Pſalmus
a riam inopū ⁊ gemitū pauperum: nunc exurgaꝫ dicit dotͦ minus. Ponam in ſalutari:ſꝫ fiducialiter a̓gam in eo. Eloquia dn̄i eloquia cāſta: argē
K tum igne̓ examinatū probaItum terrę pu̓rgatum ſeptuplum. Tu domine ſeruabisnos/ et cuſtodies nos: a gevneratione hac in ęternum.
tias ne dederis mihi: ne forte ſaciatꝰ illiciar ad negandū: ⁊ dicam quis eſt dn̄s? Sed non pauperes hoc dicunt: Et ideo:e ¶ Dicit dn̄s pr̄: a Propt̓ miſeriā inopū/ ſupple tollēdā: b ¶ Et gemitū paupeꝝ/ hͦ exigētē. Et ī hͦ tāgit cauſam qͣſi meritoriā .ſ. deſideria ⁊ ſuſpiria iuſtoꝝ de aduētu chriſti in carnē. Eſa. lxiiij.a. Utinam dirumperes cęlos ⁊ deſcenderes. Cantꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſculo oris ſui.Exo. iiij. d. Mitte domine quem miſſuruses. Et dicitur pauꝑ:quaſi parum habensin pera: Inops vero qui ſine ope amicorum eſt. Uel pauperem et inopem eundem intelligatis: pauperem ſcilicet ſpiritu: qui ſe parum vel nihil habere reputat: et inopem qͥ nullum amicum in mūdo habere ęſtimat. c ¶ Nūc .i. tꝑe gratię. De qͦ. ij. Corꝭ. vj. a. Ecce nūc tp̄s acceptabile: d ¶ Exurgam/ a cęlo: ⁊ in filio apparebo. Quare non dicit: deſcendam de cęlo? Sol̓. Quia qui aſcendit ⁊ eleuatur melius videtur. Vnde dicit/ Exurgam/ in filio dicit pater: id eſt apparebo: ⁊ cognoſcar per manifeſtationē viſualem: quę fuit in incarnatione filij. Quō autē exurget: vel quid exurgēs faciet/ſubiūgit: f ¶ Honā in ſalutari .i. in chriſto. Et eſt illudin/ finale. In ſalutari .i. ī chriſto ad ſalutem hūani generꝭ.Un̄ Eſa. lxj. a. Spūs dn̄i ſuꝑ me: eo ꝙ vnxerit me: ad annūciandū māſuetꝭ miſit me: vt mederer ꝯtritꝭ corde. Un̄ cū d̓r:Ponā in ſalutari: ſupplendū eſt ꝯſolationem pauperum.Eſa. lj. a. Conſolabit̉ dn̄s ſion: et cōſolabitur omnes ruinaseius. Idcirco autem dicit: Ponam ⁊cͣ. Nec determinatquid: ne diceret diminute: Non enim poterat ſufficient̓ ⁊ ꝑfecte dicere: Quia vt dicitur Ioh̓. iij. d. Non eſt datus chriſto ſpiritus ad menſuram. Et Col̓. ij. a. In ipſo ſunt omnestheſauri ſapientię ⁊ ſcientię abſconditi. Et in eodem. b. Inipſo inhabitat plenitudo diuinitatꝭ corporaliter. g ¶ Fiducialiter: id eſt potenter verbo ⁊ facto. Lucꝭ. vltꝭ. c. Qui fuit vir propheta potens in opere ⁊ ſermone. h ¶ AAgam ineo ita ꝙ nihil poterit ei reſiſtere: quia opera teſtimoniū perhibent ei. Vnde dicit Ioh̓. v. f. Opera quę dedit mihi pater vt perficiam ea: ipſa opera quę ego facio teſtimoniū perhibent de me. i ¶ Eloquia dn̄i ⁊cͣ. Supra locutus eſtpater/ ꝓmittēs ſe miſſurum filium: Quia ꝟo inter opera filijopus pręcipuū fuit eiꝰ prędicatio. Vnde dicit Eſa. lxj. a. Adannūciādū miſit me. Et Marcꝭ. j. d. Eamꝰ in proximos vicos ⁊ ciuitates vt ibi prędicem: ad hoc enim