Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

Onſerua me EXV.abA cdn̄e qm̄ ſperaui inSe Ate: dixi domino degus meus es tu: quōniam bonorum meorum non egēs.

Sanctꝭ qui ſunt in terra eiꝰ:mirificauit omnes voluntātes meas in e̓is. Multiplicatę ſunt infirmitates eo8 rum: poſtea accelerauerūt.

a Conſerua me .i. ſimul me meis ſerua. Ioh̓. xvij. b. Pr̄ſerua eos quos dediſti mihi. Vel Conſerua .i. ꝯtinue ſerua. b Dn̄e/ O pater qui potēs es. Et deſtruitur hic pelagij hęreſis: qui ſibi bonū ſuum attribuebat: qꝛ cum chriſtus caput eſt eccleſię ſe orauerit: carnalis nihil ſibi debetattribuere. Ad qd̓ fac̄illud. j. Corꝭ. iiij. b.Quid habeſ qd̓ accępiſti? Poſtea oſtendit triplex meritū: ſcꝫſpei dicit: Quoniam ſperaui.feſſionis/ dic̄: Dixi dn̄o ⁊cͣ. Humilitatis/ cum dicit: Quoniam bonorū meorū eges.q. d. ideo/ Cōſerua: Quoniā ſperaui in te: non in me.Eſt autem ſpes chriſti: ſpes puri hoīs. Et hęc multiplex .ſ.Spes venię ex fide miraculoꝝ. Spes gr̄ę/ ex fide ꝓmiſſoꝝ.Spes gl̓ię/ ex fide mādatoꝝ. Chriſti autē ſpes fuit ex ſciētia.Fides enī ſpes ī chriſto ſimplicit̓ fuerūt: niſi qͣꝫtū ad eaq̨̄ ſūt ex ꝑte corꝑiſ: ſic̄ ē incorruptio: hmōi. d DDixi duo:Ecce ꝯfeſſio. Dixi: voce oꝑe. Dn̄o pr̄i. fiDeꝰ meꝰes tu. Meꝰ dico inqͣꝫtū ſum vere. g Qm̄ bonoꝝmeorū eges: ſed ego ẜm homo mei/ egemꝰ bonistuis/ Ecce humilitas. Et hęc ē ꝓprijſſima ſit deꝰ .ſ. qm̄nullo indiget: ſꝫ ē ꝑfectiſſimꝰ/ ẜm illud Actꝭ. xvij. f. Non indigens aliqͦ ipſe det vitā hoībꝰ īſpirationē oīa. Dare vitam / iſtud ꝑfectiſſimū ē. Qui enī dat vitā/ dat moueri:et ecōuerſo. dicit Dionyſiꝰ: Ipſe eſt ſub̓ale bonū adoīa extēdēs bonitatē: ſic̄ ſol lumē peligēs ſꝫ ipſū illuminās oīa. a Cōſerua me. Sic etiā debet qͥlibet fidelisorare: O dn̄e ꝯſerua me. i. alijs ſerua .i. me alios ſerua: et facit or̄onē ſuā efficacē. Un̄ Gregꝰ. Multū preceſſuas valere efficit: eas alijs effūdit. Et alibi: Apud deūꝑfecte pctā diluit ꝓpria: pie plāgit aliena. Ul̓ Cōſerua .i. alijs exiſtētē ſerua: qꝛ ſūt alijs faciliꝰ ſeruant̉ curāt̉:qꝛ dn̄s ē cum