Pſalmus

gͦ ā viro iniquo eripiēs me.d Propterea confitebor tibitͦ inrnatiōnibus dn̄e: ⁊ nomig ni tuo pſalmū dicā. Magnificans ſalutes regis eius:

het facie̓ns miſericordiā chriſto ſuo dauid: et ſemini eiusi vſqꝫ in ſęculum.In finē Psͣ. dauid.z c ¶ Ili ēnarrat. XVIII.

honorificabis. Psͣ. De torrente in via bibit: propterea exaltauit caput. Hoc ſignificat̉ Gen̄. vij. c. vbi dicit̉ ꝙ multiplicatę ſūt aquę/ et eleuauerūt arcā in ſublime a terra. Aquęſunt tribulationes: Arca/ eccl̓ia. Gregꝰ. Mala quę nos h̓ exterius turbāt: mentes noſtras ad cęleſtia leuāt. Un̄ in Iob.xxxviij. c. per arcturūſignificat̉ eccl̓ia: Nūquid coniungere valebiſ micātes ſtellas pleiades: aut gyrū arcturi poteris diſſipare?Ibi Glo. In arcturoqͥ ꝑ gyꝝ ſuū nocturnaſpacia nō caſurus illutit̉ nec tn̄ ad defeſtrat/ eccl̓ia deſignat̉: q̨̄ fatigatiōes qͥdē pctū ꝓprij ſtatꝰ inclinat̉: gyrū laborū tolerat: ſꝫ ad occaſū cū tēporibꝰ nō feſtinat. Sexta rō eſt: qꝛ captiuoſ eripit. Un̄ dicit:a ¶ A viro iniqͦ .i. a malo hoīe vel diabolo: b ¶ Eripies me. Per hoc notatur ꝙ infertur diabolo violentia/ quādo quis ab eo eripitur. Eſa. ix. b. Omnis violenta prędatiocum tumultū. Exo. iij. f. Nō dimittet vos rex ęgypti vt eatis / niſi in manu valida. c ¶ Propterea .i. propter prędictas cauſas: d ¶ Confitebor tibi .i. laudabo te. Ecc̄j.vltꝭ. a. Confitebor tibi dn̄e rex: ⁊ collaudabo te deū ſaluatorem meū ⁊cͣ. e ¶ In nationibus/ O domine .i. in congregatione iuſtorum ad maiorē laudē: Maius eſt em̄ laudare coram multis qͣꝫ coram vno. Psͣ. Confitebor tibi in eccleſia magna. Item ideo/ in natiōibꝰ: vt ipſę ſimiliter laudēt.Uel: In nationibus .i. inter gentes: quę dicunt̉ nationeſ:qꝛ adhuc ſunt in peccato in qͦ nati ſunt. Gentes em̄ ſūt .i. geniti tales. Et hoc maiꝰ eſt: laudare deū inter inimicos qͣꝫ inter amicos fideles. Psͣ. Docebo iniquos vias tuaſ. Actꝭ. ix.c. Uas electionis mihi eſt iſte: vt portet nomen meū coramgentibus ⁊ regibus ⁊ filijs iſrael. Sed quia non ſufficit lausdei ſine operibꝰ: ideo ſubiungit: f ¶ Et nomini tuo pſalmum dicam. Dicere