XXI

g Ad tē clamauerūt ⁊ ſalui faccti ſunt: in te ſperauerunt etenon ſūt cōfuſi. Egō aūt ſumſꝫ vermiſ ⁊ non hō: opprobriūhͦ hominū et abiēctio plebis.

Fad te clamauerunt: per orationē deuotam in neceſſicaribus ſuis: ſicut. ij. Paral̓. xx. c. dixit ioſaphat: Cū ignoremnus quid facere debeamꝰ: hoc ſolū habemꝰ reſidui vt ad teaculos noſtros dirigamus. b ¶ Et ſalui facti ſunt: euaaentes manꝰ inimicorū. Nec ſolum ſalui: ſed victores effectiſunt. Unde addit: c ¶ In te ſperauerunt: cōgredientes cuꝫ hoſtibus: d EtIdeo non ſunt cōfuſi: quia ſperauerūtin te/ nō in ſe. Vnde dauid dixit philiſteoj. Regū. xvij. f. Tu venis ad me cū gladio ⁊ haſta ⁊ clypeo: ego autē venio ad tein nomīe domini exercituū dei agminumiſrael. Iudith. vj. d. Nō derelinquis pręſumentes de te: ⁊ pręſumentes de ſe et deſua virtute gloriantes/ humilias.L a ¶ AAd te clamauerūt. Hęc oīa poſſūt notari alibi inPsͣ. Reuela domino viam tuam .ſ. in cōfeſſione: ⁊ tunc ſperain eo .ſ. ſpe venię/ ſpe gratię/ ſpe glorię. Et ſequit̉ de illis tribus: Et ipſe faciet/ ⁊ educet quaſi lumen iuſticiā tuā: ⁊ iudiciūtuū tāqͣꝫ meridiē. Nō dic̄ qͥd faciet: vn̄ intelligēdū eſt de ꝓpͥoeius officio: qd̓ eſt miſereri: hoc eſt dare veniā: Et educet qͣſilumē iuſticiā tuā/ dādo gr̄aꝫ: Et iudiciū tuū tanqͣꝫ meridiē: qn̄de iudicio te ducet ad lucē ꝑpetuā dādo gloriā. Et de oratiōeſubdit: Subditꝰ eſto dn̄o: ⁊ ora eū. Hoc eſt qd̓ dicit hic: Adintie te clamauerūt: ſcꝫ in or̄one. In or̄one autē ſunt multę circūſtantię/ q̨̄ notant̉ in hoc in verſu. Ad quē quis clamet/ curquō qn̄ quid/ vnde. Ad quē: qꝛ ad deū. Vnde hic dicit: Ad11ꝰ. te. Et alibi: Ad dn̄m cū tribularer clamaui. Quis: qꝛ iuſtꝰ de.3j. bet eſſe. Psͣ. Clamauerūt iuſti ⁊ dn̄s exaudiuit eos. Et alibi:dem Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos ⁊ aures eius in p̄ces eoꝝ. Cur: ſcꝫ ꝓpterlumē gratię. Vn̄ Lucꝭ. xviij. g. Cęcus clamabat: ⁊ dn̄o quęrēti: quid vis vt faciā tibi: Reſpondit: Dn̄e vt videā. Quō: corde ore/ opere. j. Corinth̓. xij. a. Nemo poteſt dicere dominꝰieſus/ niſi in ſpirituſancto. Ibi Glo. Nemo quantuſcūqꝫ poteſt dicere vere: id eſt cogitatiōe verbo ⁊ opere/ Ecce illa tria.Quādo: maxime in tribulatiōe. Oſee. vj. a. In tribulatiōe ſuamane cōſurgent ad me. Quid: ſcꝫ vitam ęternam. Psͣ. Unampetij a domino hanc requirā ⁊cͣ. Ioh̓. xvj. e. Uſqꝫ modo nonpetiſtis quicqͣꝫ in nomine meo: petite et accipietis vt gaudiumveſtrū ſit plenum. Vnde: ex corde accenſo charitate. j. Corꝭ.xiij. a. Si linguis hominū loquar ⁊ angelorū: charitatē autēnon habeā/ factus ſum velut ęs ſonans/ aut cymbalū tinniēs.e ¶ Ego autem ſum vermis. Supra dixerat chriſtꝰ ſe nōdeſperare: licꝫ non eſſet exauditus in petitione quam fecit ẜmſenſualitatē: Sed ſe innuit a patre confortandum/ per locum aminori: quia patres antiquos cōfortauerat deus: Hic autemproſequit̉ illud/ oſtendens ſe maiorem illis patribus in naturaet in merito. In natura: quia deus ⁊ hō. In merito: quia plura paſſus. Dicit ergo: Ego ſum vermis. Ego/ cum pondere legat̉. q. d. ego in propria ꝑſona: Cum em̄ ante loqueret in perſona membroꝝ/ dicens: Deus meꝰ clamabo ⁊cͣ. nondixit ibi: Ego. Ego ergo in perſona propria: ſum vermis:id eſt ſine coitu et ſemine natus de terra: ſcꝫ beata virgine: dequa Psͣ. Terra noſtra dabit fructū ſunm. Non dixit reddet:ſed dabit: Si enim ſemen ſuſcępiſſet/ tunc fructum reddere etnō dare dici debuiſſet: Sꝫ qꝛ ſemē nō ſuſcepit/ fructū quē protulit nō reddere/ ſꝫ dare dicta eſt. In hoc gͦ ꝙ ſe vocat vermē:oſtendit ſe maiorē antiqͥs patribꝰ in natura: ſed in natura hūmana. In hoc aūt ꝙ dicit poſtea: f ¶ Et nō hō: oſtendit ſēeis eſſe maiorem in natura diuina: id eſt per naturā diuinamqua habet ip̄e ⁊ non ipſi. Eſt em̄ ſenſus: Ego ſum vermiset non homo/ tm̄ ſupple: ſed etiā deꝰ. Sic legit̉ hoc in bonode laude vtriuſqꝫ chriſti naturę. Qd̓ aūt ſequitur: g ¶ Oꝑprooriū hominū ⁊cͣ. cōmendat eiꝰ meritū: ſcꝫ qꝛ hęc paſſus ē ex obediētia. Uel etiā hoc: Ego ſū vermis ⁊ nō hōpot̓ legi de merito eiꝰ: ſic .ſ. Ego/ filiꝰ dei cōſubſtātialis patri:Sū vermis: id eſt ita vilit̓ cōculcatꝰ vt verinis: Et nō hō:ia eſt ita viliter ⁊ intantū ſicut nō eſſem hō. Poſt ſpecificat etenuſnerat illa quę paſſus eſt: in qͥbus maior fuit antiqͥs patridas quatū ad meritū. Opprobriū hominū: id eſt pecca-

torū. Eſt aūt opprobriū: qͣndo turpe aliqͥd hoī imponit̉: vtcū dicebant iudęi chriſto: Dęmoniū habes: Ioh̓. viij .f. EtMatth̓. xij. b. Hic nō eijcit dęmonia niſi in beelcebub principe dęmoniorū. h ¶ Et abiectio plebis: ſcꝫ iudeoꝝ: qn̄eo abiecto petierūt barrabā. Lucꝭ. xxiij. c. Tolle hunc et dimitte nobis barrabā. Et nota ꝙ chriſtusis propter multa. Primū eſtus: ſcꝫ ꝓpter naſcendi quaꝓpter molliciē. ij. Regū.ſedens in cathedra ſapiennter tres: ipſe eſt quaſi tenerrimꝰni vermiculꝰ. Dauid chriſtꝰ: inter tresſonas. Tertio: qꝛ vermis hyeme trāſacta egredit̉ de t̓ra: Sic chriſtus de virgine tranſacta hyeme infidelitatis. Cantꝭ.ij. c. Hyems abijt ⁊ receſſit. Eſa. xlv. b. Aperiat̉ terra ⁊ germinet ſaluatorē. Quarto: qꝛ verme ineſcant̉ piſces: ſic diabolus ineſcatꝰ fuit: qͥ qn̄ credidit glutire vermē hūanitatis chriſti: captus fuit hamo diuinitatꝭ. Iob. xl. d. An extrahere poceris leuiathā hamo? Quīto ꝓpt̓ vilitatē ⁊ cōculcationē: vtp̨̄dictū ē. Eſa. liij. b. Reputauimꝰ eū quaſi leproſū ⁊ ꝑcuſſū adeo ⁊ hūiliatū ⁊cͣ. Et Eſa. l. c. Corpꝰ meū dedi ꝑcutiētibꝰ: ⁊genas measMoraliter: Chriſtus hodie ſicut in paſſiōe poteſt dicere:e ¶ Ego ſum vermis ⁊ nō homo .i. ita vilipēſus ⁊ cōculcatꝰ a peccatoribꝰ ſicut vermis: qꝛ nec homini auderēt facereqd̓ mihi faciūt/ ⁊ in me ⁊ in mēbris. Unde cōquerit̉ ꝑ Hiere.xv. c. Uę mihi mat̓ mea: vt qͥd me genuiſti viruꝫ rixę virumdiſcordię in vniuerſa t̓ra? Oēs maledicūt mihi/ dicit dn̄s. EtHeb̓. vj. a. Rurſuꝫ crucifigē es ſibimetipſis filiū dei: ⁊ oſtētui habētes. Sed ipſe erit eis vermis ligni ẜm aliā ꝓprietatē:Dicit̉ em̄ ꝙ verme illo nihil mollius cū tangit̉ nihil duriꝰ cūtangit. Ipſe tanget eos acumine oris ſui/ dicens: Itē maledicti ī ignē ęt̓nū: quos modo ꝑ patiētiā molliter ſuſtinet: cū eūtangūt ꝑſequētes ꝑ pctm̄. Ip̄e em̄ ē patiēs redditor: Ecc̄i. v.b. Ipſe: ecce vermis. Patiēs: ecce mollicies. Redditor: ecceduricia. Heb̓. x. e. Irritā qͥs faciēs legē moyſi/ ſine vlla miſeratiōe duobꝰ vl̓ tribꝰ teſtibꝰ morit̉: qͣnto magꝭ deteriora putatis mereri ſupplicia qͥ filiū dei cōculcauerit: ⁊ ſpiritui gratięcōtumeliā fecerit? Ecce ⁊ de mollicie/ qͣ ꝑmittit ſe tangi ⁊ cōculcari: et de duricia/ qua tanget in fine. Filium dei cōculcat:vt dicit Glo. qui eum vilipendit: quod facit qui p̨̄cepta eiusomittit ⁊ cōſilia ꝯtēnit. Spūi gratię cōtumeliā facit: vt dicitGlo. qͥ eū male viuēdo a ſe abijcit. Itē de his duobus Psͣ.Supra dorſum meū fabricauerūt peccatores: ꝓlongauerūtiniqͥtatē ſuā/ Ecce dei mollicies cū tangit̉: Dn̄s iuſtꝰ cōcidetceruices pctōꝝ ⁊cͣ. Ecce duricia cū tāget. Poſtea tria generahoīm pctōꝝ innuit a qͥbꝰ paſſus ē .ſ. pͥncipes ſęculares: hoīesppl̓ares p̨̄lati eccl̓iaſtici/ ⁊ doctores. Un̄ dicit: gOpprobriū hoīm .ſ. maioꝝ. h. Et abiectio plebis .i. minorū.k Oēs vidētesIn ꝑſona aūt viri iuſti legit̉: e ¶ Ego ſū vermis ⁊ nōhō ⁊cͣ. Et notant̉ h̓ duo q̨̄ debet hr̄e vir iuſtꝰ videlicꝫ hūilitatē ⁊ patiētiā. Hūilitaſ notat̉ ibi: Ego ſū v̓mis ⁊ nō hō.Patiētia ibi: Opprobriū hoīꝫ ⁊cͣ. Et dic̄ duo ex qͥbꝰ hōdebet hūiliari: videlicꝫ ꝓpriā fragilitatē ⁊ vilitatē ī quā īcidithō ꝑ peccatū. Itē ſecūdo dignitatē quā ꝑdidit. De pͥmo dic̄:Ego aūt ſū vmnis. Iob. xxv. b. Hō putredo/ ⁊ filiꝰ hoīsvermis .i. adā factꝰ ē putredo: ⁊ filiꝰ eiꝰ .i. ꝓles tota/ ꝟmis .ſ. aputredīe natꝰ. De ſecūdo dic̄: ſi Et nō ho. q. d. amiſi dignitatē quā habuit hō in pͥma creatiōe: qꝛ factꝰ eſt ad imaginē ⁊ſil̓itudinē dei/ potēſ nō mori/ ⁊ miſeria nō affici. Ad ſil̓itudinēqͣꝫtū ad gratuita: ad imaginē qͣꝫtū ad naturalia. Sil̓ itudinemamiſit: imaginē deturpauit. Luc̄. x. e. Hō qͥdā deſcendebat ahierl̓m ī hiericho .i. a ſtatu illo digno/ ī defectū pctī: ⁊ incidit īlatrōes/ dęmones: qͥ deſpoliauer̄t eū gratuitꝭ: ⁊ plagis īpoſitis ī naturalibꝰ: abier̄t/ ſemiuiuo relicto: ecce nō hō. g Opprobriū hoīm. Hic notat̉ patiētia viri iuſti ī tribꝰ: videlꝫ īopprobrijs. Un̄ dic̄: Opprobriū hoīm. In ꝑſecutionibꝰ:Un̄ dicit: h Et abiectio plebis. In illuſiōibꝰ: Un̄ additOm̄s videntes

lixꝰ

Chriſtꝰ diciturvermis ꝓptermulta

erPō. 36.

Moralit̓in ꝑſona chriſti

ntiationis

Psͣ. 119.Psͣ. 33.Idem

Matth̓. 25. 6

Psͣ .26.

ſexpiee 3

Psͣ .128.

Psͣ. 44.

Alit̓ moralit̓in perſonaviri iuſti

Patientia viriuſti notaturin tribus