Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

II

ucorgret lplolibi ſ. . o A1 c2 o S centū vi. ſ ē ſingulare p̨̄ceptum .ſ. ꝑcęptū charitatis. Matth̓. iiij. d.Circūibat ieſus totam galileā p̨̄dicans euāgeliū regni. Ezech̓.xxxilij .ſ. Suſcitabo ſuꝑ eum paſtorē vnū qui paſcat eos. Sednōne plura p̨̄cępta chriſtꝰ p̨̄dicauit? Vtiqꝫ: ſed oīa1Ivnū ſ. charitatꝭ: de quo Ioh̓. xiij. d.dͥatū nonū do vobis vt diligatꝭ inuicē ⁊cͣ.Et in Psͣ. Pręcęptū domini lucidū illuminans oculos. Dominus ⁊cͣ.tinuatio. Uere ſum rex ſuper ſion: qꝛ ſumfilius patris cōſubſtantialis. Dominusem̄ .i. pater: dixit ad me. Et quid dixit?Ecce b FFilius meus es tu. Vocaliter legit pat̉ hoc dixiſſe de filio: Et inbaptiſmo/ Matth̓. iij. d. Et in trāſfiguratiōe/ Matth̓ .xvij. a.Dominus dixit ad me: filius meus es tu i. pater megenuit filiū ſuum. Verbū em̄/ dicit̉/ generat̉. Ecc̄i. xxiiij. a.Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. Vel Dixit ad me. i. de me: filimeus es tu: ego hodie genui/ Salomon: Prouerb̓.viij. c. Anteqꝫ quicqͣꝫ faceret ⁊cͣ.Per naturā: vt quicūqꝫ carnaliter generat̉ ab alio.Scd̓m legē: vt apud iudęos mortuo primogenitofrater eiꝰ ſuſcitat ſemē de eadē vxore: generātiseſt naturalis filius: mortui ꝟo legalis.Per adoptionem: Ro. viij. c. accępiſtis ſpiri ſeruitutis iterū in timore: ſed accępiſtis ſpiriPer nurriturō 9v . (1. 05δ1g filioꝝ e: ſic̄ chriſtꝰ fuit filiꝰ ioſeph. Lucꝭ. ij. g. dic̄ beatavirgo: Ecce pat̓ tuꝰ ego dolētes quęrebamꝰ te.Per diſciplinā: vt clerici magiſtroꝝ: ꝯuerſi ad fi. j. Corꝭ. iiij. d. In chriſto ieſu euāgeliū egoPer ętatē: ſic̄ ſenes appellamꝰ patres: (vos genui iuuenes filioſ. Tob̓. vij. b. dixit raguel ad tobiāiuniorē: Benedictio ſit tibi fili mi.Per eandē ſubſtantiā: ſicut chriſtꝰ eſt filiꝰ dei.Et ꝟe filiꝰ meꝰ es tu: Quia/ c Ego/ notabil̓ ꝑſona: d Hodie .i. in tꝑe/ e ¶Benui .i. creaui/ te: ẜm qd̓ in vtero virginis. Sic exponit̉ de tēporali chriſti generatione. Sed diuiniexponit̉ de ęt̓na ſic: a DDominꝰ dixit ad me filius mees tu ⁊cͣ. Nota/ non dixit olim genui te: qꝛ ſic videret̉ totaiſta generatio p̨̄teriſſe. Nec dixit/ hodie gigno te: quia ſic videret̉ recens eſſe: Cōpetentius ergo dixit hodie genui te: vper hodie notaret generationē illꝰ n non p̨̄teriſſe: et per genuinon recenter inchoaſſe. Cōcordat: Ante luciterū genui te .i. abęterno. Et eſt ſenſus: Hodie genui te. i. ab ęt̓no es mihiſubſtātialis. Mich̓. v. a. Egreſſus eius ab initio a diebus ęternitatis. Et ideo ſecure: f Poſtula a me ẜm homomihi .ſ. obediens. Tribꝰ modis poſtulauit̉ chriſtꝰ pro nobis:voce opere/ ſuę humilitatis rep̄ſentatione. Uoce/ cum dixit.Ego pro eis rogo: Ioh̓. xvij. b. Opere qͣnao morte ſuſtinuit.Heb̓. ix. d. Noui teſtamēti mediator eſt vt morte intercedētein redemptionē eaꝝ p̄uaricationū quę erāt ſub driori teſtꝰmēto repromiſſionē accipiant qui vocati ſunt ęternę hęreditatis.Suę humilitatis rep̨̄ſentatione quotidie interpellat nobis/cicatrices patri oſtendendo. Vnde beatus Bern̄. Securumhabes acceſſum o homo ad deū: habes ante filiū matrem/ filium ante patrem: Mater oſtendit filio pectus vbera: filiusoſtendit patri latus et vulnera. Nulla poteſt eſſe repulſa/ vbtot occurrunt charitatis inſignia. Poſtula/ dico/ g EEtdabo tibi gentes/ expulſis ꝑfidis iudęis. Et ī hoc dicitpoſtula et dabo/ innuitur nulla erat gentibus facta promiſſio. HHęreditatē tuam/ inquatum creatorſum: dabotibi/ inquātū creatura es. Tua em̄ hęreditas eſt/ ẜm qd̓ deusē mea: ſicut hęreditas patris carnalis eſt hęreditas filij per naturam: ſed non dicit̉ eius donec detur ei a patre. Hęreditasdicit̉ ab hęro .i. domino: Hęrus hęri idem eſt qd̓ dominus: qꝛint ea liber dominat̉: Uel dicit̉ ab hęrendo: quia firmiter ei inheret. Hāc hęreditatē dedit pater filio/ ad quattuor facienda:ſcꝫ ad excolendum eam aratro prędicationis. Eſaię. ij. b. Con-

