XV

a Non cōgregabo cōuenticuʰla eoꝝ de ſanguībꝰ: nec med mor ero nominū eoꝝ per la-

ebia mea. Dominꝰ pars hęreſꝫ ditatꝭ meę et calicꝭ mei: tu esqͥ r̄ſtituēs hęreditatē meā mi

Poſtea oſtēdit fructū paſſiōis ſpūalē eē nō carnalē. a ¶ Nōcōgregabo cōuenticula eoꝝ: id eſt ſynagogas. b ¶ Deſanguinibꝰ: id eſt de ritu legaliū. q. d. nō mihi placebūt ꝓpt̓. ſacrificia carnalia pecorū. Un̄ Psͣ. Nō accipiā de domo tuavitulos/ neqꝫ de gregibus tuis hircos. c ¶ Nec memor eronominū eoꝝ ꝑ lahia mea: ſicut pus:vt quaſi de peculiaripopulo dicam vltra:Hęc dices ppl̓o meoiſrael: vel huiuſmodi:Sed in omī gente quitimet deū et oꝑat̉ iuſticiā: hic acceptꝰ erit illi: ſic̄ dr̄ Act̉. x. e.Dn̄s pars hęre.Periculoſe cōuerſat̉ homo p̨̄cipue peccator: qͥ pōt dicere ſicut dicit dauid. j. Regꝭ. xx. a. Uno tm̄ gradu ego morſqꝫ diuidimur. Nō em̄ eſt niſi vnus gradus .ſ. mors corꝑis inter peccatorē / ⁊ mortē ęternā. Boni etiā ꝑiculoſe cōuerſant̉. Ecech̓.ij. c. Increduli ⁊ ſubuerſores ſunt tecū: ⁊ cū ſcorpionibꝰ habitas. Ad magna vocatur: ſcꝫ ad cęleſtia gaudia. Eſa. lxiiij. a.Quę nec oculꝰ vidit/ nec auris audiuit ⁊cͣ. Diu expectat̉. Vnde Sap̄. xj. d. Diſſimulas peccata hominū ꝓpter pęnitentiā.Roma. ij. a. An diuitias bonitatis ⁊ patiētię ⁊ lōganimitatiseius cōtemnis? Ignoras qm̄ benignitas dei ad pęnitentiā teadducit. Ne forte excludat̉: ſicut fatuę ꝟ̓gines. Matth̓. xxv.a. Ecce ſpōſus venit: ⁊ q̨̄ paratę erāt intrauerūt cū eo ad nuptias/ ⁊ clauſa ē ianua. Ubi dic̄ Gregꝰ. O ſi poſſet palatū cordis ſape/ qͣntū admiratiōis habet/ ecce ſpōſus venit: qͣntū dulcedinis/ intrauer̄t cū eo ad nuptias: qͣntū amaritudīs/ clauſa ēianua. Ad hͦ vltimū mēbꝝ .ſ. ne forte excludat̉/ ꝑtinet qd̓ ſeqͥt̉:a ¶ Non congregabo cōuenticula eorū de ſanguinibꝰ .i. nō introduca eos ad nuptias cęleſtes/ ſi inuenero eosmortuos in ſanguine pctī: De quo Oſee. iiij. a. Sanguis ſanguinē tetigit. c. ¶ Nec memor ero nominū eoꝝ: quia nōſunt ſcripta in libro vitę: ſed in terra. d ¶ Per labia meaAd litteram: in die iudicij / qn̄ vocabit electos. Matth̓. xxv. c.Uenite bn̄dicti ⁊cͣ. Et malis dicet: Non noui vos: diſcēdite ane: ẜm ꝙ ipſe dicit Lucꝭ. xiij .ſ. Cū intrauerit pater familias⁊ clauſerit oſtiū incipietis foris ſtare/ dicētes: Dn̄e aperi nobis. Et reſpōdēs dicet vobis: Neſcio vos vn̄ ſitis ⁊cͣ. ¶ Iſtudaūt ꝓprie pōt dici cōtra p̨̄latos noſtri tꝑis: Nō cōgregabo ⁊c̄. Sanguines em̄ dicūt̉ nepotes ꝑlatorū: Cōuenticuladicunt̉ ipſi cōgregati ī eccleſijs. Sed hos nō cōgregat dn̄s .i.non facit cōgregationē illā. Non em̄ intrant ꝑ oſtium chriſtū.Ioh̓. x. a. Qui nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū ſed aſcēdit aliūde: ille fur eſt ⁊ latro. Vnde Abacuk. ij. c. Uę qͥ ędificat ſionin ſanguinibus. Chriſtus fundauit eccleſiā in ſuo ſanguīe: ſedſti p̄lati euertunt eā in ſuo. Vnde iam non ſunt vicarij chriſti:ſed aduerſarij. Un̄ Psͣ. Diſperierūt ī endor: qui interpretat̉fons generationis .i. in carnalitate ſua diſperierūt. Et ideo ſequit̉: Facti ſūt vt ſtercus terrę .i. abomīabiles deo ⁊ hominibus. Tempore apl̓i caro ⁊ ſanguis regnū dei poſſidere nō poterat: ſed tempore iſto miſerabili vix poteſt poſſidere regnumdei: id ē eccleſiā/ niſi caro ⁊ ſanguis p̨̄latorū. Hoꝝ cōuenticula nō congregabit deus in p̨̄ſenti ad concordiā ⁊ pacē: Talesem̄ ſꝑ faciūt ſchiſmata ⁊ diſſenſiones in capitulis. Nec in futuro ad gloriā: Et ita in ſanguīe p̨̄latorum perdit dominꝰ fructu ſui ſanguīs/ quē effudit vt cōgregaret diſperſos. Ioh̓. xj.S. Chriſtus moriturꝰ erat ꝓ gente: ⁊ non tm̄ ꝓ gente: ſed vt filios dei qui erant diſperſi/ cōgregaret in vnum. Et ex quo nōcōgregabit eos/ diſperdet. Unde Zach̓. xiij. a. Diſperdā nomina idoloꝝ de terra. Idola ſunt pręlati moderni. Zach̓. xj.b. O paſtor ⁊ idolū derelinquēs gregē. Nomīa eoꝝ ſūt nepotes: in quibus nominant̉ ⁊ memorant̉ poſt mortem. Sed iſtamnemoria nō eſt ī bn̄dictiōe: ſꝫ potiꝰ in maledictiōe: qꝛ frequēinaledicunt̉ illi qui poſuer̄t eos ī eccl̓ia/ in qͣ tot mala faciūt.c. ¶ Hominus ꝑs he. ⁊cͣ. Cōtinuatio. Ita non ero memorſt: quia ad deū non ꝑtinent/ in quem ego intendam: quiadominus pater/ dicit chriſtus: eſt f ¶ Pars hęreditatis meę: et meorū: id ē pars hęreditaria: vt legat̉ ītrāſitiue.

