XV II
Qm̄ tu illuminas ll̓cernāc meam domine: deus meꝰ illumīa tenebras meas. Qm̄8 ī te feripiar a tēptatione: ⁊ inf deo meo trāſgrediar murū.
tuar hono ꝯpero 1Ein liii. b voſtri paoc.9cernę ardentes in manibꝰ vr̄is. d ¶ Qm̄ in te eripiar:Quaſi ideo rogo vt illumines: Qm̄ ſi illumines: in te. i.per te: e ¶ Cripiar a temptatione. Pͣsͣ. Ipſe liberauitme de laqueo venantium. Vel in te .ſ. exiſtens. Iob. xvij.07 mao 0 mi.05005cuiuſuis manꝰ pugnet0 f ¶ 99meo nō ī me: tranſgvo i9nramcongeriem et duriciāpeccatorum. Per mu10m01 ſ101tantur duę naturę in chriſto. Nurus autē dicitir peccatū:Quia ſicut murus ſeparat nos ne videamus vel intremusad id quod eſt vltra murum: ſic peccatū ſeparat nos a deone videamus eum/ vel ne intremus ad eum. Eſa. lix. a. Iniquitates veſtrę diuiſerunt inter vos ⁊ deum. De hoc muroEzech̓. iiij. a. Sume ſartaginem ferreā: ⁊ pone eam murūferreū inter te ⁊ ciuitatem: et obſeruabis faciē tuam ad eam.Iſte autē murus ſit ex luto luxurię/ ⁊ latere auaricię/ ⁊ palea inanis glorię/ et cemento amoris mundi: lapidibus auaricię. Fundamentū eſt timor ſatiſfaciendi: qui ſuſtinet totummurum. Latitudo eſt ꝑſeuerantia in peccato. Altitudo pręſumptio. g ¶ Deus meꝰ ⁊cͣ. Hic cōmendat dn̄m: primoa mundicia vię ſuę: Et ꝑ hoc ꝯtinuat̉ pręcedenti. Quia vein eo tranſit̉ murus pollutꝰ vitioꝝ/ qui impollutā viā tenet.Uia dei: qua venit in nos .ſ. fidei. De qua via Iobxxxj. a. Si declinauit greſſus meus de via. Heceſt impolluta: quia pollutos mundat. Actꝭ. xv. bEAe 1rF54n6 9 9790Uia alia qͣ venit ī mūdū .ſ. btā virgo. Psͣ. In mari via tua .i. beata virgine. Maria em̄ amarū mare interpretat̉. Hęc eſt impolluta: qꝛ peccatumnō fecit. Un̄ Prouerb̓. xxx. c. Uia colubri .ſ. peccati vel diaboli/ nō inuenit̉ ſuper petram .i. ſupermariā/ quę petra dicit̉. Eſa. xvj. a. Emitte agnūdn̄e dominatorē terrę de petra deſerti ⁊cͣ .i. chriſtū de beata virgine. De his duobus: de via .ſ. etꝙ impolluta ſit/ Eſa. xxxv. c. Uia ſācta vocabit̉/et ā trāſ. hit polntꝰ ⁊ cō i diobolꝰ 14 tra ſis ſirgpctōres. Iob. xix. b. Fecerūt ſibi viā ꝑ me. Eſa.lj. g. Incuruare vt trāſeamꝰ: dicūt dęmones.Uia q̄ nos venimꝰ ad deū .i. charitaſ. j. Corꝭ. xij. d.Adhuc excellentiorē viā vobis demonſtro. Hęceſt immaculata: qꝛ om̄ia ſuffert: vt ibi dicit̉.Uia ꝑ quā itur ad eū .ſ. ſacra ſcriptura. Matth̓. ij.b. Intrantes domū .ſ. ſacrā ſcripturā/ inuenerūtpuerū .i. chriſtum. Psͣ. In domo dei ambulauimus cum conſenſu. Et ſic eſt impolluta: Et etiaquia mundat. Ioh̓.Aam voc inundi. ſtigoro1o Io gtiaq ſiue vobig¶ Q0 ſn1onε19 1ſHAonσ. K¶ Cloquia domini/ chriſti: ſunt i ¶ Igne/ ſpirituſſancti/ examinata: vel igne tribulationis. Psͣ. Bn̄ patientes erūtnec annuncient. Tertio cōmendat eū a liberalitate protegendi/ dicens: k ¶ Protector eſt