Pſalmus
a vt gigās ad currendā viam:a ſummo cęlo egreſſio eius.ξ Et occurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſū-
g mum eiuſ: nec eſt qui ſe abh ſcōdat a calore eiꝰ. Le̓x dn̄iīmaculata ꝯuertēs animas:
a ¶ At gigas .ſ. velocit. b ¶ Ad currendā viā: quiaꝑ maxima ſpacia trāſit c ¶ A ſūmo cęlo egreſſio eius.i. ab illa parte q̨̄ videt̉ ꝯtiguari terrę. ⁊el/ A ſūmo celoegreſſio eiꝰ .i. ab oriente. e ¶ Et occurſus eiꝰ vſqꝫ adſummū eiꝰ .i. ad occaſū. Vel quia ad eundem locū redit.Nec eſt qͥ ſe abſcondat a caloreeiꝰ: qꝛ ſuꝑ oēs calorēſuū infūdit. Sic ergocęli ⁊ firmamētū annūciant ⁊ enarrāt gloriādei. Sꝫ ſuꝑ hęc om̄iaverbū dei ſapientiā eiꝰ annūciat. Quaſi ſubdiuidit qͣttuor:Quia verbū dei aūt eſt de ꝓhibitionibꝰ: de qͥbus ibi: Lexdn̄i ⁊cͣ. Aut de cerimonijs legꝭ: de qͥbꝰ ibi: Teſtimoniūdn̄i ⁊cͣ: qꝛ cerimonialia ꝑhibet teſtimoniū futuroꝝ. Aut d̓pęniſ: ibi: Iuſticię dn̄i ⁊cͣ. Aut d̓ p̨̄cęptꝭ affirmatiuiſ: ibi:Pręcęptū dn̄i ⁊c̄. Sꝫ qꝛ ꝑ hęc qͣttuor: videlicet/ ꝓhibitiones/ cerimonialia/ pęnas illatas in lege ⁊ p̨̄cepta/ timorincutit̉: ſubdit de timore: Timor dn̄i ⁊cͣ.a (vt gigas ad currendā viā .i. hilarit̓ ⁊ cū gaudiocucurrit viā huius vitę: in qͣ nō debemus eſſe moroſi viatores/ ſꝫ idithun .i. trāſilientes. Vel Uiam/ paſſionis ſuę: q̨̄ fuit via ad regnū. Sed videt̉ ꝙ nō exultauit in hoc: Matth̓.xxvj. d. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortem. Sol̓. Triſticiāhabuit ex parte īferiori: lęticiam ex ſuperiori. Lucꝭ. xxij. b.Deſiderio deſideraui hͦ paſca māducare vobiſcū. a ¶ Utgigas: qͥ qͣſi geminā habet ſubſtātiā: vn̄ incōꝑabilis eſt aliis: Et chriſtus incōꝑabilis om̄ibꝰ: qꝛ immenſus eſt maieſtate: incōparabilis fortitudine: incōprehenſibilis celeritate.b ¶ Ad currendā viā. j. Regꝭ. xvij. f. Feſtinauit dauid ⁊occurrit ad pugnā: ex aduerſo philiſtei. Et poſt ſubdit: Cucurrit ⁊ ſedit ſuꝑ philiſteū/ ⁊ tulit gladiū eiꝰ ⁊ eduxit de vagina ſua ⁊ interfecit eū. Philiſteꝰ ſignifiat diabolū: cuiꝰ gladiꝰeſt mors: Et chriſtus moriens ipſū ꝓprio gladio interfecit.Un̄ eccl̓ia: Qui mortē noſtrā moriēdo deſtruxit. O ſee. xiij.d. Ero mors tua o mors. Hic notant̉ tria neceſſaria eunti inparadiſū. Hilaritas/ cum dicit: Exultauit. Cantꝭ. vij. a.Quid videb̓ in ſunamite niſi choros caſtroꝝ? In choro notat̉ lęticia. Eſa. xxx. g. In tympanis ⁊ citharꝭ ⁊cͣ. Fortitudocū dic̄. Ut gigas. Uelocitas cū dic̄: Ad currēdā viā.Et nota ꝙ hͦ tagūt̉ ſeptē .