Pſalmus
Lętābor ⁊ exultabo ī te̓: pſallam nōmini tuo altiſſime.In conuertendo inimicumſꝫ me̓ū retro̓rſum: infirmabūt̉k⁊ peribunt a facie tua. Quonniam feciſti iudicium me̓um
et cauſam meam: ſediſti ſuper thronum qui iudicas iuſticiam. Increpaſti gentes ⁊perijt impius: nomē eoꝝ dēleſti īfęternū: et ī ſęculū ſęcuz li. Inimici defecerūt frameę
a ¶ Lętabor ⁊ exultabo: quaſi cum humilitate faciā. Ecc̄i.xxxv. b. In omī dato hilarem fac vultum tuū: ⁊ in exultatiōeſanctifica decimas tuas .i. oꝑa tua. b ¶ In te: in quo eſt veralęticia. Phil̓. iiij. a. Gaudete in dn̄o ſemꝑ. Psͣ. In te cātatiomea ſꝑ. c ¶ Pſallā .i. oꝑabor. d ¶ Nomini tuo .i. ad honorē noīs tui. Un̄ Leuitꝭ. iij. c. pręcipit̉ vtcauda dn̄o offerat̉ .i. final̓ intētio. e ¶ Altiſſime: qͣſi iuſte pſallānomini tuo: quia tues altiſſimꝰ. Vel Altiſſime/ aduerbialit̓.X a ¶ Cętabor ⁊cͣ.Et hęc neceſſaria eſt:qꝛ qui nō ardet nō incēdit. Un̄ petit Psͣ. in ꝑſona p̄dicatoris:Sicut adipe ⁊ pinguedine repleat̉ anima mea: Et ſic labijs exultatiōis laudabit os meū p̨̄dicando. Quartum eſt: vt qd̓ orep̨̄dicat/ opere adimpleat: Quia ſicut dic̄ Gregoꝰ. loquētꝭ auctoritas perdit̉/ cū vox opere nō iuuat̉. Et ꝓpter hoc ſequit̉:c ¶ Pſallam/ opere: non ad vanam gloriam: ſed nominituo altiſſime. ¶ Sequitur lęticię ⁊ laudis cauſa:In cōuertēdo .i. dum tu ꝯuertiſti: g ¶ Inimicū meū:id eſt diabolū: De quo Matth̓. xiij. d. Inimicꝰ hō hoc fecit.h ¶ Retrorſum. Hoc fecit dn̄s in ſua paſſione: qꝛ diabolusqui ante paſſionē p̨̄cedebat qͣſi dux mortis: modo ꝯuerſus eſtretrorſum/ ablata ſibi poteſtate. Ad qd̓ ſignificandū/ draco induobꝰ pͥmis diebus rogationū/ p̨̄cedit crucē. In tertio autemdie quaſi chriſto iam paſſo ⁊ reſuſcitato/ p̨̄cedit crux ⁊ ſequit̉draco. Et in cōuertendo iſtū inimicū retrorſum: i ¶ Infirmabunt̉/ dęmones amiſſa manu trahente/ facti manci. An̄enim habebant duas manus .ſ. impellentē ⁊ attrahentem: inpaſſione autē dn̄i amiſerūt manū trahentē/ ⁊ debilior facta eſtmanus impellens. k ¶ Et peribūt a facie tua .i. propterp̨̄ſentiā filij tui. Uel A facie .i. ab aīaduerſione iudicij. Iobxiij. c. Et tūc a facie tua nō abſcōdar: Ubi dicit Glo. aīaduerſiōe. Vel ī bono/ ſic i IInfirmabūt̉/ ſupple pctōres ad malūfaciēdū: ⁊ ſic erūt potentes ad bonū. Eſt enim infirmitas duplex/ ſicut confuſio: de qua Ecc̄i. iiij. c. Eſt cōfuſio adducenspeccatū: ⁊ eſt cōfuſio adducēs gratiā ⁊ gloriā. ij. Corꝭ. xij. d.Cū infirmor/ tūc potens ſū. Et Psͣ. Multiplicatę ſūt infirmitates eorū/ poſtea accelerauerūt. k ¶ Et peribūt/ a vitapctī. Prouerb̓ .xij. a. Verte impios ⁊ nō erunt/ ſupple impij.Unde Gal̓. ij. d. Uiuo ego/ iam non ego. Inimicus ergo domini: id ē peccator vt fiat amicus debet conuerti retrorſum apeccato/ relinquēdo illud. Eſa. xxxj. d. Cōuertimini