Pſalmus

gͦ nr̄m. Deꝰ qͥ p̨̄cinxit me v̓tu̓c te: ⁊ poſuit immaculata viād meā. Qui ꝑfecit pedes meē os tāqͣꝫ rceruoꝝ: ⁊ ſuꝑ excelſꝫ ſa ſtatuēſ me. Qui docet ma

oron29t F oſſa ⁊onon& in nobio nebet eſſe notientia. Prouerb̓. xix. c. Qui impatiens eſt/ ſuſtinebit damnū. Hiere .i. d. Ego dedi te in columnā ferream: et in murūęneum ſuper omnem terram. Septimum eſt ſcutum: de quoait: i ¶ Et dediſti mihi protectionem ſalutis tue .i.memoriam dominicępaſſionis: vt recogitēhnus meas ad p̨̄liū: ⁊ poſui­ Imodo operatus esſti vt arcū ęreū brachia mea.ſalutem in medio teri Et dediſti mihi ꝓtectionē ſarę. Et hoc protegit atemptatione omni.klutꝭ tuę: ⁊ de xtera tua ſuſceThren̄. iij. g. Dabisnbit me. Et diſciplīa tuarcoreis ſcutum cordis laborē tuū. Uel protectionem: quia ipſe pro nobis ictus recępit. Eſa. liij. b.Diſciplina pacis noſtrę ſuper eum. Et dicit/ protectionēſalutꝭ: quia et protexit nos ab ira dei: ⁊ ſanauit a peccato.Et eius memoria protegit ab imminente temptatione: ⁊ ſanat a iam facto vulnere: Sicut ſignificatū fuit Numeri. xxj.c. ꝙ percuſſi a ſerpentibus reſpiciebant ſerpentem ęneum inpalo: et ſanabant̉. Et dicit: Salutis tuę: quia ipſe eam fecit. Lucꝭ. j. g. Fecit redēptionē plębis ſuę. Octauo/ neceſſeeſt ei vt habeat defenſorē: ſic̄ milites habēt armigeros ſuos/96101A0n m fo ſſi ſint orerahenio ac1 6llentur. Et propter hoc dicit: k ¶ Et dextera tua ſuſcepit me. Dextera .i. diuina conſolatio. Cantꝭ. viij. a. Lęuavſlo capito meo. ⁊Nomtoro illiꝰ nAlorahiI me 1xj. d. Uenite ada t og g̓ labyyatio ⁊ onerati oſtig ⁊ ogoreficiā vos. Hęc ē armiger noſter q̨̄ portat arma illa: de qͥbꝰdicit Hieroꝰ. Cinis et cilicium/ arma ſunt pęnitentium. ij.