ad confeſſionē pertinet: pſallere adoperationem. Et bene ſimul iungunt̉: Quia vt dicit Gregꝰ.loquentis auctoritas perditur: cum vox opere non iuuatur.Itē qꝛ operatio bona q̨̄dā vox eſt apud deum: g ¶Magnificās: hoc iungitur illi quod ſupra dictum eſt: Exalterdeus ſalutis meę. Deus/ dico/ magnificās ⁊c̄. Sedinterpoſitum eſt de laude poſtqͣꝫ iſtud ſequitur/ in quo ponit̉ cauſa materialis laudis dei. Uere em̄ eſt laudandus: qꝛeſt/ magnificans ſalutes regis eiuſ .i. chriſti regꝭ a patre conſtituti: qui dicit in Psͣ. Ego autē conſtitutus ſum rexab eo ⁊cͣ. Hiere. xxiij. a. Suſcitabo dauid germen iuſtū: etregnabit rex ⁊ ſapiens erit. Salutes/ dicit pluraliter: quiaſaluauit eū a pctō/ a diabolo ab inimico/ a morte. Has ſalutes magnificauit deus primo: vt dictū eſt: quia chriſtus peccatum non fecit. Eſa. liij. c. Qui peccatū non fecit ⁊cͣ. Secūdo: qꝛ in nullo diabolo ſuccubuit. Ioh̓. xiiij. d. Venit em̄ pͥnceps mundi huius: ⁊ in me nō habet quicquā. Tertio: quiainimicos eius ſuppeditauit. Psͣ. Donec ponā inimicos tuos: ſcabellū pedū tuorum. Quarto eum reſurgere faciendo.Unde cantamus de eo: Qui mortem noſtrā moriendo deſtruxit: ⁊ vitā reſurgendo reparauit. Oſee. xiij. d. Ero morstua o mors. Vel: Salutes regꝭ eius .i. quas fecit rex eiꝰ.i. chriſtus. Un̄ Psͣ. Operatus eſt ſalutem in medio terrę.Sꝫ hic dicit pluraliter/ Salutes: quia fecit ſalutē om̄i genti. Has ſalutes fecit chriſtus humiliter patiendo: ⁊ deus pater magnificauit eas / chriſtū a mortuis ſuſcitando. Item ſalutes/ fecit rex iſte chriſtꝰ populo iſrael in exitu de ęgyptoet in deſerto ⁊ ī ingreſſu in terrā promiſſionis. Has magnificauit deꝰ pater: ſicut dicit̉ Eccͣj .xxxvj. b. Glorifica manū⁊ brachium dextrum: excita furorem ⁊ effunde iram: extolleaduerſariū ⁊ afflige inimicū. ¶ Poteſt etiam exponi de viroiuſto: vt dicatur ſic: g ¶ Magnificans/ deus/ ſalutesregis eiꝰ .i. viri iuſti: Qui dicit̉ rex/ eo ꝙ ſe regit: qd̓ ſit pręcipue per humilitatē. Prouerb̓. xvj. d. Melior eſt patiensviro forti: ⁊ qui dominatur animo ſuo/ expugnatore vrbiū.

