Pſalmus
a Iudica me dn̄e ẜm iuſticiāb meā: ⁊ ẜm innocentiā meamI ſuꝑ me. Conſūmet̉ nequitiaē peccatorū: ⁊ dirigēs iuſtū:g ſcrutans corda ⁊ renes dehus. Iu̓ſtūr adiutoriū meū a
domino: qui ſaluos facit rectos corde. Deus iudex iuk ſtus: foͣrtꝭ ⁊t patiens: muno quid iraſcetur per ſingulosp dies. Niſi conuerſi fueriqͥ tis/ gladium ſuūr vibrabit:
052ſummatio.Itē eſt etiā cōſūmatio ſeculi.Heb̓. 9. g. Nūcaūt ſemel ī cōſūmationē ſecl̓orū. Itē ꝯſūmatio ſctōꝝ. Eph̓.4. c. Ad conſūmationē ſctōrū⁊cͣ. Item conſūmatio iuſticie.Sap̄. 15. a. Noſſe te conſūmataiuſticia eſt. Itēcōſūmatio operum. Eccͣ j. 38. c.Cor ſuū dabit īꝯſūmationē operū. Itē ꝯſūmatio gr̄e. Apocꝭ.xx. b. Donec cōſūmēt̉ mille anni. Hec ē reſurrectio pͥma: q̄ ēin pn̄ti ꝑ gr̄am:Scd̓a erit ī futuro ꝑ gl̓iam. Itēꝯſummatio dlectiōis ꝑfecte.Ioh̓. 17. d. Egoin eis ⁊ tu ī mevt ſiut ꝯſūmatiin vnū. Itē ꝯſūmatio gl̓ie. Hel̓II. g. Deo ꝓ nobis meliꝰ aliqͥdꝓuidente vt nōſine nobis conſūmarent̉.
a ¶ Iudica me dn̄e ⁊c̄. Nō aūt loquit̉ hic pęnitens: quiſuꝑ dixit: Saluū me fac̄ ex omnibꝰ ꝑſequentibus me: ⁊ libera me: ſed ꝑfectꝰ adepta iuſticia dicit: Iudica me domiſne ẜm iuſticiā meā: in bonis faciendis: b ¶ Et ẜm innocentiā meā .i. malis fugiēdis. Sꝫ videt̉ hic male petereduabꝰ rōnibꝰ. Primoqꝛ petit iudicari. Un̄Amos. v. e. Uę deſiderantibꝰ diē dn̄i. Secūdo: qꝛ petit iudicariẜm iuſticiā ſuā. Iobxxv. b. Stellę nō ſuntmūdę ī ꝯſpectu eius.Eſa. lxiiij. c. Quaſipānꝰ menſtruatę vniuerſę iuſticię noſtrę.Sol̓. Ad pͥmū/ Uę deſiderātibꝰ/ ex p̨̄ſūptiōe: ⁊ nō ex ſpe ſic̄iſte deſiderat. Ad ſecūdū: Stellę nō ſūt mūdę ī ꝯſpectu eiꝰſupple ex ſe: ſꝫ ex gr̄a. Et iō ſb̓dit h̓: c ¶ Suꝑ me. q. d. hęc iuſticia ⁊ īnocētia ſt̓ ſuꝑ me. i. n̄ ex me ſꝫ a deo: qꝛ oē datū optimū ⁊ oē donū ꝑfectū deſurſū ē deſcēdēſ a pr̄e luminū: Iacꝭ.j. c. Et qꝛ an̄ iudiciū ꝯſūmata erūt pctā amorręoꝝ: de qͥbusGen̄. xv. d. iō addit: d ¶ Cōſūmet̉ neqͣtia pctōꝝ: qꝛ iuſtū ē vt qͥ ī ſordibꝰ ē/ ſordeſcat adhuc: Apocꝭ. vltꝭ. c. Vt iā veniat iuſtū iudiciū: qꝛ nō minꝰ peccāt qͥ p̨̄cepta dei ꝯtēnūt/ qͣꝫqͥ chriſtū crucifixerūt. Et magꝭ peccāt qͥ chriſto detrahūt ſedēti ad dexterā pr̄iſ qͣꝫ qͥ crucifixer̄t eū ī terrꝭ. Nota ꝙ ē cōſūmatio ẜm ꝟitatē ſcpͥturę: Ut Eccͣj .xliij. d. Cōſūmatio ſermonū ipſe ē. Et ē ꝯſūmatio oꝑatiōis: q̨̄ fuit in dn̄i paſſione.i. Ioh̓ .xix .