Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

a In circūitū impij ambulāt:ę ẜm altitudinem tuam multiplicaſti filios hominum.In finem pſalmus dauid

Sqꝫ qu̓o do­ XIIdmine obliuiſcerꝭ mein finem: vſqꝫ qu̓oauertis faciem tuam a me.

a In circūitu impij ambulāt. Cōcluſio eſt p̨̄cedētiū:preuit̉ ꝯtinēs: qͥd vtriſqꝫ fiat. q. d. nos cuſtodies: Sed impijambulāt ī circūitu .i. ī labore tꝑaliū. Sic̄ enī ille ambuſat ī circūitu ſꝑ ē qͣſi in pͥncipio motꝰ ſui: ſꝑ habet ad ābulādū̄: ſic iſti ſꝑ hn̄t circa qd̓ negocient̉. Psͣ. Deꝰ meꝰ pone illoſvt rotā: et ſic̄ ſtipulaꝫante faciē venti. Hocſignificatū ē Iudicꝭ.xvj. e. quādo philiſtei cōp̄hēdiſſent ſanſonē/ ſtatī eruer̄t oculos eiꝰ: clauſuꝫ ī carcere molere fecerunt.Et. j. Regꝭ. xxv. e. dicit abigail ad dauid: Aīa īimicoꝝ tuo rotabit̉ qͣſi ī impetu circulo fūdę: Quia ſic̄ in funda voluit̉ petra/ cito ſubito eripitur: ſic iſti voluunt̉ circa tꝑaliaſua/ ſubito moriunt̉. Sicut ille cogitabat intra ſe dicens:Lucꝭ. xij. c. Quid faciā: qꝛ habeo ꝯgregē fructꝰ meoſ ⁊cͣ.Et ſtatim ſequit̉: Dixit illi deꝰ: Stulte: hac nocte̓ repetentaīaꝫ tuā a te: et quę paraſti/ cuiꝰ erūt? Et btūs Bern̄. addit:Et paraſti/ cuiꝰ eris? Itē iſti voluunt̉ ad modū pueroꝝ:rotāt ſe: circūeūdo turbāt ſe cadūt ſubito: ita iſti rotantesſe turbātes circa tꝑalia/ ſubito ruūt ī pctm̄. Itē ambulatī circūitu ingredit̉: ita iſti non ingrediunt̉ intelligentiā ſacrę ſcripturę ſiue doctinę. Gen̄. xix. c. Sodomitę circūeūtesdomū loth ꝑcuſſi ſūt cęcitate: ita vt oſtiū inuenire poſſēt.Loth interp̄tat̉ vacās: et bn̄ ſignat bonos theologos/ deointēdūt: quoꝝ domꝰ ē ſacra ſcpͥtura. Psͣ. In domo dei ambulauimꝰ ꝯſenſu. Sed hodie poſſet dici de multꝭ/ chriſto:Ecce mr̄ tua frēs tui foris ſtāt: Mat. xij. d. Mater chriſtiet frēs/ ſūt debēt eſſe p̨̄lati/ et oēſ curati: chriſtū in mētibꝰſimpliciū adhuc paruulū lactare debēt lacte ſimplicꝭ p̨̄dicationis ſic̄ mr̄: et ei debēt ſuſcitare ſemē ſic̄ fratres. Sed multꝭex his hodie tꝑalibꝰ intēti implicati foris ſtāt: qꝛ ſacrā ſcripturā intelligere pn̄t. Aīal̓ enī ꝑcipit ea q̨̄ ſūt ſpūsdei. j. Corꝭ. ij. d. Eccͣs. vij. d. Deꝰ creauit hoīem rectū: ipſeaūt miſcuit ſe infinitꝭ q̨̄ſtiōibꝰ. Sꝫ tu dn̄e b Scd̓m altitudinē tuā .i. ī v̓tutibꝰ qͥbꝰ ad te aſcēdit̉: Sic̄ d̓r ī Psͣ. Ibūtde ꝟ̓tute in v̓tutē ⁊cͣ. In virtutibꝰ dicoᵐ Multiplicaſti filios hoīm: in auro argēto: vel vino frumēto: ſicut illi: qͥbꝰ dictū ē.. A fructu frumēti ⁊cͣ. Uel Scd̓m altitudinē tuā .i. ẜm decet te altū: Multiplicaſti filios hoīm .ſ. bonis ſpūalibꝰ: qꝛ magnos magna decent. Un̄Heſter. j. b. d̓r vinū abūdās p̨̄cipuū ponebat̉ vt magnificentia regia dignū erat. Et nota eſt altitudo diuinitatis.t. Un̄ in Psͣ. Nolite extollere in altū cornu vr̄m. Et ē altitudo ꝓfūditatꝭ ꝯſilioꝝ dei. Roma. xj. d. O altitudo diuitiarūſapię/ ſcīę dei. Itē eſt altitudo ꝓſperitatꝭ hūanę. Psͣ. Abaltitudine diei timebo. Itē nobilitatꝭ: De Eſa. ij. d. Incuruabit̉ in die illa altitudo viroꝝ. Itē intelligētię: De. Et īPsͣ. Accedat ad cor altū. Nota etiā triplex ē multiplicatio .ſ. in numero/ in p̨̄mio/ in merito. Multiplicatio in numero eſt ẜm ꝓmiſſionē abraę. Gen̄. xxij. c. Multiplicabo ſemen tuū ſic̄ ſtellas cęli. In p̨̄mio ẜm altitudinem dei .i. ſicutdecet altū. Et multiplicatio iſta ē: quia ſuꝑ merita datur:Lucꝭ. vj. f. Mēſurā bonā ꝯfertā coagitatā ſuꝑeffluētēdabūt ī ſinū vr̄m. Meritū ꝟ̓o tribus modis accipit̉: Quiameritū aliqn̄ notat dignitatē: ẜm d̓r: beata maria meruitportare dn̄m .i. digna fuit: non tn̄ ita digna potuiſſet ꝯq̄riſi fuiſſet chriſtꝰ natꝰ de ea. Aliqn̄ aūt notat plenitudinemſctītatꝭ: ita iniuſte ageret̉ illo meruit/ ſi remanente illomerito daret̉ ei p̨̄miū: vt aliqͥſ meret̉ regnū cęloꝝ pleſitudīe ꝟtutū opeꝝ .ſ. ml̓ta bona. Aliqn̄ aūt notat tm̄ reieuētū. Un̄ illud ī bn̄dictiōe paſcal̓ cęrei: O felix illa culpa q̨̄tu ac talē meruit hr̄e redēptorē: quaſi bn̄ ceſſit culpę illi vl̓ po¶tꝰ culpabili illi tantū ac talē habuit redēptorē .ſ. chriſtū.Sqꝫ quo dn̄e. Titulꝰ Expoſitio pſalmi. XIIy In finē pſalmꝰ dauid. Titulus patet p̨̄dicta.In pſalmo oſtendit̉ quātꝰ fuerit ardor deſideriūalitiqrū deſiderātiū primū chriſti aduētū. Et myſtice oſten-