Et dicitur: non ſolum rex: ſed rex eius/ ſcꝫ dei: ad differentiam regū malorū: qui non ſunt reges dei: ſed diaboli. Oſee.viij. a. Ipſi regnauerunt: ⁊ nō ex me: principes extiterunt/ ⁊nō cognoui .i. non approbaui. Salutes: pluraliter .ſ. ſalutēcorporalē: gratuitā: ꝑpetuā. Saluat em̄ dn̄s ſalute corꝑali.Un̄ Psͣ. Homines ⁊iumenta ſaluabis domine. Et hanc magnificat: quia non ſolumneceſſaria: ſed et oīadat homini .j. Corꝭ.iij. d. Omnia veſtraſūt ⁊cͣ. Sap̄. j. d. Creauit deꝰ vt eſſent omnia: ⁊ ſanabiles fecit nationes omniū terrarum. Item ſaluatſalute gratuita .i. gratia. Psͣ. Salus tua ego ſum. Hāc magnificat: nō ſolum pręterita vel pręſentia dimittendo: ſed etiāa futuris conſeruando. Et etiā nō ſolum propria: ſed ⁊ aliena precibus ſupplicantium condonando. Item ſaluat ſaluteperpetua. Psͣ. Oſtende faciem tuam ⁊ ſalui erimus. Phil̓.iij. d. Saluatorem expectamus/ dominū noſtrū ieſum chriſtum/ qui reformabit corpus humilitatis noſtrę: configuratum corpori claritatis ſuę. Hanc magnificat vltra meritumdonando. Ro. viij. d. Non ſunt condignę paſſiones huiustemporis ad futurā gloriā quę reuelabit̉ in nobis. Lucꝭ. vj.f. Menſurā bonā ⁊ confertam ⁊ coagitatam ⁊ ſupereffluentem dabunt in ſinum veſtrū. Nec ſolū magnificans ⁊cͣ.Sed h¶ et faciens miſericordiam chriſto .i. vncto:i ¶ Suo: ſicut habet̉ Matth̓. iij. d. Hic eſt filius meus dilectus. k¶ Dauid ꝟo manu forti et liberatori: quia ſicutdauid ad litterā liberauit populū iſrael de manu golię ⁊ philiſtijm: ſic chriſtus liberauit nos de manu golię ⁊ philiſtijmſpiritualiter. Golias interpretatur tranſmigratio: Philiſtijm duplex ruina. Ipſe ꝟo liberauit nos a tranſmigratione babylonis .i. ne tranſmigraremus ad confuſionem ęternam: et de manu philiſtijm .i. a ruina corporis et animę. Sꝫnō in ꝓpria perſona facit deꝰ miſericordiā chriſto: ſed in mēbris eiꝰ. Unde addit: l ¶ Et: id eſt: ſemini eius. Eſa. vj.d. Semē ſanctum erit id quod ſteterit in ea. Eius/ dicit addifferentiam ſeminis diaboli. j. Ioh̓. v. d. Scimus quoniam omnis qui natus eſt ex deo/ non peccat: ſed generatiodei ꝯſeruat eū. m ¶ Uſqꝫ in ſęculum .i. ſine fine.Ili enarrant ⁊c̄.¶ Expoſitio Psͣ. XVIII.c Titulus: In finem Psͣ. dauid. In finē .i. chriſtū dirigit nos pſalmꝰ iſte. Ul̓ in finē .i. in plenitudinē tempoꝝ: qꝛ in hoc pſalmo agit̉ de incarnatione. De qͣGal̓. iiij. a. At vbi venit plenitudo temporꝭ miſit deus filiūſuū ⁊cͣ. Psͣ iſte triꝑtitus eſt. Primo ꝓph̓a loquēs de incarnatione/ cōmendat p̨̄dicationē nouę legꝭ. Scd̓o laudat p̨̄cęptanoui ⁊ veterꝭ teſtamenti: ibi: Lex dn̄i īmaculata. Tertiovt dignꝰ ſit tanta ſacramēta referre/ petit ſe purgari a vitijs:ibi: Delicta quis intelligit. De pͥmo gͦ dicit: n ¶ Cęlienarrāt. Sꝫ iſtud pͥmo poteſt exponi ad lr̄aꝫ: ſicut ⁊ totuspſalmus: Poſtmodū myſtice exponemus. Ad litterā exponit hoc Beda in quadam homelia natalis dominici: Hocmodo: n ¶ Cęli/ materiales: o ¶ Enarrāt .i. oſtendunt:F Gloriam dei:n ¶ Cęli enarrāt ⁊cͣ. Myſtice aūt ſicut ſnpͣ diuidēdo pſalmū tetigimꝰ: hic primo agit de p̨̄dicatione nouę legis. Sicaūt p̨̄cedentibus ꝯtinuari poteſt. Sup̄ oſtendit eccl̓ia multabeneficia ſibi a dn̄o fuiſſe collata .ſ. ꝑ prędicationē apl̓oꝝ/ etincarnationē dn̄i. Primo ergo oſtendit qui p̨̄dicauerunt/ dicenſ: Cęli .i. apl̓i/ conſcij ſecretoꝝ: Sicut cęlū qꝛ celat ſecreta dei / dicitur cęlum a celando: ſic iſti quę tn̄ ſecreta reuelataſunt eis. Ioh̓. xv. b. Quęcunqꝫ audiui a patre meo/ nota fecivobis. Scd̓o oſtendit quid prędicauerūt: cū addit: Enarrant gl̓iam dei. Tertio oſtendit eos ꝑ aduentū ſanctiſpiritus fuiſſe confirmatos: dicēs: Et firmamentum .i. aplligne ſpūſſctī firmati: ānūciat oꝑa manuū eiꝰ .ſ. dei. PsͣAnnuciauerūt oꝑa dei. Ul̓ de p̨̄dicatoribꝰ exponit̉: Cęli. l.A p̨̄dicatores: qui

Psͣ. 109.

Ps. 35.

Al̓. rin gentibꝰAl̓. Ipſallam.

Psͣ. 34.

Psͣ. 79.

Psͣ .34.

i. Regꝭ. 17.

Psͣ .59.

Psͣ .2.

Partitiopſalmi.

Ps̄. 109.

Psͣ. 73.

Myſtice

Alit̓ deviro iuſto.

Ps. 53.