XIII

⁊ aūt reqͥrēs deū. Oēs dēclinauerūt/ ſimul īutiles facti ſūt:ē nō eſt qͥ faciat bonū: non eſtf vſqꝫ ad vnū. Sepulchꝝ pagtens ē guttur eoꝝ: liguis ſuiſ

hdoloſe agebāt: ve̓nenū aſpiidū ſub labijs eoꝝ. Quorumkos maledictiōe ⁊ amaritudilne plenū eſt: veloces pedeseoꝝ ad effūdēdū ſanguinē.

.a iiut reqͥrēs deū/ ꝑ bonā oꝑationē. Et ita querēſſ īuenit:b ¶ Oēs tam iudęi qͣꝫ gentiles: c ¶ Declinauerūt/ aono qͣꝫtū ad ſe. d ¶ Simul inutiles facti ſūt: qͣꝫtuꝫ adprimū. Et ita e Nō eſt qͥ faciat bonū: nō eſt vſqꝫad vnū: Expone vt. sͣ. Et h̓ nota ꝙ bis dic̄ hͦ ī pſalmo iſto:ſcꝫ Nō eſt vſqꝫ advnū: quia iſte vnꝰ .ſchriſtꝰ vnꝰ ē in duabꝰnaturis.a ¶ Aut reqͥrēs deūamorē. Et ſic iſtudrn̄det ei qd̓. sͣ. dicit:Dixit īſipiēſ ī corde ſuo nō eſt deꝰb ¶ Oēs declīauer̄t/ peccādo: Hoc ē qd̓. sͣ. dixit: Corrupti ſūt. d ¶ Inutiles facti ſūt/ ꝓ ꝯſuetudinē: Abominabiles facti ſūt. e ¶ Nō eſt q̇ faciat bonū ⁊cͣ. Hoceſt qͣrtū qd̓ ſuꝑ dixerat: In qͦ notat̉ pctm̄ omiſſiōis: Nō dic̄q̄rēs: ſꝫ requirens .i. iterū ⁊ iterū quęrēs .i. aſſidue. Multienī q̄rūt qͥ nō reqͥrūt: qͥ vt d̓r/ ad tp̄ſ credūt: ⁊ ī tꝑe tēptatiōiſrecedūt. Propt̓ hͦ d̓r ī Psͣ. Quęrite dn̄ꝫ ⁊ ꝯfirmamī: vt .ſ. firmi ſitꝭ in q̨̄rēdo. Un̄ addit: Quęrite faciē eiꝰ ſemꝑ. Et Eſa.xxj. d. Si q̨̄ritꝭ q̨̄rite: ꝯuertimī ⁊ venite. q. d. ſi q̨̄ritꝭ ī ꝓſꝑitate: q̨̄rite ī aduerſitate: et econuerſo. Cōuertimī .i. ex toto ꝟtimini ⁊cͣ. Iohel̓. ij. c. Cōuertimī ad me ī toto corde vr̄o.dicit̉ Ecech̓. iij. d. Fili hominis ſpecl̓atorē dedi te domuiiſrael. Anteqͣꝫ diceret: ſpeculatorē dedi te: vocauit eum filiūhominis. In quo notatur ꝙ ſpeculatores eccleſię filij debēteſſe hominū .i. imitatores ſanctorum quorum locum tenent.Unde Psͣ. Iuſte iudicate filij hominū. Et quia ſupra dixit ꝓpheta de minoribus: Non eſt qui faciat bonū ⁊cͣ.Hic dicit de maioribꝰ Dominus de cęlo ⁊cͣ. q. d. de minoribus illud dixi: ſed nolo montes corrigere: nec vitam eorum indagare: ſed ipſe dn̄s de cęlo proſpexit ſuper filios hominū .i. ſuper pręlatos ⁊ clericoſ: vt videat ſi eſtintelligens: illud qd̓ docet Sap̄. vj. a. Audite reges ⁊ intelligite: diſcite iudices finium