ſ. Cōſūmatū ē. Et ē ꝯſūmatio in malo: Et hęc eritic qn̄ hō neqͥſſimꝰ ſe faciet credi deū: d̓ qͣ addit h̓: Conſūmet̉ſū ⁊cͣ. Ul̓ Cōſumet̉: alia lr̄a .i. ānihilabit̉. Sꝫ īterim: e. ¶ Diriges iuſtū: qꝛ īpius viuit pio. Diriges .i. rectū facies:amouēdo gibboſitates ⁊ aſꝑitates. Gregꝰ. Pctā ꝓximioꝝū frixoria ſūt iuſtoꝝ. Augꝰ. Nō ꝑmittit deus ī republica fierirū malum/ niſi ex eo eliciat̉ bonū. Et qꝛ iſta directio latet hoſū mines ꝓpt̓ hypocriſim: addit: f ¶ Scrutās corda .i. qͥdeqͥſqꝫ cogitet. g ¶ Et renes .i. qͥd quēqꝫ delectet. Et in hͦ nooſta tat̉ diſtrictio iudicij. q. d. dn̄s iudicat hoc mō: ſcrutās cortē da et renes .i. cogitatiōes ⁊ delectatiōes. Hiere. xj. d. Tue aūt dn̄e ſabaoth qui iudicas iuſte/ ⁊ ꝓbas renes ⁊ corda. Et.c. Prouerb̓. xvj. a. Oēs vię hoīm patent oculis eiꝰ: ſpirituūtt em̄ ponderator eſt dn̄s. Soph̓ .j. c. Scrutabor hierl̓m ī lupela/ cernis. Sꝫ ſi dn̄s ita diſtricte ſcrutat̉ cogitatiōes ⁊ affectiocꝭ. nes: qͥd gͦ de ꝯſenſu ⁊ oꝑe ⁊ cōſuetudine ⁊ ꝯtēptu? Et nota ꝙcō qͥ ſcrutat̉ ad diuerſa fert̉: per qd̓ notat̉ opeꝝ ⁊ circūſtantiaꝝnꝰ ꝯſideratio. Cōtra. Hiere. xvij. b. Profundū ē cor hoīs ⁊ īſcrutabile. Sol̓. Inſcrutabile ē hoī n̄ deo. h ¶ Iuſtū adiujēn: toriū meū a dn̄o. Duo ſt̓ medicīę genera: Unū ē ad ſaniitu tātē q̨̄rēdā: de qͦ pęnitēs ſupra ęgit. Alterū ē ad ſanitatē cōItē ſeruandā: de qͦ ꝑfectus hic agit. Et eſt ſenſus: Iuſtū adiul toriū ⁊cͣ. i. iuſte ꝯſeruat medicina ad ſalutē quam iam fecit.te.go i ¶ Qui ſaluos facit rectos corde .i. recte cogitantes.n̄e Et nota ꝙ ī hac ſerie p̄t notari triplex gr̄a. Primo ꝓficiēs/ati ꝑ hoc ꝙ dicit: Diriges iuſtū. Scd̓o ꝯſeruāſ ꝯtra tēptatiſū ones ꝑ hoc qd̓ dicit: Iuſtū adiutoriū meū a dn̄o. Terel̓no tio ꝯſūmās: ꝑ hoc qd̓ dicit: Saluos facit ⁊cͣ. Itē nota ꝙjd eſt triplex adiutoriū dei. Vnū an̄ pugnam: vt p̨̄paremur adnō eā ſumēdo arma: De quibꝰ Eph̓. vj. c. Accipite armaturān̄ dei vt poſſitꝭ reſiſtere ī die malo: ⁊ ī om̄ibꝰ ꝑfecti ſtare: State gͦ ſuccincti lūbos vr̄os in veritate/ ⁊ induti loricā iuſticię ⁊calciati pedes in p̨̄parationē euāgelij pacꝭ ⁊cͣ. Et eſt adiutoriū dei in pugna: vt viriliter dimicemꝰ ⁊ vincamꝰ. Un̄ ī Psͣ.Apprehende arma ⁊ ſcutū ⁊ exurge ī adiutoriū mihi. Eſt tertiū adiutoriū pꝰ pugnā: vt adepto triūpho coronemur. Psͣ.Dn̄e vt ſcuto bonę volūtatꝭ tuę coronaſti nos. De ſcd̓o adiutorio d̓r hic: qͣſi nō tm̄ dirigis/ ſꝫ iuuas. Et d̓r iuſtū: qꝛ ſoldeus eſt adiutor. Itē qꝛ ex ꝓmiſſis ⁊ meritꝭ/ ⁊ qꝛ adiuuat ſeruū ⁊ etiā filiū: Qui ſaluos facit: a culpa ꝑ gr̄aꝫ: a tēptatiōe ꝑ augmentū gr̄ę: a pęna in gloriā. Itē ꝑ hͦ qd̓ dicit: Fa
