XI

a ¶ Aluium me fac XIh dn̄e qm̄ de̓fecit ſanc-tuſ: qm̄ diminu̓tę ſūtē vitātēs a filijs hoīm. Uānaf locuti ſūt vnꝰ qͥſqꝫ ad ꝓximūſꝫ ſuū: labia doloſa ī corde et

i corde locuti ſūt. Diſꝑdatk dn̄s vniuerſa lābia doloſa:et linguā magniloquā. Quidixer̄t: linguā nr̄aꝫ magnifip cabimꝰ lābia nr̄ara nob̓ ſūt:quis nr̄ dn̄ſ ē? Propt̉ miſe-

penas eoꝝ iam dictas: petit vt ſaluet̉ ab his in die iudicij/ vtpereat mūdi vanitas/ ⁊ veniat ꝓmiſſa ꝟitas. Eſt gͦ ſenſus tituli: Pſalmꝰ .i. tractatꝰ iſte qͥ d̓r pſalmꝰ: qꝛ monet nos ad bn̄oꝑādū: dirigēs nos ī finē: eſt dauid ꝓph̓ę/ loq̄ntꝭ h̓ in ꝑſonaviri iuſti: factꝰ vel habitꝰ ꝓ octaua .i. ꝓ die iudicij: ꝙ ſit octaua. Et quare: plenedet̓mīatū ē. sͣ. ī. vj. psͣ.Hāc deſiderat/ vt abhis malis liberem: etvt gl̓iaꝫ habeamꝰ. aSaluū me fac ⁊cͣ.Modꝰ. Duę ſūt partitiōes. Primo petitab his liberari. Scd̓ooſtenditur chriſtus apatre miſſus contra mala ſęculi: ibi: Propter miſeriam.Timens ergo propheta vel vir iuſtus propter magnitudinem periculi: exclamat: O Domine ſaluum me fac: ideotimentem ⁊ clamantem: b ¶ Quoniam defecit ſanctꝰqͣꝫtum ad paucitatem: quia pauci ſūt ſancti inter tot malos.c Sanctus: id eſt ſanguine tinctus: id eſt fragiles ſumusab hęreficꝭ: martyres a tyrānis: odioſi a falſis chriſtianiſ: mūdus ab antichriſto. Vel Defecit ſctūs/ qͣꝫtū ad opinioneꝫqͦrūdā: qͥ dicebāt nulloſ eē ſctōſ. Un̄ Helias. iij. Regꝭ. xix. b.Dn̄e altaria tua ſuffoder̄t ⁊ ꝓph̓as tuos occider̄t: ⁊ ego relictꝰſum ſolꝰ. Et dn̄s dixit: nō: qꝛ ego reſeruaui mͥ ſeptē milia viroꝝ qͥ nō curuauer̄t genua ſua an̄ bāal. Uel ſctūs .i. chriſtꝰqͥ eſt ſctūs .i. ſctīficās ⁊ ſctīficatꝰ. Sctīficās ẜm ꝙ deꝰ: qꝛ alioſſctīficat: ſctīficatus ẜm ꝙ hō a pr̄e. Ul̓ Sctūs/ ſpūſ: qͥ vbiqꝫeſt ꝑ eſſentiā: defecit/ qͦ ad eſſe ꝑ gr̄aꝫ: qꝛ ī paucꝭ ē hͦ mō. Un̄addit: d Qm̄ diminutę ſūt vitātes a filijs hoīm: qꝛcreuit eoꝝ falſitas: vna ſola ē ꝟitas .