XVII

a rexit me in finē: ⁊ diſciplinātua ipſa me docebit. Dilataſti greſſus meoſſubtus me:d e̓t nō ſūt infirmata veſtigiamea. Perſeqͣr inimicos me

ſꝫ os ⁊ cōprehendā illoſ: e̓t nōꝯuertar donec deficiāt. Cōl fringā illos nec poterūt ſtare: cadēt ſubtꝰ pedes meos.m Et p̨̄cinxiſti me v̓tute ad bel

.xerit me in finem .i. vt citius currerem in finem/ deum.Mala quę nos hic premūt: ad deū nos ire compeliunt. De ſecunda addit: a ¶ Et diſciplina tua: quę ſit ꝑGrepoctrinā ⁊ ꝑ p̨̄cępta: b ¶ Ipſa me docebit: ī futura perteuerantia. Decimo neceſſariū eſt pugnanti ꝙ habeat latumſpaciū ad pugnandū:De quo dicit: c ¶Dilataſti greſſus meos ſubtꝰ me. Greſſus .i. affectiōeſ. Subtus me. .i. in his quęſunt ſubtus .ſ. in tēporalibus: vt nō habeācor ſtrictum per auariciam vel irā vel hmōi. Hęc aūt dilatatio fit per tria principaliter. Per largitionē elemoſynaꝝ. Prouerb̓. xviij. c. Donū hominis dilatat viā eius: ⁊ ante principes ſpaciū ei facit.Item ꝑ delectationes ſpirituales: quas dn̄s immittit in tribulatione. Psͣ. In tribulatione dilataſti mihi. Tertiū eſt ꝑpenitentiā. Prouerb̓. iiij. b. Ducā te per ſemitas ęquitatis:quas cū ingreſſus fueris nō artabunt̉ greſſus tui. Item/ dilataſti greſſus meos .i. affectus meos. Subtus me. i.vt ſint ſubditi mihi. Gen̄. iiij. b. Sub te erit appetitꝰ eiꝰ. Vndecimo neceſſariū eſt pugnanti/ ꝙ bene teneat ſe ſuper pedeſſuos. Vnde addit: d ¶ Et nō ſunt infirmata veſtigiamea: ſed ſunt fortia ⁊ ſtabilia. Ezech̓. ij. a. Fili hominis ſtaſuper pedes tuoſ. Pedes ſiue greſſus: vt dictū eſt: ſunt affectiones: Ueſtigia aūt quę relinquunt̉ ex pedibus vel greſſibus qͣſi ſigna/ ſunt opera. Gregꝰ. Probatio dilectionis/ exhibitio eſt operis. Qui bene vult pugnare contra diabolū:oportet vt hęc veſtigia nō infirment̉. Un̄ dicit Hieroꝰ. Sēper aliqͥd operis facito: vt te diabolus inueniat occupatū:quia ipſe intrauit in domū ſuā: quia inuenit eā vacantē: licetmundata ⁊ ornata eſſet: Matth̓. xij. d. Ideo dicit̉ de muliere forti/ Prouerb̓. vltꝭ. c. Manū ſuā miſit ad fortia. Ioſuexiiij. c. dicit