terrę: Prębete aures vos quicontinetis multitudines ⁊ placetꝭ vob̓ ī turb̓ nationū: qm̄ data ē a dn̄o ptāſ vob̓ ⁊ ꝟ̓tꝰ ab altiſſimo: qͥ int̓rogabit oꝑa vr̄a ⁊cogitatiōes ſcrutabit̉. Et. jͣ. Horrende ⁊ cito apparebit vob̓:qm̄ iudiciū duriſſimū in his qͥ p̨̄ſūt fiet ⁊cͣ. Qui hͨ ītelligeret:multū timeret. Dic̄ gͦ: Si ē intelligēs: et ſic timēs deum:a ¶ Aut reqͥrēs deū/ toto corde. Sap̄. j. a. Sētite d̓ dn̄o ībonitate: ⁊ ī ſimplicitate cordis q̨̄rite illū .i. ī toto corde: n̄ duplici/ nō dimidio. Ecce d̓ mīoribꝰ dixit: e ¶Nō ē qͥ faciatbonū. De maioribꝰ aūt dic̄: Nō ē ītelliges: aut reqͥrēsdeū. Simile Hiere. v. a. cū dixiſſet d̓ plębe: Indurauer̄t facles ſuas ⁊ noluer̄t reuerti: Subiūgit: Forſitan pauꝑes ſūt ⁊ſtulti: igͦrātes viā dn̄i ⁊ iudiciū dei ſui: Ibo igit̉ ad optimateet loqͥr eis: Ip̄i enī cogͦuer̄t viā dn̄i ⁊ iudiciū dei ſui: Et eccemagꝭ hi ſimul ꝯfręger̄t iugū: ruper̄t vīcl̓a: iugū .ſ. tīorꝭ ⁊ vīcula amorꝭ: qꝛ nec timēt ip̄m vt dn̄m: nec diligunt vt pr̄em.Malach̓. j. b. Si ego dn̄s ⁊cͣ. Poſſemꝰ aūt dicere hodie ꝙa ſūt multi ītelligētes ⁊ nō reqͥrētes ꝑ vitā: intelligētes intellectu/ nō reqͥrētes affectu. Hi ſūt ml̓ti ſcholareſ ⁊ lr̄ati: qͥ in ſcriptur ꝭ ſacris ītelligūt volūtatē dn̄i: ſꝫ eā oꝑe adīplere negligūtSꝫ vtinā illud ītelligerēt: qꝛ ſeruꝰ ſciēs volūtatē dn̄i ſui ⁊ nōfacles/ vapulabit multꝭ: Lucꝭ. xij. f. Et. ij. Pet̓. ij. d. Meliꝰ ēviam vitatꝭ nō agnoſcere: qͣꝫ pꝰ agnitam retrorſum cōuerti.b¶es declīauer̄t/ a via vitatꝭ quā intellexer̄t ī ſcpͥturꝭ.Hlere. vj. gͦ. Oēs pͥncipes declinātes .i. ſūt d̓ nūero declinātiū: ambulātes fraudulent̓. Et ꝑ hͦ d Simul iutiles facli ſūt̉: qꝛ ꝑ ſcīaꝫ aut p̨̄dicationē ſuā nō ędificāt alios ſi deſitvita bona. Gregꝰ. Cuiꝰ vita deſpicit̉ reſtat vt eiꝰ p̨̄dicatio cōtenat̉. e NNō eſt/ de ip̄is qui faciat bonum: non eſtẜſqꝫ ad vnū: neutralit̓. Uix ē enī d̓ intelligētibꝰ iſtꝭ qͥ velitſacere bonū vſqꝫ ad illud vnū: de qͦ dicit dn̄s Lucꝭ. xviij. d.et Garci. x. c. Adhuc vnū tibi deeſt: Uade et vende oīa q̨̄habes ⁊ veni ⁊ ſeq̄re me .ſ. nudꝰ nudū/ pauꝑ pauꝑeꝫ obediēsobediētē. ¶ Sepulchꝝ patēs ē guttur eoꝝ. Hic oſtē