ſ. deꝰ: cuiꝰ participationemultę ſūt ꝟitates ī hoībꝰ. Scd̓m hͦ in verſu iſto notamꝰ tria:hūilitatē petētꝭ/ ⁊ duas cās petitiōis. Hūilitatē petētꝭ: cū dicit: Saluū me fac̄. q. d. nō poſſū ego me ſaluū facere. PsͣSpūs vadēs ⁊ nō rediēs. Oſee. xiij. c. Perditio tua iſrl̓: eſtex te ſupple: tm̄mō ex me auxiliū tuū. Dn̄e: qꝛ deꝰ es: hō enīnō p̄t me ſaluū facere. Un̄ in Psͣ. Frat̓ nō redimet hō. Frat̓chriſtꝰ n̄ redimet inqͣꝫtū hō: qꝛ inqͣꝫtū hō frat̓ ē ⁊ purꝰ hō. Redimet? q. d. nō. Et iō d̓r Hiere. xvij. a. Maledictꝰ qͥ ꝯfidit inhoīe. Itē mūdus nō pōt. Psͣ. Fallax equus ad ſalutē .i. mūdus qͥ d̓r fallax: qꝛ deficit ī neceſſitate. Hic ē enī baculus arūdineꝰ ꝯfractꝰ ęgyptꝰ: cui ſi īnixus fuerit hō: ītrabit ī manū eiꝰet ꝑforabit eam: Eſa. xxxvj. b. Tu gͦ dn̄ę qͥ ſolus potes: ſaluum me faci ſalutē exteriori corꝑis/ ⁊ interiori aīę .ſ. graet ſuperiori .ſ. gl̓ia. Et hoc peto: Qm̄ defecit ſctūs. Micheę. vij. a. Perijt ſctūſ d̓ terra. Et hęc ē pͥma cā petitiōis .ſ.defectꝰ ſctītatꝭ ī affectu cū effectu. Psͣ. Corrupti ſūt ⁊ abominabiles facti ſūt ī iniqͥtatibꝰ ſuis: nō eſt qͥ faciat bonū: nō ēvſqꝫ ad vnū. Bn̄ aūt dic̄: defęcit ſctūs: qͥ .ſ. increpet aſperis/ det̓reat minis/ ꝯſulat blādis/ īuitet ꝓmiſſis/ informet exēplis/ iſtruat doctrinis/ defēdat factis/ adiuuet moribꝰ. Scd̓aca eſt defectꝰ ꝟitatꝭ ī intellectu. De qͦ dic̄: Qm̄ diminutęſūt vitātes a filijs hoīm. Pluralit̓ loqͥt̉: vt cōprehendattriplicē ꝟitatē: Ueritatē iuſticię/ q̨̄ defic̄ ꝑ auariciā: ꝟitatē vitę/ q̄ deficit ꝑ luxuriā: veritatē doctrīę/ q̨̄ deficit ꝑ ſuꝑbiā. Dehac triplici ꝟitate Ioh̓. xvj. c. Cū aūt venerit ille ſpūs ꝟitatꝭdocebit voſ oēꝫ ꝟitatē. Iſtę aūt ꝟitates ſūt diminutę aut penitꝰ defecer̄t mō ꝓpt̓ abūdātiā ꝯͣrię falſitatꝭ. Un̄ Oſee. iiij. a.Nō eſt ꝟitas: nō eſt miſcd̓ia: nō eſt ſcīa dei ī terra. Veritasiuſticię/ miſcd̓ia vitę/ ſcīa doctrinę. Micheę. iij. d. Prīcipeselꝰ ī muneribꝰ iudicabāt. Et hͦ ē ꝯͣ ꝟitatē iuſticię. Et ſacerdotes eiꝰ ī mercede docebāt. Et hͦ ē ꝯͣ ꝟitatē vitę. Et ꝓph̓ę ī pecuſila diuinabāt. Et hͦ ē ꝯͣ ꝟitatē doctrīę. e¶ Uana locutiſūt. Cōtinuatio. Uere diminutę ſut v̓itates: qꝛ vanalocuti ſūt: ita ꝙ vnuſqͥſqꝫ ad ꝓximū ſuū decipiēdū: qd̓deteriꝰ ē. Hiere. ix. b. Unꝰ qͥſqꝫ a ꝓxīo ſuo ſe cuſtodiat: ⁊ ī fratre ſuo n̄ habeat fiduciā: qꝛ oīs frat̓ ſupplātās ſupplantabit: etbis amicꝰ fraudulēt̓ incedet: ⁊ vir frēꝫ ſuū deridebit: ⁊ ꝟitateꝫnō loq̄nt̉. Et hͦ ē pͥmū qd̓ ponit h̓ ꝑ qd̓ diminuit̉ ꝟitaſ. Vana