caleph: Hodie octogintaqͥnqꝫ annorū ſum/ ſicvalens vt eo valebā tempore qn̄ ad explorandū miſſus ſū:illius in me temporis fortitudo vſqꝫ hodie perſeuerat: tā adbellandū qͣꝫ ad gradiendū. Ecce: Nō ſunt infirmata veſtigia eius. Hoc nō poſſunt dicere illi qui ſtatim feſſi ſuntde pęnitentia/ vel de religione quā aſſumpſerāt: De quibusNau. vltꝭ. c. Om̄es munitiōes tuę ſicut ficus cū groſſis ſuis: q̄ ſi ꝯcuſſę fuerint/ cadent in os comedentꝭ.aſet diſciplina tua ip̄a me docebit. Chriſtꝰ nō fuit correctus in aliquo: ſed ſpeciem correcti habuit. c ¶ Dilataſti greſſus meos ſubtus me .i. opera. d ¶ Et noſunt infirmata veſtigia mea .i. ſigna operū quę oſtēdi⁊ reliqui alijs. e ¶ Perſęquar ⁊cͣ. Enumeratis omnibꝰquę neceſſaria ſunt pugnaturo: dicit propheta in perſona viri iuſti ſe fortiter pugnaturū. Dicit ergo: Perſequar .i. ꝑfecte ſequar: f ¶ Inimicos meos: demones/ mundū/ carnales affectos. De quibus Eccͣj. xviij. d. Si pręſtes animetuę concupiſcentias eius: faciet te in gaudiū inimicis tuis.g¶ Et comprehendā illos: nō illi me. h ¶ Et nō conuertar: ſed perſeuerabo: i Donec deficiant. Hoc aute nō eſt ante mortē: Un̄ perſeuerandū eſt vſqꝫ ad mortem.Ande verſus. Pax erit hęc nobis/ ſemper dū vita manebit:Cum pecore infirmo/ quę ſolet eſſe lupis. j. Corꝭ. ix. d. Siccurrite vt comprehendatis. Matth̓. x. c. Qui perſeuerauet. rit vſqꝫ in finē ⁊cͣ. Ul̓: e ¶ Perſęqͣr inimicos meos .ſ.pͥmos motus vel peccata: perſcrutando eos ⁊ ad iudiciumconfeſſionis trahendo: ⁊ ad ignem pęnitentię pertrahendo.An̄. j. Machab̓. iij. a. dicitur de iuda ꝙ perſecutꝰ eſt inimicos perſcrutans eos: ⁊ qui conturbabant populū ſuum/ eosſuccendit igni. Ecce illa tria quę ſunt in pęnitentia. Per iudāem qui interpretatur ꝯfitens/ ſignificat̉ ⁊ exprimitur confeſſio: In ꝑſcrutatione ſignificat̉ cōtritio. Eſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi om̄es annos meos/ ī amaritudine animę meę.In̄ igne aūt ſignificatur pęnitentia. Psͣ. Tranſiuimus perigne pęnitentię/ et aquā baptiſmi ⁊cͣ. g Et comprehen-