Dominus dixit ad me filiusmeus es tu: ego hodie gēnuiete. Poſtula a me et dābo tiſͦ bi gentes hęreditatē tuam: etpoſſeſſionē tuā termīos t̓rę.

ui auꝝ: ſuppieſibi ſum/ ꝑrędicas Lcępiū eius .i. maxi ē ſingulare p̨̄ceptum .ſ. ꝑcęptū charitatis. Matth̓. iiij. d.Circūibat ieſus totam galileā p̨̄dicans euāgeliū regni. Ezech̓.xxxilij .ſ. Suſcitabo ſuꝑ eum paſtorē vnū qui paſcat eos. Sednōue plura p̨̄cępta chriſtꝰ p̨̄dicauit? Vtiqꝫ: ſed oīa īeferunt̉ advnū ſ. charitatꝭ: de quo Ioh̓. xiij. d.datū nouū do vobis vt diligatꝭ inuicē ⁊c̄.Et in Psͣ. Pręcęptū domini lucidū illuminans oculos. a Dominus ⁊cͣ.rinuatio. Vere ſumᵗ rex ſuper ſion: or ſumfilius patris cōſubſtantialis. Dominusem̄ .i. pater: dixit ad me. Et quid dixit?Eccei b FFilius meus es tu. Vocaliter legit pat̉ hoc dixiſſe de filio: Et inbaptiſmo/ Matth̓. iij. d. Et in trāſfiguratiōe/ Matth̓ .xvij. a.Dominus dixit ad me: filius meus es tu i. pater megenuit filiū ſuum. Verbū em̄/ dicit̉/ generat̉. Ecc̄i. xxiiij. a.Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. Vel Dixit ad me. i. de me: filimeus es tu: ego hodie genui/ Salomon: Prouerb̓.viij. c. Anteqꝫ quicqͣꝫ faceret ⁊cͣ.Nor naturā: vt quicūaꝫ carnolitor generat̉ al alioScd̓m legē: vt apud iudęos mortuo primogenitofrater eiꝰ ſuſcitat ſemē de eadē vxore: generātiseſt noriuoli 17. 90 ogoligPec otionem. Ma c om iſ1 ſixi ſoruituti⁊ itorū in timoro. ſod ac coh ig ſꝯiriꝘbi nuirſtur a ⁊opinio­ adopιισ ritioꝝ oci.: ſic̄ chriſtꝰ fuit filiꝰ ioſeph. Lucꝭ. ij. g. dic̄ beatavirgo: Ecce pat̓ tuꝰ ego dolētes quęrebamꝰ te.Nor ꝯiſciolinā. vt coricima giſtrov. 7 4110. G 40 fi. j. Corꝭ. iiij. d. In chriſto ieſu euāgeliū egoPer ętatē: ſic̄ ſenes appellamꝰ patres: (vos genui iuuenes filioſ. Tob̓. vij. b. dixit raguel ad tobiāi. n1935. Ronodictio ſic tibi fili .Per eandē ſubſtantiā: ſicut chriſtꝰ eſt filiꝰ dei.Et ꝟe filiꝰ meꝰ es tu: Quia/ c Ego/ notabil̓ ꝑſona: d Hodie .i. in tꝑe/ e Benui .i. creaui/ te: ẜm qd̓ in vtero virginis. Sic exponit de tēporali chriſti generatione. Sed diuiniexponit̉ de ęt̓na ſic: a DDominꝰ dixit ad me filius mees tu ⁊cͣ. Nota/ non dixit olim genui te: qꝛ ſic videret̉ totaiſta generatio p̨̄teriſſe. Nec dixit/ hodie gigno te: quia ſic videret̉ recens eſſe: Cōpetentius ergo dixit hodie genui te: vper hodie notaret generationē illam non p̨̄teriſſe: et per genuinon recenter inchoaſſe. Cōcordat: Ante luciterū genui te .i. abęterno. Et eſt ſenſus: Hodie genui te. i. ab ęt̓no es mihiſubſtātialis. Mich̓. v. a. Egreſſus eius ab initio a diebus ęternitatis. Et ideo ſecure: f Poſtula a me ẜm homomihi .ſ. obediens. Tribꝰ modis poſtulauit chriſtꝰ pro nobis:voce opere/ ſuę humilitatis rep̄ſentatione. Uoce/ cum dixit.Ego pro ris rogo: Ioh̓. xvij. b. Spere qͣndo mortē ſuſtinuit.Heb̓. ix. d. Noui teſtamēti mediator eſt vt morte intercedētein redemptionē eaꝝ pͣuaricationū quę erāt ſub priori teſtamēto repromiſſionē accipiant qui vocati ſunt ęternę hęreditatis.Suę humilitatis rep̨̄ſentatione quotidie interpellat nobis/cicatrices patri oſtendendo. Vnde beatus Bern̄. Securumhabes acceſſum o homo ad deū: habes ante filiū matrem/ filium ante patrem: Mater oſtendit filio pectus vbera: filiusoſtendit patri latus et vulnera. Nulla poteſt eſſe repulſa/ vbtot occurrunt charitatis inſignia. Poſtula/ dico/ g Fidabo tibi gentes/ expulſis ꝑfidis iudęis. Et ī hoc dicithoſtula et dabo/ innuitur nulla erat gentibus facta promiſſio. MHęreditate tuam/ inquatum creatorſum: dabotibi/ inquatū creatura es. Tua em̄ hęreditas eſt/ ẜm qd̓ deusē mea: ſicut hereditas patris carnalis eſt hęreditas filij per naturam: ſed non dicit̉ eius donec detur ei a patre. Hęreditasdicit ab hęro .i. domino: Hęrus hęri idem eſt qd̓ dominus: qꝛin ea liber dominat̉: Uel dicit̉ ab herendo: quia firmiter ei inheret. Hāc hęreditatē dedit pater filio/ ad quattuor facienda:ſeꝫ ad excolendum eam aratro prędicationis. Eſaię. ij. b. Con-

