudīe Lucꝭ. j. c. Aue gr̄a Aliteplena dn̄s tecū. Psͣ. Miſcd̓ia dn̄i plena eſt t̓ra. b rbis tā virterraꝝ i. beata ꝟgo. Sap̄. j. b. Spūs dn̄i r̄pleuit orbē t̓raꝝ. Psͣ.Et vniuerſi qͥ habitāt ī eo .i. ī ea ꝑ ſpē ⁊ ꝯfidētiā. Psͣ. Hs.Sic̄ lętātiū oīm hītatio ē ī te: Sctā dei genitrix. Ipſa ē em̄ ciuitas refugij: Ioſue. xx. d. ¶ Quia ipſe ſuꝑ maria l. amaritudīes tribulationū. e ¶ ūdauit eū: vt ī nullo moueret.Eccͣi. xxiiij. a. In fluctibꝰ marꝭ ambulaui. f ¶ Et ſuꝑ flumina: carnaliū voluptatū: ¶ ¶ Pręꝑauit eū orbē .i. beata vltginē/ qͣſi exēplar. Eſa. ij. a. Hos ꝑꝑatus. h ¶ Quis aſcedet in mōtē dn̄i .i. ad beatā v̓ginē adorādā ⁊ ſalutandā.Sex gradibꝰ aſcēdit̉ ad hūc montē: qͥ ſūt ſex v̓tutes/ q̨̄ breuit̓notant̉ Lucꝭ. j. c. Duę ī cogitatiōe ⁊ affectiōe: qͣttuor ī ẜmone. Prima ē verecūdia: Turbata ē in ẜmone eiꝰ. Scd̓a: prudētia: Cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutatio. Tertia modeſtia ſermonis: Quō fiet iſtd̓. Quarta ꝓpoſitū v̓ginitatis: Qm̄ virūnō cognoſco. Quinta obediētia ꝓmittēdo: Ecce ancilla dſti.Sexta magnitudo: Fiat mihi ẜm verbū tuū.

Psͣ. 92.MyſticePsͣ .2.-

Ps. 10i.

i Ln̄ſ eſsͣ. 2. terra .i.eccleſia

Psͣ. .44.

Psͣ .2.

Psͣ. .55.

Myſtice

Psͣ .2.

Moraliter:Psͣ .94.Psͣ. .62.

Moralita

Aīa iuſtidicit̉ t̓ra:quia

Psͣ .17.

graiti.Sevirginē beatā.

Mohilitasſtat. Hęc gͣidei ſunt: id eſ