XVIII
ictus ꝑmanēs in ſęculū ſęcuIli: iudicia dn̄i v̓a/ iuſtificataq̄ in ſemetipſa. Deſide̓rabiIlia ſuꝑ auꝝ ⁊ lapidē p̄cioſūmultū: ⁊ dulciora ſuꝑ mel ⁊
¶ Secūdū donū eſt teſtimoniū: ibi: a ¶ Teſtimoniū .i. ꝓmiſſū dei eſt: b Fidele. Psͣ. Quę ꝓcedūt de labijs meig nō faciā irrita. Itē Psͣ. Fidelis dn̄s in om̄ibꝰ ꝟbis ſuis.Aumeri. xxiij. c. Nō eſt deꝰ qͣſi hō vt mentiat̉. c Sapientiā: de diuinis: d ¶ Pręſtās ꝑuul̓ .i. hūilibꝰ. Matth̓.xj. d. Abſcōdiſti hęca ſapiētibꝰ: ⁊ reuelaſtiea puul̓. Tertiū donū ē iuſticię dei: ibi:eIIuſticię: quę ſuntde malis puniendis.Psͣ. Cū accępero tēpus ego iuſticias iudicabo. Et cōmēdat iuſticias dn̄i: Primo ab auctoritate: ibi: f ¶ Dn̄i: nō hoīs.Gregꝰ. Minuit vim flagelli/ ęqͥtas ⁊ iuſticia feriētꝭ. Dn̄i: nōhoīs: Quia ſicut dicit̉ Eſa. lxiiij. c. om̄es iuſticię nr̄ę ſunt ſicut pannus menſtruatę. Menſtrua/ ſūt fluxus ſanguinis ẜmcurſū lunę: Et iuſticię hoīm fiunt ẜm cupiditates terrenas.Scd̓o a rectitudine: ibi: g ¶ Recte. Eſa. xxvij. b. In mēſura ꝯtra mēſurā: cū abiecta fuerit iudicabit eam. Tertio abeffectu: qꝛ generāt lęticiā in corde iuſti/ qn̄ in malos exercet̉:ibi: h ¶ Lętificantes corda. Un̄ Psͣ. Lętabit̉ iuſtuscū viderit vindictā. Itē lętat̉ iuſtus: qn̄ in ſeipſo exercet̉ iuſticia dei. Iob. vj. b. Hęc mihi ſit ꝯſolatio vt affligēs me dolore nō parcat. Quartū donū ē p̨̄cęptū: qd̓ ē qͣntū ad agēda bona: ibi: i ¶Pręcęptū dn̄i. Nota ꝙ iuſticię dicitpluraliter: p̨̄cęptū ſingulariter: qꝛ iuſticia fit ⁊ bonis ⁊ malis. Et diuerſimode: qꝛ bonis ſaluatio: malis ꝟo damnatio.Sꝫ vnū p̨̄cęptū dat̉ om̄ibꝰ cōmuniter ⁊ eodē mō .ſ. p̨̄cęptūcharitatꝭ. Et cōmendat ſimilit̓ illd̓ ab auctore cū dicit: K¶ Dn̄i. Ab aꝑtiōe/ cū dicit/ l¶ Lucidū: vt ſic ītelligat̉ abomnibus. Et ꝓpter hęc/ p̨̄cępta ſcripta fuerunt in tabulis lapideis: Exo. xxxiiij. a. Et Deut̓. xxx. c. Iuxta te eſt ſermovalde ī ore tuo. Tertio ab effectu: ibi: m ¶ Illuminansoculos. Psͣ. A mandatis tuis intellexi. Prouerb̓. vj. c.Mādatū lucerna ē/ ⁊ lex lux. n ¶ Ocl̓os. Oculū cognitionis ꝯtra ignorantiā: Et oculū amorꝭ ꝯtra concupiſcentiā.Hos illuminat ſcriptura per ſapientiā ⁊ virtutem .j. Corꝭ.j. d. Chriſtū dei virtutē ⁊ dei ſapiētiā. Quintū donū/ ē timor: De qͦ dicit: o ¶ Timor domini. Matth̓. x. d. Nolite timere eos qui corpus occidunt ⁊cͣ. Eccͣs. vltꝭ. d. Deumtime. ¶ Notandū ꝟo ꝙ multiplex eſt timor:Naturalis/ quo timet homo ꝓpaſſiōe. Mar. xiiij. d. Cępitieſus pauere ⁊ tędere: Hoc quantū ad propaſſionem: ideodicit cępit.Humanꝰ: hic eligit peccare ne lędat̉ ī corꝑe. Eſa. lj. d. Quiſtu vt timeas ab homine mortali? Et Matth̓. x. d. NoliteMundanꝰ/ et iſte eligit (timere eos qͥ corpus occidūt.peccare ne lędat̉ in poſſeſſione. Lucꝭ. xij. d. Nolite timerepuſillꝰ grex: qꝛ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnū: venSeruilis: vbi timet̉ pęna ⁊ nō amat̉ (dite quę poſſidetꝭ.iuſticia: pęna .