Pſalmus
ſͦ accępit me: et aſſumpſit mec de̓ raquis multis. FripuEit me de inimicis meis forf tiſſimiſ: ēt ab his qui oderūtgͦ me: qm̄ confortati ſunt ſuꝑ
h me. Pręu̓enerunt me ī diei afflictionis meę: et factꝰ eſtk dn̄sˣ ꝓtector meꝰ. Et ēduxitl me ī latitudinē: rſaluū me feRcit/ qm̄ voͣluit me. Et retri-
Procui ⁊ de vltimis finibꝰ terrę preciū eiꝰ. Hęc mulier eſteccl̓ia: cuiꝰ preciū eſt deꝰ ⁊ hō. a ¶ Et accepit me eccl̓iaꝫſponſā ſibi. Conſenſus aīoꝝ ſponſi ⁊ ſponſę ꝓceſſit in abel pͥmo iuſto: In vtero virginis fuit ꝯiūctio corpoꝝ: In futuroerit traductio ī ꝓpriā domū. b ¶ Et aſſūpſit me de aqͥsmultꝭ .i. de ppl̓is multis: qꝛ de iudęis ⁊ gētibus. Apocꝭ. xvij. d.i Aquę multę ppl̓i multi. Ul̓ De aqͣs multis .i. de tribulationibus multis: aſſumpſit me ad regnū: adqd̓ nullꝰ aſſumet̉ niſiex his aqͥs. Actꝭ. xiiij. d. Per multas tribulationes oportetnos intrare in regnū cęloꝝ. Heb̓. xij. c. Si extra diſciplināeſtꝭ: gͦ adulteri ⁊ nō filij eſtꝭ. Sꝫ ad ſolos filios ꝑtinet hęreditas regni: Nō em̄ erit hęres filiꝰ ācillę: Gen̄. xxj. b. Ul̓ Deaqͥs multꝭ baptiſmi: q̨̄ dicunt̉ multę: qꝛ ad multa valent:videlicet: fomitē debilitāt: remiſſionē peccatoꝝ ꝯferūt: gratiā augmentant. Vel hoc poteſt dicere qͥlibet ꝯuerſus ad pęnitentiā: Miſit de ſūmo gr̄aꝫ ſuā. Iacob̓ .j. c. Om̄e datū optimū ⁊ om̄e donū ꝑfectū/ deſurſū deſcēdēs a pr̄e luminū. a ¶ Et accępit me ad pęnitentiā qͣſi portādū. Eſa. xl.c. Sicut paſtor gregē ſuū paſcet: ī brachio ſuo ꝯgregabit agnos: ⁊ ī ſinu ſuo leuabit: fętas ipſe portabit. Oſee. xj. b. Egoqͣſi nutritiº ep̄hraim: portabā eos ī brachijs meis. b Et aſſūpſit me .i. extraxit me. De aqͥs multꝭ .i. de pctīs multis .ſ. de aquis luxurię. Gen̄. xlix. a. Rubē effuſus es ſic̄ aqͣ:nō creſcas/ qꝛ aſcendiſti cubile patris tui: ⁊ maculaſti ſtratūeius. Itē de aqͥs/ mundanę cupiditatꝭ. Gregꝰ. Amor ęternoꝝ/ deſiccat cupiditatē terrenoꝝ. Itē/ de aquis/ ꝑſecutionū. Cantꝭ. viij. c. Aquę multę nō potuerūt extinguere charitatē. Per hoc gͦ ꝙ dicit/ accępit/ notat̉ pura gr̄a: Per/ aſſūpſit/ gr̄a cū libero arbitrio. Aſſūpſit/ dico: etᵐ c ¶ Eriꝑuit me: In qͦ notat̉ gr̄a ⁊ violentia: quia hō qͣſi naturaliter fuit ſub poteſtate diaboli: ⁊ ꝑ gratiā ⁊ violentiā ereptus.Ioh̓. j. d. Ecce agnus dei/ Ecce gr̄a: Ecce qui tollit peccatamundi/ Ecce violētia. d ¶ De inimicꝭ meis: mūdo/ carnediabolo. e ¶ Fortiſſimis. Fortes em̄ ſūt ad illicita deſideria accendenda. Lucꝭ. xj. c. Cū fortis armatꝰ cuſtodit atriūſuū: in pace ſūt ea q̨̄ poſſidet. Fortiores ſūt mūdanā ꝯcupiſcentiā ſuggerendo. Hiere. xxxj. b. Liberauit eū de manu potentiorꝭ. Fortiſſimi ī ſuꝑbia. Iob. xlj. d. Nō eſt poteſtas ſb̓cęlo q̨̄ cōparet̉ ei: qͥ factꝰ eſt vt nullū timeret: ⁊ om̄e ſublimevidet ⁊cͣ. Sꝫ econtra dn̄s eſt fortis/ carnē mortificando: ſicutMatth̓. iiij. a. cū