Pſalmus

¶ Diēs die̓i erūctat verbū: etnox noctirindicāt ſcientiā.Non ſunt loquelę neqꝫ ſermones: qu̓orū non audiant̉

voces eorum. In oͣmnē terrā exiuit ſonus eorū: ⁊ in fines orbiſ terrę v̓ba eoꝝ. Inpͦ ſoͣle poſuit tab̓naculū ſuū:

0A 50 90bet eſſe dies etnox: ſubtilia ſapientibꝰ: ſimplicibꝰ groſſa predicando.

a ¶ Dies diei/ ſuccedens: c ¶ Eructat verbum .i. dominū pleniſſime prędicat. Psͣ. Ordinatione tua perſeuerātdies: qm̄ omnia ſeruiunt tibi. e ¶ Et nox nocti/ ſuccedēs:g ¶ Indicat̉ ſcientiā: de domino. Ecc̄j. xxxiij. a. Quare dies diem ſuperat: ⁊ iterum lux lucem/ ⁊ annus annū/ a ſole? A domini ſcientiaſeparati ſunt .i. diſpoſitione diuiua.h ¶ Non ſunt loquelę neqꝫ ſermones: quorū nō audiantur voces eorum .i. omnes nationes in quibus ſunt diuerſa genera linguarum/ poſſunt percreaturas intelligere creatorē. Et ſic m ¶ In omnē terram .i. per vniuerſum orbem: n ¶ Exiuit/ manifeſte: ſonus eorum .i. creaturarū ſupradictarū. Sonum aūt vocat iudicium creatoris. Sonꝰ dicit/ quantū ad idiotas ⁊ ſimplices: Verba/ quantū ad ſapientes. Un̄ addit: o ¶ Et in fines orbis terrę verba eoꝝ. Sed qꝛ in cęlo non apparetaliqͥd notiꝰ ſole: ideo diffuſiꝰ ſubiūgit de ſole dicēs: p ¶ Inſole poſuit tabernaculū ſuū: quia ibi relucent veſtigiatrinitatꝭ. In ſole ſūt tria ęqͣlia: rotūditas/ luciditaſ/ caliditaſ.8 Et ipſe/ ſol:a ¶ Dies diei ⁊cͣ. Hoc multis modis exponitur. Dies magdalena: b ¶ Diei .i. apoſtolis: c. ¶ Eructat: ex plenitudine dilectionis. d ¶ Uerbū: illud: Tulerunt dominūmeum: ⁊ neſcio vbi poſuerunt eū: Ioh̓. xx. c. e ¶ Et nox:id ē iudas: f ¶ Nocti .i. iudęis: g ¶ Indicat ſcientia:ſcꝫ hanc: Quemcunqꝫ oſculatus fuero: ipſe eſt/ tenete eum:Matth̓ .xxvj. e. Uel a ¶ Dies apoſtoli. b. ¶ Diei .i. ſanctis viris. Uel Dies .i. p̨̄dicator ſanctus ⁊ perfectus. Diei .i. ſanctis ⁊ perfectis: c ¶ Eructat: de plenitudine ſibidata: non de ſe: d ¶ Uerbum: Qd̓ erat in principio apuddeum. De quo Eccl. vj. a. Verbum dulce multiplicat amicos: ⁊ mitigat inimicos. e ¶ Et nox .i. prędicator