XVII
ꝫ mihi. Filij alieni me̓ntiti ſūtmihi: filij alieni tiue̓terati ſt̉:ē ⁊ claudicauerūt a ſemitꝭ ſuſꝫ is. Uiuit dn̄s ⁊ benedictusdeus meꝰ: ⁊ exāltet̉ deꝰ ſalu-
ktis meę. Deus qͥ das vindiictas mihi: et ſubdis ppl̓osN ſub me: liberator meꝰ de ini8micꝭ meis iracundis. Et abA inſurgētibꝰ ī me̓ exaltab̓ me:
pici iudeiſ illd̓ Matth̓. xj. c. Uę tibi corocaim: vę tibi bethcaida: qꝛ ſi in tyro ⁊ ſidone factę fuiſſent virtutes q̨̄ factę ſūtin vobis/ olim ī cilitio ⁊ cinere pęnitentiā ęgiſſent. Eſa. lij. d.Aſte .ſ. chriſtus/ aſperget gētes multas/ rore .ſ. gratię: ſuperipſū ꝯtinebūt gentes os ſuū: qꝛ qͥbus nō eſt narratum de eovidebūt .ſ. ꝑ fidē. Ecōtra ꝓph̓a: immo chriſtus vituperat iudęos in infidelitate ꝑmanentes. Primo: quiadeum blaſphemauerunt/ cum dicit: aFFilij/ O iudęi/ factialieni: quia vt dicitur Exo. iiij. f. Primogenitus meus iſrl̓: Sed tn̄ alieni.Eſa. j. a. Filios enutriui ⁊ exaltaui: ipſi aūt ſpreuerūt me.b ¶ Mentiti ſunt mihi .i. ꝯtra me blaſphemantes. Ioh̓.viij. g. Nūc cognouimꝰ qꝛ dęmoniū habes. Ul̓ Mihi/ cūpondere: qͣſi nō qͣlicunqꝫ: ſed mihi ꝟitati. Et nota ꝙ ſuꝑ deꝯuerſis ⁊ bonis ſingulariter dixit/ ppl̓us: hic aūt de ꝑuerſisdicit pluraliter filij: qꝛ vnitas eſt ad gratiā: ſꝫ diuiſio ad malū. Et bn̄ dicunt̉/ filij alieni: qꝛ alieni .i. diaboli/ ſūt facti filij. Ioh̓. viij .f. Vos ex patre diabolo eſtis. Et ideo: mentiti: qꝛ filij eius qui mendax eſt: vt ibi dicit̉. Secūdo vituꝑateos: qꝛ in infidelitate ꝑſeuerauerūt. Un̄ dicit: c¶ Filij alieni: vt ſupͣ: d ¶ Inueterati ſūt: in peccato ⁊ in infidelitate ſua. Baruch. iij. b. Quid eſt iſrl̓ ꝙ in terra inimicoꝝ es?Inueteraſti ī t̓ra alięna. Tertio/ qꝛ nouū teſtamētū nō recipiūt: Un̄ dicit: e ¶ Et claudicauerūt a ſemitꝭ ſuis .i.a duobus teſtamētis: nouū relinquētes: ⁊ vetus ſolū recipientes: ⁊ ita claudicant: qꝛ in noui tāte vitę nō ambulāt. Hęcclaudicatio figurata eſt Gen̄. xxxij. g. vbi dicit̉/ ꝙ poſt luctācū angelo claudicauit iacob: Sic iudęi luctātes cū chriſto ineius paſſione/ claudi facti ſunt. Ipſi etiā in veteri teſtamento claudicant. Eſt em̄ ibi duplex pes .ſ. pes lr̄ę/ ⁊ pes ſpiritꝰ:Utroqꝫ ambulamꝰ nos: ipſi ꝟo iudęi vno tm̄: et ita claudicant. Vel: Claudicauerūt a ſemitis ſuis .i. ſemitę ſuęqͣs ſibi fecerūt/ cauſa fuerūt qͣre claudicauerūt .ſ. traditionesſuę. Matth̓. xv. a. Irritū feciſtꝭ mādatū dei ꝓpt̓ traditionesvr̄as. a ¶ Filij alieni ⁊cͣ. Moralit̓ pōt exponi de qͦlibetpeccatore: qui dicit̉ filius alienus .i. alienatꝰ a deo. Filiꝰ eſtqͥlibet per fidē. Ioh̓. j. a. Dedit eis poteſtatē filios dei fierihis qui credūt in nomine eius. Sed filij alieni dicunt̉: qͥa fide recedūt: vel fidē quā corde tenet vel ore ꝯfitent̉/ operenō viuificāt. Et ꝓpt̓ hoc his dicit̉ hic: Filij alieni: ꝓpt̓ alienationē illā/ q̄ ē ꝑ infidelitatē. Un̄ Ioh̓. viij .