eis. Matth̓. xviij. c. Ubi ſunt duo vel tresgregati ī noīe meo: ibi ſum ī medio eoꝝ. Et ex videt̉ argumētari Salomon Eccͣs. iiij. c. Melius ē duos ſimul qͣꝫvnū: habēt enī emolumētū ſocietatꝭ ſuę. Si vnꝰ ceciderit: abaltero fulciet̉. ſoli qꝛ ceciderit habet ſubleuātem ſe.Ul̓ Cōſeruā .i. mecū ſerua: ita .ſ. ego ad hoc cooperer. j.Corꝭ. iij. c. Dei adiutores ſumꝰ. c Qm̄ ſꝑaui. q. d. debes ꝯſeruare: Qm̄ ſꝑaui ī te. Psͣ. In te dn̄e ſꝑauifundar ī ęternū. Eccͣj. ij. c. Reſpicite filij natiōes hoīm: ſcitote qm̄ nullus ſꝑauit in eo ꝯfuſus eſt. Probatio ſperauiin te. d Dixi dn̄o: corde/ ore/ oꝑe/ veram .ſ. fideꝫ. Quiacorde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſaluteꝫ: Roma.x. b. Et fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt: Iaco. ij. d. Quid dixi?f Deꝰ meꝰ es tu. Et ex ita dixi .i. vere credidi: ſequit̉: ſperaui: quia fides generat ſpem. Heb̓. xj. a. Fides eſtſperādarū rerū ſub̓a. Probatio deꝰ es: g Qm̄ bono meorū egeſ: vt.. expoſitū eſt. Un̄ Iaco. j. a. Datoībꝰ affluent̓ improꝑat. Et bn̄: qꝛ humor aſcēdit a trūcoī ramos: et filiꝰ d̓r eſſe de pr̄e. h Sctīs ſūt ī terra ⁊cͣ.In p̨̄cedēti ꝟſu orauit chriſtꝰ: in iſto dicit quę bona ꝯtulit edeꝰ pr̄ .ſ. Oēs volūtates meas mirificauit .i. miras fecit on̄dit. Et nota mutat ꝑſonas a ſcd̓a in tertiā: adſignificādū in chriſto duas naturas. Multę ſunt volūtateso. chriſti: ſꝫ oēs referunt̉ ad duo .ſ. ipſe voluit mori ꝓpt̓ delicta nr̄a: reſurgere ꝓpt̓ iuſtificatiōes nr̄as. Pōt aūt intelligide qͣdruplici volūtate: Quadruplex enī eſt chriſti volūtas.Deitatꝭ eſt: quęcūqꝫ voluit fecit: quā mirificauit oīa q̨̄ ſūtfaciēdo. Volūtas reſurrectiōis ē. voluit mori reſurgere:quā mirificauit deo pr̄i vſqꝫ ad mortē obediēdo: Phil̓. ij. a.Et hoīes ſibi obedientes facit mori pctō: reſurgere pergrām. Volūtas ſenſualitatis eſt/ voluit mori. Un̄ dixitMat. xxvj. d. Pr̄: ſi poſſibile ē/ trāſeat a me calix iſte: quā mirificauit ſe verū hoīeꝫ oſtēdēdo: infirmitatē nr̄aꝫ ſe veracit̉ aſſūpſiſſe. Volūtas cōpaſſiōis eſt/ cōpaſſus ē pctōribꝰ.

