Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

VII

a Perſequ̓at̉ inimicus aīamy meā comp̄hendat: ꝯculcet ī terra vitā me̓ā: gloriāf meam in puluerē deducat.ſ Exurge dn̄e in ira tua: exaltare in finibꝰ inimicoꝝ me

korū. Et exurge dn̄e deꝰ melus in pręcępto qd̓ mandainſti: ſynagoga populorumIcircumdabit te. Et propterh hanc in altum regredere: dorminus iudicat populos.

.Cerſequat̉ inimicꝰ ⁊cͣ. Perſequit̉ aūt duobus moais diabolus peccatorē .ſ. difficultatē bn̄ oꝑandi ingerendo:pelectationē in peccatis ꝓponendo: ibi: b Et cōprehēqat. Et eſt hęc quarta pęna .ſ. illaqueatio. De pͥmo in Psͣ.Anfixus ſum in limo ꝓfundi: eſt ſubſtantia .i. firmamen vl̓ firmitas bn̄ operādi. De ſecūdo Numeri. xxv. a. de conſilio balaā/ mulieresmoabitides deceper̄tfilios iſrl̓. Quinta eſtvilificatio iteratio peccati: ibi: c Etꝯculcet in terra. i.in amore terrenorū:d Uitā meā .i. anima meā. Ecc̄j. ix. b. Om̄is mulier q̨̄ eſt fornicaria/ qͣſi ſtercꝰī via ab oībꝰ p̨̄tereūtibꝰ ꝯculcabit̉. Pręt̓eūtes/ ſūt dęmones: dicūt Eſa. lj. g. Incuruare vt tranſeamꝰ. Iob. xviij. c. Calcet ſuꝑ qͣſi rex interitꝰ .i. diabolꝰ. Sexta ē diſſipatio imaginis dei in homine: Un̄ ſequit̉: e Et gloriā meā .i. rationē meā ẜm quā factus ſum ſil̓is deo: Et in hoc eſt gloriamea. Hanc inquā gloriā: f In puluerē deducat .i. invanitatē/ ī nihilū. In ſenſu accipit̉ ibi: Tāqͣꝫ puluis quipijcit ventꝰ a facie terrę: Sꝫ qꝛ feci: deducet. Attende duo. optat fidelis cum dicit: Decidam ⁊c̄. Optat em̄ ſibi caſū ſi hoc fecit: inimicis ſuis ſtatū. De iuſticiaoꝑtat ſibi ruinā: de charitate illis bonū: Deſiderat em̄ de iuſticia deorſū cadere ſeꝑationē: ſic illoſ ſtare vl̓ ſurſū ferri.Inanis .i. ſine ſubſtātia boni veritatꝭ ordinis: In terraem̄ eſt vanitas: in cęlo ſubſtātia. Un̄ Psͣ. Et ſubſtantia meaapud te eſt: Ergo in inferno maxima inanitas. Qd̓ aūt ſeqͥtur: Perſequat̉ ⁊cͣ. poteſt legi vt ſit determinatio huiuscaſus. Perſequat̉: ſuggeſtiones. Cōprehēdat: ꝯſeni. Cōculcet: actū. Et gloriā meā ī puluerē deduat: ꝯſuetudinē. Inimicus .i. diabolus: De Matth̓.xiij. d. Inimicꝰ hoc fecit .i. diabolꝰ: dicit̉ rationenaturę/ ſꝫ ratione qualitatis/ vel ab hoīe deuicto. Gloriā.Eſt gloria creatiōis. j. Corꝭ. xj. b. Uir eſt imago gl̓ia dei.Itē gl̓ia recreatiōis. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hęc eſt/ teſtimoniū ꝯſcientię nr̄ę. Itē gl̓ia vanitatꝭ. Ioh̓. v. g. Quō poteſtꝭvos credere gl̓iam abinuicē q̨̄ritꝭ? Itē gl̓ia veritatis. Psͣ.Gl̓iaꝫ regni tui dicēt: Et de. Itē nota ē puluis material̓: De Gen̄. iij. d. Puluis es ī puluerē ibis. Itē ē puluis culpę. Eſa. lxv. d. Serpēti puluis panis eiꝰ. Et ē puluispęnę: de hic. Et eſt puluis gr̄ę: De Cantꝭ. iij. c. Quę eſtiſta q̨̄ aſcēdit deſertū ſicut virgula fumi/ ex aromatibꝰ myrthę thuris: vniuerſi puluerꝭ pigmētarij. g Exurgēdn̄e ⁊cͣ. Hęc ē ſcd̓a ꝑs/ ī petit vt gl̓ia reſurrectiōis chriſtiſb̓ueniat. Cōtinuatio. q. d. ſi qd̓. dixi fiat: Exurge .i. veni ī carnē/ viderꝭ dormire. Sꝫ videt̉ deberet dr̄e: Deſcēde īcarnationē. Un̄ Eſa. lxiiij. a. Vtinā dirūꝑes cęloſ deſcenderes. Itē Ioh̓. iij. b. Nemo aſcēdit ī cęlū/ niſi delo deſcēdit. Sol̓. Aſcēſio eiꝰ īcarnationē/ fuit eiꝰ manifeſtatio: ſicut eſt de aurora. Eſa. xix. a. Aſcēdet dn̄s ſuꝑ nubē leue. h In ira tua .i. apparere ī carne ꝯtra inimicos. Sedvidet̉ male exponat̉ hoc de pͥmo aduētu: fuit ī ira: ſꝫin miſericordia: ſcd̓us aūt erit ī ira. Sol̓. In ira dicit̉ aduerſus diabolū/ aduerſus hoīes. Ul̓ dicit̉ ꝓpt̓ īcredulos: qͥbꝰicarnatio ꝓfuit: ẜm dicit Augꝰ: Magna eſt ira dei/ qn̄medicina verſa eſt in venenū. De Eccͣj. xliij. c. Medicinadīm in feſtinatiōe nebulę. Primo petit liberari a malisradictꝭ īcarnationē chriſti/ dicit: Exurge ī ira ⁊cͣ. Scd̓o petit dilatationē regni chriſti/ ſb̓dit: i Et exaltare ī finibꝰ inimicoꝝ meoꝝ. In finibꝰ .i. ī termīſ. Luc̄.xj. c. fortꝭ armatꝰ cuſtodit atriū ſuū: ī pace ſunt om̄ia q̨̄poſſidet: Si aūt fortior eo ſuꝑuenerit vicerit/ vniuerſaarma eiꝰ auferet. Gen̄. xxij. d. Poſſidebit ſemē tuū portaſ īimnicoꝝ ſuoꝝ. Sꝫ qꝛ nihil ꝓfuiſſet eiꝰ īcarnatio/ niſi dn̄s reſurrexiſſet: tertio petit reſurrectionē: ibi: REt exurge