¶ Qvi conſolatiar nog in omni rribulariono roſtroPsͣ. Cum ipſo ſum in tribulatione. Nono neceſſariū eſt eivt rocogitet coronam quar hohohitiſi. incot UAo dicit.l ¶ Et diſciplina tua .i. eruditio per moleſtias ⁊ temptar1 m¶9701F MC in fir ena 107970 vl̓patior/ dirigam ad finem chriſtū: qui eſt finis noſter et corona et pręmium. Ro. x. a. Finis legis chriſtus. j. Corꝭ. ix. d.oſ9901rriſocit H99m 53 ¶ ontom rplat ꝯiſcinli. Unſit verberibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ: q̄ dicit̉ ⁊cori ſteior pędia. Aliaq̨̄ fit ꝟ̓bis ⁊ doctrina: q̄ d̓r έπ1σήμη epiſteme. Un̄ verſus: Pędia verberibus caſtigat: epiſteme verbis. De primaocit n91m7. M15iNlino to Mre mit mꝰ in v0.terita conuerſione .i. direxit: In finem: vt dictū eſt: quodpręcipue fit per tribulationem: vbi non ita cito eleuatur cornec conuertit̉ ad vanitatem. O ſee. ij. b. Ego ſepiam vias tuas ſpinis. Augꝰ in libro Proſpi. Cuſtodit nos dominꝰ abomni malo: non vt nil patiamur aduerſi: ſed vt ipſis aduerſitatibus anima non lędat̉: Cū em̄ adeſt temptatio: ſit quidam in id quod nos impugnat introitus: ſed cum bono fine .i. ſine vulnere aīę temptatio conſummat̉ ad ęternam requiem de profundo temporalis laboris exitur. Vel: Correxit me in finem¶ Deus qui ⁊cͣ. Poteſt aūt primo legi ī perfona chriſti:Deus qui pręcinxit me virtute: ad bene operandū.Lucꝭ. vltꝭ. c. Qui fuit vir propheta potēs in opere ⁊ ſermone. c¶ Et poſuit immaculatā viā meā .ſ. pręſentis vitę. Eſa. liij. c. Eo ꝙ iniqͥtatē non fecerit ⁊cͣ. d¶ Qui ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorū: quia ſicut ceruus trāſilit ſpineta: ita chriſtus ſpinas vitiorum. Cantꝭ. ij. b. Ecceiſte venit ſaliens in montibus/ et tranſiliens colles. e ¶ Etſuper excelſa ſtatuens me: ad dexteram ſuam collocando ⁊ ſuper creaturas exaltando. g¶ Qui docet manusmeas ad pręliū: ꝯtra diabolū/ vt eū vincerē: Scd̓m ꝙdicit btus Bern̄. nō manu armata/ ſed cruci affixa: nō equoreſidens: ſed in cruce pendens. h ¶ Et poſuiſti vt arcūęreum brachia mea .i. apoſtolos ⁊ martyres: per quosoperatus eſt chriſtus. i ¶ Et dediſti mihi protectioneſalutꝭ tuę: ī paſſiōe. k Et dextera tua ſuſcepit me:ī reſurrectiōe. ¶ Et diſciplina tua correxit mē ī finē:et diſciplina tua