omniū ſperantiumin ſe. Nullus em̄ excipitur a protectione eius: niſi qͥ ſperare negligit. Ecc̄j. ij. b. Nullus ſperauit in dn̄o ⁊ ꝯfuſus eſt.Quoo dat oī in oyoro gotina ꝙ nullus ei eſt ſimiliſ.Et eſt hoc ꝓbatio p̨̄cedentis. q. d. bn̄ poteſt ꝓtegere/ cū ſitd9ꝰ ⁊ dn̄s l¶ Nni ⁊o eſt dongꝫ n̄to.. dn̄m. q. d. nullus.Deꝰ dicit eſſentiā ẜm ſe: dn̄s ẜm ꝙ aliqͥd ei ſubeſt. Eſa. xlij.k Fgo ſūdt̓ . hoc ē nomā. Rent̉. vj. a. Apªi iſal̓.deꝰ tuꝰ vnus eſt. m ¶ Aut qͣs deꝰ p̨̄ter deū nr̄m? Quinr̄ eſt pietate ⁊ cultura: ⁊ vnione naturę: ⁊ carnis aſſūptiōe7v0Aōntionō M6 li. 076. S focit v9 ⁊ pignaro 7in ceroqͥ ſperāt ī illū. Un̄ de hoc ſubiungēs/ enumerat plura q̨̄ neceſſaria ſūt pugnanti. Primū eſt vt armetur: de quo dicit:
quia ibi eſt ſignum ſuperbię. Gregꝰ. Niſi ſuperbia per ocuios quaſi per quaſdā feneſtras ſe demonſtraret: nunqͣꝫ dixiſcet dauid: Oculos ſuperborū humiliabis. Itē nota ꝙ totaliter dicit: Populū humilē ſaluū facies: et ẜm partem corporis dicit: oculos ſuperborum humiliabis:Ut ſignificet ꝙ malos punit citra condignū: ⁊ bonos remunerat vltra meritū. Ro.viij. d. Non ſunt concignę paſſiones huiꝰtemporꝭ ad futuramglorā quę reuelabiturin nobis. a ¶ Qm̄tu illuminas. Supra affirmauit chriſtus vel eccleſia proquibuſdā ſuis membris beneficia dei: ibi: Cum ſancto ſanctus eris: Hic autē pro alijs infirmioribꝰ orat dicēs: Qm̄tu illuminas: ꝑ fidē ⁊ gratiā: O b ¶ Dn̄e lucerna meam .i. pręlatos. Exo. xxv. d. Facies lucernas ſeptē: ⁊ ponesſuper candelabrū ⁊cͣ. Candelabrū ſignificat eccleſiam: ſuperquā debent poni ſeptē lucernę .i. vniuerſitas pręlatoꝝ bonorum. Matth̓. v. b. Uos eſtis lux mundi. Qm̄ inquā ita facꝭpręlatꝭ bonis: etiā vſqꝫ ad ſubditos extende bn̄ficiū: Hoc eſtc¶ Illumina O deꝰ meꝰ tenebras meas .i. ſubditos.Sicut em̄ ſubditi reſpectu pręlatorū grex vocantur: ⁊ pręlati paſtores: Ita vocant̉ tenebrę reſpectu pręlatoꝝ: ⁊ pręlativocantur lux: quia alijs debent ſupereminere in vita/ ſcien-tia/ ⁊ gratia. Matth̓. vj. c. Si lumē qd̓ in te eſt tenebrę ſint:ipſę tenebrę quātę erūt? Et debent vitā in ſe alijs oſtēdere:ſcientiā dei ex ſe/ eos docere: gratiā / a deo eis impetrare.De primo dicit dn̄s apoſtolis ⁊ pręlatis/ Matth̓. v. b. Sicluceat lux veſtra corā hominibus/ vt videāt opera veſtra bona ⁊cͣ. De ſecundo Malach̓. ij. b. Labia ſacerdotis cuſtodiunt ſcientiā: ⁊ legē requirent ex ore eius. De tertio in Psͣ.Suſcipiāt montes .i. pręlati/ pacem populo. Et alibi: Sicutvnguentū in capite: qd̓ deſcendit in barbā barbā aaron: qd̓deſcendit in oram veſtimenti eius. Et hoc eſt qd̓ petit hic:Qm̄ tu illuminas lucernā meā dn̄e .i. p̨̄latos ⁊ prędicatoreſ per gratiā. Deus meus: illumina tenebrasmeas .i. ſubditos: vt dictū eſt. Uel tenebras vocat nontm̄ ſubditor/ ſed peccatores: quos dicit