veni. Ideo ꝓpheta hic commendat verba prędicationis chriſti. Et commendat ea: primo ab auctoritate/ cum dicit: Eloquia dn̄i.q. d. non ariſtotelis aut iuſtiniani vel aliorū ſed dn̄i. Et dicitbis/ eloquia: Quia duplex ē chriſti locutio. Interior ⁊ exterior: ſcilicet litteralis ⁊ ſpiritualis. Ezech̓. ij. d. Liber eratſcriptꝰ intus ⁊ foris. Secūdo cōmēdat ea a caſtitate: cū dic̄k ¶ Caſta. Et dicūtur eloquia dn̄i caſta multꝭ modis. Primo: qꝛ docent caſtitatem ſpiritualē. Vnde Iaco. iij. d. Sapientia q̨̄ deſurſum eſt: primū quideꝫ pudica eſt ⁊cͣ. Item quianon ꝓſtituunt̉ pro lucro temporali. Unde Eſa. lv. a. dicitchriſtus: Uenite/ emite abſqꝫ argento ⁊ abſqꝫ vlla commutatione vinum ⁊ lac .i. ſacram ſcripturam: quę inebriat vt vinū:et nutrit vt lac. Cū dicit: Abſqꝫ argento/ excludit quęſtū. Cūaddit: Abſqꝫ vlla cōmutatiōe/ excludit fauorē. Neutrum debet quęri in prędicatione. Matth̓. x. b. Gratis accępiſtꝭ: gratis date. Sola vita ęterna debet inde quęri. Hoc ſignificatūfuit Gen̄. xxv. a. vbi abraam largitus eſt munera filijs concubinarū: ⁊ filio ſarę dedit terram hęreditatem ſuam. Saraeſt ſacra ſcriptura: ꝯcubinę ſunt alię ſcientię Item quia eſt ſine admixtione falſitatis/ vel adulterinę expoſitiōis. ij. Corꝭij. d. Non ſumꝰ ſicut plurimi adulterantes verbum dei. Itēqꝛ facit aīas caſtas/ etiā corꝑali caſtitate. Zach̓. ix. d. Quidbonū eſt eiꝰ ⁊ quid pulchrū eius: niſi frumentū electū ⁊ vinūgerminās ꝟgines .i. germīare faciēs: hoc ē ſacri eloquij. Iteꝫ
qꝛ exigit̉ in p̨̄dicatoribꝰ caſtitaſ. Hoc ſignificatū eſt Exo. xxviij. a. vbi p̨̄cipit̉ ꝙ parentur filijs aaron tunicę lineę ⁊ balthei. In lino ꝓpt̓ cādorē/ ſignificat̉ mūdicia. In baltheis/ maceratio carnis: q̨̄ debet eā reſtringere ne laſciuiet. Un̄ Lucꝭ.xij. e. Sint lūbi vr̄i p̨̄cincti. Itē cōmēdat eloquia dn̄i a dulcedine: cum dicit: l¶ Argentum. Argētum enim dulciter ſonat. Psͣ. Dulciora ſuper mel ⁊ fauum. Ibidic̄ Glo. Eloquia aꝑta ī nouo ⁊ oꝑta in veteri teſtamento dulcius ſapiunt palato fidei qͣꝫ faucibus carnis mel. Ecc̄j. xl. c. Tibię et pſalteriumſuauem faciunt melodiam: ⁊ ſuper vtraqꝫ lingua ſuauis. Unde pręcępit dominus moyſi vt faceret duas tubas argenteas: quibꝰ conuocare poſſet multitudinem: Hęc ſūt duo teſtamenta. De his duobꝰ q̨̄ prędiximꝰ: ſcilicet de mūdicia p̨̄dicatorum ⁊ dulcedine eloquiorū: Iob. xxvij. c. Argentuminnocens diuidet. Quarto cōmendat a puritate/ cum dicit:m ¶ Igne examīatum. Igne ſcilicet ſpirituſſancti. Psͣ.Ignitū eloquiū tuū vehementer. Prouerb̓. xxx. a. Omnisſermo dei clypeus ignitus. Prouerb̓. xxv. a. Aufer rubiginem de argēto: ⁊ egredietur vas puriſſimū. Quinto a ſpiritualitate/ cum dicit: n ¶ Probatum terrę: id eſt a terrenitate. Et ponitur