ſicut in ꝓfūdū receſſeratꝭ filij iſrl̓. Et debet infirmari ī deſiderio mūdiin qͦ pͥus fortꝭ fuit: vt fiat fortꝭ ī amore dei. Eſa. xl. g. Qui ſperāt in dn̄o/ mutabūt fortitudinē. Sic infirmatꝰ erat beatꝰ Uincentius/ qn̄ dicebat tyranno: Plus videbis me poſſe dū torqueor/ qͣꝫ poſſis ipſe qui torques. Vnde ⁊ poſtmodū coactusfuit tyrannus clamare: Uincimur. Et debet perire/ non ſoluminfirmari ſed ⁊ mori: ſic̄ illi qͥbꝰ dicit apl̓us Col̓. iij. a. Mortuieſtis/ ⁊ vita vr̄a abſcōdita eſt cū chriſto ī deo. Et hͦ fiet: A facie tua .i. ꝓ facie .i. cognitiōe tua: ẜm ꝙ dicit̉ Eſa .xxvj. d. Afacie tua cōcępimus/ ⁊ quaſi parturiuimꝰ ſpiritū ſalutis. Psͣ.Oſtende faciē tuā ⁊ ſalui erimus. l ¶Qm̄ fęciſſi iudiciūmeū. Cōtinuatio. Dixi: In cōuertēdo ⁊cͣ. Et hoc patet:Qm feciſti iudicium/ quo chriſtus iudicatus eſt a pilato:eſſe m ¶eū .i. mihi vtile. Eſa. liij. b. Liuore eiꝰ ſanati ſumꝰ.Et Prouer. xx. d. Liuor vulneris abſterget mala. n ¶ Et/ etiāfeciſti o ¶ Cauſam: quā chriſtꝰ ęgit cōtra impios/ ⁊ diabolū:eſſe mea .i. mihi vtileꝫ nō chriſto: qꝛ bonoꝝ noſtroꝝ nō eget.Sic nautę dicūt bonū ventū eſſe ſuū: qꝛ eſt eis vtilis. Iſtamcauſam chriſtꝰ aduocatꝰ noſter ſuſcępit ꝓ nobis agendā. Diabolus em̄ habebat cām ꝯtra hoīem: īmo tenebat eū captiuū:et allegabat longā p̨̄ſcriptionē ⁊ chirographū decreti datū adomīo .ſ. Quacūqꝫ die comederis morte morieris. Gen̄. ij. c.Et ī hoc caſu compulſus eſt homo clamare ad dominū: Do-
mine vim patior: reſponde pro me. Vnde Hiere. xj. d. Tibidomine reuelaui cauſam meā. Et chriſtus aduocatus cauſaꝫſuſcęptam fecit eſſe noſtram: quia fecit nos obtinere in cauſa.Sequit̉: p ¶ Sed iſti. Uel ſedes dico: quia feciſti iudiciūmeū/ ⁊ cauſaꝫ meā. Et hoc potuiſti deus pater: quia ſediſti:vel ſedes q ¶ Suꝑthronū: id eſt animachriſti: quę ē tricliniūtrinitatis. Si enī anima cuiuſlibet fidelisdicit̉ ſedes dei: quātomagis anima chriſti?Unde Psͣ. Dominꝰin cęlo parauit ſedemſuam: id eſt cęleſti viro .ſ. chriſto: r QQuiiudicas iuſticiā .ſ. qͣſi chriſtus ꝓ humano genere moreret̉. Sed hoc non videt̉ eſſe iuſtū cū chriſtus mortē non meruerit? Sed poteſt dici ꝙ iuſtum fuit: id eſt collatiuū iuſticię:quia ex morte eius ſecuta eſt noſtra iuſticia. Vel ſic vt dirigat̉ ſermo ad chriſtū: ¶¶ Quoniā feciſti iudiciū ⁊cͣ. i.quia ꝓ me iudicatus es ⁊ punitus iniuſte: ideo iuſte accępiſti iudicij poteſtatē. Pater em̄ omne iudiciū dedit filio. Ioh̓.v. d. Et hoc ē qd̓ dicit: Qm̄ feciſti ⁊cͣ. p ¶ Sediſti/ vel ſedes ſuꝑ thronū qͥ iudicas .i. iudicab̓ ī fine: r fIuſticiā.Iuſte em̄ iudicabit. Uel Iuſticiā noſtrā: nō ſolū iniuſticiā.Psͣ. Cū accepero tempꝰ: ego iuſticias iudicabo. Ipſe enimetiā bona oꝑa diſcernet: quia ſicut dicit̉ Eſa. lxiiij. c. Omnesiuſticię noſtrę tanqͣꝫ pannꝰ mēſtruatę. Et Gregꝰ. Omnis noſtra iuſticia ad examē diuinę iuſticię deducta iniuſticia eſt: etſordet in diſtrictiōe iudicis qd̓ ęſtimatiōe fulget oꝑantis. Etpoſſunt hic notari octo cauſę quare deuictus eſt diabolꝰ: deqͦ ſupra dictū eſt: In cōuertēdo ⁊cͣ. Prima cauſa eſt: qꝛatienter ſuſtinuit iudiciū pilati: vt dictum eſt ibi: Quoniāfeciſti iudiciū meū. Secūda cauſa ē: qꝛ obtinuit ī cauſa ꝯͣdiabolū: ibi: Et cauſā meā. Tertia cauſa ē: qꝛ in oībꝰ fuitobediens deo patri: ibi: Sedes ſuꝑ thronū: O pater: id ⁊eſt quieſcis ſuꝑ animā chriſti obediētis. Quarta cauſa eſt: qꝛiudicabit cōtra diabolū: ibi: Iudicas iuſticiā. Quinta eſtincrepatio peccatoꝝ / ꝑ ſe ⁊ ꝑ apoſtolos. Vnde ſubdit: s Increpaſti gentes .i. peccatores gentiliter viuētes. Matth̓.iij. b. Genimina viperarū: quis demōſtrabit vobis fugere aventura ira? Naū. j. a. Increpās mare ⁊ exiccās illud. Sex/ta ē ꝯuerſio ipſoꝝ pctōꝝ: de qͣ ſubdit: t Et perijt imꝑiꝰ.Iuxta illud Prouerb̓. xij. a. Verte imꝑios ⁊ nō erūt. Septima eſt ꝑfectio eoꝝ: de qua addit: v ¶ Nomē eorū .i. impiorū: x ¶Deleſti .i. maliciā eoꝝ in qua nomīati erant. VndePsͣ. Nec memor ero nominū eorū ꝑ labia mea. Eſa. xiiij. f.Perdā babylonis nomē ⁊ reliqͥas ⁊ ꝓgeniē ⁊ germen. Nomen: id eſt malam infamiā: reliquias: id memoriā ad delectādum ⁊ refricationes: ꝓgeniem: id eſt malam conſuetudinem:germen: id eſt malam voluntatem. Octaua cauſa eſt eorumꝑſeuerantia. Vnde dicit: Deleſti ⁊cͣ. nō ad horam: ſed Inęternum. y ¶ Et pro id eſt: In ſęculum ſęculi. Et ꝓpter omnes iſtas cauſas: a ¶ Frameę .i. gladij vel enſes:z ¶ Inimici: id eſt diaboli. Defecerunt. Dicitur autemframeę/ pluraliter: qꝛ diabolus duos habet gladios: Proſperitatem ⁊ carnalem delectationē: De quibꝰ Ezech̓. xxj. b.Gladius exacutꝰ eſt/ ⁊ limatꝰ. Bis dicit gladiꝰ: propter gladium qui eſt ꝓſperitas: et gladiū qui eſt carnalis delectatio.Et ſubiūgit Ezechiel: Ut cędat victimas exacutus ē: vt puniat ęterna pęna. Vt fulgeat/ limatus eſt: ꝑ tranſitoriā delectationem. Stulti ꝟo conſiderant ſplendorem: et non attendunt mucronem: ſicut puer accipit gladiū ⁊ ſcindit ſe. UndeGregoriꝰ. Fulget quod delectat: latet qd̓ cruciat. Propterhoc monet Eccꝰ. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge peccata: ⁊ſi acceſſeris ad illa/ ſuſcipient te. Dentes leonis dentes eius:int̓ficiētes aīas hominū. Coluber a facie blādit̉: et ſignificatdelectationē: ſꝫ cauda pungit: ⁊ ſignificat pęnam ęterna quęinde ſequit̉. Et hoc eſt quod ſequit̉: Si acceſſeris ad illa ⁊cͣ.Dentes em̄
Allegorice v
Psͣ. 70.
Al̓. fſeculūPsͣ. .102.
Moraliter
Psͣ. .62.
Aliter
Psͣ. .74.
i
Octo cauſe qͣdeuictus ſuabolus
Duplex manꝰdiaboli
Aliter
Psͣ .15.
Lucꝭ 3. b.
Al. xcōfuſio
Psͣ .15.
Diabolꝰ duhꝫ gladios
Psͣ. 79.
Oō. 15.
Zſa. 38. c.