Pſalmus
a muſ a nob̓ iugū ipſoꝝ. Quib habitat ī cęlis irridebit eos:c et dn̄s ſubſānabit eos. Tūcx loͦquet̉ ad eos ī ira ſua: ēt inaj
furore ſuo conturbabit eos.f Egō aūt ꝯſtitu̓tꝰ ſum rex abeo: ſuꝑ ſion montē ſctm̄ eiꝰ:n prędicans p̨̄cęptumr eius.
a ¶ Qui habitat ⁊cͣ. Sic ꝯtinua: Ipſi voluerūt chriſtū īmorte detinere: ⁊ iūgū eiꝰ a ſe abijcere: Sꝫ Qui habitatin cęlis .i. in ſanctis aīabꝰ ⁊ angelis: b ¶ Irridebit eos.Qd̓ impletū eſt: qn̄ chriſtꝰ p̨̄ſentibꝰ cuſtodibus ⁊ noſcientibꝰreſurrexit. Hęc fuit pͥma pęna. c ¶ Et dn̄s ſubſannabiteos: qn̄ eos diſperdet ⁊ venūdabit ꝑ romanos. Hęc fuit ſecūda pęna. Minor irriſio fit bucca ⁊ qͦdā cachīno: maior fit rugato naſo et contracto.Utraqꝫ deriſit dn̄ſ iudęos. Minori/ quando ſurrexit: maiori qn̄ eos diſperſit etvendidit: ⁊ qͦtidie deridere facit qn̄ a ſanctis eos derideri facit. Sed eſt anthropoſpathos .i. humana ꝓpaſſio: quia ſubſannatio ⁊ hmōi/ nō cadunt in deum.d TTūc loquet̉ ⁊cͣ. Hic ponit tp̄s pęnę. Tunc .i. qn̄ eosdiſperdet: Loquet̉ ad eos in ira ſua: ꝑ ꝓph̓as ⁊ ſcriptaeoꝝ. e ¶ Et in furore ſuo ꝯturbabit eos: in futuro. Ul̓totū poteſt legi de futuro: ſic: Tūc. i. ī illo notabili die .ſ. dieiudicij: Loquet̉ ad eos in ira ſua: dicēdo: Surgite mortui. Qd̓ verbū erit aſperū malis ⁊ ſuaue bonis. Et in furore ſuo/ qn̄ cū eis diſceptabit dicens: Eſuriui ⁊ nō dediſtismihi māducare: Matth̓. xxv. c. Qd̓ verbū erit aſperius malis. Tūc inquā/ cōturbabit eoſ: ſubiungēdo: Ite maledicti in ignē ęternū: Matth̓. xxv. d. Qd̓ verbū erit aſperrimūmalis. Sꝫ iuſtus ab auditione mala nō timebit: q̨̄ erit qn̄ dicet̉: Surgite mortui. Neqꝫ a peiori/ q̨̄ erit qn̄ dicet̉: Eſuriui⁊⁊cͣ. Neqꝫ a peſſima .ſ. Ite maledicti ⁊cͣ.Xꝓijciamꝰ a nobiſ iugū ip̄oꝝ: Sic̄ monet dn̄s ꝑ Eſa.lij. a. Hierl̓m ꝯſurge .ſ. de ſubiugo timorꝭ: ſolue vincula collitui. Et Eſa. lviij. b. Diſſolue colligatiōes īpietatꝭ/ ecce vincula: ſolue faſcicl̓os depͥmēteſ ecce iugū. Et nota ꝙ qͥdā ſoluūt vincula: qͥdā rūpūt: quidā p̨̄ſcindūt. Soluūt/ qͥ pctā ꝯfitent̉: De qͦ id qd̓ p̨̄diximꝰ Eſa. lviij. b. Diſſolue colligationes ⁊cͣ. Rūpunt/ qͥ ad artiora ſe tranſferunt. Un̄ Gregꝰ ait:Putaui me detineri inter eos corꝑe: ſꝫ detentus ſum mente:Et tūc ꝯtulit ſe ad clauſtrū. Psͣ. Dirupiſti vincl̓a mea .i. rūpere me feciſti: Et ideo/ tibi ſacrificabo hoſtiā laudis/ in clauſtro: Hoc em̄ ē officiū clauſtraliū .