flabūt gladios ſuos in vomeres lāceas ſuas ī falces. Itē adimpinguādū ſiue ſtercorādū/ ꝯſideratiōe hūilitatꝭ ſtercoribꝰabūdātię tꝑalis. Luc̄. xiij. b. Fodiā circa illā mittā ſtercora.Itē ad ſeminādū ſemine gr̄ę doctrinę. Eſaię. xxx. e. Dabit̉pluuia ſemini tuo vbicūqꝫ ſeminaueris in terra. Hiere. xxxj.e. Seminabo domū iſrl̓ ⁊cͣ. Item ad purgādū ſariēdū ſarculo tribulatiōis. Eſa.vij. d. Om̄es mōtes in ſarculo ſarient̉:non veniet illuc terror ſpinarum veprium. Et Eſa xxviij .ſ. Proſcindet et ſariethumū ſuam. Sed ne iſta hęreditas videretur eſſe particularis/ addit: i Et poſſeſſionē tuam/ quaꝫ celes. Iohel̓. ij. d.Zelatus eſt dn̄s terraꝫ ſuam. k Terminos terrę .ſ. dabo tibi. Psͣ. Dominabitur a mari vſqꝫ admare: et a flumine vſqꝫ ad terminos orbis terrarū. In omnēem̄ terram exiuit ſonus eorum .i. apoſtolorū. Et omnes chriſto acquiſierunt primo: Sed poſtea per Nicolaū et machometū ipſi orientales redierūt ad idola ſua. Vel Terminosterrę/ vocat remotos a domino per diſſimilitudinem. Eſaięxxvj. c. Elongaſti oēs terminos terrę. Vel Terminos vocat illos in quibus amor terrenorū terminat̉. Psͣ. Educensnubes ab extremoX vt ſit ſermo non de trufis: ſed de diuinis. Iob. xxviij. a.Habet argentū venarum ſuarum principia. Argentū .ſ. prędicationis habet principia diuinorū pręceptorū. Vnde dicitauctoritas: Fęlix lingua quę neſcit niſi de diuinis componereſermonē. Et ſi talis ſit: poteſt dicere quod ſequit̉: a Dn̄sdixit ad me filius meꝰ es tu ⁊cͣ. Dixit inſpirādo cōndentiam p̨̄ſtādo in corde. Ro. viij. c. Ipſe ſpiritꝰ teſtimoniūreddidit ſpūi nr̄o ſumꝰ filij dei. b Filius meꝰ es tu/imitationē. Ioh̓. viij. e. Si filij abraę eſtis oꝑa abraę facite:Quia chriſtꝰ antonomaſice in ſe habuit illa q̨̄ p̨̄dicta ſūt. Etipſū debet imitari p̨̄latꝰ/ vt ſb̓ditis ꝯfident̉ dicat: Imitatoresmei eſtote ſicut ego chriſti. j. Corꝭ. xj. a. Et hoc eſt quod ſequit̉: c Ego hodie genui te. Hodie .i. ī hac luce et exēplo cōuerſationis tuę: genui te/ quę lux eſt. Matth̓. v. b.Sic luceat lux veſtra coram hoībus vt videant opera veſtrabona. Et ita gignit deus hominē: et facit ſibi filium. Hiere.iij .