Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XVIII

ictus ꝑmanēs in ſęculū ſęcuIli: iudicia dn̄i v̓a/ iuſtificata in ſemetipſa. Deſide̓rabiIlia ſuꝑ auꝝ lapidē p̄cioſūmultū: dulciora ſuꝑ mel

Secūdū donū eſt teſtimoniū: ibi: a Teſtimoniū .i.miſſū dei eſt: b Fidele. Psͣ. Quę ꝓcedūt de labijs meig faciā irrita. Itē Psͣ. Fidelis dn̄s in om̄ibꝰ ꝟbis ſuis.Aumeri. xxiij. c. eſt deꝰ qͣſi vt mentiat̉. c Sapientiā: de diuinis: d Pręſtās ꝑuul̓ .i. hūilibꝰ. Matth̓.xj. d. Abſcōdiſti hęca ſapiētibꝰ: reuelaſtiea puul̓. Tertiū do ē iuſticię dei: ibi:eIIuſticię: quę ſuntde malis puniendis.Psͣ. accęperopus ego iuſticias iudicabo. Et cōmēdat iuſticias dn̄i: Primo ab auctoritate: ibi: f Dn̄i: hoīs.Gregꝰ. Minuit vim flagelli/ ęqͥtas iuſticia feriētꝭ. Dn̄i:hoīs: Quia ſicut dicit̉ Eſa. lxiiij. c. om̄es iuſticię nr̄ę ſunt ſicut pannus menſtruatę. Menſtrua/ ſūt fluxus ſanguinis ẜmcurſū lunę: Et iuſticię hoīm fiunt ẜm cupiditates terrenas.Scd̓o a rectitudine: ibi: g Recte. Eſa. xxvij. b. Inſura ꝯtra mēſurā: abiecta fuerit iudicabit eam. Tertio abeffectu: qꝛ generāt lęticiā in corde iuſti/ qn̄ in malos exercet̉:ibi: h Lętificantes corda. Un̄ Psͣ. Lętabit̉ iuſtus viderit vindictā. Itē lętat̉ iuſtus: qn̄ in ſeipſo exercet̉ iuſticia dei. Iob. vj. b. Hęc mihi ſit ꝯſolatio vt affligēs me dolore parcat. Quartū donū ē p̨̄cęptū: qd̓ ē qͣntū ad agēda bona: ibi: i ¶Pręcęptū dn̄i. Nota iuſticię dicitpluraliter: p̨̄cęptū ſingulariter: qꝛ iuſticia fit bonis malis. Et diuerſimode: qꝛ bonis ſaluatio: malis ꝟo damnatio.Sꝫ vnū p̨̄cęptū dat̉ om̄ibꝰ cōmuniter eodē .ſ. p̨̄cęptūcharitatꝭ. Et cōmendat ſimilit̓ illd̓ ab auctore dicit: K Dn̄i. Ab aꝑtiōe/ dicit/ Lucidū: vt ſic ītelligat̉ abomnibus. Et ꝓpter hęc/ p̨̄cępta ſcripta fuerunt in tabulis lapideis: Exo. xxxiiij. a. Et Deut̓. xxx. c. Iuxta te eſt ſermovalde ī ore tuo. Tertio ab effectu: ibi: m Illuminansoculos. Psͣ. A mandatis tuis