XXI
gͦ diu̓iſerūt ſibi ve̓ſtimēta mea:c ⁊ ſuper veſtem meā miſeruntſortē. Tu̓i aūt dn̄e nē relōgafuerꝭ auxiliū tuū a me: ad defēſꝫ ſionē meāt ꝯſpice̓. Eru̓e a fra
mea deꝰ aīaꝫ meā: ⁊ de māun canis vnicā meāˣ Salua men ex ore leoniſ: ⁊ a cornibꝰ vnio corniū hūilitatē meā. Narrahͦ bo nomen tuū fratribꝰ meis:
ct i. Psͣ. Euge euge vider̄t oculi nr̄i. ¶ Diuiſerūt ſibi:milites. b ¶ Ueſtimēta mea: ī quattuor ꝑtes. c Et ſuꝑaeſtē mea miſerūt ſortē .i. ſuꝑ tunicā incōſutilē: ẜm ꝙ haper Ioh̓. xix. d. Milites cū crucifixiſſent eū/ accęperūt veſtimeta eiꝰ: ⁊ fecerūt qͣttuor ꝑtes: vnicuiqꝫ militi partē: Erat aūttunica incōſutilis deſuꝑ cōtexta per totū:Dixerunt gͦ ad inuicē:Nō ſcindamus eam:ſꝫ ſortiamur de illa cuius ſit. Et ſubiungituāgeliſta: ꝙ illud factū eſt a militibus: vtęc ſcpͥtura īpleret̉ .ſ.Diuiſer̄t ſibi veſtimēta mea ⁊cͣ. Poſt orat chriſtꝰ. Et pͥmo petit auxiliū velox/ dicēs illi ita: d ¶ Tu aūt dn̄e: pater:eſ Ne elongaueris auxiliū tuū a me: ſꝫ accelera me iuuare. Secūdo petit auxiliū/ nō tm̄ velox: ſed ⁊ ſedulū/ dicēs:f¶ Ad defenſionē meā cōſpice: id ē cōtinue/ vel ex totoaſpice. Deinde oſtendit a qͥbꝰ petit liberari. Et pͥmo a morteibi: h ¶ Eruę a framea de .i. a morte quę ſcindit ⁊ diuiditaīaꝫ a corpore: i AAnimā mea: tibi ſimilē. Secūdo petit liberari chriſtus a poteſtate diaboli. Un̄ dicit: k Et de manu canis .i. de poteſtate diaboli: Erue ¶ Unica mea: id ēaīaꝫ meā. Dicit̉ em̄ diabolꝰ canis. Un̄ in ꝑſona eiꝰ dic̄ goliasad dauid. j. Regꝭ. xvij. f. Nūqͥd ego canis ſum ꝙ tu venis adme cū baculo? Golias/ diabolū: dauid/ chriſtū: baculus/ crucēſignificat. Et aīa chriſti bn̄ dr̄/ vnica: qꝛ p̨̄rogatiuā habuit: ⁊in īmunitate pctī qꝛ ſine oī pctō: ⁊ qͣꝫtū ad actū ⁊ qͣꝫtū ad potentiā: ⁊ iterū in plenitudine gratiarū: qꝛ dedit ei ſoli deꝰ pr̄ nōad menſurā: Ioh̓. iij. d. Sed videt̉ ꝯtrariū: Zach̓. xiij. c. Framea ſuſcitare ſuper paſtorē meū ⁊ ſuper virū cohęrentē mihidicit dominꝰ .i. ſuꝑ chriſtū. Et hoc dicit chriſtꝰ: Eruę a framea .ſ. vt nō moriat̉. Sꝫ petit vt nō detineat̉ ſub framea .ſ. vtcito reſurgat: qd̓ notat cum dicit: Eruę. Tertio petit liberari ab impetuoſo clamore iudęorū: de quo dicit: m ¶ Saluame ex ore leonis. Hiere. xij. b. Facta eſt mihi hęreditasmea quaſi leo in ſilua/ dedit ꝯtra me vocē ſuam. Quarto a ſuperbia romanorū: ibi: n ¶ Et a cornibus vnicorniumſalua humilitatē meā .i. me humilē. Dicebant̉ em̄ romanivnicornes propter monarchiā quam habebant. Totus enimmūdus ſubiectus erat eis. Cornua eorū ſuperbia eorū: quacęteros ventilabant.X a ¶ Diuiſerūt ſibi veſtimēta mea. Veſtimēta enimchriſti ⁊ eccleſię/ ſunt ſacramēta eccleſię: bona tēporalia eccleſię: ⁊ populi qui ſunt in eccleſia. Vn̄ Eſa. xlix. e. Leua oculostuos ⁊ vide: omnes iſti cōgregati ſunt/ venerūt tibi: viuo egodicit dn̄s: qꝛ omnibꝰ his velut ornamēto veſtieris. Hęc veſtimenta ſibi diuidūt: qn̄ quilibet portionē ſuam in eccleſia: velquilibet ſuam eccleſiā recipiūt. c ¶ Et ſuꝑ veſtē meā miſerunt ſortē. Veſtimēta in plurali/ dicunt̉ prębendę ⁊ minores eccleſię. Veſtis in ſingulari/ dicit̉ cathedralis eccleſia: quānō diuidūt: qꝛ nō poſſūt: ſed mittūt ſuꝑ eā ſortē: in quo notat̉eoꝝ ꝯtētio/ qͥ nō poſſūt vnanimiter eligere: ſꝫ ſorte .i. caſu fiūthodie epiſcopi. Appellāt em̄/ ⁊ tūc ponit papa ep̄m aliquē dequo nō ſperabat̉: ẜm ꝙ dr̄ Ecc̄i. xj. a. Inſuſpicabilis portauitdiadema. d ¶ Tu autē dn̄ę. Oratio ē chriſti vl̓ eccleſię: qͣſiilli ita diuidūt me et cōtendūt: ſed tu dn̄e ne elongauerisauxiliū tuū a me: ſꝫ adiuua me ad reſiſtendū malicię eorū.Ad defenſionē meā cōſpicę .i. defēde me a filijs meisq̄ pugnāt cōtra me. Et ꝙ hoc petat/ oſtēdit ſubdēs: h ¶ EEruęa framea deus animā meam .i. libera me a ſchiſmaticalingua. k ¶ Et de manu canis vnicā meā .i. cathedralēeccleſia: ne veniat in manu pręlati qͥ ſit canis ꝑ cōcupiſcentiācarniſ: Dicit̉ em̄ canis eē aīal luxurioſū ⁊ guloſū. Aut qͥ ſit leob rapacitatē ⁊ cōcupiſcētiā oculoꝝ. Aut vnicornis ꝑ ferocitate ⁊ ſuꝑbiā: Et h̓ͦ ē qd̓ dic̄: Ęrue a framea deꝰ aīam meā:cde manu canis vnica meā. Salua me ex ore leoſis: ⁊ cornibꝰ vnicorniū hūilitatē meā.oīa mea ad iactantiā ꝯtra iſtud p̨̄ceptū dn̄i: Matth̓. vj. a.
Neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua/ vt ſit elemoſyna tua ī abſcōdito. Iob. xxxj. c. Si vidi ſolē cū fulgeret. IbiGlo. Sol ī fulgore/ eſt bonū opꝰ in manifeſtatiōe. Soli bonibona oꝑa ſua nō vidēt q̨̄ alijs vidēda p̨̄bent. Et ex hͦ ſeqͥt̉: a¶ Diuiſer̄t ſibi veſtimēta mea. q. d. ẜm illud Gregꝭ. dep̨̄dari deſiderat qui theſauꝝ ī via portat: oſtēdi bona mea latrōibꝰ /⁊ ipſi ſpoliauerūt me:Hoc ē Diuiſerūt/ ame: ſibi nō ad vtilitatē: ſed ad gloriā ſuā etlęticiā: b Ueſtimēta mea/ id eſt v̓tutesmeas. De qͥbꝰ veſtimētis Col̓. iij. b. Induite vos ſicut electidei viſcera miſcd̓ię benignitatē hūilitatē/ modeſtiā/ patientiā⁊cͣ. Et ꝙ ſic ꝑ vana gl̓iā amittāt̉ bona hoīs: figuratū fuit. iiij.Regꝭ. xx. c. vbi ezechias on̄dit oīa q̨̄ erāt ī domo ſua nūcijsregis babylonis: ⁊ venit eſaias ad eum/ dicēs: Quid viderūtiſti in domo tua? Et rn̄dit: Oīa q̨̄ ſūt in domo mea viderūt:Nihil ē em̄ qd̓ nō mōſtrauerim eis ī theſauris meis. Et ſtatīdixit ei eſaias: Audi ſermonē dn̄i: Ecce dies veniēt ⁊ auferētur oīa q̨̄ ſūt in domo tua in babylonē: nō remanebit quicqͣꝫait dn̄s. Per nūcios nabuchodonoſor ſignificant̉ ſuggeſtiones diaboli: vel ipſi dęmōes ſuggerētes vanāgloriā. Cęteraplana ſūt. Nec ſolū ꝑ vanāgloriā amittunt̉ veſtes iſtę ꝟtutū:ſed etiā ꝑ qd̓libet pctm̄ mortale. Vn̄ etiā de alijs pctīs tēptātnos dęmones/ vt auferāt a nob̓ iſtas veſtes. Et hoc ē qd̓ ſubdit̉: ¶ Et ſuꝑ veſtē meā miſer̄t ſortē .i. ſic̄ mittētes ſortē ſuꝑ eādē rē/ ſingl̓i ſingulas ⁊ diuerſas ſortes ponūt: ita ſinguli dęmones diuerſas temptatiōes miſerūt ſuꝑ veſtē meāvt eā auferrēt. Un̄ ipſi dicūt ſibijnuicē: vl̓ dicūt ad pctōres/illud Prouerb̓. j. b. Sortē mitte nobiſcū: marſupiū ſit vnūomniū noſtrū. Et ibi p̨̄miſſū eſt qd̓ dicūt: Inſidiemur ſanguini: abſcōdamꝰ tēdiculas cōtra inſontē fruſtra. Sed d ¶ Tudomine ne elōgaueris auxilium tuum a me: ad bonum faciendum. f ¶ Ad defenſionem mea: cōtra temptatiōes dęmonū: g ¶Cōſpice .i. ꝯtinue aſpice: qꝛ ip̄i cōtinue me infeſtāt: et ipſi veſtē laniare nitunt̉. Iob. xxx. c. Quime comedūt nō dormiūt: ī multitudine eoꝝ ꝯſumit̉ veſtimētū meū. h Erue a framea deꝰ aīaꝫ mea. Sic orare debet aīa ī anguſtia tēptiōis poſita. Framea: eſt peccatū. Un̄Ecc̄i. xxj. a. Quaſi rhomphęa bis acuta oīs iniqͥtas. k¶ Etde manu canis .i. diaboli. Unica mea .i. aīaꝫ. Et vocat̉ h̓ diabolꝰ canis/ leo/ ⁊ vnicornis. Canis lingit et oblatrat:ſic diabolꝰ in tēptatiōe lingit blandiēdo/ ⁊ latrat ſuggerēdo.Leo rapit/ ⁊ raptū fortit̉ tenet: ſic diabolꝰ rapit hoīeꝫ in ꝯſenſu vel oꝑatiōe: ⁊ fortit̉ tenet in conſuetudine. Un̄ Ecc̄i. xxj. a.Si acceſſeris ad illa .ſ. peccata/ ſuſcipiēt te dēteſ leonis: dēteseiꝰ int̓ficiētes aīas. Vnicornis ferit ⁊ īpetit cornu ſuo: ſic diabolꝰ ferit ⁊ impetit pctōres ī inferno. Eſt gͦ diabolꝰ canis ī tēꝑtatiōe: Leo in peccati ꝑpetratiōe: Unicornis ī pęnę ſolutiōe.Et ideo orat aīa fidelis/ dicens: Erue a framea deꝰ aīaꝫmeā: ⁊ de manu canis vnicā meā. Salua me ex oreleonis: ⁊ a cornibꝰ vnicorniū hūilitatē meā. o Narrabo ⁊cͣ. Tertia ꝑs: in qͣ determīat ꝓpheta multiplices fructus paſſiōis dn̄icę. Primꝰ eſt manifeſtatio nomīs dn̄i: de qͦdicit: Narrabo .i. manifeſtabo. Dicit chriſtus: Narraboinqͣꝫ cū ſuſcitaueris me. p. NNomē tuū: o deꝰ pat̓. q Fratribus meis: apl̓is. Ioh̓. xx. d. Uade ad fratres meos ⁊cͣ.Heb̓. ij. c. exponit hoc verbū apl̓us dicēs de chriſto: Nō cōfundit̉ eos vocare fratres/ dicēs: Narrabo nomen tuum fratribus meis. Iſtis aūt fratribꝰ narrauit ⁊ manifeſtauit nomēdn̄i poſtqͣꝫo ¶ Narrabo ⁊cͣ. Moraliter hͦ dꝫ dicere platꝰ. Et notāt̉h̓ tria q̨̄ dꝫ dicere p̨̄latꝰ. Vt p̨̄dicet: ibi: Narrabo. Vt ſit humilis: ibi: Fr̄ibꝰ meis. Vt ſit cōis/ nō ꝑſonaꝝ acceptor: ibi:In medio eccleſię. o Narrabo: nō tacebo. Un̄. sͣ. Cęlienarrāt: p¶ Nome tuū/ vnicū/ nō fabulas. Un̄ sͣ. Cęli enarrāt gl̓iā dei. q FFratribꝰ meis. Hic notat̉ hūilitas. Gregꝰ.Sit rector
F 5ii. jx. n
45it dīi Iraſſ
Al̓. Saluūme facal̓. ⁊vnicornioꝝ
Al. raſpice
Moraliter:
Allegorice
Moraliter
Psͣ .18.
alit̓I