ſ. ſpūalis. Ro. viij. c. Nō em̄ accępiſtꝭ ſpm̄Initialis: ⁊ hic amat̉ pͥncipalit̓ (ſeruitutꝭ iteꝝ ī timore ⁊cͣ.iuſticia: ſecūdario aūt timet pęnā. j. Ioh̓. iiij. d. PerfectaFilialis ⁊ caſtus. Filialis (charitas foras mittit timorē.ad patrē: Caſtꝰ ad ſpōſū. De qͦ Iob xxvj. c. Colūnę cęlicōtremiſcūt/ ⁊ pauēt ad nutū eiuſ. Et hic tripliciter variatur. Eſt em̄ timor ſeparationis: timor offenſę: timor reueretię: Hic ſolꝰ erit in patria. Hic aūt agit̉ de filiali timore.Et comēdat timorē pͥmo ab auctore: ibi: Dn̄i. Scd̓o ad effectū: ibi: Sctūs. Tertio a ꝑmanētia: ibi: Permanet in ſęculū ſęcl̓i .i. ſine fine: qͣꝫtū ad eiꝰ fructū vl̓ reuerētiā: q̨̄ locolimorꝭ erit ī futuro: Hoc em̄ de timore alio nō p̄t dici. Et ī hͦverſū excludit multos timoreſ. Cū dicit pͥmo Timor dn̄i:exciūdit timorē naturalē ⁊ humanū ⁊ mundanū: qui nō ſuntbn̄l: ſed mūdi vl̓ carnis. Cū addit/ p ¶ Sactꝰ: excludit ferulle: qͥ nō eſt ſanctꝰ. Cū dicit/ ¶ ermanēs: excludit initiale: qui nō ꝑmanet: ſed tm̄ timor caſtus vel reuerentię. Et& ſit ſanctus et permanēs/ habet̉ Eccͣj. j. b. Timor dn̄i ſci-
entię religioſitas/ Ecce ſctītas. Et ſequit̉ eodē. c. Rami eiuslongęui/ Ecce ꝑmanētia. Sextum donū/ eſt iudicium dn̄i.Un̄ dicit: r ¶ Iudicia dn̄i: vt flagella ad corrigendum:beneficia ad ꝯſolandū: pręmia iuſtorū: ſupplicia reproborū:Omnia ẜm merita ſinguloꝝ: ſunt s ¶ Uera: quia nullumfallunt: ⁊ omnia cooperant̉ in bonum boniſ. Eſa. xj. a. Nō ẜmviſionem oculorū iudicabit: neqꝫ ẜm auditū auriū arguet: ſediudicabit in iuſticiapauperes ⁊cͣ. Prouerb̓. xvj. b. Pondus⁊ ſtathera iudicia dn̄i. In ſtathera dei ſunt duo genera hominū appenſa .ſ. boni ⁊ mali. Iſtis elatis alij deprimuntur.Modo mali eleuant̉: boni deprimunt̉. In futuro econtrario: boni eleuabūtur in cęlum: mali deprimunt̉ in infernum.Matth̓ .xxv. d. Ite maledicti ⁊cͣ. Uenite benedicti ⁊cͣ. Iacob̓. j. a. Om̄e gaudiū exiſtimate fratres mei ⁊cͣ. Ibi Glo.Ne indignemini ſi mali in mundo florent ⁊ vos patimini:quia non eſt chriſtianę dignitatis in temporalibus exaltariſed potius deprimi. Mali nihil habent in cęlo: vos nihil inmundo: Sed ſpe illius boni ad qd̓ tenditis/ quicqͥd in via cōtingat/ gaudere debetis. Ro. xj. c. Uide bonitatē ⁊ ſeueritatem dei: in eos quidē qui ceciderunt/ ſeueritatē: in te autembonitatem dei/ ſi permanſeris in bonitate. t ¶ Iuſtificata in ſemetipſa .i. incōmutabiliter: vel nō egentia teſtimonio alioꝝ/ vt iuſta eſſe probent̉. ¶ Notandū in hoc verſu ꝙmulta nobis debent incutere timorē. Primū eſt/ paſſionesſanctoꝝ. Prouerb̓. xj. d. Si iuſtus ī terra recipit: quāto magis impius ⁊ peccator? Et Hiere. xlix. c. Ecce quibus nonerat iudiciū vt biberent calicē: bibentes bibent: ⁊ tu quaſi innocens relinqueris? Nō eris innocens: ſed bibens bibes.Secundū eſt paſſio ipſius chriſti. Zach̓. xiij. c. Framea ſuſcitare ſuper paſtorē meū ⁊ ſuper virū cohęrentē mihi: dicitpater de filio: qui cohęret ei per idemtitatem eſſentię. Framea eſt paſſio. Lucꝭ. xxiij. e. Filię hieruſalē nolite flere ſuꝑme: ſed ſuper voſipſas flete ⁊cͣ. Et poſt ſubiungit: Si ī viridiligno hęc faciunt: in arido quid fiet? Tertiū eſt obſidio dęmonū. Iob. xix. b. Obſederunt in gyro tabernaculū meū. j.Pet̓. vltꝭ. b. Aduerſarius veſter diabolus tanqͣꝫ leo rugienscircūit quęrens quem deuoret. Quartū eſt conſideratio diſtricti iudicij dei: vbi nulli parcet̉. Prouerb̓. vj. d. Zelus ⁊furor viri nō parcet in die vindictę ⁊cͣ. Iob. xxvj. c. Colūnę cęli ꝯtremiſcunt. Psͣ. Non intres in iudiciū cū ſeruo tuodn̄e. Quintū eſt īcertitudo ſtatus. Eccͣs. ix. c. Neſcit homoan amore an odio dignus ſit. Sextum eſt incertitudo finis.Eccͣs. ix. a. Neſcit homo finem ſuū. Septimū eſt conſideratio inferni. Eſa xxj. a. De terra horribili viſio dura nunciata eſt mihi. Iob. xxj. a. Ego qn̄ recordatus fuero pertimeſco: ⁊ ꝯcutiet carnē meā tremor. v ¶ Deſiderabilia⁊cͣ. Quattuor dicit de iudicijs dei .ſ. ꝙ ſint vera/ iuſtificata/ deſiderabilia/ dulcia. Quia ſunt vera/ ideo q̨̄renda: Quiaiuſtificata ideo timenda: Quia deſiderabilia ideo diligenda: Quia dulciora/ ideo guſtāda. Dicit gͦ ꝙ ſūt deſiderabilia ſuꝑ aurū et lapidē p̄cioſū multū: ad lr̄aꝫ: qꝛ interres mundanas p̄cioſiſſima ſunt. v ¶ Et dulciora ſupermel et fauū: quę inter omnia dulcia dulciſſima ſunt. Sedhoc nō cuilibet/ ſꝫ cordi ⁊ palato bn̄ diſpoſito: Qui em̄ resmundi diligit/ iſta nō deſiderat. Cui carnalia ſapiunt nō vident̉ hęc dulcia/ ſꝫ amara. Un̄ dic̄ Augꝰ. Palato nō ſano pęna eſt panis: qͥ ſano eſt ſuauis: Et oculis ęgris odioſa ē lux:q̨̄ puris eſt amabilis: Ita iuſticia tua diſplicet iniquis. Periſta qͣttuor .ſ. aurū/ lapidē p̄cioſū/ mel/ fauū: oīa mūdi deſiderabilia intelligunt̉. Nā ꝑ aurū diuitię ſęculares: per lapidēp̄cioſū mūdani honores: Per mel ⁊ fauū/ delitię carnales.Cum ergo his propheta pręferat iudicia domini / omnibuspompis mundi pręfert ea. Et merito pręferunt̉ illis iudiciadomini: Nam in cuſtodia eorum eſt delectatio maior omnivoluptate carnali
j.88.Ps .144.
Al̓. ridipſum
Psͣ. 74.
ſticie.
Pr. .57.
Multa debentnobis incutereti morem.
Psͣ .118.
Psͣ. 142.
videlicet
Iudicia deiqͣdruplicia.