ſ. Quomodo ponam te in filios ⁊cͣ. Et poſtea reſpondet:Patrem voca me: et poſt me ingredi non ceſſabis: imitando .ſ. per bona opera. f Poſtula a me in oratione. Hocenim debent pręlati facere ſubditis: vt qd̓ minus verbis effecerūt vel exemplis: orationem ſtudeant obtinere: Aduocati em̄ ſūt: patroni ſūt: quorū proprie officio cōpetit impetrare delinquētibus indulgentiā negligētibus gratiam/ laborantibus opem/ ꝓficientibus perſeuerantiā/ mortuis vitam.Unde in Leuitꝭ. iiij. et. v. et. vj. multotiens replicat̉: Si peccauerit aīa: Et hoc vel illud fecerit: Rogabitqꝫ eo ſacerdos dimittet̉ ei. Hoc eſt qd̓ dixit ad aaron moyſes: Nūeri. xvj.g. Tolle thuribulū hauſto igne de altari mitte incenſum deſuꝑ: ꝑergēs cito ad populū roges pro eis. Qd̓ cum feciſſetaaron/ ſtans int̓ mortuos viuentes pro populo deprecatuseſt: et plaga ceſſauit. g Et/ ſi ita feceris/ dabo tibi gentes: id ſęculares gentiliter viuētes. h Hęreditate tuā:quā diligenter excolas/ eradicando vitia/ et plantando virtutes. Hiere. j. c. Ecce cōſtitui te hodie ſuper gentes ſuper regna: vt euellas deſtruas diſperdas diſſipes et ędifices etplantes. Euellas radicē malę voluntatis de corde hominuminducendo eos ad contritionem. Deſtruas ſtruem malę locutionis recipiendo ad confeſſionem. Diſperdas congeriē peruerſę operationis ad ſatiſfactionē hortando pęnitentiā iniungendo. Diſſipes ſepem prauę conſuetudinis ad ꝑſeuerantiam adiuuando. Ędifices mores. Plantes fidem. i Etpoſſeſſionē tuam terminos terrę: id eſt eos religioſosin quibus finit̉ amor terrenorum per contemptū omniū quęſūt in mūdo: De qͥbꝰ. j. Ioh̓. ij. c. Om̄e qd̓ ē in mūdo/ aut eſtcōcupiſcentia carnis/ aut concupiſcentia oculorū/ aut ſuꝑbiavitę. Qd̓ fit per tria vota religionis. De hoc Eſa. xlv. c. Labor ęgypti et

3Ps. 18.

Psͣ. 71.Psͣ .18.

Psͣ .134.

Moraliterde pręlatis

Eſt filiꝰ

Psͣ. 109.

Criſtꝰ poſtulat nobis tril

ijater deopereditatēʰiiipjoe ſ