dit̉ deſideriū modernoꝝ deſiderātiū ſecūdū aduētū: qd̓ deſideriū habet/ mūdū amat. Hęc .ſ. charitas chriſti ē materia huiꝰ pſalmi. Quę dicitur multiplicit̓. Scilꝫ quā habuit:Eph̓. ij. a. Deꝰ diueſ ē ī miſcd̓ia: ꝓpt̓ nimiā charitatē ſuādilexit nos eſſemꝰ mortui pctīſ ꝯuiuificauit noſ. Et charitas quā docuit. Ioh̓.xiij. d. Mādatū nouum do vob̓ vt diligatis īuicē. Et charitasquā dedit Lucꝭ. xij. f.Ignē veni mittere interrā. Intētiōe monetad deſideriū ęternoꝝ.Modus. Bipertitꝰ ē pſalmꝰ. In pͥma ꝑte expͥmit deſideriūātiqͦꝝ patrū qͣꝫtū ad pͥmū aduētū. In ſcd̓a ī ꝑſona cuiuſlibetfideliſ petit vt illuminet̉/ ne capiat̉ a laqueis diaboli: ibi: Reſpice̓ exaudi me ⁊cͣ. Propheta in ꝑſona antiqͦrū dilatiōe pͥmi aduentꝰ: ꝯquerit̉ dicēs: d Uſqꝫ dn̄e obliuiſceris me? Et fiat ibi modus: Obliuiſceris mequid vſqꝫ in finem .i. vſqꝫ ad tꝑs gr̄ę: in quo fines ſęculo deuenerūt.. Cor. x. c. Deꝰ ꝟo nihil obliuiſcit̉ per ſcīam:Sed dicit̉ obliuiſci/ qꝛ differt dare: ſicut dicit̉ obliuiſci peccata/ qn̄ non punit. Ezech̓. xviij. e. Si impius ęgerit pęnitentiā ab oībꝰ pctīs ſuis q̨̄ oꝑatꝰ ē: cuſtodierit oīa p̨̄cępta meaet fecerit iudiciū iuſticiā: vita viuet moriet̉: Oīm iniqͥtatū eiꝰ qͣs oꝑatꝰ ē recordabor. e Uſqꝫ auertꝭ faciē tuā a meri. p̨̄ſentiā filij tui. Et ita eſt ꝯqueſtio ātiqͦrū aduētu: Sic vt ſit cōqueſtio modernoꝝ de dilatione ſecūdiaduētꝰ: Uſqꝫ dn̄e obliuiſcerꝭ me? Erit vſqꝫ quo.in finē?i. vſqꝫ in diē iudicij vel vſqꝫ ad mortē. e t vſqꝫquo auertꝭ faciē tuā a me i. faciē glorię: vt videaꝫ faciead faciē? De Exo. xxxiij. c. O ſtēde faciē tuā. Psͣ. Oſtē­ 7de faciē tuā ſalui erimꝰ. Pn̄t aūt aſſigͣri multę cauſę: qͣre antiqͥ pr̄es tātū deſiderabāt aduētū chriſti ī carnē. Primo ꝓpt̓exaltationē hūanę naturę: In cuiꝰ ꝑſona d̓r Thren̄. j. d. Uide dn̄e ꝯſidera qm̄ facta ſuꝫ vilis. Sꝫ exaltata ē īcarnatio. Un̄ Psͣ. gl̓ia ſuſcepiſti me .i. facta ſū gl̓ioſa: ſic̄ mulierigͦbilis ſublimat̉ ſi ꝯͣhat nobili viro. Et ex eſt pctm̄pꝰ aduētū ſaluatoris maiꝰ ē qͣꝫ ſi an̄ fieret: Sic̄ igͦmīoſū eſſetde nobili ſi faceret aliqd̓ vile plꝰ qͣꝫ ſi igͦbilis faceret. Scd̓acauſa ē vt liberarent̉ a limbo īferni captiui. Iob. xvij. d. Inꝓfūdiſſimū .i. ī limbū inferni deſcēdēt oīa mea: putaſ ne ſaltēibi erit requieſ? Per chriſtū aūt liberari ſumꝰ ab eo. Zach̓.ix. c. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti tui eduxiſti vīctos de lacu ī eſt aqͣ. Tertio ꝓpt̓ dep̄ſſionē diaboli. Psͣ. Humiliaſti ſic̄vulneratū ſuꝑbum .i. minoraſti potentiā eius. Lucꝭ. xj. c. Siaūt fortior eo ſuꝑuenerit/ alligabit fortē ⁊cͣ. Quarto/ qꝛ aduentū chriſti pacificatꝰ eſt nob̓ deus. Iob. ix. d. Non eſt quivtrūqꝫ valeat arguere ponere manū in ambobꝰ. Iſtud .ſ.erat ante aduētum chriſti. Gregꝰ. ſic exponit: Manū poſuitchriſtꝰ ī ambobꝰ: qꝛ hoī exēpla bn̄ oꝑādi tribuit: et deo ī ſeoꝑa qͥbꝰ placaret̉ on̄dit. Quinto ꝓpt̓ delectationē quā ſperabant hr̄e in vidēdo audiēdo ipſum cohabitando cum eo.Mat. xiij. c. Veſtri btī oculi/ qꝛ vidēt: aureſ vr̄ę/ qꝛ audiūt:Amē quippe dico vob̓: qꝛ multi ꝓphetę iuſti cupierūt videre q̨̄ vos videtꝭ viderūt audire q̨̄ auditꝭ audierunt. Cant̓. vlt̓. a. Quis mihi det te frēm meū ſugentē vberamr̄is meę: vt inueniā te ſolū foris: deoſculer te: me nemo deſpiciat? Foris viſus ē hūanitatē: et etiaꝫ deoſculatꝰ.Cātꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſcl̓o oris ſui. iam ipſo habito dic̄btūs Bern̄. Merito ꝓīde ſōnia viſiōes recipio: figuraset ęnigmata nolo: ipſas qͦꝫ angelicas ſpēs faſtidio: oēs qͥppeſuꝑerat ſpecie pulchritudīe ſua ieſus meꝰ. Sexto/ ꝓpt̓ auſteritatē legꝭ amouēdā. Iob. ix. d. Auferat a me ꝟgā ſuā .i. legis puniebat duriciā. Gregꝰ. Eam chriſtꝰ abſtulitſuetudinē vias vitę on̄dit: Noluit vt deꝰ timeri/ ſꝫ vt pr̄ amari. Septima eſt ꝓpter ſcripturarū aperitionē. Apocꝭ. v. aNon eſt inuentꝰ aperiret libꝝ ſolueret ſignacula eius niſi agnus occiſus ē. Iob. xxxviij. b. Nunqͥd poſt ortum tuūp̨̄cępiſti diluculo: oſtēdiſti aurore locū ſuū? Aurorā vocat:liēte

vij ī cir.21. 5

Partitiopſalmi

Ps. 54.

P. 79.Ratiōes quarepatres veterꝭ teſtamenti deſiderauerunt aduētum chriſtiPsͣ. 72.

Psͣ. 83.

Psͣ .4.

iplexlitudo fiPs. 74.Psͣ. 5

Psͣ. .88.

. 63.Criplex mulCcatio

im tripli

d 4