factusquodāmodo carnalis/ condeſcendendo carnalibus. f ¶ Nōcti .i. carnali. g ¶ Indicat ſcientiam: de humanis. Etnotatur hic cautela quam debet habere prędicator: vt promodo ⁊ capacitate auditoꝝ temꝑet modū ſuę p̨̄dicationis.Dies erat apoſtolus/ cum ſapientiā loquebatur inter perfectos. j. Corꝭ. ij. b. Nox erat cū dicebat. j. Corꝭ. iij. a. Nonpotui vobis loqui quaſi ſpiritualibus: ſed qͣſi carnalibus: lacvobis potum dedi non eſcam. Un̄ Cantꝭ. vltꝭ. c. Si muruseſt: ędificemus ſuper eam propugnacula argentea: Hoc eſtquantū ad ſapientes: quibus debent ſubtilia prędicari. Sioſtium eſt: quantū ad ſimplices ⁊ idiotas: conpingamus illud tabulis cedrinis: id eſt exemplis ſanctorum: Talibꝰ em̄debent groſſa et non ſubtilia prędicari. Un̄ Ezech̓. xliiij. e.Cum egredientur/ ſacerdotes .ſ. in atriū exterius ad populum: exuent ſe veſtimentis lineis in quibus miniſtrauerant/⁊ veſtient ſe veſtimentis alijs. Dies debet eſſe prędicatorad illuminandum tenebras: ad calefaciendum frigidos. Deprimo. ij. Corꝭ. iiij. b. Deus qui de tenebris dixit lumenſplendeſcere: illuxit in cordibꝰ veſtris ad illuminationem ſcientię ⁊ claritatis dei ⁊cͣ. De ſecundo. ij. Corꝭ. xj. g. Quis infirmatur ⁊ ego non infirmor? Item nox debet eſſe: proptermemoriam infirmitatis: ⁊ patientiam tribulationis: et propter compaſſionem fraternā: ⁊ corporis macerationē. Eſa.l. b. Induā cęlos tenebris. Per memoriam infirmitatis. ij.Corꝭ. xi. g. Si gloriari oportet: quę infirmitatis meę ſuntgloriabor. Per tribulationū patientiā. Vnde. ij. Corꝭ. iiij.b. In omnibꝰ tribulationē patimur: ſed non anguſtiamur.Per compaſſionem fraternā. Ro. ix. a. Optabā anathemaeſſe a chriſto ꝓ fratribꝰ meis qͥ ſūt cognati mei ẜm carnē: qͥſūt iſraelitę: qͦꝝ adoptio filioꝝ ē ⁊cͣ. Per carniſ macerationē.j. Corꝭ. ix. d. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruitutem redigo.Et comprehendit in hoc verſu omnia. Per verbū/ intelligunt̉ ęterna. Per ſciētiā/ temporalia. h ¶ Non ſūnt loquelę. Hic oſtendit qͣꝫ mirifice prędicauerunt apoſtoli: qm̄