ſ. laudare deū. Pręſcīdūt/qͥ ad artiſſima ſe ꝯferūt: vt ęgyptiaca/ ⁊ qͥdā heremitę/ qͥ more pecoꝝ herbis viuebāt. Hieroꝰ. Et hęrenti in ſalo nauiculę/ funē magis p̨̄ſcinde qͣꝫ ſolue. Sequit̉: a ¶ Qui habitatin cęlis .i. dn̄s: b ¶ Irridebit eos: et dn̄s ſubſannabit eos. In irriſione faciē noſtrā hilarē oſtendimꝰ: in ſubſānatiōe eā difformamꝰ. Tūc ergo malos irridebit dn̄s: qn̄ benignā faciē bonis exhibēs/ nolet malis miſereri. Un̄ Gregꝰſuꝑ illud iob. ix. c. Et nō de pęnis innocentū rideat: Rideredei/ eſt humanę afflictiōi nolle miſereri. Tūc aūt ſubſānabiteos: qn̄ terribilē faciē eis oſtēdēs/ diſceptabit cū eis. De hisduobꝰ Prouerb̓. .j. c. Ego qͦꝫ in interitu veſtro ridebo: ⁊ ſubſannabo cū vobis qd̓ timebatis aduenerit.f ¶ Ego aūt ꝯſtitutꝰ ſū ⁊cͣ. Hic ē ſcd̓a partitio huiꝰ pſalmi/ ī qͥ ꝯmēdat̉ chriſtꝰ. Primo/ a regia dignitate: ibi: Egoaūt ꝯſtitutꝰ ſū rex. Scd̓o a loco: ibi: Suꝑ ſion. Tertioab officio: ibi: Prędicās ⁊cͣ. Quarto a generꝭ nobilitate:ibi: Dn̄s dixit ad me. Quinto ab ęternitate: ibi: Egohodie genui te. Sexto a potētia ⁊ regni amplitudīe: ibi:Poſtula a me ⁊cͣ. Dic̄ gͦ: Ego aūt ⁊c̄. Cōtinuatio. Illiꝯturbabūt̉: Ego aūt dicit dn̄s: cū pondere cuiꝰ iugū ꝓijciebant: g ¶ Conſtitutꝰ ſum rex: ẜm ꝙ homo: h ¶ Abeo .i. a patre: cū qͦ ſum idē rex ab ęterno/ ẜm ꝙ deus. Rex dicō: i ¶ Suꝑ ſion .i. ſuꝑ pͥmitiuā eccl̓iaꝫ de iudęis. Sion dico: k MMontē ſctm̄ eius: qꝛ pͥmo radios ſuſcepit fideiprimitiua eccl̓ia de iudęis. Uel: Suꝑ ſion montē ſctm̄eiꝰ .i. ſuꝑ vniuerſalē ſanctā eccl̓iaꝫ/ q̨̄ mons d̓r ꝓpt̓ eminentiāvirtutū. De ꝯſtitutiōe huius regꝭ Hiere. xxiij. a. Ecce diesveniūt dicit dn̄s/ ⁊ ſuſcitabo dauid germen iuſtū/ ⁊ regnabitrex ⁊ ſapiens erit ⁊cͣ. De mōte iſto d̓r Deut̓. xxxij. g. Aſcēde