ieiunaret. Fortior ē mūdū ꝯtēnendo. Un̄Ioh̓. vj. b. Fugit ī mōtē/ ne facerēt eū regē. Fortiſſimꝰ ſeipſū exinaniēdo. Phil̓. ij. b. Exinaniuit ſemetipſū/ formā ſeruiaccipiēs. f ¶ Et: id ē/ ab his qͥ oderūt me .i. dęmonibꝰ.Cōtra. Hiere. iij. a. Tu fornicata es cū amatoribꝰ multꝭ .i.cū dęmonibꝰ: Nō gͦ oderūt. Sol̓. Ad hoc amāt vt ꝑdāt. Ethęc ꝑditio/ odiū dr̄. Quia igit̉ dn̄s/ eripuit de fortiſſimis: iōmagꝭ eſt laudandus: ꝓpt̓ maiorē triūphū: Quia ꝟo ab his qͥoderūt: magis eſt diligendus ꝓpt̓ maiꝰ cōmodū. Et neceſſefuit ꝙ eriperet: g ¶ Qm̄ cōfortati ſūt ſuꝑ me: ꝯiungēdo vitiū vitio: ẜm illud Oſee. iiij. a. Sāguis ſanguinē tetigit.Suꝑ me qͣſi opprimēdo. ij. Pet̓. ij. d. A qͦ qͥs ſuꝑatꝰ eſt/ eiꝰ⁊ ſeruus eſt. Uel ſic pōt legi: c ¶ Eripuit me dicit eccl̓iad ¶ De inimicꝭ meis fortiſſimiſ .i. tyrāniſ. Et ab hisqͥ oderūt me .ſ. a malis hoībꝰ. Et hoc mō .ſ. g¶ Qm̄ cofortati ſūt ſuꝑ me: qꝛ eccl̓ia creuit inter p̄ſſuras. Gen̄. vij.c. Inundauerūt aq̨̄/ ⁊ eleuauerūt arcā in ſublime. Un̄ fideseiꝰ cōꝑat̉ grano ſinapis: Matth̓. xvij. c. Un̄ dicit̉ Exo. j. c.ꝙ filij iſrl̓/ qͣꝫto magis opprimebant̉: tanto magꝭ multiplicabāt̉. h ¶ Pręuenerūt me. Cōtinuatio. Dixit: Cōfortati ſūt ſuꝑ me. Et bn̄ ꝯfortati: qꝛ p̨̄uener̄t me ī die afflictiōis meę. Sic em̄ facit diabolꝰ: In afflictiōe tēptat. Vn̄Matth̓. iiij. a. cū dixiſſet: Cū ieiunaſſet dn̄s qͣdragīta diebꝰ ⁊qͣdraginta noctibꝰ: poſtea eſurijt. Statim ſubiūxit: Et acce-
dēs tēptator ⁊cͣ. Et bn̄ dicit p̨̄uenerūt: qd̓ faciūt/ qn̄ īpediunt ꝓgreſſū boni ꝓpoſiti. Et tūc qͣſi comitant̉: cū hominē inpctm̄ traxerūt. Ul̓ p̄uenerūt me: decipiēdo me ex īprouiſo. Lucꝭ. x. c. Hō qͥdā deſcendebat a hierl̓m in hiericho: ⁊ īcidit ī latrones. Lucꝭ. xij. e. Si ſciret pr̄familias .i. rō qͣ hora fur veniret: vigilaret vtiqꝫ ⁊cͣ. Eſa. xv. aNocte .i. ex īprouiſo:vaſtatꝰ eſt murꝰ virtutū. Sic ergo p̨̄uenerūt. Sꝫ ſūt multi quinō expectāt ꝙ diabolus p̨̄ueniat eos hͦ modo: ſꝫ ipſi p̨̄ueniūt eūtēptatiōes ꝯtra ſe excitādo. Oſee. ij. b. Sequet̉ amatores ſuos .i. dęmones. Eſa. lvij. b. Miſiſti legatos tuos ꝓcul .i. cogitatiōes malas ⁊ affectiōes ⁊ humiliata es vſqꝫ ad inferoſ:in multitudine vię tuę laboraſti. Thren̄. j. b. Abierūt abſqꝫfortitudine an̄ faciē ſubſeq̄ntꝭ. Dicit gͦ. Pręuenerūt me īdie afflictionis meę: vt expoſitū eſt. Et bn̄ dicit/ in dieafflictionis: qꝛ afflictio diē facit: ẜm illud Eſa. xxviij. e.Uexatio dabit ītellectū. Ul̓ ī die afflictiōis .i. in triſticia:tūc faciliꝰ vincit diabolꝰ hominē. Ecc̄j .xxxviij. b. Atriſticiafeſtinat mortē: ⁊ cooꝑit veritatē: ⁊ triſticia cordis flectit ceruicē. Prouerb̓. xvij. d. Spūs triſtꝭ exiccat oſſa. i ¶ Et factus eſt dn̄s ꝓtector meꝰ. Bn̄ ſequit̉ hoc poſt afflictionē: qꝛ in afflictiōe reqͥrit̉ dn̄s. Un̄ Eſa. xxvj. c. Dn̄e in anguſtia