Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Cōuertant̉ peccatores in in dobliuio erit pauꝑis: patiētiabfernū: om̄s ge̓ntes quę oblipauꝑū non tꝑibit ī finē. Excuiſcunt̉ deū. Qm̄ non ī finē ſꝫ urgē dn̄e/ ꝯfortet̉ homo:

Cōuertant̉ pctōres ī infernū. Tertia pars. Cōtinuatio. Scd̓m p̨̄cedēs legit̉ de p̨̄ſenti: Cogͦſcet̉ dn̄s ī p̨̄ſēti a bonis: iudicia eiꝰ patiēter ſuſtinēt: ſꝫ pctōres dant̉ ī reprobūſenſū/ cōuertent̉ in infernū .i. in mortiferā delectationē. Vel depęna futura legit̉. Dixit ſupͣ: In oꝑibꝰ manuū ſuaꝝ cōp̄hēſuseſt pctōr: Sꝫ qꝛ ſtipēdia pctī mors: ErgoCōuertāt̉ pctōresī infernū. Ad litterāet p̨̄dicit optat:nec dicit peccātes ſedpctōres .ſ. ẜm habitū.Per dicit: Cōuertant̉: innuit cōuerſionē ẜm corpus etaīaꝫ. Et q̨̄ ſūt illi pctōres oſtēdit/ ſubdēs: b Oēs gentesq̨̄ obliuiſcūt̉ deū/ ſummā ſapiētiā. Hūc obliuiſcit̉ oīs quimortalit̓ peccat. Gregoꝰ. Quē rapit iniqͥtas infernꝰ abſorbet.Sꝫ hęc obliuio cadit in virū ſāctū. Hiere. ij. f. Nūqͥd obliuiſcit̉ ꝟgo ornamēti ſui: ſpōſa faſcię pectoralis ſuę: ppl̓s ꝟomeus oblitꝰ eſt mei? Hęc virgo eſt anima incorrupta: cuiusornamentū eſt ſumma pulchritudo. Similit̓ ſponſa eſt animadeo cōiuncta: Faſcia pectoralis/ ſūma ſapiētia: cuiꝰ non obliuiſcit̉ hęc ſponſa. c ¶Qm̄ in finē obliuio erit pauperis. Cōtinuatio. Supra dixit: eſt oblitꝰ clamore pauperū: Et vere: Qm̄ in finē ⁊cͣ. Vel ſic: Ita obliuiſcunt̉deū: ſed deus obliuiſcet̉ eorū: licꝫ hic magni noīs ſint: pauꝑūvero hic nulliꝰ noīs ſūt obliuiſcet̉: qꝛ eorū nomīa ſcriptaſūt in cęlis. Et eſt: Qm̄ ī finē obliuio erit pauꝑis.Tertio meliꝰ cōtinuari pōt ſic: Cōuertant̉ peccatores ī infernū. Quare? Qm̄ ī finē ⁊cͣ. q. d. punient̉:qꝛ oppreſſerūt hic pauꝑes: quoꝝ in finem erit obliuio apuddeum. Eſt autē multiplex paupertas: Uidelicet neceſſitatis.Matth̓. xxvj. a. Pauperes ſemper habebitis vobiſcū. Itemſimulatiōis: vt faciunt trutanni: qui extermināt facies ſuas vtvideantur hominibus ꝓpter penuriam ieiunantes: Matth̓.vj. b. Hęc eſt hypocriſis eorum. Item cupiditatis: ſicut ſuntdiuites. Seneca. Non qui parum habet/ pauper eſt: ſed quiplus