chriſtus vel eccleſiaeſſe ſuos: quia ſui ſunt per prędeſtinationē. Quidam em̄ ſūtde eccleſia prędeſtinatione ⁊ re: ſicut ſimpliciter boni. Quidam pręſtinatione ⁊ nō re: vt mali: ⁊ tn̄ futuri boni. Alij reet nō prędeſtinatione: vt boni/ qui ſunt futuri mali finaliter.Alij nec re nec prędeſtinatione/ ſed tm̄ numero: ſicut ſimpliciter mali. De his ergo qui ſunt mali futuri aut boni/ dicit:Illumina tenebras meas: qm̄ tu illuminas lucerna meam .i. iuſtos. Iob. xij. a. Geridetur iuſti ſimplicitaſ:lampas contempta apud cogitationes diuitū. Vel lucerna eſt ratio illuminata a gratia/ ſicut lucerna a luce. Tenebrę/ ſenſualitas: quę tunc illuminatur/ qn̄ ſeruit rationi. Psͣ.Cor meū ⁊ caro mea exultauerunt in deū viuū. Uel lucerna/ cognitio: tenebrę/ ignorantia. Gen̄. j. a. Tenebrę erantſuper faciem abyſſi .i. ſuꝑ corda hominū. Eſa. lviij. c. Orietur in tenebris lux tua: ⁊ tenebrę erunt ſicut meridies. Uellucerna/ chriſtus. Eſa. lxij. a. Saluator eius vt lampas accendat̉. Lucerna em̄ eſt lux ī teſta: Et ipſe lucē ſuę diuinitatis poſuit in teſta noſtrę mortalitatis. Lucꝭ. xv. b. Mulier:id eſt ſapientia diuina/ accendit lucernā: ⁊ q̨̄ſiuit drachmamquę perierat. Vel lucerna/ ſyndereſis. Iob. xxix. a. Quismihi tribuat vt ſim iuxta menſes priſtinos/ ẜm dies quibusdeus cuſtodiebat me: qn̄ ſplendebat lucerna eius ſuper caput meum: ⁊ ad lumen eius ambulabā in tenebris? Uel lucerna eſt ſacra ſcriptura. Psͣ. Lucerna pedibus meis verbum tuū: ⁊ lumen ſemitis meis. Soph̓. j. c. Scrutabor hieruſalem in lucernis. Item/ lucerna/ dicitur charitas. Prouerb. vltꝭ. c. Non extinguetur in nocte tribulationis/ lucerna eius .i. charitas: ẜm qd̓ dicit̉ Cantꝭ. vltꝭ. c. Aquę multęnon potuerūt extinguere charitatē. Item/ lu cerna: dicun-
tur bona opera. Lucꝭ. xij. e. Sint lumbi veſtri pręcincti: ⁊ lucernę ardentes in manibꝰ vr̄is. d ¶ Qm̄ in te eripiar:Quaſi ideo rogo vt illumines: Qm̄ ſi illumines: in te. i.per te: e ¶ Cripiar a temptatione?. Psͣ. Ip̄ſe liberauitme de laqueo venantium. Vel in te .ſ. exiſtens. Iob. xvij.a. Libera me domine⁊ pone me iuxta te: etcuiuſuiſ manꝰ pugnetmē. 1¶ Cl IN GCOmeo nō ī me: tranſgrediar murum .i.congeriem et duriciāpeccatorum. Per mutationem perſonę/ notantur duę naturę in chriſto. Murus autē dicitur peccatū:Quia ſicut murus ſeparat nos ne videamus vel intremusad id quod eſt vltra murum: ſic peccatū ſeparat nos a deone videamus eum/ vel ne intremus ad eum. Eſa. lix. a. Iniquitates veſtrę diuiſerunt inter vos ⁊ deum. De hoc muroEzech̓. iiij. a. Sume ſartaginem ferreā: ⁊ pone eam murūferreū inter te ⁊ ciuitatem: et obſeruabis faciē tuam ad eam.Iſte autē murus ſit ex luto luxurię/ ⁊ latere auaricię/ ⁊ palea inanis glorię/ et cemento amoris mundi: lapidibus ausricię. Fundamentū eſt timor ſatiſfaciendi: qui ſuſtinet totummurum. Latitudo eſt ꝑſeuerantia in peccato. Altitudo pręſumptio. g ¶ Deus meꝰ ⁊cͣ. Hic cōmendat dn̄m: primoa mundicia vię ſuę: Et ꝑ hoc ꝯtinuat̉ pręcedenti. Quia vein eo tranſit̉ murus pollutꝰ vitioꝝ/ qui impollutā viā tenet.Uia dei: qua venit in nos .