Pſalmus

⁊ Cōtritio ⁊ īfęlicitas ī vijſ corū: et viā pacꝭ n̄ cogͦuer̄t: n̄ ēf timor dei an̄ ocl̓oſ eoꝝ. Nō-

ſꝫ ne cōgͦſcēt oēſ qͥ o̓ꝑāt̉ iniqͥtai tē: qͥ deuorāt⁊plebē meā ſic̄feſca paniſ. Deū n̄ īuocauer̄t

da molimina ſpirituſſancti gratia. Quia eſt duplex tarditas.Una quo ad gratię infuſionem: et ſic intelligit Amb̓. Alia qͦad operationē: et ſic intelligit Origen̄. a ¶ Contritio etinfelicitas. Sup̄ oſtendit proheta culpam iudęorum: hicoſtendit pęnam duplicem quam paſſi ſunt in pręſenti dicenſ:Contritio/ quę fuitfacta ꝑ titū ⁊ veſpaſianū: b¶ Et īfelicitaſqn̄ vęnūdati ſūt vbiqꝫa romanis. c ¶ Invijs eorum: id eſtꝓ vijs eoꝝ .ſ. oꝑibusmalis. Un̄ Prouer .j. d. Comedēt fructꝰ vię ſuę. Eſa. iij. b.Uę impio: ī malū retributio manuū ſuarū fiet ei. d ¶ Et ꝓqꝛ e ¶ Uiā pacꝭ nō cogͦuerūt .i. chriſtum: qͥ dic̄ Ioh̓.xiiij. a. Ego ſum via: Uel aduētū eiꝰ qͥ fuit via pacꝭ .ſ. ad faciendū pacē. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰ erat ī chriſto mūdū recōcilians ſibi. f ¶ Et nō eſt timor dei an̄ ocl̓os eoꝝ qͥn chriſtū ip̄m int̓ficiāt. Un̄ Matth̓. xxj. d. ſignant̓ dic̄: Forſitā verebunt̉ filiū meū. q. d. nō verebunt̉. Un̄ ibi ſequit̉: Et apprehenſū eū occider̄t. Hāc pęnā ⁊ cām pęnę/ quā ꝓph̓a aſſigͣt ī hͦꝟſu/ det̓mīauit ip̄e dn̄s ī euāgelio Lucꝭ. xix .ſ. qn̄ vidēs ciuitatē hieruſalē fleuit ſuꝑ illaꝫ: ⁊ dixit: Si cogͦuiſſes ⁊ tu. Et. jͣ.Dies veniēt ī te ⁊ circūdabūt te īimici tui vallo ⁊cͣ. eo ꝙ noncogͦuerꝭ tp̄s viſitatiōis tuę. ¶ Moraliter: de qͥbuſcūqꝫ peccatoribꝰ. a ¶ Contritio ⁊ infęlicitas .i. labor ⁊ miſeria:c ¶ In vijs eoꝝ .i. pctōꝝ. Eſt enī in vijs eoꝝ labor ⁊ dolortā cordis qͣꝫ corꝑis. Un̄ Eccͣj. xxj. b. Uia īpioꝝ cōplantatalapidibꝰ. Et Sap̄. v. b. Uias difficiles ābulauimꝰ: laſſati ſumus ī via ꝑditiōis. Un̄ Gregꝰ. Nihil laborioſiꝰ qͣꝫ terrenisdeſiderijs ęſtuare: nihil qͥetiꝰ qͣꝫ in mūdo nihil appetere. Iſrael enī accępit ſabbatū ī munere: ęgyptꝰ ꝑcutit̉ muſcarū multitudīe: Hęc eſt gͦ ꝯtritio. Sꝫ adhuc aliqͥd eēt ſi ꝑ laborē iſtūmagnā ſibi fęlicitatē acqͥrerēt: Sꝫ nō ē ita: īmo īfęliciratē acqͥrūt. Un̄ ſeqͥt̉: b ¶ Et īfelicitas. Et hͦ nomē infęlicitas/ felicitatē priuat/ et ponit miſeriā: Eſt gͦ c ¶ In vijs