X
Qm̄ ecce pctōreſtintēderūtcarcū: parauer̄t ſagittas ſuaſē in pharetra: vt ſāgittēt ī fobſꝫ ſcuro rectos corde. Quoni-
ham quę perfeciſti deſtruxerunt: iuſtus autem quid feicit? Dominus ī templo ſanicto ſuo: dn̄s ī cęlo ſe̓des eiꝰ.
x¶ Qm̄ ecce pctōres. Proph̓a ꝯuertēs hic ſermonēad catholicos: exponit quare dixerit qd̓ prędixit .ſ. In domino confido ⁊cͣ. q. d. ideo dixi hęc: Qm̄ ecce pctōres .i. hęretici: b ¶ Intēderūt arcū .i. ſacrā ſcpͥturā ad ſepiſtorſerūt .i. ad volūtatē ſuā exponēdā ſūpſerūt/ vt vos indedecipiant: Un̄ addit:c ¶arauerunt ſagittas ſuaſ .i. verbavenenoſa: ⁊ acutas ſētētias ⁊ argumētationes ſophiſticas: dIn pharetra .i. ī abſcōdito. Et hͦ e ¶ Utſagittēt ī obſcuro .i. in ābiguis ſcpͥturę: qꝛ obſcuritate ſcripturę decipiūt mīores/ eā praue exponēdo. Vel In obſcuro. i. in ſimplici ſenſu: qꝛ ſimpliciores decipiunt: f Rectos corde. Prouer. iij. d. Cū ſimplicibꝰ ſermocinatio eiꝰ:ſcꝫ illuſoris: de qͦ p̨̄mittit ibi: Abomīatio dn̄i omīs illuſor .i.hęreticꝰ qui illudit eis qͦs decipit. Vel alia lr̄a: In obſcuraluna. Luna ē corpꝰ globoſum: vt qͥdaꝫ dicūt: cuiꝰ medietaseſt obſcura: ⁊ alia lumīoſa. Et qn̄ pars luminoſa ad nos vertit̉: incipit nob̓ apparere donec tota videat̉: Et dū iteꝝ ꝯuertitur: obſcura ꝑs incipit apparere donec tota nob̓ auferat̉ luminoſa. Hęc ē eccleſia q̨̄ ex carnali parte ē obſcura: ex ſpirituali ꝟo luminoſa. Et hęc pars qn̄qꝫ apparet hoībꝰ: qn̄qꝫ latet: qꝛ ſoli deo nota ē. Alij dicūt ꝙ luna nō habet lumē niſi aſole: ſed qn̄ ſoli ꝓpinqͣ eſt: nō illuminat̉ ex parte nr̄a: ⁊ iō nonapparet nob̓: qn̄ ꝟo recedit a ſole nobiſ cornicl̓ata incipit apparere. Et hͦ ꝯgruit eccleſię: q̨̄ totū lumē ſuū habet a ſole iuſticię chriſto. Sꝫ nota ꝙ luna tribꝰ modis fit obſcura: Perecclipſim: ꝑ interpoſitionē nubiū: et finitis mēſiū decurſibꝰ.Qd̓ triplici ſtatui eccleſię ꝯgruit: qꝛ ī tꝑe ꝑſecutoꝝ fuit cruētata: fraude hęreticoꝝ rubiginoſa: corruptione falſoꝝ fratrūlutoſa. Et eſt ſenſus: Ut ſagittent in obſcura luna .i. īeccleſia cruētata rubigīoſa/ lutoſa. Nota ꝙ ſacra ſcpͥtura dicit̉ arcus: a qͦ eliciunt̉ bonę ſagittę. Un̄: Sagittę potētꝭ acute. Et etiā malę ſagittę: ſic̄ h̓ dicit̉: Parauerūt ſagittaſſuas in pharetra. Nec mirū: qꝛ bono odore moriunt̉ mali. Dicit̉ etiā ſagitta ⁊ pharetra. Un̄ ꝟſus. Se pharetra ſe ſeiaculo: ſeqꝫ vtit̉ arcu. Qd̓ aūt eos ꝑ ſacrę ſcpͥturę auctoritates decipiūt: nō ē a vitio ſcpͥturę: ſꝫ ab eoꝝ vitio. Et hͦ patet.g ¶ Quoniā quę ꝑfeciſti: id eſt ſcripturas vel mandata:h ¶ DDeſtruxerūt/ ipſi hęretici/ qͣꝫtū in eis fuit male exponēdo ⁊ ꝑuertēdo. Uel Quę ꝑfeciſti .i. mīores in eccleſia/ aqͥbꝰ laudē maxime ꝑfeciſti in eccleſia: Iuxta illud in Psͣ. Exore infantiū ⁊ lactentiū ꝑfeciſti laudem. Iſtos inqͣꝫ deſtruxerūt/ inqͣꝫtū potuerūt: qꝛ eoſ qͥ lacte fidei ⁊ ſimplicꝭ doctrinę nutriēdi erant: hęretici aculeis