Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

X

ſꝫ in finem: ciuitates eorū decſtruxiſti. Perijt memoria eorum cum ſonitu: dominusf in ęternum permanet. Pag rauit ī iudicio thronū ſuū:

h ipſe iudicabit orbētt̓rę in ęqͥi tate: iudicabit ppl̓os in iuſticia. Et fāctꝰ eſt dominus reN fugiū pauꝑi: adiu̓tor ī opor8 tunitatibus in tribulatione.

Dētes em̄ leonis: qd̓ tenēt/ firmit̉ tenēt/ lacerāt: ſic pęna ęt̓na. Et etiā de gladio: iteꝝ Ezech̓. xxj. d. In oībꝰ portꝭ eoꝝpedi ꝯturbationē gladij acuti limati. Limati ad fulgēdū: acuni ad cedē: Iſte em̄ gladiꝰ penetrat oēs ſenſus. Iſtę Frameędefecer̄t ī finē .i. qn̄ tēptati ꝯſiderāt finē tēptationū .i. pęnaeternaꝫ latet. Apocalyp. xviij. b. Quātūglorificauit ſe et in delitijs fuit: tātū date illitormentū et luctū. EtGregoriꝰ. culpablādiri īchoat: ad quēinteritū mens trahat̉/neceſſe ē agnoſcat. Ul̓ In finē .i. in cōſiderationē finis vitę nr̄ę. Ecc̄i. vij. d. Filirecordare nouiſſima tua et in ęt̓nū peccab̓. Deut̓. xxxij. d.Utinā ſaperēt et intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt. Vel Infinē .i. in cōſiderationē finis tēporaliū. Iob. j. d. Nudꝰ egreſſus ſū de vtero matrꝭ meę: nudꝰ reuertar illuc. j. Timoth̓. vj.b. Nihil intulimꝰ ī hūc mūdū: haud dubiū/ qꝛ nec auferre qͥdpoſſumꝰ ⁊cͣ. Vel In finē .i. in cōſiderationē finis corꝑis nr̄i:quia eſca vermiū erimꝰ. Ecc̄i. x. b. moriet̉ hęreditabitvermes/ ſerpētes beſtias. Vel In finē .i. in ꝯſiderationē finis mūdi. ij. Pet̓. iij. c. hęc oīa diſſoluēda ſint: qͣles oportet nos eſſe ī ſctīs ꝯuerſatiōibꝰ ⁊cͣ. Vel In finē .i. in chriſtū: ē finis oīs ꝯſūmatiōis. Nūeri. xxj. c. Quicūqꝫ reſpiciebatſerpentē/ ſanabat̉ .. Pet̓. iiij. a. Chriſto igit̉ paſſo/ vos eadēcogitatione armamini. Uel In finem: id eſt in cōſiderationem illius finis ad quem creati ſumus. Non enim ſumus creati vt coruus vel porcus. Prouerb̓. j. b. Fruſtra iacitur ręteante oculos pennatorū. Glo. Facile laqueos euadit in terris:qui oculos habet in cęlis. b Et ciuitates eorū deſtruxiſti: ſcꝫ colligationes munitiones impiorū: in quibus diabolus regnat. Psͣ. Accipiant in vanitate ciuitates ſuas. Hasinqͣꝫ ciuitates deſtruxiſti/ expellendo diabolū: et eos dei ſeruitio ſubiugando. Sicut volebat facere Paulus: Roma. vj. b.Non regnet peccatū in veſtro mortali corpore: vt obediatiscōcupiſcentijs eius: ſed neqꝫ exhibeatis membra veſtra armainiquitatis peccato: ſed exhibete vos deo tanqͣꝫ ex mortuis viuentes ⁊cͣ. Uel Ciuitates eoꝝ: id eſt impioꝝ: quę ſunt tresin regno diaboli: id eſt in hoc mūdo .ſ. auaricia luxuria/ ſuperbia. j. Ioh̓. ij. c. Omne qd̓ eſt in mundo/ cōcupiſcentia carniseſt/ cōcupiſcētia oculoꝝ ſuꝑbia vitę. ſignificāt paruulas tres ciuitates/ quas ędificauerūt filij iſrael pharaoni: videlicet phiton rameſſe: vt habemꝰ Exo. j. b. Et tertia fuitron:qd̓ interpretat̉ ciuitas ſolis: vt ibidem dicit̉ ẜm tranſlationēlxx. Phiton interp̄tat̉ os abyſſi: vel os ꝓfundū: hęc eſt cupiditas/ quę poteſt impleri. Ecc̄i. xiiij b. Inſatiabilis eſt oculus cupidi. Eccͣs. v. b. Auarus implebit̉ pecunia. Rameſſeinterpretat̉ cōmotio tineę. Per tineam quę de veſte naſcit̉/ eteam cōſumit: ſignificat̉ carnis illecebra/ quę de carne naſcit̉ eteam cōſumit: non ſolū in futuro in gehenna: ſed etiā in p̨̄ſenti:quia qui fornicat̉/ ī corpus ſuuꝫ peccat. .j. Corinth̓. vj. d. Percluitatē ſolis: ſignificat̉ ſuꝑbia/ quę ſemꝑ lucere apparere appetit. Has tres ciuitates deſtruxit chriſtus: verā paupertatēamplectēdo: auſterā durā vitā gerendo: omnē humilitatōexhibendo. Vnde nos monet ad hęc tria/ Thren̄. iij. c. Recordare pauꝑtatis/ trāſgreſſiōis meę/ abſinthij fellis. Vt memoria paupertatꝭ chriſti/ in nobis deſtruat ciuitatē phiton .i.cupiditatem. Memoria tranſgreſſiōis/ qua ſe non ſolū humiliauit̉: ſed etiā exinaniuit/ deſtruat ciuitatem ſolis .i. ſuperbiā.Demoria ꝟo abſinthij fellis/ deſtruat ciuitatē rameſſe: id ēomne delectationē carnis. Et ꝓpt̓ hoc dicit̉ Hiere. xlviij. d.Relinquite ciuitates .ſ. iſtas tres habitate in petra .ſ. in chriſid per iugem memoriam illorum trium quę pręmiſſa ſunt.c Perijt memoria ⁊cͣ. Cōtinuatio. Vere deſtruxiſti: itaYberijt memoria eorum: id eſt peribit in fine: d Cumſonitu .ſ. tubę: De quo. j. Corinth̓. xv. g. Canet em̄ tuba etmnortui reſurgent incorrupti. Vel Cum ſonitu: illo .ſ. quo intonabit dominus: Itē maledicti in ignem ęternū. Soph̓. j. c.

