Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Oſalmi

meam. Manē aſtabo tibi gqꝫ permanebunt iniuſti anted videbo: qm̄ deu̓s volēs hoculos tuos. Odiſti om̄ēse iniquitatē tu es. NNeqꝫ habi i qui operant̉ iniquitatē: perdes om̄es qui loquunt̉ mē-f tabit iuxta te malignus: ne

7Un̄ Augꝰ. Turpe eſt chriſtiano/ ſi radius ſolis inuenerit ocioſum in lecto Sed poſſunt aſſignari ſex mane: vt italoquar. Et em̄ mane temporiſ: ſicut expoſuimus: De quoGen̄. j. a. Factū eſt veſpere mane dies vnus. Eſt etiā mane hominis: qd̓ eſt duplex .ſ. mane hominis viridis/ florentis: qd̓ eſt in puericia: Et mane hominiſflorentis: qd̓ eſt ī adoleſcentia. Psͣ. Maneſicut herba tranſeat/mane floreat tranſeat: veſpere decidat: induret et areſcat: Qd̓dicit̉ de miſero homine: qui aliqn̄ in pueritia tranſit in peccatum vel in mortem: aliqn̄ viret floret .ſ. in adoleſcentia: aliqn̄ peruenit vſqꝫ ad veſperū .ſ. ſenectutē/ neceſſariocadit in mortē: dureſcit in cadauer: areſcit ī puluerē. In hocmane eundū eſt operandum. Ecc̄s. xj. c. Mane ſemina ſemen tuum. Eſt mane rpectoris: qd̓ eſt inchoatio fidei: Depoteſt exponi qd̓ hic dicit̉: Manę aſtabo tibi. Itē eſtmane dominicę reſurrectionis: in quo reſurrexit dn̄s. Psͣ.Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletus: ad matutinū lęticia. inveſpere paſſionis/ apoſtoli flebant: ſed in mane reſurrectiōisfuerunt in gaudio. Ioh̓. xx. e. Gauiſi ſunt diſcipuli viſo dn̄o.Itē eſt mane mūdialis ꝓſperitatis. Psͣ. Ad annūciandummane miſericordiā tuā: veritatē tuā noctē. Per mane .ſ.ꝓſperitatis: per noctē aduerſitatis. Eſa. xxj. c. Venit mane nox: ſi quęritis .ſ. mane ꝓſperitatis: q̨̄rite .ſ. in nocte aduerſitatis: vel econuerſo. Et in hoc mane orandū eſt/ maxime ne ꝓſperitas extollat in elationē. Itē eſt mane ęternitaitis: de dicit̉ ẜm vnā expoſitionem: Mane aſtabo tibi:Oriet̉ vobis timentibus nomē meū ſol iuſticię. Iuxta hūcmodū/ in ſeptimana ſingulis ferijs cantant̉ in laudibus matutinalibus ſinguli pſalmi/ in quibus ponit̉ hoc nomen mai. ne/ vel eius ęquipollens. Feria ſecunda cantat̉: Verba mea:In quo ponit̉: Mane exaudies vocē meā. Feria tertia cantat̉: Iudica me deus: In quo ponit̉: Emitte lucē tuā: Qd̓ęquipollet huic voci mane. Feria quarta cantat̉: Te decet:In quo ponit̉: Exitus matutini: Qd̓ ęquipollet illi ſimilit̓.Feria quinta cantat̉: Dn̄e refugiū: Ubi dicit̉: Mane ſicutherba tranſeat. Feria ſexta cantat̉: Dn̄e exaudi: Ubi dicit̉:Auditā fac̄ mihi mane miſericordiā tuā. In ſabbato cantat̉:Bonū eſt confiteri dn̄o: Ubi dicit̉: Ad annūciandū manemiſericordiā tuam. Dicit ergo: Mane exaudies vocēmeam: Mane .ſ. temporis .i. cito: vel etiā in ortu gratię.a ¶Mane aſtabo ⁊cͣ. Supra oſtendit qualis ſit eius oratio: Hic aūt oſtendit q̨̄ bona ſequant̉ ex oratione. Primumeſt iuge ſeruitiū dei. Secūdū ē cognitio veritatis. De pͥmodicit: Manę .i. totā noctē aduerſitatis/ vſqꝫ ad mane releuationis. Mane em̄ iungit noctē diē: in notat̉ nocte die orat eccl̓ia: b Aſtabo tibi .i. corā te ſtabo paratꝰ ad ſeruitiū. Vel myſtice: Manę ſignat īfuſionē gr̄ę: īhomo debet aſtare deo: ſicut prędictū eſt. Un̄ Eſa. xxvj. b.De mane vigilabo ad te. Eccͣj. xxxix. a Iuſtus cor ſuū tradet ad vigilandū diluculo ad deū fecit illū. Et dicit̉ infuſio gratię mane ꝓpt̓ multas cauſas. Prima eſt: qꝛ ſicut ī mane fugiunt latrones: ſic in infuſione gratię fugiūt dęmones.Exo. xiiij. .f. Iamqꝫ aduenerat vigilia matutina/ ecce dn̄sreſpiciēs ſuꝑ caſtra ęgyptioꝝ colūnā ignis nubis: interfecit exercitū eoꝝ/ ſubuertit rotas curruū/ ferebant̉qꝫ in ꝓfū: Dixerūt ergo ęgyptij: Fugiamꝰ iſraelē: dn̄s em̄ pugnat eis ꝯtra nos. Et Iob. xxiiij. c. Si ſubito apparuerit aurora arbitrant̉ vmbrā mortꝭ. Scd̓a ratio eſt: qꝛ ferę tunc ſeabſcondunt .i. prauę cogitationes. Psͣ. Ortus eſt ſol ꝯgregati ſunt: in cubilibus ſuis reuertent̉. Itē Psͣ. Poſuiſti tenebras: facta eſt nox ⁊cͣ. Tertia eſt: qꝛ ſicut mane alleuiant̉infirmitates: ſic in ortu gratię temptationes mitigant̉. Eſa.xxxviij. c. Sperabā vſqꝫ ad mane. Iob. viij. a. Si diluculoꝯſurrexeris ad deū/ omīpotentē fueris deprecatus: ſi mundus rectus īceſſeris/ ſtatim euigilabit ad te ⁊cͣ. Quarta: qꝛ

