Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XVII

mihi. Filij alieni me̓ntiti ſūtmihi: filij alieni tiue̓terati ſt̉:ē claudicauerūt a ſemitꝭ ſuſꝫ is. Uiuit dn̄s benedictusdeus meꝰ: exāltet̉ deꝰ ſalu-

ktis meę. Deus das vindiictas mihi: et ſubdis ppl̓osN ſub me: liberator meꝰ de ini8micꝭ meis iracundis. Et abA inſurgētibꝰ ī me̓ exaltab̓ me:

pici iudeiſ illd̓ Matth̓. xj. c. tibi corocaim: tibi bethcaida: qꝛ ſi in tyro ſidone factę fuiſſent virtutes q̨̄ factę ſūtin vobis/ olim ī cilitio cinere pęnitentiā ęgiſſent. Eſa. lij. d.Aſte .ſ. chriſtus/ aſperget gētes multas/ rore .ſ. gratię: ſuperipſū ꝯtinebūt gentes os ſuū: qꝛ qͥbus eſt narratum de eovidebūt .ſ. fidē. Ecōtra ꝓph̓a: immo chriſtus vituperat iudęos in infidelitate ꝑmanentes. Primo: quiadeum blaſphemauerunt/ cum dicit: aFFilij/ O iudęi/ factialieni: quia vt dicitur Exo. iiij. f. Primogenitus meus iſrl̓: Sed tn̄ alieni.Eſa. j. a. Filios enutriui exaltaui: ipſi aūt ſpreuerūt me.b Mentiti ſunt mihi .i. ꝯtra me blaſphemantes. Ioh̓.viij. g. Nūc cognouimꝰ qꝛ dęmoniū habes. Ul̓ Mihi/pondere: qͣſi qͣlicunqꝫ: ſed mihi ꝟitati. Et nota ſuꝑ deꝯuerſis bonis ſingulariter dixit/ ppl̓us: hic aūt de ꝑuerſisdicit pluraliter filij: qꝛ vnitas eſt ad gratiā: ſꝫ diuiſio ad ma. Et bn̄ dicunt̉/ filij alieni: qꝛ alieni .i. diaboli/ ſūt facti filij. Ioh̓. viij .f. Vos ex patre diabolo eſtis. Et ideo: mentiti: qꝛ filij eius qui mendax eſt: vt ibi dicit̉. Secūdo vituꝑateos: qꝛ in infidelitate ꝑſeuerauerūt. Un̄ dicit: Filij alieni: vt ſupͣ: d Inueterati ſūt: in peccato in infidelitate ſua. Baruch. iij. b. Quid eſt iſrl̓ in terra inimicoꝝ es?Inueteraſti ī t̓ra alięna. Tertio/ qꝛ nouū teſtamētū recipiūt: Un̄ dicit: e Et claudicauerūt a ſemitꝭ ſuis .i.a duobus teſtamētis: nouū relinquētes: vetus ſolū recipientes: ita claudicant: qꝛ in noui tāte vitę ambulāt. Hęcclaudicatio figurata eſt Gen̄. xxxij. g. vbi dicit̉/ poſt luctā angelo claudicauit iacob: Sic iudęi luctātes chriſto ineius paſſione/ claudi facti ſunt. Ipſi etiā in veteri teſtamento claudicant. Eſt em̄ ibi duplex pes .ſ. pes lr̄ę/ pes ſpiritꝰ:Utroqꝫ ambulamꝰ nos: ipſi ꝟo iudęi vno tm̄: et ita claudicant. Vel: Claudicauerūt a ſemitis ſuis .i. ſemitę ſuęqͣs ſibi fecerūt/ cauſa fuerūt qͣre claudicauerūt .ſ. traditionesſuę. Matth̓. xv. a. Irritū feciſtꝭ mādatū dei ꝓpt̓ traditionesvr̄as. a Filij alieni ⁊cͣ. Moralit̓ pōt exponi de qͦlibetpeccatore: qui dicit̉ filius alienus .i. alienatꝰ a deo. Filiꝰ eſtqͥlibet per fidē. Ioh̓. j. a. Dedit eis poteſtatē filios dei fierihis qui credūt in nomine eius. Sed filij alieni dicunt̉:a fide recedūt: vel fidē quā corde tenet vel ore ꝯfitent̉/ opere viuificāt. Et ꝓpt̓ hoc his dicit̉ hic: Filij alieni: ꝓpt̓ alienationē illā/ ē infidelitatē. Un̄ Ioh̓. viij .ſ. Vos ex patre diabolo eſtis. Et ꝓpter quę eſt operꝭ ꝑuerſitatē. Un̄ad Titū. j. d. Confitent̉ ſe noſſe deū: factꝭ aūt negāt. De talibus ergo dicit: Filij alieni mentiti ſūt mihi: qꝛ ꝓmiſerat in baptiſmo ſe de cętero fore filios dei renūciaueruntſathanę om̄ibus pomꝑis eius: modo ſe fecerunt filios diaboli per peccatū. d Inueterati ſunt: prauā ꝯſuetudine/ q̨̄ indurat hominē in peccato. Thren̄. iij. a. Uetuſtā fecit pellē meā carnē meā: ꝯtriuit om̄ia oſſa mea. Sūt em̄q̄dam quaſi pelles vetuſtę: in qͥbus prę nimia vetuſtate putredine poteſt durare nec tenere aliqua ſutura pęnitētię.Contritio em̄ eſt quaſi acus pungens: filū ꝟo qd̓ introducitur hanc acum/ reſarcit diſſoluta: ſunt vincula ſatiſfactionis/ iniungit̉ a ſacerdote: Sꝫ in illis ita inueterati ſuntper prauā ꝯſuetudinem poteſt tenere iſta ſutura. e Etclaudicauerūt a ſemitꝭ ſuis. Claudicat/ vult gaudere mūdo/ regnare chriſto: nemo poſſit duobꝰ dominis ſeruire: Matth̓. vj. c. et Lucꝭ. xvj. c. Un̄ Gregꝰ. Nemopoteſt ſimul habere deū mundū. Un̄ Helias dicit. iij. Re. xviij. d. Uſqꝫ claudicatꝭ ī duas partes: ſi dn̄s eſt deus/ſeq̄mini: ſi aūt baal ſeqͥmini illū. Itē claudicat/ bonū facat mala intentione: vel malū bona intentione: ſicut illa quęꝓſtat vt paſcat patrē ſuū. Et hoc ꝓhibet̉ Deut̓. vij. a. Filiātua dabis filio eius: nec filiam eius accipies filio tuo. Finia noſtra eſt bona intentio: quā debemꝰ dare filio diabo-