fa ¶ Deus qͣ p̨̄cinxit me .i. armauit. Verſus. Cin/ agit: acpugnat: ſuc currit: pręqꝫ miniſtrat. Cingimur em̄ ſimplicit̓:accingimur pugnaturi: ſuccingimur ituri: pręcingimur miniſtraturi. b ¶ Uirtute .i. fortitudine ad pugnandū. Sꝫ ẜmꝙ diximus: videtur ꝙ melius deberet dicere accinxit: vl̓ etiāſuccinxit/ qͣꝫ pręcinxit: cū pugnaturi accingi dicantur. Sol̓.Hoc dixit duabus decauſis .ſ. pręcinxit.Prima eſt: vt in hacpugna nos reputemꝰminiſtros. Secundaeſt: vt notetur ꝙ nosdebemus arma .i. virtutes quibus pugnamꝰ a terra leuare:ſicut miniſtrans leuat veſtes ⁊ reſtringit/ quando ſe pręcingit: vt .ſ. propter deum/ non propter temporalia fiant: vt ſicſimul concurrant charitas ⁊ humilitas. He ſunt duę ancillęheſter: De quibus dicitur Heſter. xv. b. Cum fulgeret heſter .i. anima iuſta: regio habitu .i. veſtimentꝭ virtutū: aſſumpſit duas famulas: et ſuper vnam innitebat̉: per quam ſignificatur charitas: altera autem defluentia in humū veſtimēta ſuſtentabat: hęc eſt humilitas. Nec dicit qua virtute pręcinxit eū deꝰ: ſed ſimpliciter virtute: per hoc innuens ꝙ qͥhabet vnam habet omnes. Prouerb̓. vltꝭ. c. Accinxit fortitudine lumbos ſuos. Secundū quod neceſſarium eſt pugnanti/ eſt vt non ſit in lubrico ſiue in luto. De quo ſubiūgit:c ¶ Et poſuit immaculatam viam meam .ſ. charitatem/ qua ad ipſum vado: ſicut dicit Glo. Sed contra: Immo potius/ qua ipſe venit ad nos: ẜm illud Ioh̓. xiiij. c.Si quis diligit me ſermones meos ſeruabit: et pater meusdiliget eum: ⁊ ad eū veniemus. Sol̓. Nos ad ipſū venimusꝑ charitatē: ⁊ ipſe occurrit nobis. Immaculatā. De contrario dr̄ Hiere. xxxviij .f. Viri pacifici tui demerſer̄t ī ceno⁊ lubrico pedes tuos. Tertio neceſſariū ē ei ꝙ ſit velox ⁊ leuiſ. Un̄ ſubdit: d ¶ Qui ꝑfecit pedes meos tāꝙͣ ceruoꝝ .i. affectꝰ meos: vt tranſiliāt oīa q̨̄ ſunt mūdi. Cerui em̄tranſiliunt lutoſa/ ſpinoſa et foueas: per quę tria illa quę ſūtin mundo deſignantur. De quibus. j. Ioh̓. ij. c. Omne qd̓eſt in mundo: cōcupiſcentia carnis eſt/ Ecce lutum: Et cōcupiſcentia oculorum/ Ecce ſpinę (Teſtāte domino Matth̓.xiij. c. Qui autem ſeminatꝰ ē in ſpinis: hic eſt qui verbū audit: et ſollicitudo ſęculi huius et fallacia diuitiarum ſuffocatverbum/ ⁊ ſine fructu efficit̉) Et ſuperbia vitę/ Ecce fouea:Quia omnis qui ſe exultat humiliabitur. Exemplū de illoqui eleuatur in pala/ vt profundius deijciatur in fouea plena immundicijs. Simile Abacuk. iij. d. Ponet pedes meosquaſi ceruorum. Quarto neceſſarium eſt vt habeat bonumequum: De quo ſubdit: e ¶ Et ſuper excelſa .i. cęleſtia:f ¶ Statuens me. Phil̓. iij. d. Noſtra conuerſatio in cęliseſt. Per/ ſtatuens/ notatur ſtabilitas: q̨̄ eſt in excelſis. Iacob̓. j. c. Apud quem non eſt tranſmutatio. Et ꝙ ibi ſtabiliter maneamus ſi bene volumus pugnare: quia ex quo milescadit de equo cito ſuperat̉. Vnde bonus miles fortiter debet tenere pedes ī ſtrepis: pedem dextrum .ſ. affectum: et ſiniſtrum .ſ. intellectum: vt ſicut cantatur de confeſſoribus: cogitatione ecce pes ſiniſter: ⁊ auiditate/ ecce pes dexter/ inilla ęterna patria conuerſetur. Quintum/ eſt ars pugnandi:Unde addit: g ¶ Qui docet manus meas ad pręlium/ contra tres hoſtes. Manus .i. opera: non ſolum linguam/ ſicut quidam: de quibus in Psͣ. Ecce loquentur inore ſuo: et gladius in labijs eorum: qͣſi non in manibus: qm̄quis audiuit .ſ. ꝙ pugnaturus teneret gladiū in ore/ ⁊ non inmanu? q. d. ridiculum eſt. Vnde ſequit̉: Et tu domine deridebis eos ⁊cͣ. Docet manus meas: per ſuas. Eſa. xlix.d. In manibus meis depinxi te. j. Pet̓. iiij. a. Chriſto igit̉paſſo in carne/ et vos eadem cogitatione armamini. Sextūeſt infatigabilitas: Unde ſequit̉: h ¶ Et poſuiſti vt arcum ęreum brachia mea .i. infatigabilem fortitudinemmeam. Et eſt ſimilitudo de re quę non eſt: quia ſi eſſet arcus