intellexi. Prouerb̓. vj. c.Mādatū lucerna ē/ lex lux. n Ocl̓os. Oculū cognitionis ꝯtra ignorantiā: Et oculū amorꝭ ꝯtra concupiſcentiā.Hos illuminat ſcriptura per ſapientiā virtutem .j. Corꝭ.j. d. Chriſtū dei virtutē dei ſapiētiā. Quintū donū/ ē timor: De dicit: o Timor domini. Matth̓. x. d. Nolite timere eos qui corpus occidunt ⁊cͣ. Eccͣs. vltꝭ. d. Deumtime. Notandū ꝟo multiplex eſt timor:Naturalis/ quo timet homo ꝓpaſſiōe. Mar. xiiij. d. Cępitieſus pauere tędere: Hoc quantū ad propaſſionem: ideodicit cępit.Humanꝰ: hic eligit peccare ne lędat̉ ī corꝑe. Eſa. lj. d. Quiſtu vt timeas ab homine mortali? Et Matth̓. x. d. NoliteMundanꝰ/ et iſte eligit (timere eos corpus occidūt.peccare ne lędat̉ in poſſeſſione. Lucꝭ. xij. d. Nolite timerepuſillꝰ grex: qꝛ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnū: venSeruilis: vbi timet̉ pęna amat̉ (dite quę poſſidetꝭ.iuſticia: pęna .ſ. ſpūalis. Ro. viij. c. em̄ accępiſtꝭ ſpm̄Initialis: hic amat̉ pͥncipalit̓ (ſeruitutꝭ iteꝝ ī timore ⁊cͣ.iuſticia: ſecūdario aūt timet pęnā. j. Ioh̓. iiij. d. PerfectaFilialis caſtus. Filialis (charitas foras mittit timorē.ad patrē: Caſtꝰ ad ſpōſū. De Iob xxvj. c. Colūnę cęlicōtremiſcūt/ pauēt ad nutū eiuſ. Et hic tripliciter variatur. Eſt em̄ timor ſeparationis: timor offenſę: timor reueretię: Hic ſolꝰ erit in patria. Hic aūt agit̉ de filiali timore.Et comēdat timorē pͥmo ab auctore: ibi: Dn̄i. Scd̓o ad effectū: ibi: Sctūs. Tertio a ꝑmanētia: ibi: Permanet in ſęculū ſęcl̓i .i. ſine fine: qͣꝫtū ad eiꝰ fructū vl̓ reuerētiā: q̨̄ locolimorꝭ erit ī futuro: Hoc em̄ de timore alio p̄t dici. Et īverſū excludit multos timoreſ. dicit pͥmo Timor dn̄i:exciūdit timorē naturalē humanū mundanū: qui ſuntbn̄l: ſed mūdi vl̓ carnis. addit/ p Sactꝰ: excludit ferulle: eſt ſanctꝰ. dicit/ ermanēs: excludit initiale: qui ꝑmanet: ſed tm̄ timor caſtus vel reuerentię. Et& ſit ſanctus et permanēs/ habet̉ Eccͣj. j. b. Timor dn̄i ſci-