ſ. Vos ex patre diabolo eſtis. Et ꝓpter eā quę eſt ꝑ operꝭ ꝑuerſitatē. Un̄ad Titū. j. d. Confitent̉ ſe noſſe deū: factꝭ aūt negāt. De talibus ergo dicit: Filij alieni mentiti ſūt mihi: qꝛ ꝓmiſerat in baptiſmo ſe de cętero fore filios dei ⁊ renūciaueruntſathanę ⁊ om̄ibus pomꝑis eius: ⁊ modo ſe fecerunt filios diaboli per peccatū. d ¶ Inueterati ſunt: ꝑ prauā ꝯſuetudine/ q̨̄ indurat hominē in peccato. Thren̄. iij. a. Uetuſtā fecit pellē meā ⁊ carnē meā: ⁊ ꝯtriuit om̄ia oſſa mea. Sūt em̄q̄dam quaſi pelles vetuſtę: in qͥbus prę nimia vetuſtate ⁊ putredine nō poteſt durare nec tenere aliqua ſutura pęnitētię.Contritio em̄ eſt quaſi acus pungens: filū ꝟo qd̓ introducitur ꝑ hanc acum/ ⁊ reſarcit diſſoluta: ſunt vincula ſatiſfactionis/ ꝗ iniungit̉ a ſacerdote: Sꝫ in illis qͥ ita inueterati ſuntper prauā ꝯſuetudinem nō poteſt tenere iſta ſutura. e ¶ Etclaudicauerūt a ſemitꝭ ſuis. Claudicat/ qͥ vult gauderecū mūdo/ ⁊ regnare cū chriſto: cū nemo poſſit duobꝰ dominis ſeruire: Matth̓. vj. c. et Lucꝭ. xvj. c. Un̄ Gregꝰ. Nemopoteſt ſimul habere deū ⁊ mundū. Un̄ Helias dicit. iij. Regū. xviij. d. Uſqꝫ qͦ claudicatꝭ ī duas partes: ſi dn̄s eſt deus/ſeq̄mini eū: ſi aūt baal ſeqͥmini illū. Itē claudicat/ qͥ bonū facat mala intentione: vel malū bona intentione: ſicut illa quęꝓſtat vt paſcat patrē ſuū. Et hoc ꝓhibet̉ Deut̓. vij. a. Filiātua nō dabis filio eius: nec filiam eius accipies filio tuo. Finia noſtra eſt bona intentio: quā nō debemꝰ dare filio diabo-
li .i. malo operi: nec filiam diaboli .i. malā intentionē debemꝰcopulare filio nr̄o .i. bono oꝑi. Itē a ¶ Filij alieni ⁊c̄. declericꝭ ⁊ religioſis pōt ſpecialit̓ exponi: qͥ debent eſſe ſpeciales filij dei. Exo. iiij. f. Primogenitꝰ meus iſrl̓: Et ideo ſpecialiter filij: qꝛ eius hęreditatē expectanteſ: nō debent hic habere manentē ciuitatē: Un̄ ⁊ clerici in prima conſura dicūt verſum illum: Dn̄s parshęreditatis meę. Etreligioſi intrantes religionē oīa relinquūt.Un̄ dixit dominꝰ adaaron/ de ſe ⁊ de leuitis: per quos pręlati ⁊ clerici intelligunt̉/ Numeri. xviij. c.In terra eoꝝ nihil poſſidebis: nec habebitis partē inter eoſ:ego pars ⁊ hęreditas tua in medio filioꝝ iſrl̓. Sed qꝛ tā clericis qͣꝫ religioſis/ vt in pluribus nō ſufficit: immo nō ſapithęc pars ⁊ hęreditas quę deus eſt: ſed eā vendūt/ ſicut eſaupro lentis edulio .i. ꝓ temporalibꝰ diuitijs ⁊ delitijs: Gen̄.xxv. d. Ideo non veri filij ſed filij alieni dicunt̉: quia filijhuius ſęculi facti ſunt: ad hęreditatē huiꝰ ſęculi feſtinātes: etde hęreditate cęleſti non curantes: Sꝫ ſicut dicit̉ Prouerb̓.xx. c. Hęreditas ad quā feſtinat̉ in principio: in nouiſſimobn̄dictione carebit. Et in hͦ b ¶ Mentiti ſunt mihi: qꝛpactū qd̓ fecerunt clerici recipiendo ordines: vel