na loqͥ d̓r triplicit̓. Uana locuti ſūt. l. īutilia. Un̄ GregꝰSermo vanꝰ vanę mētꝭ ē nūciꝰ. Itē vana .i. ſuꝑflua. Prouer. xiiij. c. Ubi plurima ꝟba ibi freq̄nt̓ egeſtas. Gregꝰ. Tāto diabolꝰ faciliꝰ animū ſuꝑat: qͣꝫto magꝭ ꝯͣ eū ꝑ multiloquiūpugnat. Itē vana locuti ſūt .i. d̓ vanis .ſ. de tꝑalibꝰ. Eſa.xxix. a. Et erit qͣſi phytonis d̓ terra vox tua:⁊ de humo muſitabiteloquiū tuū. Ioh̓. iij.d. Qui d̓ t̓ra ē: d̓ terraloqͥt̉. f. ¶ Ad proximū: pͥmę natiuitatis/ꝯditiōe ꝯſāguītate bn̄ficij exhibitione fideiidētitate. Hiſ enī oībꝰmodis d̓r ꝓximꝰ. Lucꝭ. x. f. Quiſ videt̉ tibi fuiſſe ꝓximꝰ illi qͥīcidit ī latrōes? Ubi Augꝰ. Noīe ꝓximi accipit̉ oīs hō. Leuitꝭ. xix. d. Diliges ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m .i. oēꝫ hoīeꝫ inqͣꝫtuꝫhō eſt. Secūdū ꝑ qd̓ diminuit̉ ꝟitas/ ē doloſitas. Un̄ Emphatice loquēdo dic̄: g ¶ Labia doloſa .i. ip̄i exn̄tes labia doloſa .i. toti ī labijs: Sicut d̓r: Dauus ē ip̄m ſcelꝰ. Ecc̄j.xxj. d. In ore fatuoꝝ cor eoꝝ. Apocꝭ. ix. d. Ptāſ eqͦrū in oreeoꝝ ē. h In corde ⁊ corde locuti ſūt duplici corde .i.aliud hn̄t ī corde ⁊ aliud ī ore p̨̄tēdūt. Iaco. j. b. Vir duplexaīo incōſtās ē in oībꝰ vijs ſuis. Uerbū ex corde debet ꝓcedere: et cū aliud loquunt̉ ore ⁊ aliud hn̄t ī corde: conſtat eoshr̄e duplex cor. Loquunt̉ quidā in corde ⁊ corde: vt doloſi:qͦrū cor aliud dicere vel facere cogitat ⁊ aliud dictat eē dicēdū vel faciēdū. Quidā in ore ⁊ ore vt garruli. Quidā cordetm̄: vt moyſes. Exo. xiiij. d. Et ſuſanna q̨̄ tacens clamabat:Oan̄. xiij. e. Quidā corde ⁊ ore: vt p̨̄dicatores: qͥ ⁊ ad laudeꝫp̨̄dicādā ⁊ ꝓximū excitādū. j. Corꝭ. xiiij. c. Pſallā ſpū: pſallā ⁊ mēte: ꝓrūpūt ī vocē. Ita doloſe loquūt̉: Sed i ¶ Diſperdat dn̄s vniuerſa labia doloſa. Et p̄t legi in bono vel ī malo. In bono vt ſit optatiuū ſic: Diſꝑdat dn̄s:nō ip̄os: ſꝫ doloſitatē linguę ꝑ gr̄am: ẜm illud Prouer. xij. a.Verte īpios ⁊ nō erūt. Vel ī malo ſic: Diſperdat dn̄s .i.diuerſimode ꝑdet: k Labia doloſa/ Et ē p̨̄dictio tm̄: nōoptatio. Iob. xl. d. Fune ligab̓ linguā eiꝰ .