dit ꝓph̓a quō iudęi peccauer̄t ī chriſtū .ſ. detrahendo ei. Un̄dic̄: Sepulchꝝ patēs ē gutt̉ eoꝝ: Quia ſic̄ ſepulchꝝ patēs ꝑatū eſt ad accipiēdū cadauera mortuoꝝ: ſic ip̄i ꝑati erātad capiēdum malū verbū d̓ ore eiꝰ: vel etiam malū factū abeo. Un̄ in pluribꝰ locꝭ euāgelij habet̉ ꝙ obẜuabār eū. Sꝫ qꝛnō poterāt eū caꝑe inſermone vel ī facto: etſic ſepulchꝝ eoꝝ nullū cadauer ab eo recipiebat. Aliā ꝓprietatēſepulchri patētꝭ oſtēdebant: quia ſepulchrum patēs: licet nihil recipiat: tn̄ de corruptiōe quā in ſe habet ꝓximū aera inficit: ita iſti ex maliciaſua detrahebāt chriſto ⁊ blaſphemabāt eū. Ioh̓. viij .f. Dęmoniū habes. Itē ei adulādo. Vn̄ addit: g ¶ Linguīs ſuis doloſe agebāt. Mat. xxij. b. Mgr̄ ſcimus qꝛ verax eset viā dei ī veritate doces: et nō eſt tibi cura d̓ aliqͦ. Itē odioirremediabili: Un̄ ſb̓dit: h ¶ Uenenū aſpidū ſub labijſeorū. Inſanabile enī eſt venenū aſpidis: ſic eoꝝ odiū incurabile. Deut̓. xxxij. e. Venenū aſpidū inſanabile. Et cōꝑantur iudęi aſpidi: qꝛ ſic̄ aſpis ne incātet̉ obturat vnā aurē t̓ra:et aliā cauda: Sic iudęi ꝓpt̓ duo tenebant̉ ne crederēt ī chriſtū. Primū erat amor terrenoꝝ: ⁊ chriſtꝰ pauꝑtatē p̨̄dicabat.Aliud qꝛ timebāt ne romani venirēt ⁊ ſibi locū ⁊ gētē auferrēt ſi hoīes ī chriſtū crederēt: vt d̓r Ioh̓. xj. f. Iteꝫ falſū teſtimoniū ꝯͣ eū ferēdo. De qͦ ſubiūgit: i ¶ Quorū os maledictiōe plenū ē. Mat. xxvj. f. Cū ml̓ti falſi teſtes acceſſiſſēt: Nouiſſime vener̄t duo falſi teſtes dicētes: Hic dixit:Poſſū deſtruere tēplū dei: ⁊ pꝰ triduū reędificare illud. Itēei cōminādo. Un̄ dic̄: k Et amaritudīę. Itē ꝓnitate adeū occidēdū: Un̄ ſeqͥt̉: ¶ Ueloces pedes eoꝝ ad effūdēdū ſāguinē .ſ. chriſti ⁊ ſuoꝝ. Hi tres ꝟſus .ſ. duo p̨̄dicti:⁊ tertiꝰ qͥ ſeqͥt̉ .ſ. Cōtritio ⁊ īfelicitaſ: vt d̓r ī Glo. n̄ reꝑiūt̉ī hebręo: ſꝫ credūt̉ eē cōpacti ex v̓bis ꝓph̓ę dauid/ et ex vbisalioꝝ ꝓph̓aꝝ: vel ꝙ Apl̓s eos īuenerit in ęditiōe. lxx. vn̄ eosꝯͣ iudęos ꝓpoſuit Roma. iij. b. Moraliter hic pn̄t notari qͥnqꝫ vitia linguę. Eſt enī lingua īpudica: q̨̄ loqͥt̉ d̓ luxuriaet ſpurcitia. De hac dic̄: ¶ Sepulchꝝ patēſ ē gutt̉ eoꝝ.Apocꝭ. ix. d. De ore eoꝝ ꝓcedit ignis ⁊ fumꝰ ⁊ ſulphur. Ignis ſūt ꝟba q̨̄ inflāmāt ad luxuriā. Eccͣj. ix. b. Colloqͥuꝫ eiꝰ .ſ.mulierꝭ/ qͣſi ignis exardeſcit. Sulphur/ ſignificat fetorē qͥ adlr̄aꝫ ē in pctō illo. Fumꝰ/ excęcationē: qꝛ pctm̄ illud plꝰ qͣꝫ aliqd̓ aliud excęcat ⁊ abſorbet rōnē. Iteꝫ ē lingua doloſa: q̨̄ notat̉ ibi: g ¶LLiguis ſuis doloſe agebāt. Hiere. ij. c. Sagitta vulnerās ligua eoꝝ dolū locuta ē. Ecōtra ī Psͣ. Qui n̄ęgit dolū ī līgua ſua. Et Eſa. liij. c. dic̄ d̓ chriſto: Nec īuētꝰ ēdolꝰ ī ore eiꝰ. Iteꝫ ē lingua adulatoria: De qͣ intelligi p̄t qd̓ſeqͥt̉: h ¶ Uenenū aſpidū ſub labijs eoꝝ. Iſtud venenūfacit hoīeꝫ obdormire ⁊ mori. Hiere. v. f. Inuēti ſunt ī ppl̓omeo īpij īſidiātes qͣſi aucupes .i. dulcit̉ loquētes. Iteꝫ ē lingua detractoria ſiue maledica: De qͣ ſubdit: i ¶ Quorumos maledictiōe ⁊cͣ. Leuitꝭ. xix. c. Non maledices ſurdo.Surdo maledicit: qui abſenti detrahit. Iteꝫ eſt lingua magniloqua .ſ. per iactantiā vl̓ cōminationē: De qua dic̄ k ¶ Etamaritudine. De hac Eſa. v. g. Rugitꝰ eiꝰ vt leonis. Animalia terrentur ⁊ ad amaritudineꝫ cordis ducuntur ad rugitum leonis: Sic multi terrent̉ ad v̓ba iſtoꝝ magniloquorū.Prouerb̓. xxviij. c. Leo rugiens ⁊ vrſus eſuriens/ princepsimpius ſuper populum pauperem. l ¶ Ueloces pedes.Supra reprehendit eos de peccato linguę: hic autem d̓ peccato operis. Pedes eoꝝ: ad litteraꝫ: vel affectiones: Qeloces ad efrundendū ſanguinem: id eſt ad perpetrandum ſiue propalandū peccatū qd̓ dicitur ſanguis. Oſee. iiij.a. Sanguis ſanguinem tetigit. Pronerb̓. j. b. Pedes illorūad malum currunt: ⁊ feſtinant vt effundant ſangninem. Origen̄. Lenta eſt virtus: vitiū impetuoſum. Scd̓m illud Gen̄.viij. d. Senſus ⁊ cogitatio humani cordis proni ſunt ī malūab adoleſcentia ſua. Nec eſt cōtrariū illud Amb̓. Neſcit tarX da molimina ſpūſſctī

xd

xix. F

Lucꝭ. .8. b.Psͣ. .104.

Iudei comꝑarantur aſpidi

Alit̓ moralit̓

Psͣ. 57.

MoraliterNota quinqꝫvitia lingue

Psͣ. .14.

a bene intes et ma-