Et ē pars: repete: g Calicis mei: id ē iocūditatis meę.q. d. dn̄s paſcet et potabit nos. Un̄ chriſtꝰ dic̄ ſuis/ Luc̄. xxij.c. Ego diſpono vob̓ ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnūvt edatis ⁊ bibatis ſuper menſā meā in regno meo. h ¶ Tues qui reſtitues hęreditatem meam mihi: Nota ꝙ ēhęreditas/ quę ē chriſti: ⁊ eſt ſuorum .ſ. deus pater. Item quęeſt chriſti: et tandemerit ſuorum .ſ. immortalitas. Item quę eſtchriſti: ⁊ non erit ſuorum .ſ. genus humanū. De prima dicit: Dominus parshęreditatis meę. De ſecūda dicit: Tu es qui reſtitues hęreditatē meam mihi: ẜm vnam expoſitionē: id eſtgloriam īmortalitatis: quā in adā ꝑdidimus: ſed chriſto ī ſuareſurrectiōe reſtituta eſt: ⁊ nobis in noſtra reſtituet̉. De tertiadicit Psͣ. Poſtula a me ⁊ dabo tibi gentes hęreditatē tuam.Et hanc ſecundā dicit ſibi reſtitui: nō quia eam amiſerit: ſednos. Et qd̓ in nobis fit/ in ſe dicit fieri ꝓpter indiuiduā vnionem capitis ⁊ membroꝝ. Hanc em̄ hęreditatē amiſerūt pͥmiparētes/ ꝑ crimē lęſę maieſtatis: qꝛ voluerūt eſſe ſic̄ dij. Gen̄.iij. a. Un̄ dicit Augꝰ. Voluerūt rapere diuinitatē: ⁊ amiſerūtfęlicitatē. Et quō facta fuerit chriſto iſta reſtitutio/ ſubiūgit:Funes id eſt poſſeſſioUel trāſitiue poteſt legi ſic: e ¶ Dominꝰ ē pars hęreditatis meę: id eſt bonorum qui ſunt hęreditas chriſti. VndeEſaię. xix. d. Hęreditas mea iſrael. Et in Psͣ. Beataʳ genscuius dominꝰ deus eius: populus quem elegit in hęreditatem ſibi. Huius hęreditatis eſt dominus pars: id eſt portio:quia boni aliud non quęrunt. Psͣ. Pars mea deus in ęternum: id eſt ſemꝑ. Malorum auteꝫ eſt pars illa: de qua Iob.xx. d. Hęc eſt pars hominis impij a deo. Hęc eſt ꝯcluſio capituli. Sed q̨̄ ſit illa pars p̨̄miſit fere per totū capitulū: Etparum ante finē dicit: Vadent ⁊ veniēt ſuper eū horribiles:deuorabit eum ignis qui non ſuccendit̉/ affligetur relictus intabernaculo ſuo ⁊cͣ. g ¶ Et calicis mei: ſupple eſt parsdominus: id eſt/ eſt merces paſſionis meę. h ¶ Tu es: odeus pater: i ¶ Qui reſtituēs hęreditateꝫ mea mihi:id eſt gentes ꝓ hęreditate .ſ. genꝰ humanū ꝑditū in adā. Deqͣ hęreditate ſupͣ dictū ē: Dabo tibi gētes hęreditatē tuā ⁊cͣ.M Funes.Et nota ꝙ verſus iſte .ſ. e ¶ Dominus pars hęreditatis meę ⁊cͣ. ꝓprius eſt clericorū. Unde dicūt illum qn̄ accipiūt bn̄dictionē coronę: Quaſi dicerēt: nolumus de cęterohabere hęreditatē in terra: ſed ſolum deum. Vnde aaron etleuitę non habebāt ꝑtē inter filios iſrael: quia dominus eratpars eorum et hęreditas. Nume. xviij. c. dixit dominus adaaron: In terra eorum nihil poſſidebitis: nec habebitis partem inter eos: Ego pars et hęreditas tua in medio filiorumiſrael. Sed quia ad illam hęreditatē quę deus eſt/ non venit̉niſi per tribulationē: ne forte aliquis nimis timeat tribulationem addit: g ¶ Et calicis mei. q. d. dominus etiam eſtpars calicis: id eſt p̨̄ſentis tribulatiōis. De qͦ calice Matth̓.xx. c. Poteſtis bibere calicē quē ego bibiturus ſum? Parseſt dico: quia ſemꝑ in tribulatiōe dat deus aliquā conſolationem. Unde Psͣ. In tribulatione dilataſti mihi. Et alibi: Cūipſo ſum in tribulatione. Sed de reprobis dicit̉: Ignis ſulphur ⁊ ſpiritus ꝓcellarū pars calicis eoꝝ: ẜm ꝙ .sͣ. expoſitūeſt ī loco ſuo. h. ¶ Tu es ⁊cͣ. q. d. nō pęnitet ſi hęreditatē terrenā dimiſi: qꝛ tu es o deꝰ qͥ reſtituēs hęreditatē meāmihi. Matth̓. xix. d. Om̄is qui reliquerit domū/ aut fratresaut ſorores/ aut patrem/ aut matrem/ aut vxorem/ aut filios/aut agros propter nomē meū: centuplum accipiet: et vitamęternam poſſidebit. Et Gen̄. xv. a. Noli timere abraam: egoꝓtector tuus: ⁊ merces tua mecum magna nimis. Hoc dixitdominus ad abraam: Poſtea qͣꝫ dixerat: Egredere de terra tua ⁊cͣ. Gen̄. xij. a. Sed poſſet aliquis dicere: quę tibi vtilitas: aut quod lucrum dare hanc hęreditatem ꝓ illa? Reſpondet ꝙ multo melior eſt illa quam elegit/ dicens:

31

Pō.49. 1

De hereditatechriſti

12. q. 1. c. clericꝰ23. q. 8. c.ſi morteDe preben. c.cum ẜm.

qulier X

Psͣ .2.

i. Corꝭ̓. 2.d.

Aliter

Psͣ 32.o

Psͣ. 72.

Mattb̓. 7. d.

a p̄latos

Moraliter

Psͣ. .82.

Psͣ .4.Psͣ .90.Psͣ .10.

legorice

e