omnibus linguis: Non ſunt loquelę. .i. linguę. Sꝫ quiain eadem lingua ſunt plura idiomata: addit: i ¶ Neqꝫ ſermones .i. modi loquendi: k¶ Quorum .i. per quos ſermones ſiue linguas: l ¶ Non audiantur voces eoꝝcęlorū .i. apoſtolorū: Omnibꝰ em̄ linguis loquebantur: vthabet̉ Actꝭ. ij. a. Audiebatꝭ vnuſquiſqꝫ lingua ſua illos loq̄ntes⁊cͣ. Et quia iſta prędicatio nō fuit ī vno regnō tm̄: addit: m Inomnem terrā. Ecce qͣꝫ late prędicauerunt. n ¶ Exiuit ſonus .i. fama: eoꝝ .i. apoſtolorū. Et nōtm̄ fama/ ſed ⁊ verba: Vnde addit: o ¶ Et in fines orbisterrę verba eorum: id eſt vſqꝫ ad angulos terrarū. Hęcetiam de prędicatoribꝰ ſicut incęptum eſt/ poſſunt exponi:Et breuiter in his tribus verſibus notatur ꝙ prędicatio de-bet eſſe diſcreta/ vtilis/ et communis. In primo verſu: ſcꝫDies diei ⁊cͣ. notatur vt oſtenſum eſt ſupra ꝙ debet eſſediſcreta. In ſequenti .ſ. Non ſunt loquelę: oſtenditur ꝙdebet eſſe vtilis. Vtilis eſt/ quando intelligitur: Et ideo dicit: Non ſunt loquelę neqꝫ ſermones: quorum nōandiantur voces eorum: quia debent prędicare ⁊ gallice ⁊ latine: vt poſſint intelligi ẜm differētias audientium/et magis lingua q̨̄ communior eſt: ſcꝫ materna. In quo alicubi peccant ⁊ prędicātes ⁊ audientes: vt quandoqꝫ in clauſtris vbi multi ſunt ſimplices/ nolunt quidam prędicare/ necquidam audire niſi latine: licet ibi ſint plures qui non intelligant. iiij. Regꝭ. xviij .ſ. dixerunt quidam: Loquere nobis ſyriace intelligimꝰ em̄. Ita dicunt quidā ſcioli in clauſtro: ⁊ reputant ſibi fieri dedecus ſi prędicetur gallice in ſuis conuentibus: ſed illa prędicatio quam volunt non eſt vtilis: quia non bene intelligitur. j. Corꝭ. xiiij. c. Si neſcierovirtutem vocis: ero ei cui loquor barbarus. Tertio debeteſſe communis: quod notatur in alio verſu: In omnē terram exiuit ſonus eorum: vt .ſ. omnibus et vbiqꝫ prędicēt. Et primo dicit/ ſonus: deinde verba. Sonus em̄ tangit ſignificationem quo ad ſimplices: verba quo ad perfectos. Heb̓. v. d. Omnis qui lactis eſt particeps: expers eſtſermonis iuſticię: paruulꝰ em̄ eſt. Item In omnē terrārefertur ad imperfectos: In fines orbis terrę refert̉ adperfectos: qui ſunt quaſi in exitu mundi: ſcꝫ in mortis deſiderio. Item per hoc ꝙ dicit Exiuit: notat̉ ꝙ id exit ab eisper ſermonem: qd̓ intus fuerat per volūtatem. Matth̓. xij.c. Ex abundantia cordis os loquitur ⁊cͣ. Uel ꝙ id quod loquuntur exterius: intus non manſit per inanem gloriā. Velterram: hic vocat peccatores/ contra quos ſemper eſt loquendum. Iob. xxxix. c. de equo dicit: Sorbet terram: necreputat tubę ſonare clangorem. Gregꝰ. Equꝰ clangorē tubę non metuit: quia prędicator egregiꝰ deſpectis ſęculi poteſtatibus: nullos minarū ſonitus pertimeſcit. p ¶ In ſole poſuit. Habito de prędicatione apoſtoloꝝ: agỉ de incarnatione quā prędicauerunt. Et ſic poteſt continuari: Inoēm terrā ⁊cͣ. Uerba eoꝝ dicētiū: In ſole poſuit tabernaculū ſuū. Tabernaculū d̓r t̓rena chriſti habitatio:c vel caro eius:p ¶ In ſole poſuit ⁊cͣ. Poſſunt etiam hęc exponi de pręlato ⁊ prędicatore. Debet etiam pręlatus et prędicator habere tabernaculum: Debet habere et thalamum. In tabernaculo militatur: In thalamo quieſcitur. Debet enim pręlatus ⁊ prędicator militare ⁊ pugnare contra vitia in tabeſnaculo prędicationis. Debet nihilominus ꝓ tempore quieſcere in thalamo contemplationis. Tabernaculū qd̓ defendit a pluuia ⁊ caumate eſt conſtantia: quę eum debet defendere/ ne pluuia proſperitatꝭ eleuetur: vel ne caumate aduerſitatis deprimatur. Quod tabernaculum debet ponerein ſole: id eſt in chriſto: qui eſt firma petra: de qua diciturMatth̓. vij. d. ꝙ vir ſapiens/ ſcilicet predicator: ędificauitdomum ſuam/ ſcꝫ hoc tabernaculum: ſupra petram: id eſtX ſuper chriſtū:

EPsͣ .118.

Al̓. rannūciat.

19. diſ. c. itadi.De elec. c. fundamenta.

MoralitePredicabet eſſe diſcrevtilis ⁊ comunis.

Myſtice.

Ioh̓. i. a.

Predicator debet eſſe dies etnox: ſubtilia ſapientibꝰ: ſimplicibꝰ groſſa predicando.

Myſtice.

Moraliter