prauoꝝ dogmatū necauerunt. Iſti hͦ faciūt: i ¶ Iuſtꝰ aūt .i. chriſtꝰ: Et ē ſcd̓a parspſalmi. Chriſtꝰ d̓r iuſtꝰ antonomatice: qui ⁊ alios iuſtificat:k Quid fecit .i. qͥd faciet? Et rn̄det: qꝛ reddet bona boniſet mala maliſ. Et pͦ dicit ꝙ bonoſ in ipſis habitādo ſctīficat.Un̄ dic̄ Dn̄s oīm per potētiā ⁊ creationē: eſt in tēploſctō ſuo .i. in qͦlibet iuſto ꝑ culturā ⁊ gr̄aꝫ j. Corꝭ. iij. c. Neſcitꝭ qꝛ tēplū dei eſtꝭ: ⁊ ſpūs dei habitat ī vob̓? Et ibidē: Tēplū dei ſctm̄ ē qd̓ eſtꝭ voſ. Dn̄ſ. Hęc dictio abſolute ponit̉:vt locū habeat ſequēs relatio: ſic̄ ibi: Hieruſalem/ q̨̄ ędificat̉vt ciuitaſ. m Sedes eiꝰ eſt ī cęlo: ſpecialit̓. Ul̓ In cęloſedes eiꝰ .i. in aīa fideli: vt faciat eā cęlū .i. ſecreta ſcientem.Dicit̉ aūt aīa templū dei multꝭ rōnibꝰ. In templo deꝰ adorat̉: ſimilit̓ in aīa fideli. Matth̓. vj. a. Intra in cubiculū tuū:et clauſo oſtio/ ora pr̄eꝫ tuū in abſcōdito. Ioh̓. iiij. d. Venithora ⁊ nūc eſt qn̄ veri adoratores adorabūt pr̄em ī ſpū ⁊ veritate. Itē ibi offerunt̉ ſacrificia: ſimilit̓ in aīa fideli vel ī cordē. Psͣ. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ ⁊cͣ. Itē in tēplo ſūteruces intꝰ ⁊ extra: ita in aīa debēt eē cruces ꝑ memoriā paſſiōis: et exteriꝰ ꝑ imitationē. Cātꝭ. vlt̓. b. Pone me vt ſigͣcuiū ſuꝑ cor tuū vt ſigͣculū ſuꝑ brachiū tuū. Hoc ſignificatū fuit Eexo. xij. b. vbi p̨̄cępit dn̄s ꝙ linirēt ſanguīe agni ſuꝑlimīare e vtrūqꝫ poſtē. Per ſuꝑlimīare: ītelligit̉ rō q̄ debet liniri ꝑ
memoriā dn̄icę paſſiōis. Per vtrūqꝫ poſtē .i. ꝑ duos poſtes/iraſcibil̓ ⁊ ꝯcupiſcibil̓. Un̄ iraſcibil̓ ꝓpt̓ mēoriā dn̄icę paſſiōiſdebet īformari ad ipſā imitādā ꝑ pęnitentiā: ꝯcupiſcibilis adamādū. Itē in tēplo reponunt̉ reliqͥę ſctōꝝ: ſic aīa fidelis debet ſꝑ recolere exēpla ſctōꝝ. Gregꝰ. Facta p̨̄cedētiū recolamꝰ⁊ grauia nō erūt q̨̄ ſuſtinemꝰ. Hoc ſignificatū fuit qn̄ ioſeph p̨̄cępit frībꝰ ſuis vt deferrent ſecū oſſa eius:Gen̄. vlt̓. d. Per oſſaſignificat̉ mēoria eiꝰ:q̨̄ erat eis vtil̓ vt imitarēt̉ oꝑa eiꝰ. Iō d̓r Eccͣj. .xlvj. c. Proph̓aꝝ oſſa pullulāt deloco ſuo: qd̓ fit cum recolētes vitā eoꝝ aīant̉ ad imitandumeos. Un̄ Exo. xxviij. b. pręcępit dn̄s vt ſummi ſacerdotesdeferrēt noīa duodecim filioꝝ iſrl̓ in rōnali ⁊ ſuperhumerali:Per rōnale qd̓ ſupra pectꝰ erat: intelligit̉ ꝙ debemꝰ hr̄e memoriā. Per ſuꝑhumerale: ꝙ debemꝰ imitari oꝑa. Itē in templo fit aqͣ bn̄dicta q̨̄ fugat dęmones: ita in templo ſpūali nr̄odebet eſſe aqͣ lachrymaꝝ qua fugat̉ diabolus. Qd̓ ſignificat̉Iob. ij. d. vbi d̓r/ ꝙ nō audebāt ei amici eiuſ aliqͥd dicere: qꝛvidebāt dolorē eſſe vęhemētē. Hi amici/ diaboli ſunt: qͥ ſe ſimulant amicos vt decipiant. Hi non audent ad eos accedere qͦſ vidēt eſſe ī amaritudīe lachrymaꝝ. Un̄. iij. Regꝭ. xviij.g. mandauit helias achab: Iūge currū ne occupet te pluuiaſcꝫ lachrymaꝝ: Et ſtatim fugit achab: ꝑ quē ſignificat̉ diabolus. Sꝫ nota ꝙ in aqͣ iſta bn̄dicta debet poni ſal diſcretionis.Un̄. iiij. Regꝭ. ij. d. Heliſęꝰ poſuit ſal ī aqͥs hiericho .i. in lachrymis q̨̄ fluūt ꝓ defectu miſerię nr̄ę. Et ibi ponitur ſal nedegenerēt in deſꝑationē/ vl̓ ne ibi excedat̉: Sic̄ plęrūqꝫ ꝯtingit: p̨̄cipue religioſiſ nouit̓ ꝯuerſis/ ꝙ ſuggerit aliqn̄ diabolꝰvt eos ꝑ nimias abſtinentias ⁊ vigilias ⁊ lachrymas diuinisobſequijs inutiles ⁊ imbecilles reddat. De qͥbus ꝯquerebat̉btūs Bern̄. dicēſ: Qui aūt inhiberi nō poterāt/ ⁊ ī ſpū vęhemēti ad oīa ferebant̉: poſt ad tātā ignauiā deuenerūt: vt ẜmillud apl̓i Gal̓. iij. a. Cū ſpū cęperint: nūc carne ꝯſument̉: qͣꝫturpe iniere fędus cū ſuis corꝑibꝰ qͥbꝰ an̄ crudele indixerantbellū: videas prohpudor importune q̨̄rere ſuꝑflua/ qͥ priꝰ neceſſaria obſtinatiſſime recuſabāt. Itē in tēplo erat mēſa ꝓpoſitiōis: altare thymiamatis ⁊ cādelabꝝ cū ſeptē lucerniſ: Itaī aīa fideli debet eē mēſa .i. refectio ſacrę ſcpͥturę. Hiere. xxxj.f. Dabo legē meā ī viſceribꝰ eoꝝ: ⁊ ī corde eoꝝ ſcribā eā. Ibieſt altare thymiamatꝭ .i. fideſ: qd̓ p̨̄cipit̉ fieri d̓ lignis ſethim:Exo. xxx. a. ſcilicet d̓ articulis fidei qͥ ſūt incorruptibiles. Cādelabꝝ ductile/ ē cor ductile ꝑ patientiā. Septē lucernę in eoſūt ſeptē dona. ¶ Itē aīa d̓r cęlū: qꝛ de illa dn̄s ītonat minis.Ecc̄j. xliij. b. Vox tonitrui eiꝰ aſpirabit .i. aſpirare ad cęleſtiafaciet terrā .i. terrenos. Iteꝫ de illa coruſcat ꝑ iuſticiā: qꝛ nullus illi ſulmini pōt reſiſtere. Psͣ. Fulgura coruſcationem etdiſſipabis eos. Itē de illa pluit exteriorē lachrymaꝝ effuſionē. Psͣ. Pluuiā volūtariā ſegregab̓ deꝰ hęreditati tuę. In hͦaūt ꝙ dic̄ ꝓph̓a: Dn̄s in tēplo ⁊cͣ. dn̄o attribuit qͥcqͥd ibifit. Eſa. xxvj. c. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus es in nobis dn̄e. Vndedicit̉ Roma. viij. e. Spūs poſtulat ꝓ nobiſ gemitibꝰ inenarrabilibꝰ .i. poſtulare nos facit. Sap̄. iiij. c. Gr̄a dei ⁊ miſericordia in ſctōs eiꝰ ⁊ reſpectꝰ ſuꝑ electos illiꝰ. Nec ſolū inhabitādo ſctīficat bonos: ſed ꝓtegendo cuſtodit. Unde dicitX Oculi eiꝰ ī pau.a ¶ Qm̄ ecce pctōres .i. iudęi: b Intēder̄t arcū.i. ſcripturā ad lr̄aꝫ q̨̄ occidit: expoſuerūt. c ¶ Parauerūtagittas ſuas ī pharetra .i. traditiōes ſuaſ. Et hͦ. e Utſagittēt ī obſcura luna .i. ī ſynagoga pctōribꝰ plena. Sagittent/ dico f ¶ Rectos corde/ faciendo eos ꝓſelytos.g ¶ Qm̄ quę ꝑreciſti .i. chriſtū ẜm ꝙ hō: h ¶ Deſtruxerūt: crucifigēdo: dicēdo eum eſſe legis deſtructorem. VelQuę ꝑfeciſti .i. mādata tua/ deſtruxerūt ꝓpt̓ traditionesſuas. i ¶ Iuſtus aūt .i. chriſtꝰ: k ¶ Quid fecit? Ecce¶ Dominus in templo ſancto ſuo: dominus in cęlo ſedes eiꝰ: id eſt verbum in hoīe: vel filiꝰ homīs in cęlo-
altiſ
Al. x obſcūra luna
De obſcurtione lune
Psͣ. 119.
Uerſus
Psͣ. 8.
Anima dicitur celum
Psͣ .143.Psͣ. 67.
Mg. 67.
Psͣ. 121.
aīa diatut tēplū dei
Psͣ. .50.
d 2 Oculi eiꝰ