XVII
a grando ⁊ carbones ignis.Et miſit ſagittas ſuas ⁊ diſꝰ ſipau̓it eos: fulgura multif plicauit ⁊ conturbauit eos.g Et apparuerunt fontes a-
h quarum: ⁊ reu̓elata ſunt fundamenta orbis terrarum.i Ab increpatione tua domi-f ne: ab inſpiratione ſpiritusin irę tuę. Miſit de ſummo et
ra. p. Nolite qͣſi inimicū illū exiſtimare: ſꝫ corripite vt frēm.Tertiū eſt deſolatos pie ꝯſolari. Eſa. xl. a. Cōſolamini ꝯſolamini popule meꝰ dicit dn̄s veſter. Et dicit/ dn̄s: vt p̨̄dicarores ſe ſeruos eius recognoſcāt ⁊ ei ſeruiant. Matth̓. xxiiij.q Quis putas eſt fidelis ſeruus ⁊ prudēs quē ꝯſtituit dn̄sſuꝑ familiā ſuā: vt detillis cibū in tēpore. jͣ.cori. iij. j. Sic nōsexiſtimet hō vt miniſtros chriſti. Itē dicit/ altiſſimus: vt ſibi eius gloriā nō vſurpent/ quęrendo vanāgloriā. q. d. quia altiſcimus: ideo omnia ſunt ei attribuenda. Lucꝭ. ij. b. Gloria inaltiſſimis deo. Btūs Bern̄. Fidelis reuera ſeruus es/ ſi decria dn̄i tui: ⁊ ſi nō exeunti a te: tn̄ tranſeunte per te nil tuismanibꝰ adhęrere ꝯtingat. a ¶ Grādo et carbones ignis: vt ſupra: Sꝫ repetit̉ ad maiorē ꝯfirmationē. Ul̓ ad litterā pōt exponi iſtud: Et ītonuit de cęlo dn̄ſ: ī trāſfiguratione: Un̄ ioh̓es ⁊ iacobuſ qͥ ibi fuerūt/ vocati ſūt boanerges .i. filij tonitrui: Mar. iij. b. Et altiſſimus dedit vocē ſuā: dicēs: Hic eſt filius meus dilectꝰ: Matth̓. xvij. a.Grando et carbones ignis. Hoc non mutat̉. b ¶ Emiſit ⁊c̄. Oſtēſo modo p̨̄dicandi: hic incipit on̄dere q̨̄ ſuntneceſſaria p̨̄dicatori. Primū eſt auctoritas: De qͦ dicit: Etmiſit dn̄s .ſ. cuiꝰ eſt mittere. Lucꝭ. x. a. Rogate dn̄m meſſis vt mittat oꝑarios in meſſē ſuā. Ro. x. c. Quō p̨̄dicabūtniſi mittant̉? Secundū eſt celeritas ſiue ſtrenuitas ī exequēdo officiū ſuū: Un̄ dicit: c ¶ Sagittas ſuaſ. Eſa. xlix. a.Poſuit me ſicut ſagittā electa. Prędicator em̄ dicit̉ ſagittappt̓ multas ꝓprietates ſagittę/ qͣs in ſe debet hr̄e. Prima eſt:Uelox ē: ſic ⁊ ipſi debent eſſe. Prouerb̓. vj. a. Diſcurre/ feſtina/ ſuſcita amicū tuū.Fragilis ē: ſic ⁊ ip̄i debēt eē ꝑ ſui cognitionē. ij. Corꝭ. iiij. b.Habemꝰ theſaurū iſtū ī vaſis fictilibꝰ. Propt̓ hͦ vocabatdn̄s frequent̉ Ezechielē: fili hoīs. Augꝰ. Vt aliqͥd ſimꝰ cogitemꝰ qͣꝫ prope nihil ſumus.Leuis eſt: ſic p̨̄dicator ꝑ ꝯtemptū temporaliū. Gregꝰ. Quiꝯtemptū temporaliū prędicat: reſtat vt ipſe prior contemnat. Et alibi dicit de malis: idē: Forte ideo ꝯtemptū temporaliū prędicant/ vt ea ſoli habeāt: Sūt em̄ qui paupertatē prędicant vt medicamentū: ſed eā fugiūt vt venenū.Gracilis eſt: ſic prędicatores ꝑ carnis macerationē. Cantꝭ.iij. c. Uniuſcuiuſqꝫ enſis ſuper femur ſuum ꝓpter timores nocturnos. Femur vocat carnalitatē.Fugat lupos: ſic p̨̄dicatores dęmones. Iob. iij. b. Qui parati ſūt ſuſcitare