dam illos/ primos motus ligando ⁊ tenendo eos ne progrediantur in actū. Ioſue. x. d. Voluite ſaxa ingentia ad osſpeluncę: ⁊ ponite viros induſtrios qui clauſos cuſtodiant:Uos autē nolite ſtare: ſed perſequimini hoſtes ⁊cͣ. Illi quinqꝫ reges qui erant in ſpelunca: ſignificant motus qui egrediunt̉ a quinqꝫ ſenſibuſ:manentes in corde hominis quaſi in ſpelunca. Quibus ſuperponenda ſunt ſaxa .i. duritia pęnitentię: Et viri induſtrij .i. iudiciaratiōis: ne poſſint exire ad actum. Prouerb̓. xx. b. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat om̄e malū intuitu ſuo. Quod aūt ſequit̉: Vos aūt nolite ſtare/ ſed ꝑſequimini ⁊cͣ. idē eſt ei qd̓ dicit̉ hic: h ¶ Et non ꝯuertardonec deficiant: Quia ſi ꝯuertar ego ipſe deficiam: quiaparuus fons ſi nō obturetur creſcit paulatim in fluuiū magnum: Et parua ſcintilla magnam domum incendit. Iacob̓.iij. b. Ecce quantus ignis/ qͣꝫ magnam ſiluam incēdit. Eccͣj.xj. d. A ſcintilla vna augetur ignis. Sed quęrit̉ quomododicat iuſtus: Perſequar ⁊cͣ. cū inimicꝰ dicat idē/ Exo.xv. b. Dixit inimicꝰ: Perſequar ⁊ cōprehendā: diuidā ſpolia/ implebitur anima mea: euaginabo gladiū meum interficiet eos manus mea. Sed hoc eſt: quia ſemper contrarietaseſt inter impium ⁊ hominē iuſtū. Prouerb̓. xxix. d. Abominantur iuſti virū impium: ⁊ abominant̉ impij eos qui in viarecta ſunt. Perſequitur ergo male inimicus: cum homo delectatur: Comprehendit/ cum homo conſentit: Diuidit ſpolia/ cum per manifeſtum actū diuidit hominē a deo: Animaeius impletur/ cum homo aſſueſacit: Euaginat gladium/ cūvſqꝫ in finem continuat: ⁊ peccatū om̄ibus manifeſtat: vt perexemplū illiꝰ alios capiat. Un̄ ⁊ anon filiꝰ naͣas: ſeruis dauidraſit dimidiam partem barbę: ⁊ veſtes eoꝝ pręſcidit vſqꝫ adnates. ij. Regꝭ. x. a. Manus eius interficit cum morti ęternę tradit: Quod proprie eſt opus ſuū: vn̄ dicit: manꝰ mea.k ¶ Confringa illos. Bene dico ꝙ nō ꝯuertar ⁊cͣ. Sꝫquo deficient? Ecce: cōfringā illos/ pͥmos motus: ⁊ peccata minutatim ꝯfitendo: nō ī quodā inuolucro. Oſee. x. d.Arabit iudas .i. ꝯfitens: terram/ cordis ſui .i. peccata ordinate euertet: et etiam ſingula peccata adhuc ſubdiuidet minutatim: Hoc eſt: cōfringet ſibi ſulcos iacob. Propter hoc dicitur Matth̓. xij. d. Inuenit domū cordis ſcopis mundatā.Scopa aūt nō mundantur niſi minuti pulueres: groſſa ꝟocum pala eijciuntur. Confringunt̉ autē ad lapidem .i. ad memoriam dominicę paſſionis. Psͣ. Beatus qui tenebit ⁊ allidet paruulos ſuos ad petram .i. chriſtum. Sic ergo ꝯfracti:l ¶ Nec poterunt ſtare: ſed cadent ſubtus pedesmeos. Gen̄. iiij. b. Sub te erit appetitus eius: et tu dominaberis illius. Uerſus. Si ratio ſubiecta deo: ſi mens rationi: Si mēti caro ſit ſubdita/ viuit homo. ¶ Uel de diabolo etalijs inimicis legitur: Confringam illos .i. totaliter frangam: cum em̄ magno impetu in hominē irruunt: ⁊ ipſe viriliter ſe opponit: quaſi confringuntur/ ſicut homo qui irrueret in murum. Nec poterunt ſtare: ſed cadent ſubtuspedes meos. Malach. iiij. a. Calcabitis impios cum fuerint cinis ſub planta pedum veſtrorū. Lucꝭ. x. c. Ecce dedivobis poteſtatem calcandi ſuper ſerpentes/ ⁊ ſuper omnemvirtutem inimici: ⁊ nihil vobis nocebit. Gen̄. iij. c. Ipſa cōteret caput tuum. m ¶ Et pręcinxiſti me. q. d. hęc om̄iamihi erunt: quia tu/ pręcinxiſti me virtute. Iſtud ſuprahabitum eſt ⁊ expoſitum. Et bis ponitur hoc: quia oportetbis pręcingi: et in principio ⁊ in fine. Finē em̄ ſignificat hiccum dicit: Ad bellum: Qd̓ ſupra non dixit. Et cū homototum bellum credit ſe perfeciſſe: tūc incipit ei bellum ſuperbię/ ſiue inanis glorię. Un̄ verſus. Cum bene pugnarꝭ: cumcuncta ſubacta putaris: Quę magis infeſtat vincenda ſuperbia reſtat: Dum poteris vinci ⁊cͣ. Propter hoc dicit Gregꝰ.Ualde canendū eſt vitium quod de victoria ſurgit vitiorū.

A ſ

dl̓. nuibter.

i3. q. 4. c. 1ſi eccleſia.

Triplexdilatatio.

Psͣ. 4.

llegorice.

Myſtice.

Psͣ. 136.

Alit̓.

Alit̓. 1

Psͣ. 65.