Scit/ notat̉ creatio: Per ſaluos recreatio. De qͥbus duobꝰEſa. xliij. b. An̄ me non eſt formator deꝰ/ ecce creatio. Et pꝰ.addit: Abſqꝫ me nō ē ſaluator/ ecce recreatio. Rectos corde: nō tm̄ ore ſicut multi. Psͣ. Si vere vtiqꝫ iuſticiā loqͥmini/ recte iudicate filij hoīm: Etem̄ ī corde iniqͥtates oꝑaminiin terra. q. d. cor habetis curuū ī terrā ad faciendū iniqͥtates ⁊ diligendū vanitatē: nonrectū ī cęlo ad ꝯtēplādū ęqͥtatē/ ⁊ amandūbonitatē: ſicut Cantꝭ.j. b. Recti diligūt te.Nec mirū ſi ſalui fiūtrecti corde: qꝛ in tutohabitāt .i. ī cęlo ī deo.Phil̓. iij. d. Cōuerſatio nr̄a in cęlis eſt. Et Gregꝰ. ſuꝑ Iobij. In altū mentem fixerat/ ⁊ ideo ad eū inimicꝰ irrumꝑe nōvalebat. Sūt em̄ recti corde/ vt aqͥla/ qͥ reuerberatꝭ oculis ītuet̉ ſolē. De qͣ dicit Iob. xxxix. d. Nūqͥd ad p̨̄cęptū tuū eleuabit̉ aqͥla ⁊ ī arduis ponet nidū ſuū? In petrꝭ manet ī p̨̄ruptis ſilicibꝰ cōmorat̉/ atqꝫ inacceſſis rupibus. ¶ Deꝰ iudex ⁊c̄. Quarta pars: ī qͣ terret metu futuri iudicij: ⁊ ponitqͣttuor qͣre iudiciū timendū eſt. Primū qꝛ iudex om̄ia ſciet:Un̄ dicit: Deꝰ iudex: nō hō qͥ decipi poteſt: ſꝫ deus/ qͥ oīaſcit. Vn̄ sͣ. Scrutans corda ⁊ renes deꝰ. Secundū eſt: qꝛ iuſtus erit/ nec poterit corrūpi: Un̄ dicit: l ¶ Iuſtus. Prouerb̓. vj. d. Zelus ⁊ furor viri nō parcet in die vindictę: necacqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ/ nec ſuſcipiet ꝓ redemptione dona plurima. Hęc duo ſępe corrūpūt iudices: Un̄ ꝓhibent̉ Dent̓.xvj. d. Nō accipias ꝑſonā nec munera: qꝛ munera excęcantoculos ſapientū/ ⁊ mutāt ꝟba iuſtoꝝ. Tertiū eſt fortitudo iudicꝭ: qͣ qd̓ iuſte iudicauerit/ potenter ⁊ fortiter exequet̉: Un̄addit: m ¶ Fortꝭ: qꝛ nō pōt impediri ab executiōe. Iob. ixb. Deꝰ cuius irę nemo reſiſtere pōt. Et poſt: Si fortitudo q̨̄rit̉/ robuſtiſſimus eſt. Quartum eſt patiētia eius: Un̄ dicit:n ¶ Patiēs: qꝛ nō ſtatim punit: ſꝫ nos ad pęnitentiā expectās vſqꝫ ad diē vltiōis ſuſtinet. Sap̄. ix. d. Diſſimulas pctāhoīm ꝓpter pęnitentiā. Ecc̄j. v. b. Altiſſimus eſt patiēs redditor. Et