cupit. Prouerb̓. xiij. a. Eſt quaſi diues cum nihil habeat. Apocꝭ. iij. d. Tu dicis: quia diues ſum et nullius egeo: etneſcis quia tu miſer et miſerabilis et pauper et nudus. Hieronymꝰ. Auaro deeſt tam quod habet qͣꝫ quod habet. Itemtolerantię: ſicut in ſtultis egentibus/ qui dolent et grauanturde ſua pauꝑtate. De hac Psͣ. Simul in vnum diues et pauper. Et ph̓us: Pauꝑtas eſt odibile bonū. Item eſt paupertas eternę calamitatis. Eccͣi. xviij. d. Memento neceſſitatempauꝑtatis in die diuitiaꝝ .ſ. illam quā patient̉ mali in inferno.Neceſſitatē vocat: qꝛ poterit ſubleuari. Item pauꝑtas volūtatis. Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpiritu. Et hęc ē duplex:paupertas ſpiritꝰ/ paupertas rerū. Pauꝑtas ſpiritꝰ/ hęc eſthumilitas. Pauꝑtas rerū eſt duplex: Abiectiōis ſubiectionis. Abiectiōis vt homo nudus/ chriſtū nudū ſequat̉: DeHieroꝰ. Uictꝰ auſterior/ cultꝰ abiectior: et cętera chriſtianę religionis inſtituta faciūt verū chriſtianū: Hūc ſcito verumchriſtianū: qui nec habet nec cōcupiſcit. Paupertatē ſubiectionis habēt illi: qui amāt diuitias quas habēt: ſed bn̄ diſpēſant: De qua Poeta: Et mihi res me rebus ſupponere conor j. Corinth̓. vij. f. Qui vtunt̉ mūdo tanqͣꝫ vtant̉. Eiꝰergo qui pauper eſt: altero iſtorum duoꝝ modoꝝ: quę vtraqꝫpauꝑtas eſt ſpiritus: non erit obliuio in finē vel in fine: licꝫ movideat̉ dominꝰ obliuiſci eos. Et poſſmus aſſignare ſex cauſasquare amplectēda diligenda eſt iſta pauꝑtas ſpiritꝰ. Primaē: qꝛ facit hęredē regni cęloꝝ. Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpūqm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Et dicit eſt:/ erit: vnde notaturhabitudo in p̨̄ſenti. Secunda cauſa eſt: qꝛ dat certā exꝑientiāde amicis. Seneca: Propter hoc vnū amāda eſt paupertas:qꝛ vultus ſodaliū ambiguos .i. qui pͥus erant ambigui/ oſtendit. Et Gregꝰ. qͥs ī ꝓſperitate diligit̉/ incertū ē an̄ ꝑſonaan ꝓſperitas diligat̉. Prouerb̓. xix. a. Diuitię addūt amicosplurimos: a paupere aūt et hi quos habuit ſeparāt̉. Seneca.Mel muſcę ſequūt̉/ cadauera lupi/ prędā ſequit̉ turba hęchominē. Vnde dicit̉ Ecc̄i. xx. b. Fatuo erit amicus: non

