Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IX

a iudicent̉ ge̓ntes in cōſpectutuo. Cōſtitu̓e domine legiſſatorē ſuper eos: vt ſciant genſꝫ tes quoniā homīes ſunt. Utquid dn̄eˣ receſſiſti lōge: del ſpicis ī oportunitatibꝰ in ttriinbulatiōe. Dum ſuꝑbit impin incēdit̉ pauꝑ: cōprehendūt̉

o incōnſilijs quibus cogitāt.Qm̄ lau̓dat̉ peccator in deſiderijs aīę ſuę: et iniquꝰ bet nedicit̉. Exacerbauit domi peccator: ẜm multitudiInē irę ſuę quęret. eſta deus ī ꝯſpectu eiꝰ: inqͥnātęb ſunt vię illiꝰ in o̓mni tēpore.

a Theſſal̓. ij. a. Qui aduerſat̉ et extollitur ſupra omne quodpicit̉ aut qd̓ colit̉ deus: ita vt in templo dei ſedeat oſtendensſe tanqͣꝫ ipſe ſit deus. Non confortet̉ .i. cōtinuet ſuamcortitudinē: Parū em̄ durabit. Matth̓. xxiiij. b. Niſi abbreuiati fuiſſent dies: non ſalua fieret oīs caro: ſed ꝓpter electosbreuiabunt̉ dies illi. durabit em̄ niſitres ānos et dimidiū.Daniel̓. xij. c. Uſqꝫfinis horū mirabiliū?Et rn̄ſum ē: Per tp̄set tempora dimidiūtꝑis. Sꝫ interim an̄qͣꝫexurgas: a Iudicent̉ .i. puniāt̉ ab eo.Ul̓ Iudicent̉ .i. iuſto iudicio in peccatūpręcipitent̉ ab eo: bGentes .i. geniti tales .i. male credentes. Ioh̓. iij. c. Quicredit/ iam iudicatꝰ eſt ⁊cͣ. Hoc eſt aūt iudiciū: qꝛ lux .ſ. verę fidei: venit in mūdū quā attulit chriſtꝰ apoſtoli p̨̄dicatores:Et dilexerūt hoīes magꝭ tenebras infidelitatis/ qͣꝫ lucē fidei:Et ideo iuſte tales excęcati in tenebris ambulantes/ p̨̄cipitabunt̉ in peccatū. ij. Theſſal̓. ij. c. Ideo mittet illis deꝰ oꝑationē erroris/ vt credant mēdacio: vt iudicent̉ oēs qui non crediderūt ꝟitati: ſꝫ cōſenſerūt iniqͥtati. Et hoc totū c Inſpectu tuo/ O Dn̄e: qꝛ te latebit: Et vere ita erit: ideod Cōſtituę .i. cōſtitues: id eſt conſtitui ꝑmittes ꝓpter peccata eorū. Iob. xxxiiij. d. Qui regnare facit hominē hypocritam ꝓpter pctā populi: e Legiſlatorē .i. antichriſtū/ quirauā legē afferet/ quę ꝑuertet eos. f Suꝑ eos. i. in onus.Et hoc ꝑmittes: g Ut ſciant gentes: per exꝑientiā: h Quoniā homīes ſunt .