ſ. fideſ. De qua via Iobxxxj. a. Si declinauit greſſus meus de via. Heceſt impolluta: quia pollutos mundat. Actꝭ. xv. bFide purificans corda eorum.Uia alia qͣ venit ī mūdū .ſ. btā virgo F0ri via tua .i. beata virgine. Maria em̄ amarū mare interpretat̉. Hęc eſt impolluta: qꝛ peccatumnō fecit. Un̄ Prouerb̓. xxx. c. Uia colubri .ſ. peccati vel diaboli/ nō inuenit̉ ſuper petram .i. ſupermariā/ quę petra dicit̉. Eſa. xvj. a. Emitte agnūdn̄e dominatorē terrę de petra deſerti ⁊cͣ .i. chriſtū de beata virgine. De his duobus: de via .ſ. etꝙ impolluta ſit/ Eſa. xxxv. c. Uia ſācta vocabit̉/et nō trāſibit pollutꝰ ꝑ eā .i. diabolꝰ/ qͥ tranſit ſuꝑpctōres. Iob. xix. b. Fecerūt ſibi viā ꝑ me. Eſa.lj. g. Incuruare vt trāſeamꝰ: dicūt dęmones.Uia q̄ nos venimꝰ ad deū .i. charitaſ. j. Corꝭ. xij. d.Adhuc excellentiorē viā vobis demonſtro. Hęceſt immaculata: qꝛ om̄ia ſuffert: vt ibi dicit̉.Uia ꝑ quā itur ad eū .ſ. ſacra ſcriptura. Matth̓. ij.b. Intrantes domū .ſ. ſacrā ſcripturā/ inuenerūtpuerū .i. chriſtum. Psͣ. In domo dei ambulauimus cum conſenſu. Et ſic eſt impolluta: Et etiāquia mundat. Ioh̓. xv. a. Iam vos mundi eſtispropter ſermonem quem locutus ſum vobis.¶ Secundo commendai dn̄m a ſapicilia/ ſubuens: h EEloquia domini/ chriſti: ſunt i ¶ Igne/ ſpirituſſancti/ examinata: vel igne tribulationis. Psͣ. Bn̄ patientes erūtnec annuncient. Tertio cōmendat eū a liberalitate protegendi/ dicens: k ¶ Protector eſt omniū ſperantiumin ſe. Nullus em̄ excipitur a protectione eius: niſi qͥ ſperare negligit. Ecc̄j. ij. b. Nullus ſperauit in dn̄o ⁊ ꝯfuſus eſt.Quarto cōmendat eū in pręrogatiua/ ꝙ nullus ei eſt ſimiliſ.Et eſt hoc ꝓbatio p̨̄cedentis. q. d. bn̄ poteſt ꝓtegere/ cū ſitSeAaEVlHBBmnasenotus p̄ter dn̄m: q. d. nulius.Deꝰ dicit eſſentiā ẜm ſe: dn̄s ẜm ꝙ aliqͥd ei ſubeſt. Eſa. xlij.b. Ego ſū dn̄s: hoc ē nomē meū. Deut̓. vj. a. Audi iſrl̓: dn̄sdeꝰ tuꝰ vnus eſt. m ¶ Aut qͣs deꝰ p̨̄ter deū nr̄m? Quinr̄ eſt pietate ⁊ cultura: ⁊ vnione naturę: ⁊ carnis aſſūptiōeσCqeplione. Nec ſolū ꝓtegilisꝫ ſacil eoꝝ pulgnaīe⁊ ⁊ viſc eſēqͥ ſperāt ī illū. Un̄ de hoc ſubiungēs/ enumerat plura q̨̄ neceſſaria ſūt pugnanti. Primū eſt vt armetur: de quo dicit:
Psͣ. 90.
Al̓. Fīmaculat a
griſ
Murus dicit̉peccatum.
Prelati debēt.Ilijs ſuꝑemineeī rita gratist ſcientia.
De multiplicivia dei.
Psͣ. 76.
1sͣ. 71.Psͣ. 132.
Notagͦ ꝙ eſt
Nota de predeſtinatiōe.
1. Corꝭ. 13. d.
Psͣ. .54.
lPsͣ. 83.
Psͣ .51.
Psͣ .118.
Plura neceſſaria pugnanti.
Deus qui