entię religioſitas/ Ecce ſctītas. Et ſequit̉ eodē. c. Rami eiuslongęui/ Ecce ꝑmanētia. Sextum donū/ eſt iudicium dn̄i.Un̄ dicit: r Iudicia dn̄i: vt flagella ad corrigendum:beneficia ad ꝯſolandū: pręmia iuſtorū: ſupplicia reproborū:Omnia ẜm merita ſinguloꝝ: ſunt s Uera: quia nullumfallunt: omnia cooperant̉ in bonum boniſ. Eſa. xj. a. ẜmviſionem oculorū iudicabit: neqꝫ ẜm auditū auriū arguet: ſediudicabit in iuſticiapauperes ⁊cͣ. Prouerb̓. xvj. b. Pondus ſtathera iudicia dn̄i. In ſtathera dei ſunt duo genera hominū appenſa .ſ. boni mali. Iſtis elatis alij deprimuntur.Modo mali eleuant̉: boni deprimunt̉. In futuro econtrario: boni eleuabūtur in cęlum: mali deprimunt̉ in infernum.Matth̓ .xxv. d. Ite maledicti ⁊cͣ. Uenite benedicti ⁊cͣ. Iacob̓. j. a. Om̄e gaudiū exiſtimate fratres mei ⁊cͣ. Ibi Glo.Ne indignemini ſi mali in mundo florent vos patimini:quia non eſt chriſtianę dignitatis in temporalibus exaltariſed potius deprimi. Mali nihil habent in cęlo: vos nihil inmundo: Sed ſpe illius boni ad qd̓ tenditis/ quicqͥd in viatingat/ gaudere debetis. Ro. xj. c. Uide bonitatē ſeueritatem dei: in eos quidē qui ceciderunt/ ſeueritatē: in te autembonitatem dei/ ſi permanſeris in bonitate. t Iuſtificata in ſemetipſa .i. incōmutabiliter: vel egentia teſtimonio alioꝝ/ vt iuſta eſſe probent̉. Notandū in hoc verſumulta nobis debent incutere timorē. Primū eſt/ paſſionesſanctoꝝ. Prouerb̓. xj. d. Si iuſtus ī terra recipit: quāto magis impius peccator? Et Hiere. xlix. c. Ecce quibus nonerat iudiciū vt biberent calicē: bibentes bibent: tu quaſi innocens relinqueris? eris innocens: ſed bibens bibes.Secundū eſt paſſio ipſius chriſti. Zach̓. xiij. c. Framea ſuſcitare ſuper paſtorē meū ſuper virū cohęrentē mihi: dicitpater de filio: qui cohęret ei per idemtitatem eſſentię. Framea eſt paſſio. Lucꝭ. xxiij. e. Filię hieruſalē nolite flere ſuꝑme: ſed ſuper voſipſas flete ⁊cͣ. Et poſt ſubiungit: Si ī viridiligno hęc faciunt: in arido quid fiet? Tertiū eſt obſidiomonū. Iob. xix. b. Obſederunt in gyro tabernaculū meū. j.Pet̓. vltꝭ. b. Aduerſarius veſter diabolus tanqͣꝫ leo rugienscircūit quęrens quem deuoret. Quartū eſt conſideratio diſtricti iudicij dei: vbi nulli parcet̉. Prouerb̓. vj. d. Zelusfuror viri parcet in die vindictę ⁊cͣ. Iob. xxvj. c. Colū cęli ꝯtremiſcunt. Psͣ. Non intres in iudiciū ſeruo tuodn̄e. Quintū eſt īcertitudo ſtatus. Eccͣs. ix. c. Neſcit homoan amore an odio dignus ſit. Sextum eſt incertitudo finis.Eccͣs. ix. a. Neſcit homo finem ſuū. Septimū eſt conſideratio inferni. Eſa xxj. a. De terra horribili viſio dura nunciata eſt mihi. Iob. xxj. a. Ego qn̄ recordatus fuero pertimeſco: ꝯcutiet carnē meā tremor. v Deſiderabilia⁊cͣ. Quattuor dicit de iudicijs dei .ſ. ſint vera/ iuſtificata/ deſiderabilia/ dulcia. Quia ſunt vera/ ideo q̨̄renda: Quiaiuſtificata ideo timenda: Quia deſiderabilia ideo diligenda: Quia dulciora/ ideo guſtāda. Dicit ſūt deſiderabilia ſuꝑ aurū et lapidē p̄cioſū multū: ad lr̄aꝫ: qꝛ interres mundanas p̄cioſiſſima ſunt. v Et dulciora ſupermel et fauū: quę inter omnia dulcia dulciſſima ſunt. Sedhoc cuilibet/ ſꝫ cordi palato bn̄ diſpoſito: Qui em̄ resmundi diligit/ iſta deſiderat. Cui carnalia ſapiunt vident̉ hęc dulcia/ ſꝫ amara. Un̄ dic̄ Augꝰ. Palato ſanona eſt panis: ſano eſt ſuauis: Et oculis ęgris odioſa ē lux:q̨̄ puris eſt amabilis: Ita iuſticia tua diſplicet iniquis. Periſta qͣttuor .ſ. aurū/ lapidē p̄cioſū/ mel/ fauū: oīa mūdi deſiderabilia intelligunt̉. aurū diuitię ſęculares: per lapidēp̄cioſū mūdani honores: Per mel fauū/ delitię carnales.Cum ergo his propheta pręferat iudicia domini / omnibuspompis mundi pręfert ea. Et merito pręferunt̉ illis iudiciadomini: Nam in cuſtodia eorum eſt delectatio maior omnivoluptate carnali

j.88.Ps .144.

Al̓. ridipſum

Psͣ. 74.

ſticie.

Pr. .57.

Multa debentnobis incutereti morem.

Psͣ .118.

Psͣ. 142.

videlicet

Iudicia deiqͣdruplicia.