reqͥſierūt te. Et ſi reqͥrūt īueniūt. Matth̓. vij. a. Quiq̨̄rit īuenit. Prouerb̓. xviij. b. Turrꝭ fortiſſima nomē dn̄i: adipſū currit iuſtꝰ ⁊ exaltabit̉. Et hoc eſt qꝛ dicit̉ h̓: Et factꝰeſt dn̄ſ ꝓtector meꝰ: Et hoc ſcuto fidei: de qͦ Eph̓. vltꝭ.c. In om̄ibꝰ ſumētes ſcutū fidei. Sꝫ nō cuiuſcūqꝫ fidei: Un̄ſubdit: k ¶ Et eduxit me ī latitudinē. Et non dicit tm̄ducit: ſꝫ educit. In qͦ notant̉ duo: Per. e. notat̉ a qͦ dn̄s liberat: Per ducit notat̉ qͦ liberat. Exo. xv. b. Dux fuiſti ī miẜicordia tua. In latitudinē. Cōtra. Sꝫ ī anguſtiā. Matth̓.vij. b. Arta eſt via q̄ ducit ad vitā. Sol̓. Arta eſt in pͥncipio:latior in medio: latiſſima in fine/ vbi eſt ꝑfecta charitas/ q̨̄ anguſtiā om̄is timoris expellit. Prouerb̓. iiij. b. Ducā te ꝑ ſemitas ęquitatꝭ: qͣs cū ingreſſus fueris/ non artabunt̉ greſſustui. Et ideo bn̄ dicit/ in latitudinē. Augꝰ. Charitas latioreſt qͣꝫ occanus. Nec mirū: qꝛ eū tenet qui eſt vbiqꝫ. Itembene/ in latitudinē: qꝛ extra mundi anguſtias/ ꝑ mundi cōtemptū: Extra carnis curuitatē quę ſe tm̄ diligendo in ſe reflectit̉ per abſtinentiā: Extra rationis argumenta/ per fidē.Ro. viij. d. Creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptionis ⁊cͣ.Seneca: Cōtemptus ſui corꝑis/ vera libertas eſt. Et in haclatitudine: l¶ Saluū me fecit. Ecce creatio ⁊ recreatio.Eſa. xliij. b. An me nō ē formator deꝰ: ⁊ pꝰ me nō erit: Egoſū ego ſū dn̄s: ⁊ nō ē abſqꝫ me ſaluator. Saluū: triplici ſalute. Temporali: ſpūali: ⁊ glorię. Glorię ꝟo nō adhuc in re:ſꝫ in ſpe ⁊ in fide. Iuſtꝰ em̄ ex fide viuit: Abacuk. ij. a. Gal̓.iij. b. Et hoc totū eſt mihi: m ¶ Qm̄ voluit me: an̄qͣꝫ vellē eū. j. Ioh̓. iiij. b. In hoc ē charitas dei nō ꝙ nos dilexerimꝰ eū: ſꝫ qm̄ ipſe pͥor dilexit nos. Titū. iij. b. Nō ex oꝑibus iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā miſericordiā ſaluos nosfecit. Et ſciendū ꝙ hic notant̉ gradus ad beatitudinē. Primus eſt diuina electio: qui notatur ꝑ hoc ꝙ dicit: Uoluit.Ioh̓ .xv. c. Nō vos me elegiſtꝭ: ſꝫ ego elegi vos. Secūdusgradus eſt/ fides/ ⁊ maxime paſſionis: qui notat̉ ꝑ: Saluūme fecit. Tertius eſt charitas: qui notat̉ ibi: Eduxit mein latitudinē. Quartꝰ eſt noſtra bona voluntas: qͥ notat̉ibi: Et retribuet mihi dn̄s ẜm iuſticiā meā. Quinteſt bona oꝑatio: qͥ notat̉ ibi: Scd̓m puritatē manuummeaꝝ. Sextus eſt ꝑſeuerātia: qͥ notat̉ ibi: Quia cuſtodiui ⁊cͣ. Septimꝰ eſt ęterna retributio: qͥ notat̉ ibi: Et retribuet ⁊c̄. ī ꝯſpectu ocl̓orū eiꝰ. Reuertamur gͦ ad litterā. n ¶ Et retribuet. Hic verſus ⁊ alius qͥ ſequit̉/ fere ſimiles ſunt. Sꝫ in hoc verſu agit̉ de retributione q̨̄ fit ī p̨̄ſenti. In alio de retributiōe q̄ erit in futuro. Dicit gͦ. Eexrepl-
Al̓. Ide multitudine aquarum.Al̓. r. Eruit.
Al̓. ⁊ firmamo.tum īAl. ⁊ Eruit mi
Moraliter.
Grrdus abeatitudino
Alit̓.