dn̄e deuſ meꝰ. a mortuiſ. Et nota ter dic̄ ī Psͣ: Dn̄edeus meꝰ: vt notet̉ trinitas: Et hic tertio loco ponit̉. q. d.ꝟtute trinitatꝭ exurge In p̨̄cępto qd̓ mandaſti .i.merito humilitatꝭ quā impleſti ī paſſione obediēdo pri vſqꝫad mortē. Et eſt p̨̄cęptū qd̓ mandauit dn̄s .ſ. humilitaſ: qd̓ipſe pͥmus īpleuit: etideo in eo .i. merito illius reſurrexit. Phil̓.ij. a. Hūiliauit ſemetipſū/ factꝰ obediēs ⁊cͣ.Propt̓ qd̓ deus ⁊cͣ.Ul̓ pōt etiā dic̄:Exurge ī p̨̄cępto⁊cͣ. īcarnatiōe exponi: ſic̄ dixi: Exurgein ira ⁊cͣ .i. manifeſtate in carne. Sꝫ qͣlē? Hūilē. Et eſt: Exurge ī p̨̄cępto: humilitatꝭ: Qd̓ mandaſti: Matth̓. xj. d. Diſcite a me qꝛ mitis ſū humilis corde. Et nota differentiā īter p̨̄ceptūdatū. Lex noua p̨̄cipit qͣſi p̨̄ſentialit̓: ſꝫ vetus mandat qͣſi abſens. Eſt ſenſus: Exurge ī p̨̄cępto qd̓ mādaſti .i. humilis appare: qd̓ alijs p̨̄cipisle. Eſa. liij. a. Deſiderauimus deſpectū nouiſſimū viroꝝ ⁊cͣ. m Et ſynagoga. Hoc p̄t referri ad pͥmā lecturā ſic: Exurge ī p̨̄cępto⁊cͣ .i. reſurge: Et ſic/ ſynagoga .i. ꝯgregatio ppl̓oꝝ credēste veꝝ deū: n Circūdabit te .i. colliget ſe ad te. Eſa.ij. a. Eleuabit̉ ſuꝑ colles/ calcādo mortē ī reſurrectione: Etfluēt ad oēs gētes/ fidē. Ul̓ ẜm ſecūdā lecturā ſic: Exurge ī p̨̄cepto ⁊c̄. i. appare hūilis in hūanitate: ſi facꝭ qd̓alijs p̨̄cipis p̨̄dicas. Et ex hoc/ Synagoga ppl̓oꝝ circūdabit te: Quidā amādo/ ẜm illud Eſa. lx. a. Leua ī circūitu ocl̓os tuoſ vide: oēs iſti ꝯgregati ſt̉: vener̄t tibi. Qui ꝑſeq̄ndo ꝯtēnendo/ ẜm illud Iob. xvj. c. Circūdedit melāceis ſuis ꝯuulnerauit lūbos meos. QQuarto petit aſcēſio/ ſubdēs: o Et ꝓpt̓ hāc/ ſynagogā .ſ. p In altū .i. īcęlū: q Regrędere .ſ. ꝓpt̓ vtilitatē eiꝰ. Ioh̓. xvj. b. Expedit vob̓ vt ego vadā: Si em̄ ⁊cͣ. Mich̓. ij. d. Aſcēdet pādēsiter an̄ eos/ Ecce due vtilitates .