1smane cantant aues: ſic in ortu gr̄ę turtur ꝯtritionis. Cantꝭ.ij. c. Uox turturis audita eſt in terra noſtra. Itē philomenalęticię. Iob. xxxviij. a. Ubi eras me laudarēt aſtra matutina? Quīta: qꝛ mane excitant̉ hoīes a ſōno corꝑis. Cantꝭ.vij. d. Mane ſurgamꝰ ad vineas. Et hoc ſignificatū eſt. iij.Regꝭ. xix. a. angelꝰexcitauit heliā dormientē. Sexta eſt: qꝛ tūcſe p̨̄parat ad beneoperandū. Psͣ. Exibit homo ad opus ſuum ⁊cͣ. Ro. xiij. d. Hora eſt noſ de ſomnoſurgere. Septima: qꝛ tūc ſurgūt hoīes a ſuis lectulis .i. carnalibus deſiderijs. Cantꝭ. iij. a. In lectulo meo noctē q̨̄ſiui quē diligit aīa mea: q̨̄ſiui īueni: ſurgam. Octaua: qꝛtūc expellunt̉ tenebrę ignorātię. Iob. xvij. c. Rurſus pꝰ tenebras ſpero lucē. Nona: qꝛ tūc incipiūt hoīes pręꝑare adprandiū. Un̄ dicit̉ Exo. xvj. e. filij iſrl̓ mane colligebantmanna. In hoc mane .i. in ortu gr̄ę: aſtabo tibi: paratꝰad ſeruitiū. Aſtare aūt tria notat .ſ. mundiciā: erectionē: ꝑſeuerantiā. Aſtās em̄ iacet in īmūdicia: nec curuat̉ ad terrena: nec flectit̉ a ſtatura: Sic bonꝰ miniſter dn̄i debet eſſedus. Eſa. lij. d. Mundamini fertis vaſa dn̄i. Itē erectus.Psͣ. Sicut ocl̓i ſeruoꝝ ī manibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ ⁊cͣ. ita oculi nr̄i⁊cͣ. Itē ſtabiles. Matth̓. x. c. Qui perſeuerauerit vſqꝫ in fi ⁊cͣ. Cantꝭ. vij. c. Statura tua aſſimilata eſt palmę: q̨̄ .ſ. ſꝑꝑmanet ī virore. c Et videbo. Hic notat̉ ſecundū qd̓ſequit̉ ex oratione .ſ. cognitio veritatꝭ. Et bn̄ dicit pͥmo/ aſtabo iuge ſeruitiū: Et poſtea videbo/ ītellectū: qꝛ exmo ſequit̉ ſecūdū. Ecc̄ͣj. j. d. Fili ꝯcupiſcēs ſapientiā .i. ſicupiſcis ſapientiā: ꝯſerua iuſticiā: deꝰ p̨̄bebit illā tibi. Psͣ.A mandatꝭ tuis intellexi. Poſtea/ in ſerie huiꝰ primę partisvſqꝫ in finē: on̄dit q̨̄ ſcire cognoſcere debeamꝰ .ſ. malū vt fugiamꝰ: bonū vt appetamus. Malū eſt qd̓ deo diſplicet: dedicit pͥmo: Uidebo .i. cognoſcā: d Qm̄ deꝰ volēs iniqͥtatē tu es .i. qm̄ tu es deꝰ ꝓprie .i. īuariabiliſ.:Stabiliſqꝫ manēs/ dans cūcta moueri. Deꝰ/ inquā volēs iniquitatē .i. mortale pctm̄ ꝯtrariū ęquitati. Eſt q̨̄dāiniqͥtas quā deꝰ approbat .i. q̨̄dā inęqͣlitas vitę: vt ī clauſtralibus: qn̄qꝫ deſcendūt ad actiuā/ prędicādo/ ꝯfeſſiones audiendo hmōi. De Eccͣj. xlij. c. Melior eſt iniqͥtas viri qͣꝫmulier bn̄faciens. Poſtea aūt diuidit iniqͥtatē: in pctm̄ volūtatis: omiſſionis: locutionis: oꝑis. De pctō volūtatꝭ dicit:e Neqꝫ habitabit iuxta te malignꝰ .i. malū vultximo: in p̨̄ſenti gr̄aꝫ: nec in futuro gl̓iaꝫ. De pctō omiſſionis dicit: f Neqꝫ ꝑmanehūt iniuſti .i. bona oꝑafecerūt: g An̄ oculos tuos .i. in bn̄placitu tuo. Ul̓ aliter poſſunt legi iſti duo verſus: a Manę: generalis reſurrectiōis qn̄ incipiet ęternitas: b Aſtābo tibi: meritis recepturꝰ. ij. Corꝭ. v. b. Om̄es nos manifeſtari oportet an̄ tribunal chriſti ⁊cͣ. Et tūc plene: c Uidebo: qm̄ deꝰ volēs iniqͥtatē tu es .i. placet tibi iniquus.Sap̄. xiiij. b. Similit̓ odio ſūt deo impius impietas eiꝰ.e Neqꝫ tūc habitabit iuxta te malignꝰ: immo ꝓijciet̉ī tenebras exteriores. Un̄ Eſa .xxvj. b. ẜm aliā lr̄aꝫ: Tollatur impius ne videat gl̓iaꝫ dei. Ubi nos habemꝰ: Dn̄e exaltet̉ manus tua vt videant: f Neqꝫ etiā tūc ꝑmanebūt iniuſti an̄ ocl̓os tuos: hic miſericordiā habere potuerūt. Seqͥt̉: h Odiſti oēs oꝑant̉ iniqͥtatē: Hoceſt de pctō oꝑis. De pctō locutionis ſubdit: i Perdesoēs loquunt̉ mēdaciū. Poſtea ſubdiuidit pctm̄ oꝑisin duo: In pctm̄ .ſ. nocet̉ ꝓximo aꝑte: et in pctm̄ nocet̉ei occulte. De pͥmo dicit: Uiri ſanguinū. De ſcd̓o dicit:Et doloſi. Dicit ergo: Odiſti oēs oꝑant̉ iniqͥtatē.Cōtra. Sap̄. xj. d. Diligꝭ om̄ia q̨̄ ſūt: nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti: ergo falſū eſt: Odiſti oēs ⁊c̄. Sol̓. Deꝰ odit naturā/ ſꝫ vitiū: Un̄ ſic expone: Oēs oꝑant̉/ inquātū operant̉. Nec eſt iſtud Sap̄. ꝯtrariū: Nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti:qꝛ ſic ītelligit̉: odiſti naturā quā feciſti: ſꝫ vitiū qd̓ feciſti. Uel aliter

Mane ſex modis accipit̉.

Psͣ. .89.

Psͣ. .89.Al̓. NNō.

22. q. 2. c. 2.⁊Ps. .103.

Al̓. ypctōris.

Aſtaretria notat.

Psͣ .29.

Psͣ .122.

Psͣ .91.

Al̓. rmane exaudies vocē meā.Malach̓. 4. a.

Psͣ .113.

Ut in p̄ſenti.

Psͣ .42.Psͣ. .64.

Boetiꝰ de 9li. 3. metro. 9.

Psͣ .89.Psͣ. .142.

Psͣ .91.

Diuiſioiniqͥtatꝭ.

Notant̉ bonaſeq̄ntia or̄onē.

Alit̓.

Myſtice.

Gratie iufuſiod̓r mane multisde cauſis.

Psͣ .103.Ibidem.