ęreus fortiſſimus eſſet. Arcus ęreus in nobis debet eſſe patientia. Prouerb̓. xix. c. Qui impatiens eſt/ ſuſtinebit damnū. Hiere .i. d. Ego dedi te in columnā ferream: et in murūęneum ſuper omnem terram. Septimum eſt ſcutum: de quoait: i ¶ Et dediſti mihi protectionem ſalutis tue .i.memoriam dominicępaſſionis: vt recogitēqͦmodo operatus esſalutem in medio terrę. Et hoc protegit atemptatione omni.Thren̄. iij. g. Dabiseis ſcutum cordis laborē tuū. Uel protectionem: quia ipſe pro nobis ictus recępit. Eſa. liij. b.Diſciplina pacis noſtrę ſuper eum. Et dicit/ protectionēſalut (:quia et protexit nos ab ira dei: ⁊ ſanauit a peccato.Et eius memoria protegit ab imminente temptatione: ⁊ ſanat a iam facto vulnere: Sicut ſignificatū fuit Numeri. xxj.c. ꝙ percuſſi a ſerpentibus reſpiciebant ſerpentem ęneum inpalo: et ſanabant̉. Et dicit: Salutis tuę: quia ipſe eam fecit. Lucꝭ. j. g. Fecit redēptionē plębis ſuę. Octauo/ neceſſeeſt ei vt habeat defenſorē: ſic̄ milites habēt armigeros ſuos/qui eos quandoqꝫ cum feſſi ſunt extrahunt de acie vt refocillentur. Et propter hoc dicit: k ¶ Et dextera tua ſuſcepit me. Dextera .i. diuina conſolatio. Cantꝭ. viij. a. Lęuaeius ſub capite meo: ⁊ dextera illiꝰ amplexabit̉ me. Matth̓.xj. d. Venite ad me om̄es qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ egoreficiā vos. Hęc ē armiger noſter q̨̄ portat arma illa: de qͥbꝰdicit Hieroꝰ. Cinis et cilicium/ arma ſunt pęnitentium. ij.Corꝭ. j. a. Qui conſolatur nos in omni tribulatione noſtra.Psͣ. Cum ipſo ſum in tribulatione. Nono neceſſariū eſt eivt recogitet coronam quam habebit / ſi vincat. Unde dicit:l ¶ Et diſciplina tua .i. eruditio per moleſtias ⁊ temptationes. m ¶ Correxit̉ me̓ in finem .i. vt quicquid ago vl̓patior/ dirigam ad finem chriſtū: qui eſt finis noſter et corona et pręmium. Ro. x. a. Finis legis chriſtus. j. Corꝭ. ix. d.NEcilis ꝙ hi qui in ſādio currrunt: omnes quiuem cui ſuiſed vnus accipit brauiū. Eſt autem duplex diſciplina. Unaſit verberibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ: q̄ dicit̉ ⁊cori ſteior pędia. Aliaq̨̄ fit ꝟ̓bis ⁊ doctrina: q̄ d̓r έπ1σήμη epiſteme. Un̄ verſus: Pędia verberibus caſtigat: epiſteme verbis. De primaergo dicit primo: Diſciplina tua correxit me in pręterita conuerſione .i. direxit: In finem: vt dictū eſt: quodpręcipue fit per tribulationem: vbi non ita cito eleuatur cornec conuertit̉ ad vanitatem. O ſee. ij. b. Ego ſepiam vias tuas ſpinis. Augꝰ in libro Proſpi. Cuſtodit nos dominꝰ abomni malo: non vt nil patiamur aduerſi: ſed vt ipſis aduerſitatibus anima non lędat̉: Cū em̄ adeſt temptatio: ſit quidam in id quod nos impugnat introitus: ſed cum bono fine .i. ſine vulnere aīę temptatio conſummat̉ ad ęternam requiem de profundo temporalis laboris exitur. Vel: Correxit me in finem¶ Deus qui ⁊c̄. Poteſt aūt primo legi ī perſona chriſti:Deus qui pręcinxit me virtute: ad bene operandū.Lucꝭ. vltꝭ. c. Qui fuit vir propheta potēs in opere ⁊ ſermone. c¶ Et poſuit immaculatā viā meā .ſ. pręſentis vitę. Eſa. liij. c. Eo ꝙ iniqͥtatē non fecerit ⁊cͣ. d¶ Qui ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorū: quia ſicut ceruus trāſuli ſpineta: ita chriſtus ſpinas vitiorum. Cantꝭ. ij. b. Ecceiſte venit ſaliens in montibus/ et tranſiliens colles. e ¶ Etſuper excelſa ſtatuens me: ad dexteram ſuam collocando: ⁊ ſuper creaturas exaltando. g¶ Qui docet manusmeas ad pręliū: ꝯtra diabolū/ vt eū vincerē: Scd̓m ꝙdicit btus Bern̄. nō manu armata/ ſed cruci affixa: nō equoreſidens: ſed in cruce pendens. h ¶ Et poſuiſti vt arcūęreum brachia mea .i. apoſtolos ⁊ martyres: per quosoperatus eſt chriſtus. i ¶ Et dediſti mihi protectioneſalutꝭ tuę: ī paſſiōe. k Et dextera tua ſuſcepit me:ī reſurrectiōe. ¶ Et diſciplina tua correxit mē ī finē:Cx et oīſciplina tua

Psͣ. 73.

Ul̓. jcerui.

Al̓. Pirexit.

Psͣ. .90.

Duplexdiſciplina.

Lucꝭ̓. 14. c.

Allegorict.

Psͣ. 58.S