Erit in die illa vox clamoris a porta piſcium: vlulatus a ſecunda. Uel Perijt/ in p̨̄ſenti/ memoria eorum: id eſt memoria malicię eorum/ perijt apud deum ne eos puniat:ſonitu: in bono .ſ. cōfeſſionis contritionis. Ecech̓. xviij. e.Quacūqꝫ hora ingemuerit peccator ⁊cͣ. Uel Cum ſonitu:dęmonū inſultantiūꝑſtrepentiū. Cum em̄conuertunt̉ peccato/res/ inſultant et inſurgunt dęmones. Eſaięix. a. Omnis violentaprędatio cum tumultu. Hoc ſignificatumeſt Marci. ix. d. vbiimmūdus ſpiritus iuſſus a domino exire ab homine obſeſſo:exclamans multū diſcerpens eum/ exiuit ab eo. Et Ezech̓.iij. c. Aſſumpſit me ſpiritus: audiui poſt me vocem cōmotiōis magnę. Vel in malo: c Perijt memoria eorū: Adlitteram: cum ſonitu/ cāpanarū planctus: quia ſicut ſonitus ille cito tranſit: ſic memoria eorum cito delet̉. Prouerb̓.x. b. Memoria iuſti cum laudibus: et nomen imꝑiorū putreſcet. Sed ecōtrario: e Dominus in ęternū ꝑmanet.Eſt ęternū qd̓ nec habuit principiū/ nec habebit finē vt deꝰ.Eſt ęternū qd̓ habuit principiū: ſed non habebit finem: vignis ęternꝰ. Eſt ęternū qd̓ habuit principiū/ habebit finē:vt vita pręſens: de qua dicit̉: quia homo peccauit in ſuo ęterno: id ē in ſua vita: merito puniet deꝰ in ſuo ęterno. Eter em̄ dr̄ qͣſi ęuiternū. f Parauit ī iudicio ⁊cͣ. Quaſi dn̄s ꝑmanet in ęternū ī ſeipſo: ſꝫ ad alios iudicādos/ parauit in iudicio: iudicatꝰ eſt: g Thronū ſuū: id eſtiudiciariā poteſtatē: qꝛ ex eo iudicatus eſt: acqͥſiuit ſibi iudiciariā poteſtatē. Phil̓. ij. b. Propt̓ qd̓ et deꝰ exaltauit illū: dedit illi nomen qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē. Iſta aūt poteſtateiudiciaria vtetur. Un̄ ſequit̉: Et ipſe iudicabit orbēterrę in ęquitate .i. habitatores orbis t̓rę/ reddēdo ſingulis digna meritis. i. Iudicabit populos in iuſticia:Hoc ē expoſitio p̨̄cedētis. Eſa. xj. a. Iudicabit ī iuſticia pauꝑes: arguet ī ęqͥtate māſuetis t̓rę. h. Iudicabit orbēterrę ⁊cͣ. Moraliter orbē terraꝝ ſignificāt̉ pręlati alios cōtinent. Sap̄. vj. a. Prębete aurem vos qui continetismultitudines. Qui debent habere et oſtendere ſignū maxi ꝑfectionis: quod in orbe notat̉ propter rotunditatē. Perpopulos/ ſubditi. In hoc ergo dicit pręlatos iudicari inęquitate: et ſubditos in iuſticia (cum iuſticia ſit reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuum eſt: Ęquitas ꝟo ſit reddere et quod ſuum eſt: quātum ſuum eſt) notat̉ diſtrictius iudicabunt̉ pręlati qͣꝫſubditi: quoniā vt dicit̉ Sap̄. vj. a. Exiguo conceditur miſericordia: potentes autē potenter tormenta patient̉. Ne autēnimis terreat ſeueritas iudicantis: ſubiungit de benignitateexpectantis. k Et factus eſt ⁊cͣ. interim l n̄s refugiū: ne noceat incurſus inimici. Prouerb̓. xviij. b. Turrisfortiſſima nomen domini: ad ipſam currit iuſtus exaltabit̉.m Pauperi: ſpiritu: id eſt humili. Psͣ. Humiles ſpirituſaluabit. Vel Pauperi: ad litterā: id eſt egeno. Et in hocnotat̉ verus amor dei: Quia vt dicit Gregoriꝰ: cum quis inꝓſperitate diligit̉: incertum eſt an ꝑſona/ an ꝓſperitas diligatur. Sed cui pauperi factus eſt dominus refugiū? nūquidomni? Determinat Hieronymus/ dicens: Uictus tenuis etcultꝰ aſperior/ artiora chriſtianę religiōis inſtituta: faciūtverum chriſtianum: Hunc ſcito eſſe: qui nec ſperat nec concupiſcit. Nec ſolū eſt refugium contra mala vitanda: ſed nAdiutor: in bonis agēdis. o In oportunitatibus.Hoc referendū eſt/ ad refugium ad adiutoriū: id eſt in hisin quibus oportunū eſt/ es refugium adiutor. Et illa ſuntpręcipue tribulationes: Vnde addit: p In tribulatiōe.Unde Ecc̄i. .xxxv. d. Specioſa dei miſericordia in temporetribulationis: quaſi nubes pluuię in tempore ſiccitatis. Uelſic: Adiutor in oportunitabus: vt ſupra: In tribulatione: id eſt per tribulationē. Gregoriꝰ. Mala quę nos hicpremūt/ ad deū nos ire compellūt: Et quia talis adiutor es:

Al̓. eterrarū

Al. ſſtrepitū

Il̓. Nſedē ſuā

Aliter

Ęternū triplex

Prz6.

Moraliter

tesſregno diaboli

Il. meliopolis

Psͣ .33.

chalꝰ deſtruxitf

itib̓. 25.5.

c 4