ſ. Incarnatio/ ꝑ hͦ ꝙ dic̄: In ſolepoſuit ⁊cͣ. Natiuitaſ/ cū dic̄: Ip̄e tāqꝫ ſpōſꝰ ⁊c̄. Paſſiocū dic̄: Exultauit ⁊cͣ. Ęt̓na generatio: ibi: A ſūmo cęloęgreſſio eiꝰ. Ęqͣlitas ⁊ aſcēſio: ibi: Et occurſus eiꝰ ⁊cͣ.Miſſio ſpūſſctī: ibi: Nec ē qͥ ſe abſcōdat a calore eiꝰDicto gͦ de pͥmis tribꝰ/ ſubdit de qͣrto: c ¶ A ſūmo cęlo. i.ab inuiſibili maieſtate patris: d ¶ Egreſſio eius .i. ęterna generatio. Itē/ A ſūmo cęlo .i. ab inuiſibilitate diuinitatis: Egreſſio eiꝰ: ad ſuſceptionē humanitatꝭ: ⁊ factꝰ hōſupple deſcendit ī mundū: deinde vſqꝫ ad patibulū: inde vſqꝫad ſepulchrū: ⁊ poſtea aſcēdit ī cęlū. Un̄ addit: e ¶ Et occurſus eiꝰ .i. aſcēſio: qͣ .ſ. qͣſi hō aſcēdit. f ¶ Uſqꝫ ad ſūmū eiꝰ .i. vſqꝫ ad ęqͣlitatē patris. Un̄ ipſe dicit Ioh̓. xvj. f.Exiui a pr̄e ⁊ veni in mundū/ Ecce/ a ſūmo cęlo egreſſioeiꝰ. Iterū relinqͦ mūdū ⁊ vado ad patrē/ Ecce/ et occurſeiꝰ vſqꝫ ad ſūmū eiꝰ. Ecc̄s. j. a. Orit̉ ſol ⁊ occidit/ ⁊ ad locū ſuū reuertit̉. Et ī eodē. b. Ad locū vn̄ exeūt flumina reuertunt̉. Sꝫ nota ꝙ cū loquit̉ de exitu: dic̄ ſimplicit̓: Egreſſioeiꝰ: Cū aūt loquit̉ de regreſſu: dic̄: Et occurſus eiꝰ: ac ſieſſet motus velocior: Uelociꝰ em̄ mouet̉ aliqͥd cū ad ꝓpriūlocū fert̉. Et ſicut fons tantū poteſt aſcendere: quātū deſcēdit: ſic fons vitę qͥ ab ęqͣlitate patris deſcendit ad ęqͣlitatemeius aſcendit. Sed qꝛ de ſpūſctō ꝓmiſerat: Ioh̓. xvj. b. Siabiero mittā eū ad vos: Ideo ſubiūgit: g ¶ Nec eſt quiſe abſcōdat a calore eiꝰ. Hoc tn̄ ⁊ de bn̄ficio īcarnationis paſſioniſqꝫ legit̉: Nec eſt qui ſe abſcōdat a caloreeiꝰ .i. nō eſt qͥ ſe poſſit excuſare/ quin eū diligere debeat: qͥ tātū ꝓ eo fecit: ſicut eſt filiū dei incarnari vel crucifigi. Ul̓ demiſſione ſpirituſſancti poteſt ſic legi: Nō eſt qͥ ſe abſcon
dat a calore eiꝰ .i. a ſpūſctō: quē poſt aſcenſionē in ſpecieignis miſit ī mundū apoſtolis. A qͦ nemo abſcōdit̉: quia ſicaccenſi fuerunt vt nemini parcerent/ quin peccatū arguerēt:Scd̓m qd̓ dixit dn̄s Ioh̓. xvj. b. Cum venerit ille/ arguetmundū de peccato qd̓ fecit. De iuſticia/ quā nō fecit. De iudicio qd̓ non timuit.Un̄ Amos. j. d. Mittā ignē in theman: etdeuorabit ędeſ boſrę.Ignis eſt ſpūſſctūs.Theman interpretat̉auſter: qui eſt ventuscalidus: et ſignificat apl̓os/ ꝓpt̓ velocitatē: de qua dictū eſtſupra: In oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ ⁊cͣ. et ꝓpt̓ calorē charitatꝭ. Boſra/ interpretat̉ munita: Et ſignat mundū/ qui eſtmunitus ꝯtra deū. Un̄ Matth̓ .xxj. a. Itē in caſtellū qd̓ cōtra vos eſt. Et nota hic duos circulos. Vnus eſt a cęlo ī terrā/ in incarnatione: et iterū a terra in cęlū/ ī aſcenſione. Aliꝰiterū a cęlo in terrā/ in ſpūſſctī miſſione: Ecce circulatio veritatis ⁊ bonitatis in ſpirituſancto.X a ¶ Ut gigas: qui cęteros p̨̄cellit fortitudine. jͣ. Regꝭ.x. d. dicit̉ ꝙ ſaul altior fuit omni populo ab humero ⁊ ſurſū:qd̓ expoſitū eſt ſupra ſcd̓o pſalmo: in illo ꝟſu: Ego aūt ꝯſtitutus ſū rex ⁊cͣ. De fortitudine p̨̄dicatoris dr̄ Iob. xxxix. c.Nunqͥd p̨̄bebis equo