ſ. fragiles ſtulti: qui punitorē ſuūrecępert. In ꝓſꝑitate poſitꝰ cogͦſcit ſe: ſꝫ ī aduerſitate.Hiere. vj. b. Erudire hierl̓m ⁊cͣ. Scd̓m aliā trāſlationē: Per flagellū erudierꝭ hierl̓m. Vn̄ et Alexāder dixit adulatoribꝰſuis: Vos dicebatis me eſſe filiū iouis deū: ſꝫ iſtud vulnꝰ qd̓habeo ꝓbat me hominē. Ut qͥd dn̄e ⁊cͣ. Diapſalma.Quarta ꝑs. Propheta videns p̄ſſuras quibus affligent̉ ſancti tempore antichriſti: quęrit quare dn̄s hoc ꝑmittat dicēs:Ut quid dn̄e receſſiſti longe .ſ. a bonis. Hoc aūt queritvt ſoluat: ſic ſimplices doceat: Vnde ſubdit: k Deſpicis .i. ad modū deſpicientis te habes. In oportunitatibus .i. oportune dimittens eos: ſupple in tribulatione. VelDeſpicis: vt ſupra: in oportunitatibꝰ in tribulatiōe:id ē in oportuna tribulatiōe. Quę oportuna vtilis eſt multisde cauſis. Prima ē: qꝛ purgat. Sap̄. iij. b. Tanqͣꝫ aurū ī fornace ꝓbauit illos. Gregꝰ. Qd̓ fornax auro qd̓ flagellum gra qd̓ lima ferro: hoc facit tribulatio viro iuſto. Gregꝰ. Ignētribulatiōis admouet/ vt ī nob̓ vitioꝝ rubiginē purget. Secūda eſt: qꝛ roborat. Ecc̄i .xxvij. a. Uaſa figuli probat fornax.Sed in fornace alia dirūpunt̉ creꝑāt: alia ꝟo ſolidant̉. Gregoriꝰ. Pęna interrogat ſi qͥs ī aduerſitate poſitꝰ/ deū veracit̉amēt. Tertia ē: qꝛ hūiliat. ij. Corꝭ. xij. b. Ne magnitudo reuelationū extollat me: datꝰ ē mihi ſtimulꝰ carnis meę ⁊cͣ. Gregoriꝰ. aduerſitate hūilitas ꝓficit/ ꝓſpera eſt aduerſitas q̨̄ab elatiōe cuſtodit. Quarta ē: qꝛ impellit ad deū. Psͣ. Multiplicatę ſunt infirmitates eoꝝ: poſtea accelerauerūt. Gregorius. Mala q̨̄ nos p̄mūt/ ad deū nos ire cōpellūt. Quītae: qꝛ lętificat. Act̉. v.. Ibāt apl̓i gaudētes ⁊cͣ. Gregꝰ. Miradiſpeſatiōe exteriꝰ deꝰ affligit/ interiꝰ reficit. Sexta cauſaeſt: qꝛ bonos ꝑſequunt̉ mali/ inflāmant̉ boni ad dilectionēdei. Un̄ ſubdit: m ſuꝑbit imꝑiꝰ ⁊cͣ. Exo. j. c. Quātoopprimebant̉ filij iſrl̓: tāto magis multiplicabant̉ creſcebāt.Psͣ. Iuſtꝰ vt palma florebit. Natura eſt palme: vt quāto maSis in radice atterit̉: tanto magis creſcit. Dicit. ſuꝑbitimpiꝰ: antichriſtꝰ cōplices eius: om̄s in glutino iniqͥtatisſūt: ſicut oēs iuſti in glutino charitatꝭ ſūt vniꝰ. De hoc impioEſa. xj. b. Spū labioꝝ ſuoꝝ interficiet impiū. Et. ij. Theſſal̓.ij. o. Et tūc reuelabit̉ ille iniquus quem dominus ieſus inter-

ficiet ſpiritu oris ſui. Dum iniquā ſuperbit imꝑius incenditur/ pauꝑ ſpiritu: id eſt purgatur. Vel incenditur:amore dei: ſicut pugil inflammat̉ dum pugnat. Sed ipſe etcomplices eius: n Cōprehēdunt̉: qͣſi qͥbuſdam vinculis. o In cōſilijs .i. cōſilia quibꝰ cogitāt .ſ. cōprehēdereſanctos. Et ita ꝓpriogladio interficiuntur:ſicut golias. j. Regꝭ.xvij. g. Quoniālaudat̉. Cōtinuatio.pSupra dixit ſuꝑbitimpius: hic oſtendit 2quare ſuꝑbiat: et aſſignat quinqꝫ cauſas.Prima ē adulatio: dequa dicit: Qm̄ laudat̉ ⁊cͣ. Et nota triplex ē adulatio. Prima eſt: qͣndo bonū qd̓ habet aliqͥs ab alio/ ſupra id qd̓ eſt extollit̉. Alia eſt: quādo bonū non habet/ ei attribuit̉. Tertiaeſt: quādo malū quod facit fouet̉/ dicit̉ eſſe bonū: et hęc eſtdeterior. Et de hac dicit̉: Qm̄ laudat̉ peccator .i. antichriſtus: qui antonomatice dicit̉ peccator: vel etiam quilibetde cōplicibus ſuis. Et nota/ licꝫ in opere peccare maius ſitqͣꝫ volūtas: tamē maius peccatū eſt laudare hominē in volūtate peccandi qͣꝫ in ipſo facto. Et ideo aggrauando dicit: q In deſiderijs animę ſuę. Deſideriū antichriſti erit/ vtcredat̉ eſſe deus. De hac adulatione Prouerb̓. j. b. Si te lactauerint peccatores/ ne acquieſcas eis. r Et iniquus: ideſt antichriſtꝰ dicit̉ peccator ī deū: iniquꝰ in ꝓximū. In deūpeccabit deſiderio: in ꝓximū facto. s Benedicit̉/ quaſtdeus .i. laudat̉ a palponibꝰ male faciēdo: vt dicant illud poeticū: Exeat aulā qui vult eſſe pius. De talibus .ſ. adulātibus: cui adulat̉/ dicit̉: Ezech̓. xiij. b. Ipſe ędificabat parietē: ipſiaūt liniebant luto abſqꝫ paleis. Qui ędificat parietē/ ponit lapidē ſuper lapidē: ita peccator/ peccatū ſuꝑ peccatū. Et adulatores liniūt luto .i. faciunt exterius apparere bonū: ſed hocſine paleis .i. ſine aliqua veritate. Sicut em̄ paleę mixtę lutofaciunt tenax temꝑamentū/ quo paries linitus firmiter ſtat:Sic veritas rei cum apparentia exteriorū/ ſtabilem facit remapud deū homines. Sed ſic in iſtis: qꝛ ſubeſt ꝟitas.Eſa. iij. c. Popule meus qui te beatū dicūt: ipſi te decipiūt.Faciūt enim ſicut ioab: qui amaſam occidit/ duꝫ mentū eiusquaſi oſculaturus eum teneret. ij. Regū. xx. c. Et abner ſibioccurrentem loquens ei in dolo. ij. Regum. iij. e. Et per hoct Exacerbauit dominū: id eſt ad iracūdiam ꝓuocauit:v Peccator: id eſt antichriſtꝰ: quilibet fautor eiꝰ. Simile de herode: Act̉. xij. g. qui ſibi vſurpauit diuinitatem/ etinterfectꝰ eſt/ ꝑcutiēte angelo dn̄i. Et adeo exacerbauit/x. Scd̓m multitudinē irę ſuę .ſ. dei: y No quęret deꝰ .i. puniet in p̨̄ſenti corrigēdo/ ad gratiā vocādo: Hoc eſt quęrere dei. Lucꝭ. xix. b. Uenit filius hominisquęrere ſaluū facere qd̓ ꝑierat. Et hęc eſt ſecūda cauſa qͣreſuꝑbit ſ. quia corripit̉. Vnde Eccͣs. viij. b. Quia profert̉ cito cōtra malos ſentētia: abſqꝫ vllo timore filij hominūꝑpetrāt mala. Tertia cauſa eſt: qꝛ attendit bonitatē dei/ etgaudia cęleſtia. Unde ſubdit: eſt deꝰ in cōſpectueius: vt ipſū bona ſua oculo fidei vel intellectus reſpiciat: oculo affectus vel charitatis appetat. Oſee. v. a. Uiuemusin cōſpectu eius. Quia ſic illū duobꝰ oculis reſpicit: ſpiritualiter viuit. Abacuk. ij. a. Iuſtus ex fide viuit .ſ. formataper charitatē. Et hoc .ſ. eſt deus in cōſpectu eiꝰ:patet qd̓ ſequit̉: Quia a Inquinatę ſūt vię illiꝰ/per peccatum. Et ſicut dicit̉ Sap. j. a. In maliuolam animā introibit ſapiētia: nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatꝭ:Uię eius ſūt cogitationes/ opera volūtates: IIn omītempore/ vitę ſuę. Uel reſpectu omniū tēporū: quia ī nullo fuit tanta malicia/ quāta in ipſo erit. Vel In omni tempore .ſ. pręſenti/ p̄terito/ futuro. Vn̄ de p̨̄ſenti/ ſubdit: Auferūt̉ ⁊c̄. De futuro: Dn̄abit̉. De p̨̄terito: Dixit em̄ ⁊c̄.

Al. Fcogitationibus. ꝯl̓t..donarAl̓. xqͥ iniquageritAl̓. IrritauitQuare ſuꝑbiatimpiusAl̓. rexquiretAl̓. Hꝯtamināt̉

i ijec

1 Ic47tionibusge. dif..donareAl̓. ⁊qͥ iniquageritAl̓. IrritauitQuare ſuꝑbiatimpilisAl̓. rexquiretAl̓. 1ꝯtamināt̉

Adulatiotriplex

Cribulatiovtilis eſttis de c

Antichriſtusqͣre ſuꝑbiatin deum.

Psͣ. 15.

Hs. 51.