in montē iſtū abarim: ⁊ vide inde terrā chanaā quā ego tradā filijs iſrl̓ obtinendā. Abarim interp̄tat̉ ꝑtranſiens: ⁊ ſigͣteccl̓iaꝫ militātē: q̨̄ trāſire deſiderat ad triūphantē: Un̄ orat:Adueniat regnū tuum. Inde ꝯtēplanda eſt terra chanaā .i.eccl̓ia triumphās. Chanaan em̄ īterp̄tat̉ poſſidēs domū: ⁊ipſi iā poſſidēt domūpr̄is/ in qͣ manſionesmultę ſūt: Ioh̓ .xiiij.a. De qͣ dicebat apl̓s.ij. Corꝭ. v. a. Scimusem̄ qm̄ ſi terreſtrꝭ domꝰ nr̄a huiꝰ habitationis diſſoluat̉/ ꝙ ędificationē habemꝰ ex deo nō manu factā ęternā ī cęl̓. l ¶ Prędicans: et ſuppleMoraliter. f. Ego autē ⁊c̄. Hęc debet eſſe vox cuiuſlibet ꝑlati/ ⁊ vere poſſet dicere: Ego/ cū pondere/ qͣſi p̨̄ſtantior: ſicut d̓r de ſaul qn̄ debuit ꝯſtitui rex. j. Regꝭ. ix. a. Nōerat vir de filijs iſrl̓ melior illo: ab humero ⁊ ſurſū eminebatſuꝑ oēm ppl̓m. Per humerū/ oꝑatio: ꝑ ſurſum/ ꝯtēplatio deſignat̉: qꝛ in vtroqꝫ debet alios ſuꝑare/ qͥ alijs acqͥeſcit p̨̄eſſe.Un̄ Gregꝰ de p̄lato dicit: Prę cunctꝭ ſit actione p̨̄cipuus:prę cunctꝭ ꝯtēplatione ſuſpenſus. Qui hęc nō habet/ nō pōtſignant̉ dicere/ ego: qꝛ qͣſi nulliꝰ ſubſtātię eſt. Un̄ Eſa. xxij.e. Uade ⁊ īgredere ad eū qͥ habitat in tabernaculo: ad ſobnāpoſitū tēpli/ ⁊ diceſ ei: Quid tu hic: aut qͣſi qͥs hic? g. ¶Cōſtitutꝰ ſū .i. cōmuni aſſenſu ſtatutꝰ. Naſcendo em̄ nō debetoccidere matrē: id eſt eccl̓iam ꝑ diſcordias: ſicut ī partu beniamin mortua eſt rachel: Gen̄. xxxv. c. h ¶ Ab eo .ſ. a deo:vt etiā in illo ꝯſenſu ꝓpt̓ deū ⁊ inſpiratione ſpūſſctī ꝯueniātnō ꝑ violentiā: ſicut ocias/ qͥ voluit ſibi vſurpare ſacerdotiū/⁊ ꝑcuſſus eſt lepra. ij. Paral̓. xxvj. d. Et ſic̄ alchimꝰ/ qͥ ꝯgregato exercitu venit in hierl̓m/ ⁊ mortuꝰ eſt inteſtatꝰ. j. Machab̓. ix. f. Itē nec ꝑ ſanguinē/ ſicut abimelech de qͦ Iudicꝭ.ix. a. d̓r/ ꝙ abierūt frēs matrꝭ eiꝰ de eo ad oēs viros ſichem:⁊ īclinauerūt cor eoꝝ poſt abimelech/ dicētes: Frater noſtereſt. Itē nec ꝑ īeptū ſeruitiū: vt legit̉ ī Ioſepho: ꝙ poſtqͣꝫ romani adepti ſt̓ ſacerdotiū vēdiderūt illd̓: ⁊ ignis defecit ī altari. Cōſtitutus ſum gͦ ab eo rex: a regendo. Actꝭ. xx. f.Attēdite vob̓ ⁊ vniuerſo gregi ī qͦ vos ſpūſſctūs poſuit epiſcopos regere eccl̓iam dei quā acqͥſiuit ſāguīe ſuo. Un̄ ꝯquerit̉ dn̄s Ezech̓. xxxiiij. b. Nō q̨̄ſierūt paſtores gregē meū/ ſꝫpaſcebant ſemetipſos: ꝓpterea hęc dicit dn̄s: Ecce ego ſuꝑpaſtores/ ⁊ requirā gregē meū de manu eoꝝ. i ¶ Suