Pſalmus

gͦ longe a ſalute mea verba delictorū me̓orum. Deus meꝰclamabo per diem et nō exſꝫ audies: ⁊ noͣcte ⁊ non ad in-

kſipientiā mihi. Tū autem inſancto habitas: laus iſrael.n In te̓ ſperauerūt patres nr̄i:o ſperauerunt ⁊ liberaſti eos.

a ¶ Conge a ſalute mea: Et hoc ẜm opinionē iudęoꝝ. Etmerito quęrit: quare. Propter tres ratiōes. q. d. qͣre me cruciatibus iudeoꝝ expoſuiſti: cum ſine peccato eſſem: Eſa. liij. c.Eo ꝙ iniquitatē nō fecerit: neqꝫ dolus fuerit in ore eiꝰ. Unde⁊ pilatus rn̄dit iudęis: Ioh̓. xviij. a. Ego nullā in eo inueniocauſam .ſ. mortꝭ. Itēcum multa bona eosdocuerim: Matth̓.xxvj. e. Tanqͣꝫ ad latronē exiſtis cum gladijs ⁊ fuſtibus cōprehēdere me: qͦtidie apd̓vos eram docēs in tēplo ⁊cͣ. Item cum multa bona fecerim eis. Ioh̓. x. f. Multabona opera oſtendi vob̓ ex patre meo: ꝓpter quod eorum melapidatis. Poſt quęſtionē ponit ſolutionem: ſcꝫ quia hoc peccatū humani generis exigebat/ vt pro nobis pateret̉: Hoc eſtb ¶ Uerba: id eſt clamor: c ¶ Delictorum: id eſt peccatorum: quę ſunt: d ¶ Meorū: ſcꝫ hominū ſupple hoc exigebant. Eſaię. liij. c. Propter ſcelus populi mei ꝑcuſſi eum.Uel ẜm iſtū eūdem ſenſum/ planius poteſt cōſtrui ſic: Deusdeus meus: quare me dereliquiſti: ſicut ſupra. Et ſubdit reſponſionē: Longe a ſalutē mea verba delictorūmeorū: id eſt clamor peccatoꝝ hominū/ elongat a me ſalutēſcꝫ corporis: id eſt exigit vt patiar in corꝑe: vt ſupra dictū eſt.Uel ſic in alio ſenſu: Deus deꝰ meus reſpice in me: qͣreme dereliquiſti: Hoc nō mutat̉: Et ſubiūgit rationē qͣre:Ecce: Longe a ſalute mea: id eſt ideo me dereliqͥſti: quiatu es longe a ſalute mea .i. meorum membrorū infirmorum ꝑ peccatū: quia longe a peccatoribꝰ ſalus. Et poſt addit:Uerba delictorū mēorū: ſupple hęc ſūt. q. d. qd̓ dixi dereliquiſti: et longe a ſalute mea: non ſūt mea/ in ꝓpriaꝑſona: quia tu nunqͣꝫ me derelinquis: ſed ſūt delictoꝝ meorum: id eſt ꝓpter delicta eorum qui ſunt mei: vt ſit tranſitiointer duos genitiuos ẜm ꝙ ⁊ ante lectū eſt. e ¶ Deus meclamabo. Supra habitu ē de oratiōe ⁊ cōqueſtiōe: hic aūtponit materiā orationis .ſ. quid oret: Deus meꝰ clamaboad te in ꝑſona meoꝝ. f ¶ Per diem/ ꝓſperitatis: vt nō recedat. Vl̓/ Per diē .i. ꝓpt̓ diē: vt veniat. h ¶ Et nocte/ aduerſitatꝭ/ vt nō veniat: vel ſi iā affuerit vt recedat. Hoc modoin ꝑſona membroꝝ ſuorū ex ſenſualitate orabat. Matth̓. xxvj.d. Si poſſibile eſt: trāſeat a me calix iſte. Adhuc quaſi in proſperitate erat: ſed ī foribus erat tribulatio: qꝛ ſtatim appropinquauit qui eum tradidit iudas: ⁊ cū eo turba multa cū gladijset fuſtibus: vt ibi legitur. De hac die ꝓſperitatis/ dicit Psͣ.Ab altitudine diei ego timebo. Et Hiere. xvij. c. Diem hoīsnon deſideraui: tu ſcis. De nocte. Psͣ. Per diē ſol non vrette: neqꝫ luna per noctē. Iob. xxxv. c. Qui dedit carmina ī nocte. g ¶ Et licꝫ ſic clame̓: tn̄ nō exaudies. Cōtrariū inuenit̉ Heb̓. v. b. vbi dicit ꝙ exauditꝰ eſt in omnibꝰ ꝓ ſua reuerentia. Solutio. Exauditus eſt in omnibꝰ quę petijt ex ratiōenō ex ſenſualitate: Et ſupra diximus ꝙ hic petit ex ſenſualitate: ⁊ in ꝑſona infirmorū: Dico ꝙ nō exaudies: Et hoc eriti ¶ Non ad inſipientiā mihi: ſed ad ſapientiā .ſ. vt ſapiēter ꝑ humilitatē paſſiōis redima hominē lapſum ꝑ ſuperbiā.Iob .xxvj. d. Prudentia eiꝰ ꝑcuſſit ſuperbū. Eccͣs. ix. d. Ciuitas .ſ. eccleſia/ parua: ⁊ pauci in ea viri: venit cōtra eam rexmagnus: ſcꝫ diabolus ⁊cͣ. inuentuſqꝫ eſt in ea vir .ſ. chriſtus/ ſapiens ⁊ pauper/ liberauit vrbem per ſapientiā ſuam. k ¶ Tuautē in ſancto habitas. Cōtinuatio. Dico ꝙ nō exaudies vt liberes me qͥn patiar: ſed tamē ſꝑ mecū eris ⁊ cōfortabis me. Hoc eſt qd̓ dicit: Tu autē O laus iſrael: id eſtquē laudāt videntes ⁊ cogͦſcentes eū: ⁊ ꝑ quē laudabiles ſūt.mn Habitas/ ꝑmanenter: l In ſācto .i. in me qui ſum ſanctuſſanctorū. Ioh̓. xiiij. b. Pater autē in me manens ipſe facit oꝑa: nō creditis qꝛ ego ī patre ⁊ pater in me eſt? n ¶ In teſperauerūt. Cōtinuatio. Vere tu qͥ habitas in ſctō .ſ. inme confortabis me. Probatio. Per locū a minori: qꝛ patresantiquos confortaſti: ergo multo fortius me. Hoc eſt: In teſperauerūt patres noſtri: ẜm carnem. Nec fruſtrati ſunt

a ſpe ſua. Vnde ſequitur: o ¶ Sperauerunt ⁊ liberaſtieos: vt populum iſrl̓ de ęgypto: Exo. xiiij. g. Danielem delacu: Daniel̓. xiiij. g. Tres pueros de camino. Daniel̓. iij. f.Ad te clamauerūta ¶ Conge ⁊cͣ. Hic reſpondet ſuę quęſtioni. b ¶ Uerba .i. clamor. ¶ Delictorū meoꝝ: longe ſunt: vel faciūt melonge eſſe: a ſalutemea: id ē a te qui esſalus ⁊ ſaluator meꝰ.De iſto clamore. Gen̄iiij. b. Vox ſāguīs fratris tui clamat ad me de terra. Et Gen̄. xviij. c. Clamor ſodomorū ⁊ gomorreoꝝ multiplicatꝰ eſt: ⁊ peccatū eoꝝ aggrauatum eſt nimis. Hęc verba ſiue clamor elongāt nos a deo: ſic̄dicit̉ Eſa. lix. a. Iniquitates veſtrę diuiſerūt inter vos ⁊ deūveſtrū. Vel ſic: Uerba delictorū mēorū: videlicet parētū: Euę dubitatiue reſpōdētis: Ne forte moriamur: Et adęexcuſātis: ⁊ pctm̄ ī deū retorquētꝭ: Mulier quā dediſti mihi⁊cͣ. Gen̄. iij. a. et. c. Lōge a ſalute: Hoc nō mutat̉. eſDemeus clamabo. q. b. licet ſim longe: tamē clamabo ad te:qꝛ es deus meus. Iob. xiij. c. Si occiderit me/ in ipſo ſperabo. Psͣ. Clamabo ad deū altiſſimū/ deū qͥ bn̄fec̄ mihi. Clamabo/ inqͣꝫ: f ¶ Per diem ⁊ nō exaudies: ⁊ nocte/ ſimilit̓/ clamabo: ⁊ tamē nō exaudies. Clamandū eſt ad deūꝑ diē ⁊ noctē ad litterā: vt ſine intermiſſiōe oret̉. j. Theſſal̓.v. d. Sine intermiſſiōe orate. Itē Per diē ⁊ noctē .i. ī diegratię/ ⁊ nocte pctī. Itē Per diē et noctē .i. in ꝓſperitate⁊ aduerſitate. Et licꝫ ſic clamet hō: tamē qn̄qꝫ nō exaudit eūdeus. Et ſunt multę cauſę quare non exaudit deus hominē.Primo ꝓpter petētis indiſcretionē. Matth̓. xx. c. Neſcitisquid petatis. Secūdo ꝓpter petētis dubitationē. Iaco. j. a.Poſtulat in fide nihil hęſitans. Tertio ꝓpt̓ eiꝰ pro quo petit īdignitatē. Hiere. xv. a. Si ſteterint moyſes ⁊ ſamuel coram me: nō ē aīa mea ad ppl̓m iſtū. j. Regꝭ. xvj. a. dixit dominus ad ſamuelē: Uſqꝫ quo tu luges ſaulē cū ego ꝓiecerimeū ne regnet ſuꝑ iſrael? Quarto ꝓpter petētis indignitatem:Eſa. j. d. Cū multiplicaueritis orationē nō exaudiā: manusem̄ veſtrę ſanguine plenę ſūt. Quinto ꝓpt̓ inutilitatē eiꝰ qd̓petit̉. Un̄ Paulꝰ nō ē exauditꝰ de amotiōe ſtimuli. ij. Corꝭ.xij. c. Augꝰ. Ul̓ta bona p̨̄ſtant̉ īuitis/ qn̄ eoꝝ ꝯſulit̉ vtilitatinō volūtati. Sexto ꝓpter hoc ꝙ petit̉ malū: vt qn̄ qͥs petitfocariam/ vel vindictā/ ⁊ hmōi. De tali dicit Psͣ. Oratio eiꝰfiat in peccatū. Propter hoc gͦ dic̄: Nō exaudies. Et qꝛvir iuſtꝰ cū ſe nō exaudiri videt: nō ꝓpter hoc blaſphemat:ſicut faciūt mali: ſed ꝓpter aliquā cauſaꝝ p̄dictaꝝ ſe nō exaudiri cognoſcit: Ideo addit: i Et nō ad inſipientiā mihi: ſed potiꝰ ad eruditionē. Un̄ Gregꝰ. Clamantē me noctecōtinuo nō exaudis: qꝛ vn̄ me in tꝑali tribulatiōe qͣſi deſerisinde ad ęternā ſapiētiā plus erudis. Vnde bn̄ ſequit̉: ¶ Tuaūt in ſancto habitas laus iſrl̓. q. d. ſi me nō exaudis:nō ꝓpter hͦ blaſphemabo: dicēs: ꝙ nō cures de tuis: ſꝫ potiꝰte laudabo: inſtructus ꝑ hͦ ꝙ etſi nō remoues tribulatione: tn̄es cū ſanctꝭ ī tribulatiōe. Hoc aūt ē: Tu aūt o laus iſrl̓. l.o deꝰ quē laudat ⁊ laudare dꝫ qͥ te cogͦſcit. mMHabitas:ꝑ gratiā: ¶ In ſācto .ſ. in eo qͥ ē ſine t̓ra .i. ſine t̓renoꝝ cupiditate vel amore: licꝫ videat̉ ſtultis ꝙ deſeras eos ⁊ obliuiſcaris. n ¶ In te ſperauerūt. Adhuc oſtēdit ꝙ nō debet deſperare ſi nō audiat̉: per hͦ/ ꝙ dn̄s audiuit pr̄es antiqͥs. d. q.hęc eſt mihi cōſolatio ꝙ eos audiſti/ qn̄ expediuit eis: qꝛ ex hͦcognoſco ꝙ ⁊ nūc me audires ſi ſcires mihi expedire: qꝛ in tenō ſtat. Et nota ꝙ h̓ ponit̉ ter: Sperauerūt: ⁊ ſemel clamauerūt: qꝛ tria ſunt ſperāda a deo: ⁊ pro quolibet eoꝝ eſtclamandū .ſ. venia/ gratia/ gloria: vt ſit ſpes venię pͥma: ſpēsgr̄ę ſecūda: ſpes glorię tertia. Et ponit etiā tria ꝟba q̨̄ rn̄dethuic triplici ſpei .ſ. liberaſti eos: ſalui facti ſūt: nō ſuntcōfuſi. Liberaſti eos: a pctō ꝑ veniā. Salui facti ſūt:er gratiā. Nō ſunt confuſi: ꝑ gloriā: quam aſſecuti ſūt.Et ꝓ his omnibꝰ neceſſe eſt orare dominū. Vnde interponitAd te clamauerūt

Allegorice ꝙ a

Moralite.

Al̓. feruliti

Psͣ. 56.

Psͣ .118.

Deꝰ nō exaulꝓpt̓ ml̓tas cū

Matth̓. 26. e.

Psͣ .108.

Psͣ. 55.Psͣ .120.

Tria ſunranda a deo