ideo ipſa eiꝰ patiētia timēda eſt malis: qꝛ eo ipſo ꝙexpectauit eos dn̄s ad pęnitentiā ⁊ ꝯuerti noluerūt: diſtrictiꝰ iudicabunt̉ ⁊ duriꝰ punient̉. Thren̄. j. e. Vocauit aduerſū me tp̄s. Ro. ij. a. An ignoras qm̄ benignitas dei ad pęnitētiā te adducit: tu aūt ẜm duriciā tuā ⁊ īpęnitēſ cor theſauricas tibi irā in die irę ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei. Gregꝰ.Tanto ī iudicio diſtrictiorē iuſticiā exhibebit/ quāto ī p̨̄ſenti maiorē patientiā exhibuit. Et ꝓbat ꝑ effectū ꝙ patiēs eſt:ſubdēs: o ¶ Nūqͥd iraſcet̉ ꝑ ſingulos dies. q. d. nō:Ul̓ alia lr̄a: Non irā adducens ꝑ ſingulos dies: qd̓ magꝭ ꝓprie dicit̉: qꝛ nō in ipſo eſt ira qͣ punit: ſꝫ in angelis malis qͥbus punit: ſꝫ nō qͦtidie. Et nota ꝙ ira dei d̓r punitio eiꝰ ꝑ gehennā: q̨̄ timenda eſt: de qͣ loquit̉ hic. Itē ira dei d̓r īfflictiopęnę tꝑalis/ q̨̄ appetēda eſt. De qͣ Ezech̓. xvj. e. Auferet̉ celus meꝰ a te/ ⁊ qͥeſcā nec iraſcar ampliꝰ: qd̓ eſt ſignū reprobatiōis. Cū ꝟo ſic iraſcit̉: ſignū ē dilectiōis. ij. Machab̓. vj. c.Etem̄ nō ſinere peccatoribꝰ ex ſententia agere: ſꝫ ſtatim vltiones adhibere/ magni beneficij eſt indiciū. Nota ꝙ in hͦ verſu in chriſto oſtendunt̉ eſſe qͣttuor virtutes cardinales: Prudentia/ ꝑ hoc ꝙ dicit Iudex: Ad prudētiā em̄ ꝑtinet diſcernere ⁊ iudicare. Iuſtus/ Ecce iuſticia. Fortis/ Ecce fortitudo. Patiēs/ Ecce tēperātia. Quę etiā in qͦlibet iudice reqͥrunt̉. Prudentia/ ne decipiat̉: Iuſticia/ ne flectat̉: Fortitudo/ ne terreat̉: Patiētia ſiue tꝑantia/ ne impetu ducat̉/ vl̓ adˡirā moueat̉. Ne aūt credat̉ iſta patientia dei eſſe ex remiſſione/ addit: p¶ Niſi ꝯuerſi ⁊cͣ. dū ipſe patiēs eſt. Cōuerſi dico ad eū ꝑ penitētiā: qͥ auerſi eſtis ꝑ maliciam ab eo.q ¶ Gladiū ſuū vibrabit .i. chriſtū in iudicio: qui dicit̉gladius a diuidendo. Matth̓. x. d. Nō veni pacē mittere interrā ſed gladiū: veni em̄ ſeparare hominē aduerſus patremſuū: ⁊ filiā aduerſus matrē ſuā: ⁊ nurū ⁊cͣ .i. a mūdano ⁊ carnali amore.
Psͣ. 57.
De pe. diſ. 2. §.opponit̉. vltrame.Al̓. Pdirige.De pe. diſ. 1. c.nūqͥd. Ne ſedeva. c. i. in pͥn.Al̓. rauxiliū.
cōuertiAl̓. ⁊ vibraui-
Al̓. rlōganimAl̓. rno irāadducens.
Propt̓ qͣtiextremū iudum eſt tin
Tripi Ex coſummatio.
Duplex ii
Quattuotes cardieſſe in choſtendit.Iſte ꝟtudebent inlibet iudi.
Psͣ. 34.
Psͣ .5.
Chriſtusgladius.