ſ. diaboli. Talesſūt lingua diaboli. Apocꝭ. xvj. b. Cōmāducauer̄t linguas ſuas p̨̄ dolore: l ¶ Et linguā magniloquā. Lingua dicit̉magniloqͣ ꝓpt̓ duo .ſ. ꝓpt̓ iactātiā ⁊ ꝓpt̓ arrogātiā: De qͥbꝰ ſubdit ꝑ ordinē: m Qui dixer̄t: ſic: n Linguā nr̄aꝫ magnificabimꝰ iactādo .i. nr̄a oꝑa ⁊ dicta laudādo. Hoc enī eſtiactare/ facta vel dicta ſua laudare. Contra qd̓ d̓r Prouerb̓.xxvij. a. Laudet te alienꝰ ⁊ nō os tuū. Un̄ d̓ phariſęis dicit̉Mat. xxiij. a. Dilatāt philateria ſua ⁊ magnificant fimbriasſuas. Non dicit: Deū o magnificabimꝰ: ſꝫ linguā noſtrā: Qd̓ etiā faciūt illi qͥ v̓ba ſubtilia loqͥ conant̉ vt ſapiēiiores videant̉: Qui vt dicit Hieroꝰ: obducto ſuꝑcilio grādiaꝟba trutinātes: int̓ mulierculas: de ſacris lr̄is philoſophāt̉.Et cōminat̉ eis dn̄s ꝑ Eſa. xix. b. Cōfundant̉ oēs qͥ oꝑant̉linū plectētes ⁊ texētes ſubtilia. Sctī ꝟo ecōtrario non linguā ſuā: ſꝫ deū magnificant. Un̄ Eſa. xxiiij. c. In doctrinisglorificate dn̄m. j. Regꝭ. ij. a. Nolite multiplicare loqͥ ſublimia. Ecc̄j. vlt̓. d. Dn̄s dedit mͥ linguā mercedē meā: in ipſalaudabo dn̄ꝫ. Iob. xxxviij. d. Nunqͥd mittes fulgura ⁊ ibūt:et reuertētia dicēt tibi: aſſumꝰ? Ibi Glo. Fulgura de nubibꝰexeūt: ſic mira oꝑa ex ſanctꝭ p̄dicatoribꝰ on̄dunt̉. Uadūt fulgura: cū prędicatores miraculis coruſcāt ⁊ ſuꝑna reuerentiaauditoꝝ corda trāſfigūt. Reuerētia ꝟo dicūt/ aſſumus: cumnō ſibi ſꝫ dei ꝟtutibꝰ tribuūt qͥcqͥd ſe fortit̉ ęgiſſe cognoſcūt.Eccͣs. j. b. Ad locū vn̄ exeūt flumīa/ reuertunt̉. p ¶ Labianr̄a a nobis ſūt. Ecce arrogātia: qͣ ſibi attribuūt bonū qd̓hn̄t qͣſi a ſe habeāt. Cōtra qd̓ d̓r. j. Corꝭ. iiij. b. Quid habesqd̓ nō accępiſti ⁊cͣ. Gregꝰ. Qui bona accępta ſibi arrogāt: d̓donis dei ꝯͣ deū pugnāt. q ¶ Quis nr̄ dn̄s ē? q. d. nullꝰ .i.nihil ſcimꝰ d̓ dn̄o. Simile Iob. xxj. b. Quis ē op̄s vt ſeruiamus ei? r ¶ Propter miſeriā īopū. Scd̓a ꝑs. CōtinuatioIta dicūt mali: et hͦ maxīe diuiteſ. Un̄ Prouer. xxx. b. Diui-

Uana loquidicit̉ triplicit̓

Al̓ habetryans

PProximꝰ dicit̉multis modisAl̓. ⁊ apud nos

Loquentiūdiuerſitas

Cria notant̉in hoc verſu

Psͣ. 77.

Psͣ .48.

Psͣ. 32.

Psͣ. 52.Psͣ .13

Hieroꝰ ī ꝓlogobiblie. ca. 6.

De tripliciveritate

d 3