li .i. malo operi: nec filiam diaboli .i. malā intentionē debemꝰcopulare filio nr̄o .i. bono oꝑi. Itē a Filij alieni ⁊c̄. declericꝭ religioſis pōt ſpecialit̓ exponi: debent eſſe ſpeciales filij dei. Exo. iiij. f. Primogenitꝰ meus iſrl̓: Et ideo ſpecialiter filij: qꝛ eius hęreditatē expectanteſ: debent hic habere manentē ciuita: Un̄ clerici in prima conſura dicūt verſum illum: Dn̄s parshęreditatis meę. Etreligioſi intrantes religionē oīa relinquūt.Un̄ dixit dominꝰ adaaron/ de ſe de leuitis: per quos pręlati clerici intelligunt̉/ Numeri. xviij. c.In terra eoꝝ nihil poſſidebis: nec habebitis partē inter eoſ:ego pars hęreditas tua in medio filioꝝ iſrl̓. Sed qꝛ clericis qͣꝫ religioſis/ vt in pluribus ſufficit: immo ſapithęc pars hęreditas quę deus eſt: ſed vendūt/ ſicut eſaupro lentis edulio .i. temporalibꝰ diuitijs delitijs: Gen̄.xxv. d. Ideo non veri filij ſed filij alieni dicunt̉: quia filijhuius ſęculi facti ſunt: ad hęreditatē huiꝰ ſęculi feſtinātes: etde hęreditate cęleſti non curantes: Sꝫ ſicut dicit̉ Prouerb̓.xx. c. Hęreditas ad quā feſtinat̉ in principio: in nouiſſimobn̄dictione carebit. Et in b Mentiti ſunt mihi: qꝛpactū qd̓ fecerunt clerici recipiendo ordines: vel religioſi inprofeſſione triplici voto: tenuerunt. Sed dicit̉ Ezech̓.xvij. e. Qui diſſoluit pactū nunquid effugiet? c FFilij alienī inueterati ſunt: quia ad veterē hominē redierunt.e Et claudicauerūt a ſemitis ſuis ꝯſiliorū quę debebant ſeruare. Sed poteſt modo eis dici illud qd̓ ſuꝑ dictumeſt: Conſiliū inopis ꝯfudiſtꝭ: qm̄ dn̄s ſpes eius eſt. f Uiuit dn̄s ⁊cͣ. Quarta pars vbi eccleſia lęta ſupradictis:munera dei laudat. Et dicit: Uiuit dn̄s: Per naturā ī ſe.Ioh̓. v. e. Sicut pater vitā habet in ſemetipſo: ſic filio dedit vitā habere in ſemetipſo. Et effectū in alijs. Gal̓. ij. d.Uiuo ego ego: viuit aūt in me chriſtus. g Et bn̄dictus deus meꝰ .i. ore fideliū laudatuſ. Deus meus decit̉ filius. Eſa. ix. b. Filius datus eſt nobis. Psͣ. Benedicatnos deus deus noſter: bn̄dicat nos deus. h Et exaltet̉in corde laudantiū. Et ſubdit cauſas qͣre laudandus exaltādus eſt. Prima eſt/ qꝛ ſaluator eſt: Un̄ dicit: i Deꝰ ſalutis meę: ſupple auctor vel dator ſalutꝭ: gratię in pręſenti: etgl̓ie in futuro. Psͣ. Tu es ipſe rex meus deꝰ meus:das ſalutes iacob. Psͣ. Operatus es ſalutē in medio terrę.Scd̓a eſt: qꝛ facit vindictā de inimicꝭ: Un̄ addit: Deus das mihi vindictas. Deut̓. xxxij .ſ. Sāguinē ſeruoꝝ ſuoꝝ vlciſcet̉. Eccͣj .xxviij. a. Qui vindicari vult/ a dn̄oinueniet vindictam. Duo retinuit ſibi dn̄s: gl̓iaꝫ vindictā.Eſa. xlij. b. Gl̓iaꝫ meā alteri non dabo. Ro. xij. d. Mihi vindictā/ ego retribuā. Deūt̓. xxxij. e. Mea eſt vltio. Tertia:qꝛ eos ſuppeditat: l Et ſubdis ppl̓os ſub me. Dicitaūt bis/ ſub: qꝛ duplex eſt ſubiectio .ſ. corpoꝝ cordiū: Ul̓oꝑatiōis voluntatꝭ: ẜm illud Eph̓. vj. a. ad oculū ſeruientes qͣſi hoībus placētes: ſed vt ſerui chriſti facientes voluntatē dei ex animo bona voluntate ſeruientes/ ſicut domino hoībus. Quarta eſt: quia liberat ab hoſtibꝰ. Un̄dicit: m Liberator meus. Ioh̓. viij. e. Si filius vosliberauerit/ vere liberi eritꝭ. n De inimicꝭ meis: malishominibus vel dęmonibus. o. Iracūdis: Sicut fuerūttyranni in pͥmitiua eccl̓ia. Vl̓ ipſi dęmones: ideo iraſcunt̉:quia a fragilibus hominibus ſuperant̉: et per hoc maior eſttriumphus hominis vincentꝭ. Unde dicit Gregꝰ. Ubi maius periculum in pręlio: maior gloria in triumpho. Numeri. xiij. d. Quibus comparati/ quaſi locuſtę videbamur. Ibidic̄ Origen̄. Grāde ſpectaculū: vbi locuſtę .i. infirmi homines/ gigantes .i. dęmones deuincunt. Quinta cauſa eſt: qꝛtribulationem inimicorum/ conuertit in gloriam ſanctorum.Unde ſubiūgit: p Et ab inſurgentibus .i. per ſurgentes: In me. i. contra me. r Exaltabis me: id eſthonorificabis.

e Alit̓.De clericꝭ etreligioſis.1 Heb̓. 13. c.

Psͣ .15.

ai. r iueterauerunt.

Psͣ .13.

Psͣ. .66.

raliter deqlibet pctō re.

tPsͣ .43.Ps. 2B.