fortitudinē? Et Zach. vj. a. In quadriga qͣrta equi varij ⁊ fortes. Strenue. Un̄ dicit: b ¶ Adcurrendā viam. Prouerb̓. vj. a. Diſcurre/ feſtina/ ſuſcitaamicū tuum. c ¶ A ſummo cęlo egreſſio eius. Hic notatur humilitas prędicatoris: vt non reputet a ſe habere qd̓habet: ſed a ſuummo cęlo: id eſt a deo. ij. Corꝭ. iij. b. Nonꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis: ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt. Iacob̓. j. a. Om̄e datūoptimū ⁊ om̄e donū perfectū/ deſurſū eſt deſcendēs a patreluminū. Deinde notat̉ gratiarūactio cū ſubiungit: e ¶ Etoccurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſummū eiꝰ .ſ. ꝑ gratiarūactionē.Eccͣs. j. b. Ad locū vn̄ exeūt flumina reuertunt̉. Tertio charitas p̨̄dicatorꝭ innuit̉ cū dicit: g ¶ Nec eſt qͥ ſe abſcōdat a calore eiꝰ: qꝛ eiꝰ dilectio ſe debet extendere ad amicos ⁊ inimicos. Matth̓. v. g. Diligite inimicos veſtros: bn̄facite his qͥ oderūt vos. h ¶ LLex domini immaculata.Secunda pars: in qua oſtendit ſeptē dona quę deus deditdando ſpm̄ ſctm̄. Primū fuit lex: quā dedit quia iudex erat.Hiere. xxxj .ſ. Dabo legē meā in viſceribus eoꝝ: ⁊ ſcribā eāin corde eoꝝ. Hoc aūt miſſione fecit quinqͣgeſimo die a paſcha: ſicut qͥnqͣgeſimo die poſt exitū de ęgypto data eſt lex.Et cōmendat legē ml̓tiplicit̓. Primo ab auctore: ibi: Dn̄i:nō hominū. Eſa. x. a. Uę qui condūt leges iniqͣs. Bern̄. adEugeniū papā: Tu paſtor ⁊ epiſcope animarū/ qua menteobſecro ſuſtines coram te ſilere legē dn̄i immaculatam/ conuertentem animas: ⁊ garrire leges/ immo lites ⁊ cauillationes/ ſubuertentes iudiciū? Leuitꝭ. xix. d. Ego dn̄s: cuſtodite leges meas. Secundo: quia liberat a macula peccati: Un̄dicit: Immaculata. Ioh̓. xv. a. Iam vos mundi eſtispropter ſermonem quē locutus ſum vobis. Tertio: qꝛ conuertit hominē ad deū: ibi: i ¶ Conuertēs aīas. Thren.j. e. Cōuertit me retrorſū. Sicut Augꝰ conuerſus eſt legendo epiſtolas pauli. Gregorius: Mira atqꝫ ineffabilis virtus agnoſcit̉ / cū ſuperno amore legentis animus penetrat.Charitatꝭ. Prouerb̓. xiij. c. Lex ſapientꝭ fons vitę.Gal̓. vj. a. Alter alterius onera portate ⁊cͣ.Ueritatꝭ. Prouer. vj. c. Mādatū lucerna: ⁊ lex lux.Fomes peccati .ſ. lex membrorū. Ro. vij. d. Uideoaliā legē in meis membris.Lex Quodcūqꝫ pctm̄. Ro. vij. d. Mēte ſeruio legi dei:dicit̉(carne aūt legi peccati.Moſaica. Heh̓. vij. c.Lex neminem ducit ad perfectū.Naturalis. Ro. ij. b. Cū gentes q̨̄ legē nō habēt/ naturaliter ea quę legis ſunt faciunt.Nouū teſtamentū. Iacob̓ .j. d. Si quis perſpexerit in lege perfectę libertatis: ⁊ ꝑ manſerit in ea ⁊c̄.Secundum donum.
S
Al̓. ſet nō.
Myſtice.
Moraliter.Rs. .j.
Tria ſūt neceſſaria eunti ī paradiſum.
Allegorit.
Multexemendatio le-