eoꝝ cōtritio ⁊ infęlicitas: qꝛ ī pctō fęlicitatē nō inueniūt/ ⁊ ꝓpterea miſeri fint. Prouer. xiiij. d. Miſeros fac̄ ppl̓os pctm̄: qꝛſerui fiūt diaboli/ ⁊ pctī ⁊ īimici dei. Un̄ dic̄ Augꝰ. O ſęculūnequā/ ꝙ tuos beare ſic ſoles amicos: vt dei facias īimicos.Et licet ita ꝯtritio ⁊ īfęlicitas ſint ī vijſ eoꝝ: nō tn̄ reuerſi ſūtad dn̄ꝫ ꝑ pęnitētiā. Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉: d Et viā pacꝭ n̄ cogͦuerūt .i. pęnitētiā quę duc̄ ad pacē: Un̄ Mat. iiij. a. Agitepęnitētiā ⁊c̄. nō approbauer̄t. Un̄ d̓r Hiere. v. c. Percuſſiſti eos/ ecce contritio: et nō doluerūt/ ecce impęnitētia. Dequa exp̄ſſiꝰ ſubdit Hieremias: Attriuſti eos ⁊ renuerūt accipere diſciplinā: īdurauer̄t facies ſuas ſuꝑ petrā ⁊ noluer̄t reuerti. Dicit̉ aūt pęnitētia recte via pacis: qꝛ ꝑ pęnitētiā ⁊ n̄alit̓ venit hō ad pacē dei. Un̄ Psͣ. Miſcd̓ia ⁊ ꝟitas obuiauerūt ſibi .ſ. ī hac via pęnitētię: Miſcd̓ia .ſ. dei remittētꝭ peccatū: et ꝟitas hoīs ꝯfitētꝭ ip̄m. Iuſticia ⁊ pax oſculatę ſūt:iuſticia .ſ. hoīs ſe puniētꝭ: ⁊ pax dei ip̄m vt filiū ⁊ amicū recipientꝭ. Hęc ē via triū dierū: De qͣ Exo. v. a. Deꝰ hebręoꝝvocauit nos/ vt eamꝰ viā triū dieꝝ ī ſolitudinē vt ſacrificemꝰdn̄o deo nr̄o ⁊cͣ. Prima dieta ē ꝯtritio cordis: ſcd̓a ē ꝯfeſſiooris: tertia ſatiſfactio oꝑis. Hāc gͦ viā pacꝭ nō cogͦuer̄t pctōres: de qͥbꝰ Iob. xxj. c. Qui dicūt deo: Recede a nob̓: ſcientiā viarū tuarū nolumꝰ: qͥs ē op̄s vt ſeruiamꝰ ei? Hęc auteꝫoīa faciūt ꝓpt̓ hͦ qd̓ ſequit̉: Quia .ſ. f ¶ Non ē timor deian̄ oculos eoꝝ. Un̄ Psͣ. Nō eſt deus in conſpectu eiuſ:inquinatę ſunt vię illius ī omni tempore. Timor enī dei duofacit. Fugat peccatum ⁊ vrget ad bonū. Ecc̄j. j. c. Timordn̄i expellit pctm̄. Eccͣj .xv. a. Qui timet deum/ faciet bona.Et iō d̓r Eccͣj. ij. a. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſta ī iuſticiaet timore ⁊cͣ. g ¶ None co gͦſcēt oēs. Scd̓a ꝑs: in qͣ cōminat̉ iudiciū. Et pēdet ꝯſtructio vſqꝫ ad tertiū ꝟſū .ſ. Qm̄dn̄s ī generatiōe. Et loquit̉ h̓ chriſtꝰ. Sic ergo ꝯſtrue.g ¶ None cogſcēt .ſ. ī futuro exꝑimēto tormēti qͥ in pn̄ticogͦſcere noluer̄t ſcīa doctrīę? Quid cogͦſcēt? Qm̄ dn̄ſ ī generatiōe iuſta ē ꝑ gr̄aꝫ: nō ī generatiōe p̄ua iudęoꝝ: qͥ dixe