genitiū pro ablatiuo more gręco. Etdicit̉ o ¶ Purgatū/ a terra: qꝛ nō ꝓmittūt terrā: ſꝫ cęlū:et qꝛ docēt deſpicere terrā: ⁊ qꝛ tractātes ea/ debēt eē purgati a terra. Gregꝰ. Ignominioſū valde ē ſub eiꝰ ſtatus ſpeciegloriā mūdi et diuitias q̨̄rere: in qͦ debet alios ad ꝯtēptū tēporalium prouocare. Eſa. xiij. d. Suſcitabo ſuper vos medos qui argentum non quęrant: nec aurum velint. Sexto aperfecta purgatione/ cum dicit: pPurgatū ſeptuplū:id eſt perfecte. Septenarius enim numerus eſt perfectionis.Uel Septuplum: id eſt per ſeptiformē ſpiritum. De quoEſa. xj. a. Requieſcet ſuper eum ſpiritus domini: ſpiritus ſapientię ⁊ intellectus: ſpiritus conſilij ⁊ fortitudinis: ſpiritusſcientię ⁊ pietatis ⁊cͣ. Uel Septuplum: id eſt ſeptempliciter: vt intelligatur ſpecialiter de ſermone domini habito inmonte: Matth̓. v. a. vbi ſeptem ponit beatitudines ſeu virtutes: ſcilicet paupertatem/ manſuetudinē/ luctum/ miſericordiam/ iuſticiam/ mundiciam/ patientiam: quę purgantur perſuſtinentiam perſecutionis. Vnde octaua beatitudo ſeu virtus retorquetur ad quālibet de ſeptem: vt dicat̉: Beati pauperes ſpiritu: ſi perſecutionem patimur propter iuſticiam: etſic de alijs: et ita ſeptempliciter purgatur eloquiū. q ¶ Tudomine ſeruabis nos. Hic oſtendit vtilitatem eloquiorum dei. q. d. ita ſunt caſta ⁊ bona eloquia tua: Et tu domine: non noſipſi: r ¶ Seruabis nos/ ꝑ tua eloquia. Psͣ.Lex dei eius in corde ipſius. Ibi Glo. Lex in corde cuſtodita laqueo. Prouerb̓. iiij. a. Ne obliuiſcaris neqꝫ declines averbis oris mei: nec dimittas eam .ſ. ſapientiā: ⁊ cuſtodiet te.Seruabis dico a malo: g ¶ Et cuſtodies in bono. Ethoc neceſſe eſt: quia vt dicit Gregꝰ: cito bonum perditur qd̓a largiente non cuſtoditur. Ioh̓. xvij. b. Ego ſeruaui eos innomine tuo ſcilicet a malo/ Ecce primū. Quos dediſti mihicuſtodiui: ⁊ nemo ex his perijt niſi filiꝰ perditionis/ Ecce ſecundū. Eſa. xxj. c. Cuſtos qͥd de nocte: cuſtos quid de nocte?Hic ē ſamaritanꝰ .i. cuſtos qͥ miſericodia motꝰ alligauit vulnera ſauciati. Lucꝭ. x. ſ. Un̄ cū dictū fuiſſet ei Ioh̓. viij .ſ. Samaritanꝰ es tu: ⁊ dęmoniū habes: ſe ſamaritanū eſſe tacēdoconcedens: reliquū negauit dicens: Ego dęmonium non habeo. t ¶ A generatione hac: id eſt in generatione hacmortali. v ¶ In ęternum .i. ſemꝑ. Uel cuſtodies nos ducendo a generatione hac mortali. In ęternum: id eſtin ęternam beatitudinem. Psͣ. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam: propter nomen tuū domine viuificabis me in ęquitate tua. Abacuk. iij. d. Super excelſa deducet victor: id eſt chriſtus/ in pſalmis canentem. Sequitur:
Psͣ. 13.
Numeri. 10. s.
Psͣ .115.
Cōmēdatio verborum predicationis chriſti
Psͣ. .36.
Eloquia dn̄i dicuntur caſta
Prͣ. 142