Serit gratia in bonis illius: qui em̄ ędunt panē illiꝰ/ falſę linguęſunt. Tertia eſt: qꝛ ille in quo erant om̄s theſauri ſapientię etſcientię abſconditi: vt habet̉ Col̓. ij. a. hanc ſibi elegit. Un̄ij. Corinth̓. viij. b. Scitis gr̄am dn̄i noſtri ieſu chriſti: quoniāegenus ꝓpter vos factus eſt/ eſſet diues: vt illius inopiavos diuites eſſetis.Ideo dicit apoſtolus Heb̓. xij. a. Deponentes omne pondus .ſ. diuitiarū et circūſtans nos peccatū:curramus patientiāad ꝓpoſitū nobis certamē aſpiciētes in auctorē fidei cōſūmatorē ieſum/ ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē cōfuſiōecōtempta. Et ibi dicit Augꝰ: Omnia bona terrena contempſit: vt ea eſſe cōtemnenda monſtraret: omnia mala terrenaquę ſuſtinere p̨̄cipiebat ſuſtinuit: vt in iſtis non quęreret̉ fęlicitas: nec in illis timeret̉ infęlicitas. Quarta cauſa eſt: quiaamotis curis et ſollicitudinibus temporaliū/ anima liberiusintendit deo. Vnde Gregoriꝰ. Cor humanū opibus libertate diſſoluit̉: paupertatibus erumnis ad ſeipſum intus colligit̉. Et Matth̓. xiij. c. Sollicitudo ſęculi fallacia diuitiarum ſuffocant verbum/ et ſine fructu efficitur. Ibi dicit Beda: Diuitię tranſgulant guttur mentis: nec bonum deſideriūin cor intrare ſinunt. Eccͣs. v. c. Saturitas diuitis non ſiniteum dormire/ ſomno cōtemplationis. Quinta cauſa eſt: quiapauperū eſt dominus ſollicitus. Psͣ. Ego autem mendicus⁊3. 39.ſum pauper: dominus ſollicitus eſt mei. Sicut mater quęhabet duos pueros/ ſollicita eſt de infirmo: ſic eſt dominusde pauperibꝰ: quia hic habent cōſolationē. Matth̓. v. a.Beati qui lugent: qm̄ ipſi cōſolabunt̉. Ecōtrario: vobis Psͣ. 10.diuitibus qui habetis cōſolationem veſtrā: Lucꝭ. vj. d. Eſa.lxvj. a. Ad quem reſpiciā niſi ad pauperculū. Psͣ. Oculi eiꝰ Psͣ. 21.in pauperē reſpiciunt. Sexta cauſa eſt: quia reuocat deū admemoriā. Psͣ. Edent pauperes ſaturabunt̉: et laudabunt Psͣ. 21.dominū. Per contrariū Oſee. xiij. b. Adimpleti ſūt ſaturati ſunt: eleuauerūt cor ſuum/ obliti ſunt mei. d Patientia pauperū ⁊cͣ. Non dicit/ pauꝑtas/ vel fides/ vel huiuſmodi: quia patientia pauperis maxime digna eſt remuneratione: eo raro inuenit̉/ et cum difficultate ſeruat̉ patiētiain paupere. Et illam maxime reſpicit dominus: quia ſpirituūponderator eſt dominus: Prouerb̓. xvj. a. Nec quid: ſed exquāto detur attendit. Prouerb̓. xvj. d. Melior eſt patiēs viro forti. e Non peribit in finem: id eſt in ęternū. Velin finem dicit ſimile: em̄ dr̄ alicui petēti expecta vſqꝫin finē: ſignū eſt reſeruet̉ ei aliqͥd magnū. Sicut dic̄ elemoſynarius/ quādo vult aliquibꝰ pauperibus melius prouiderein elemoſyna qͣꝫ alijs: p̨̄terit illos et dicit: expectate vſqꝫ ī finem. Similit̓ facit dominꝰ/ modo p̨̄terit pauperes: et dat diuitibus diuitias tēporales: ſed pauperibꝰ reſeruat ſpirituales. Et ſi patiēter expeccent/ melius renumerabunt̉ qͣꝫ iſti diuites: Quia ſicut dicit̉ Prouerb̓. xx. c. Hęreditas ad quamfeſtinat̉ in principio/ in nouiſſimo benedictiōe carebit. Sicutpatuit in diuite/ Lucꝭ. xvj. g. Fili recordare: qꝛ recepiſti bona in vita tua: et lazarus ſimiliter mala: Nunc autē hic conſolatur: tu ꝟo cruciaris. Propter hoc monet Eſa. xxviij. d.Qui crediderit non feſtinet .ſ. accipere hic tēporalia: ſed expectet vſqꝫ in finē: Quia vt dicit̉ Eſaię. lxiiij. b. Oculus vidit deꝰ abſqꝫ te/ q̨̄ p̨̄paraſti feſtinatibꝰ ad tēporalia iſta: ſꝫexpectātibꝰ tēporalia/ ſꝫ te eris oīa ī oībus. f Exurgedomine. Loquenti de fine ſęculi/ incidente in memoriā aduentū antichriſti/ quaſi territus exclamat: optans futurumiudiciū. Cōtinuatio. peribit patientia pauperū: vtpereat: Exurge domine .ſ. venire ad iudicium. Et noneſt cōtra illud Amos. v. f. deſiderantibus diem domini:quia hic petit ex compaſſione: autem deſiderantibus exręſumptione et ſuperbia: Et ſic in aduentu tuo fiat: vt gNon confortetur: ſuper bonos h Homo: purus/non deus: id eſt antichriſtus quaſi humum ſapiens. Hoc dicit ad confuſionem ipſius antichriſti: qui mentiet̉ ſe eſſe deū.ij. Theſſal̓. ij.

Al̓. Iperietin eternumAl̓. xp̄ualea

Multiplexpaupertas

Psͣ .48.

Amplectēda ēpauꝑtas ꝓpt̓ſex cauſas