rūt Mat. xxvij. c. Sāguis eiꝰ ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os: ⁊ ip̄moccider̄t: De qͦꝝ pctō qd̓ cā ē illiꝰ ęt̓nę dānatiōis int̓ponit dn̄ſdicēſ: h Qui oꝑāt̉ iniqͥtatē .i. nō ęqͥtatē: reddētes malūꝓ bono/ me crucifigēdo. Un̄ dic̄ eis Ioh̓. viij. e. Nūc aūt q̨̄ritꝭ me int̓ficere hoīeꝫ qͥ ꝟitatē locutꝰ ſum vob̓. Et Ioh̓. x. f.Dl̓ta bona oꝑa oſtēdi vob̓ ex pr̄e meo: ꝓpter qd̓ hoꝝ me lapidatꝭ. Hiere. xviij. d.Nunqͥd reddit̉ ꝓ bono malū: qꝛ foder̄t foueā aīę meę: Nec ſolūchriſtū crucifixer̄t: ſꝫ ⁊ ſctōſ ꝑſecuti ſunt. Un̄ ſb̓dit: i Quideuorāt plębē meā .ſ. chriſtianos ſeducēdo ⁊ occidēdoſic eſcā paniſ. In hͦ ꝙ dic̄ deuorāt: ſignificat ꝙ cū magna auiditate q̨̄rūt mortē eoꝝ. In hͦ qd̓ dic̄: ſic̄ eſca panis:notat̉ ꝙ delectant̉ in illa. Uel Sic̄ eſcā panis .i. qͥtidie deuorāt: ſic̄ eſca panis qͦtidie neceſſario ſumit̉. RDeū .i. chrīſtum. l¶ Non inuocauerunt: id eſt intus vocauerunt:quaſi non honorauerūt vt deum. Ioh̓. j. a. In propria venit: ⁊ ſui: id ē iudęi ad quoſ mittebatur/ eum non receperunt.Illic trepidauerūt.Pn̄t aūt hi tres ꝟſus legi nō ſolum de iudęis ſꝫ ⁊ d̓ oībꝰ mal̓hoībꝰ ſic: Supͣ dixit: fi Nō ē timor dei an̄ ocl̓os eoꝝ.Et ex hͦ ē ꝙ pctīs ſe exponūt: ſed nonne punient̉? Hoc eſt:g ¶ None cogͦſcēt oēs. q. d. īmo cogͦſcēt ī futuro iudicio⁊ ſupplicio qd̓ h̓ cogͦſcere noluer̄t. Vn̄ Gregꝰ. Oculos qͦs culpa claudit pęna aꝑit. Iob. xxvij. d. Diues cū dormierit: nihil ſecū auferet: aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil īueniet. Vnde dicitGregꝰ. Diues pꝰ mortē oculos aꝑit: qꝛ tūc videre cogit̉ qd̓p̨̄uidere ꝯtēpſit. Nu. xxxiiij. a. Dixit hō cuiꝰ obturatꝰ ē oculꝰqͥ cadēs aꝑtos hꝫ ocl̓os. Ibi Origen̄. Impiꝰ pꝰ caſū oculosaꝑit: qꝛ qͣꝫ male geſſerit/ cogͦſcit. Et ponit cāꝫ vniuerſalē: quaita puniti cogͦſcēt iudiciū dei dicēs: h ¶ Qui oꝑāt̉ iniqͥtatē. Et pꝰ ſubdiuidit ſufficient̉: qꝛ oīs iniqͥtaſ/ aut pctm̄: vel fitī ꝓximū vl̓ in deū/ vel ī ſeip̄m. De pctō in ꝓximū dic̄: Quideuorāt plębē meā ſic eſcā panis. De pctō ī deū ſubdit: Deū nō inuocauer̄t. De pctō in ſeip̄m addit: Illic trepidauer̄t timore vbi n̄ erat timor. Primū eſt īoꝑe: ſcd̓m ī omiſſiōe: tertiū ī cogitatiōe. Dic̄ gͦ: ¶ Qui deuorāt plębē meā/ ſpoliādo/ detrahēdo/ occidēdo. Verbūdeuorādi/ auiditatē demōſtrat: in qͦ notat̉ maiꝰ eoꝝ peccatū.Micheę. iij. a. Qui violent̓ pelles eoꝝ tollitꝭ deſuꝑ eiſ: ⁊ carnē eoꝝ deſuꝑ oſſibꝰ eoꝝ: qͥ comeder̄t carnē ppl̓i mei ⁊cͣ. Hocaūt pctō p̨̄cipue peccāt pͥncipes t̓rę ⁊ p̨̄lati eccl̓ię: ⁊ ſub ipſisbedelli ⁊ aduocati ⁊ officiales. Un̄ et illud capl̓m Mich̓. adlr̄aꝫ d̓ ip̄is legit̉. Et nota ꝙ n̄ dic̄: qͥ deuorāt ſub̓aꝫ plęb̓: ſꝫ dicit plębem meā: quia ſub̓a pauꝑis vita eiꝰ ē. Un̄ Eccͣj. xxxiiij. d. Panis egētiū vita paupeꝝ ē: qͥ defraudat illū hō ſanguiniſ ē. Qui aufert ī ſudore panē: qͣſi qͥ occidit ꝓximū ſuū.Iſti ī crudelitate excedūt et ſuꝑāt oēs beſtias: Nō enī alietꝰcomedit alietū: neqꝫ canis canē niſi eēt vrgētiſſima fameſ. Ettn̄ miſer hō hoīeꝫ deuorat. Eſa. iij. c. Voſ depaſti eſtꝭ vineāmeā: rapīa paupeꝝ ī domo vr̄a: qͣre atteritꝭ ppl̓m meū: ⁊ facies paupeꝝ cōmolitꝭ? k¶ Deū nō inuocauer̄t .i. intꝰ nōvocauer̄t ꝑ purā fidē: licꝫ ore ꝯfiterent̉. Eſa. xxix. d. Ppl̓s h̓labijs me honorat: cor autē eoꝝ lōge ē a me. Quidā enī deūnegāt corde: vt ī hac aucͣtate d̓r: Quidā ore: vt petrꝰ negauitMat. xxvj. g. Quidā oꝑe: De qͦbꝰ Titū. j. d. Cōfitent̉ ſe noſſe deū: factꝭ aūt negāt. Quę tres negatiōes/ ī trina negatione petri pn̄t ſignificari. Ad verā gͦ fidē neceſſaria ē inuocatiocordis/ oris/ oꝑis/ ſic̄ dic̄ Glo. j. Corꝭ. xij. a. Nemo p̄t diceredn̄s ieſus niſi in ſpūſancto. Corde enī credit̉ ad iuſticiā: oreaūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē: Roma. x. b. Et fides ſine oꝑibꝰ mortua ē: Iaco. ij. d. Hāc triplicē inuocationē innuit dn̄s Mat.vij. c. dicēs: Nō oīs qͥ dic̄ mihi dn̄e dn̄e/ ītrabit ī regnū cęlorū. q. d. nō oīs qͥ dic̄ dn̄e corde: dn̄e ore: niſi dicat etiam dn̄coꝑe. Un̄ addit: Sꝫ qͥ fac̄ volūtatē pr̄is mei qͥ in cęlis ē: ipſeintrabit in regnum cęlorum. Iohel̓. iij. g. Omnis quicunqꝫinuocauerit nomen domini .ſ. hoc triplici modo: ſaluus erit.K Illic trepidauerūt

Allegorice

Al̓. ⁊ populummeuꝫ ſicut cibAigAl̓. Fdn̄m

Moxalita

Moraliter

Psͣ .84.

Mattō. 15.

Psͣ .5.

Allegorice