religioſi inprofeſſione ⁊ triplici voto: nō tenuerunt. Sed dicit̉ Ezech̓.xvij. e. Qui diſſoluit pactū nunquid effugiet? c FFilij alienī inueterati ſunt: quia ad veterē hominē redierunt.e ¶ Et claudicauerūt a ſemitis ſuis ꝯſiliorū quę debebant ſeruare. Sed poteſt modo eis dici illud qd̓ ſuꝑ dictumeſt: Conſiliū inopis ꝯfudiſtꝭ: qm̄ dn̄s ſpes eius eſt. f ¶ Uiuit dn̄s ⁊cͣ. Quarta pars vbi eccleſia lęta ꝓ ſupradictis:munera dei laudat. Et dicit: Uiuit dn̄s: Per naturā ī ſe.Ioh̓. v. e. Sicut pater vitā habet in ſemetipſo: ſic ⁊ filio dedit vitā habere in ſemetipſo. Et ꝑ effectū in alijs. Gal̓. ij. d.Uiuo ego iā nō ego: viuit aūt in me chriſtus. g ¶ Et bn̄dictus deus meꝰ .i. ore fideliū laudatuſ. Deus meus decit̉ filius. Eſa. ix. b. Filius datus eſt nobis. Psͣ. Benedicatnos deus deus noſter: bn̄dicat nos deus. h ¶ Et exaltet̉in corde laudantiū. Et ſubdit cauſas qͣre laudandus ⁊ exaltādus eſt. Prima eſt/ qꝛ ſaluator eſt: Un̄ dicit: i ¶ Deꝰ ſalutis meę: ſupple auctor vel dator ſalutꝭ: gratię in pręſenti: etgl̓ie in futuro. Psͣ. Tu es ipſe rex meus ⁊ deꝰ meus: qͥ mādas ſalutes iacob. Psͣ. Operatus es ſalutē in medio terrę.Scd̓a eſt: qꝛ facit vindictā de inimicꝭ: Un̄ addit: k¶ Deus qͥ das mihi vindictas. Deut̓. xxxij .ſ. Sāguinē ſeruoꝝ ſuoꝝ vlciſcet̉. Eccͣj .xxviij. a. Qui vindicari vult/ a dn̄oinueniet vindictam. Duo retinuit ſibi dn̄s: gl̓iaꝫ ⁊ vindictā.Eſa. xlij. b. Gl̓iaꝫ meā alteri non dabo. Ro. xij. d. Mihi vindictā/ ⁊ ego retribuā. Deūt̓. xxxij. e. Mea eſt vltio. Tertia:qꝛ eos ſuppeditat: l ¶ Et ſubdis ppl̓os ſub me. Dicitaūt bis/ ſub: qꝛ duplex eſt ſubiectio .ſ. corpoꝝ ⁊ cordiū: Ul̓oꝑatiōis ⁊ voluntatꝭ: ẜm illud Eph̓. vj. a. Nō ad oculū ſeruientes qͣſi hoībus placētes: ſed vt ſerui chriſti facientes voluntatē dei ex animo cū bona voluntate ſeruientes/ ſicut domino ⁊ nō hoībus. Quarta eſt: quia liberat ab hoſtibꝰ. Un̄dicit: m ¶ Liberator meus. Ioh̓. viij. e. Si filius vosliberauerit/ vere liberi eritꝭ. n ¶ De inimicꝭ meis: malishominibus vel dęmonibus. o. Iracūdis: Sicut fuerūttyranni in pͥmitiua eccl̓ia. Vl̓ ipſi dęmones: qͥ ideo iraſcunt̉:quia a fragilibus hominibus ſuperant̉: et per hoc maior eſttriumphus hominis vincentꝭ. Unde dicit Gregꝰ. Ubi maius periculum in pręlio: maior gloria in triumpho. Numeri. xiij. d. Quibus comparati/ quaſi locuſtę videbamur. Ibidic̄ Origen̄. Grāde ſpectaculū: vbi locuſtę .i. infirmi homines/ gigantes .i. dęmones deuincunt. Quinta cauſa eſt: qꝛtribulationem inimicorum/ conuertit in gloriam ſanctorum.Unde ſubiūgit: p ¶ Et ab inſurgentibus .i. per ſurgentes: q¶ In me. i. contra me. r ¶ Exaltabis me: id eſthonorificabis.
e Alit̓.De clericꝭ etreligioſis.1 Heb̓. 13. c.
Psͣ .15.
ai. r iueterauerunt.
Psͣ .13.
Psͣ. .66.
raliter deqlibet pctō re.
tPsͣ .43.Ps. 2B.