Un̄ Lucꝭ. xix ſ. Uidēs ciuitatē fleuit ſuꝑ illā ⁊cͣ. Oſee. vj. c.Miſcd̓iam volui ſacrificiū: Quā mirificauit deꝰ etiamīdignis cōpatiēdo: Et qͥbꝰ mirificauit on̄dit dicēs. h Sanctis: iudęis aut paganis. Un̄. j. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰchriſtū crucifixū: iudęis qͥdē ſcādalū: gētibꝰ aūt ſtulticiā: ip̄isautem vocatis iudęisatqꝫ gētibus chriſtumdei ꝟtutē dei ſapīaꝫ.Sctīs .ſ. i QQuiſunt ī terra eiꝰ .i.ſpem ſuā qͣſi ancoraꝫin illa terra q̨̄ eſt eiꝰ .ſ.in terra viuentiū fixerūt/ ne fluctibꝰ huiꝰ ſęculi ſubmergant̉. Non dico ī terra: de dictū eſt adę: Gen̄.iij. c. Maledicta terra in oꝑe tuo: ſed in illa: de qua dic̄ Psͣ.Credo videre bona dn̄i in terra viuētiū. Et has voluntatesmiras fecit: m In eis .i. intꝰ ī mēte foris. Vel In eiſ:id ē in ꝓfectu vtilitate eoꝝ: eis obediēdo fiunt terreniscęleſtes. Vel In eis .i. int̓ illos viderūt. Has volūtateſſcꝫ moriēdi reſurgēdi: kMirificauit/ deꝰ pr̄ .i. mirabiles on̄dit in filio multꝭ modis. Mirabile enī fuit eēt diues voluit fieri pauꝑ. ij. Corꝭ. viij. b. Scitis gr̄am dn̄i nr̄iieſu chriſti: qm̄ ꝓpt̓ vos egenꝰ factꝰ ē/ cum eſſet diues: vt illiꝰinopia vos diuites eſſetꝭ. Itē qꝛ cum ſꝑ eſſet in gaudio: pronob̓ voluit pati. Heb̓. xij. a. Aſpiciētes ī auctorē fidei ꝯſūmatorē ieſum: qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē ꝯfuſione ꝯtēpta. Item qꝛ pro nob̓ voluit reputari iniquꝰ. Eſa. liij.d. Et cum iniqͥs reputatꝰ ē. Itē etiā quia inimicꝭ pati voluit Roma. v. b. Commendat aūt deꝰ ſuā charitatē in nob̓:qm̄ adhuc pctōres eſſemꝰ nob̓ mortuꝰ ē. Itē quia cumvno ſolo v̓bo nos poſſet ſaluare: vt dicit Psͣ. Dixit/ factaſunt: tn̄ tot tanta nobis ſuſtinere voluit. Un̄ Lucꝭ. ix. d.Moyſes helias dicebāt exceſſū eius: quē cōpleturꝰ erat inhieruſalē. Eſa. xxviij .f. Peregrinū ē opꝰ eiꝰ ab eo. Un̄ de ſeipſo dic̄ Augꝰ. in li. ꝯfeſ. ſatiabat̉ illis diebꝰ dulcedīe mirabili ꝯſiderare altitudinē ꝯſilij diuini ſuꝑ ſalutē generꝭ hūani. Hoc aūt fecit vt nos ad amorē ſuū maxīe attraheret: vitiū ingratitudīs a nob̓ fugaret. Ingratus enī fuit bn̄ficiocreatiōis qd̓ ſine pęna ſua dn̄s ei impēderat. Bn̄ficiū autemrecreatiōis ſic. Un̄ dicit btūs Bern̄. Memēto te ſi denihilo factū: non tn̄ de nihilo redemptū. Multiplica ſūt infirmitates eoꝝ ⁊cͣ. Suꝑ on̄dit ſalutē ſct̄ōꝝ: ibi:Mirificauit. Hic on̄dit inſufficiētiā legꝭ: vt on̄dat eſſealiā viā ad ſalutē qͣꝫ paſſionē: vt ſic acceleret ad chriſtūimitādo paſſionē eiꝰ. Dic̄: Multiplicatę ſūt īfirmitates eoꝝ .ſ. iudęoꝝ .i. inſufficiētię legꝭ multiplicatę ſūt duobmodis .ſ. oſtēſionē: occaſionē. De Roma. vij. b. Cōcupiſcentiam neſciebam/ niſi lex diceret: Non concupiſces. Deſecundo Roma. v. d. Lex ſubintrauit vt abūdaret delictum.Uel ſic. Multiplicatę ſunt infirmitates eorum: ideſt afflictioneſ: quia ſępe captiuati ſunt: ita clamauerunt addominū. Et hoc eſt: Poſtea: id eſt poſt illa prędictaduo: vel poſt afflictiōes: p Accelerauerūt: ad chriſtu.Poſtea oſtenditMoraliter poteſt legi: Pultiplicatę ſunt infirmitates eorum: id eſt tribulationes ſanctorum vel etiampctōꝝ: Et o Poſtea accelerauerunt/ ad deū. Gregꝰ.Mala q̨̄ nos hpͥmūt: ad deū nos ire cōpellūt. Et ī Psͣ. Imple facieſ eoꝝ igͦminia: q̨̄rēt nomē tuū dn̄e. Un̄ Lucꝭ. xiiij.ē. dictū ē: Exi cito ī platęas vicos ciuitatꝭ pauꝑes debiles cęcoſ claudos ītroduc huc. Et poſtea dixit: Exi ī vias ſepes/ cōpelle ītrare. Tales enī .ſ. pauꝑes debiles ethmōi ꝑſecutiōes multas patiūt̉/ cōpellit dn̄s ītrare ad cęleſtꝭ refectiōis. Et bn̄ dic̄: Accelerauer̄t: qꝛ hmōitribulatiōes pauꝑtates ſūt quaſi cōpendiū citiꝰ veniēdi addeum: et tales expediti ſunt ad eundum. Accelerare aūt debet homo vt exeat de peccato: et ad deum tendat per pęnitetiam/ quattuor rationibꝰ .ſ. quia periculoſe conuerſatur: quiaᶠad magna vocatur: quia diu expectatur: ne forte excludatur.X Periculoſe ꝯuerſat̉

Allegorice

Psͣ .26.

Spes ml̓tiplex -

De bn̄ficio īenationiſ indeus filium ſimirificaui

Moxaliter

Psͣ .148.

Psͣ 30.

Allegorice

Moralite

Psͣ. .82.

Multe ſunt volūtateſ ī chriſto.

Accelerarebemus ad tpropt̓ quat