ſ. miſſio ſpūſſctī: p̨̄paratiovię. Regredere. Psͣ. A ſūmo cęlo egreſſio eiꝰ: occurſus⁊cͣ. Ioh̓. xvj. f. Exiui a pr̄e veni ī mūdū: iteꝝ relinqͦ mūdū vado ad pr̄eꝫ: Ecce regreſſio. Prīo dn̄s deſcēdit ī carnē: ſic fecit qͣſi lineā: aſcēdit/ aliā/ vnū āgulū. Iteꝝ deſcēdet aſcēdet: ſic erūt qͣſi tres āguli: ī trinitas notat̉. Nota ē triplex regreſſio dn̄i. Una corꝑal̓: ip̄e regreſſus ē reſurgēdo aſcēdendo. Regredi em̄ ē: vt ait Caſſiodorꝰ: ireviā venerat. Duę ſpūales. Vna q̨̄ ꝑtinet ad bonos: ipſeregredit̉ ad tp̄s ſe ſubtrahēdo/ vt oīpotētē īcōprehēſibilēſe on̄dat: vt magꝭ deſideriū accēdat. Cantꝭ. vj. b. Auerte ocl̓os tuos a me: qꝛ ipſi me auolare fecer̄t. Et. viij. d. Fuge dilecte mi ⁊cͣ. Alia q̨̄ ꝑtinet ad maloſ: ip̄e regredit̉/ ſe abilloꝝ noticia ſb̓trahēdo. Ul̓ ſic: g. Exurge dn̄e ī ira tua:ꝯͣ hoīes .i. iraſceris eis ne te ītelligat: ita te crucifigāt: Un̄ait: EEt exal. ī fi. ini. meoꝝ .i. altꝰ ab eis efficere/ vt teītelligat. Vn̄ etiā addit: kEt exurge dn̄e deꝰ meꝰ ī p̨̄ęꝑto qd̓ mādaſti .i. ī huilitate altꝰ eſto. Et qꝛ hūil̓ erꝭ:ītelligēt te: vn̄ crucifigēt. Et qꝛ ī te credēt iudęi te crucifigēt: credēt ī te gēteſ. Un̄ addit: m Et ſyna. ppl̓oꝝ .i. eccleſia gētiliū: Circūdabit te/ credēdo. o E Et ꝓpt̓ hac.i. qꝛ iſta iterū te offēdet: p In altū regredere .i. redi adſynagogā iudeoꝝ: deſine ītelligi a gētibꝰ: qꝛ excęcato pariete gētibꝰ oīs iſrl̓ ſaluꝰ fiet p̨̄dicationē helię enoch: tūcdn̄s veniet iudicare. Un̄ addit: r¶Dn̄s iudicat ppl̓os:qd̓ etiā pͥmę expoſitiōi bn̄ cōpetit: Quia in aſcēſione dictūeſt apoſtolis: Actꝭ. j. b. Quēadmodū vidiſtis aſcendentēin cęlū: ita veniet. Ideo poſtqͣꝫ dixit de aſcēſione/ In altūregredere: ſubdit de iudicio: Dn̄s iudicat ppl̓os.Et ē hęc t̓tia ꝑs vbi agit de iudicio regreſſi .i. chriſti: de cuiꝰregreſſione ſupra dictū ē: Et hoc eſt: Dn̄s iudicat .i. iudicabit: ppl̓os .i. oēs viuos mortuoſ. Eſa. iij. d. Stat adiudicandū dn̄s ⁊cͣ. Qd̓ iudiciū timēs ꝑfectꝰ audet dicere:Iudica me dn̄e ⁊cͣ.

Psͣ .68.

Al̓. ⁊cōgregatio.

Differentia īterp̄ceptū mandatum.

. l.

. pximo ꝟſu.

Psͣ. 38.

Glia multiplex

Psͣ .18.

Psͣ. .144.luis mulnplex.

Dn̄i regreſſiotriplex.

Alit̓.