leuiathan. Un̄. ij. Regꝭ. j. c. pręcępit dauid vt docerent filios iudę arcū.Plana ⁊ leuis eſt: ſic ipſi leuiter corrigere debent. Gen̄. vj.c. pręcępit dn̄s vt fieret arca de lignis leuigatꝭ. Gal̓. vltꝭ.a. Corripite huiuſmodi in ſpiritu lenitatis.Penetratiua eſt. Cantꝭ. v. c. Percuſſerūt me ⁊ vulnerauerunt me cuſtodes muroꝝ .i. prędicatores.Pennata eſt: ſic ⁊ ipſi pennis virtutū. Prouerb̓. j. b. Fruſtra iacit̉ ręte ante oculos pennatorū.Recta ē: ſic ⁊ ip̄i ꝑ ītētionē. Psͣ. Rectos decet collaudatio.Concaua eſt in capite: ſic debēt eſſe p̨̄dicatores ꝑ hūilitatē.An̄ ī capite ſermonis .i. ī ꝓthemate hūiliāt ſe ⁊ petūt or̄one audientiū. Iudicꝭ. vj. g. Gedeon īpleuit conchā rore.Et. iiij. Regꝭ. iiij. a. Vaſa vacua impleuit heliſęus.d ¶Et diſſipauit eos .i. īcredulos a fidelibꝰ diuiſit ꝑ apoſtolos. Vel diſſipauit eos .i. malos ꝑ p̨̄dicatores/ ne malicia implerent. Iob. v. b. Qui diſſipat cogitationes maligſiorū / ne poſſint implere manus eoꝝ qd̓ ceperant. Hiere. j.b. At euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſperdas ⁊ diſſipes ⁊cͣ. Tertioneceſſaria fuit apoſtolis miraculorū multiplicatio: ⁊ modernis prędicatoribus neceſſaria eſt operū clara exhibitio: Un̄ſubdit. e ¶ Fulgura ml̓tiplicauit .i. miracula vel claradea. Iob̓ .xxxviij. d. Nūqͥd mittꝭ fulgura ⁊ ibūt: ⁊ reuertētia
dicēt tibi aſſumꝰ? Mar. vltꝭ. d. Illi aūt ꝓfecti p̨̄dicauer̄t vbiqꝫ dn̄o cooperāte ⁊ ſermonē ꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis. Signa ſunt oꝑa. Sed iam in multis poteſt dici illud Psͣ. Signanoſtra nō vidimus. Et ideo ſequitur: Iam non eſt ꝓph̓a. Etꝓpt̓ hoc ꝯcludit: Et nos nō cognoſcet ampliꝰ. Iā multꝭ p̄tdici: Qd̓ ſignū on̄disnob̓: n̄ qꝛ hęc facis: vtIoh̓. ij. d. ſꝫ qꝛ hͨ dicꝭ?Et ml̓tiplicādo fulgura ſiue ſigna: f ¶ Coturbauit eos/ reprobos ad irā: electoſad pęnitētiā. Psͣ. Sana me dn̄e: qm̄ ꝯturbata ſūt oſſa mea. Sic paulus ꝯturbauerat illos qͥbꝰ dicebatij. Corꝭ. vij. c. Nūc gaudeo: nō qꝛ ꝯtriſtati eſtꝭ: ſꝫ qꝛ ꝯtriſtati eſtis ad pęnitentiā: contriſtati em̄ eſtis ẜm deū/ vt in nullodetrimentū patiamini ex nobis. Quarto neceſſaria eſt p̨̄dicatoribus ſcientia ſcripturaꝝ: Un̄ ſubdit g ¶ Et apparuerūt fontes aquaꝝ .i. duo teſtamenta: q̨̄ ſūt fons aquaꝝſaliētiū ī vitā ęternā .i. doctrinaꝝ. Ioh̓. iiij. b. Hi fontes apparuerūt apoſtolis: qꝛ aperuit illis ſenſū vt intelligerēt ſcripturas. Vel fontes/ ſūt vulnera ieſu chriſti: quę ſunt fontes aquaꝝ .i. gratiaꝝ vel doctrinaꝝ: vbi debet prędicatorhaurire qd̓ alijs p̨̄dicet. Eſa. xij. b. Haurietis aquas in gaudio de fontibus ſaluatoris .i. de vulneribus ieſu chriſti. Ibihauſerat paulꝰ dicēs .j. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū ⁊cͣ. Et. ij. eiuſdē. a. Nō em̄ iudicaui me ſcire aliqͥd ītervos niſi ieſū chriſtū: ⁊ hunc crucifixū. Ul̓ fontes/ ſunt ipſiapl̓i. Exo. xv. d. Duodecim fōtes fuer̄t ī helim .i. duodecimapoſtoli in chriſto. Helim interp̄tat̉ fortꝭ eoꝝ: ⁊ ſignificatchriſtū/ a qͦ fortitudinē habuerunt. Et in ipſo erāt fontes: qꝛab ipſo ſingulari fonte habebāt qͥcqͥd alijs effundebant. Un̄Psͣ. Qm̄ apud te eſt fons vitę: ⁊ in lumine tuo videbimuslumen. h ¶ Et reuelata ſūt fundamēta orbis terrarū. Fundamenta iſta/ ſunt ꝓph̓ę vl̓ eoꝝ ſcpͥturę: fundati ſupra petrā chriſtū. Eph̓. ij. d. Iā nō eſtis hoſpites ⁊cͣ. Eccͣj.xxvj. d. Fundamēta ęterna ſupra petrā ſolidā. Hęc ſunt fundamenta orbis terrarum .i. eccl̓ię. Terrę dicunt̉ eccl̓ię particulares: Orbis terrarum/ eccl̓ia vniuerſalis. Et ideo dicit̉orbis: qꝛ ſicut extra orbē nihil eſt: ita qͥ extra eccl̓iam ē/ nihileſt. Itē qꝛ orbis dicit circulationē: ꝑ hoc notat̉ ſtabilitas eccleſię: ⁊ ꝙ finē nō habet. Matth̓. vltꝭ. d. Uobiſcū ſū vſqꝫ adꝯſūmationē ſęculi. Hęc em̄ eſt nauicula petri q̨̄ ꝯcuti poteſtſꝫ ſubmergi nō poteſt. Lucꝭ. xxij. d. Ego rogaui ꝓ te/ vt nondeficiat fides tua. Et dicit apl̓us: ꝙ exauditus eſt ꝓ ſua reuerētia: Heb̓. v. b. Hęc fundamenta reuelata ſunt per fontes aquarū .i. ꝑ vulnera ſaluatoris: qꝛ obſcura ꝓph̓aꝝ in paſſione manifeſtata ſūt. Un̄ tūc monumenta aperta ſūt: ⁊ petrę ſciſſę ſūt: In cuius ſignū adhuc cū altaria ⁊ ſacroſanctain qͣdrageſima velata fuerūt: in die paraſceues nudant̉ ⁊ apparēt om̄ibꝰ. Hęc aūt om̄ia ſi qͥs q̨̄rat quō facta ſūt: Ecce:i ¶ Ab īcreꝑatione tua/ o dn̄e. Increpat dn̄s extra p̨̄dicando. Matth̓. xxiij. d. Serpentes genimina viperaꝝ/ quōfugietis a ventura ira? Increpat etiā interiꝰ. Iob. xxxiij. c.Increpat qͦꝫ ꝑ dolorē in lectulo. k. ¶ Ab inipiratione. q.d. primū non ſufficit niſi aſſit ⁊ amor: ſcd̓m qd̓ dicit Augꝰ:Cū ex gratia ſit auditus: neceſſaria eſt alia gr̄a q̨̄ cor moueat. l ¶ Spūs irę tuę .i. tui ſancti ſpūs inſpirantꝭ ⁊ docentis irā tuā futurā. De qͦ Prouerb̓. vj. d. Zelus ⁊ furor virinō parcet in die vindictę ⁊cͣ. m ¶ Miſit de ſūmo ⁊cͣ.Pſalmꝰ totꝰ loquēs nō mutata voce/ cladē humani generis an̄ aduentū ⁊ liberationē ꝑ aduentū chriſti hucuſqꝫ expoſuit: Hic introducit eccl̓iaꝫ ꝑ apl̓os collectā de ſe ⁊ de bn̄ficijs ſibi collatꝭ loq̄ntē. Dicit gͦ: Miſit de ſūmo deꝰ pat̓filiū de ſe ſummo. Psͣ. A ſūmo cęlo egreſſio eius. Et Ioh̓.xvj .ſ. Exiui a patre ⁊ veni in mundū. Sꝫ poteſt obijci: Nōne deus vbiqꝫ eſt: qͣliter ergo miſit? Sol̓. Notat̉ hic manifeſtatio humiliatiōis/ ⁊ maxima naturaꝝ diſtātia: qꝛ prima ⁊naturarū natura eſt deus: vltima hō. Un̄ Prouerb̓. vltꝭ. b.Procul ⁊ de
Psͣ. 73.
Psͣ. 6.
Lucꝭ. 24. d.
int̓ neieatori.1
dd̓r ſagit ta
Psͣ .35.
qꝛ ſagitta.
Matth̓. 27. f.
Psͣ. 32.
Al̓. ⁊Chriſtus.
Psͣ .18.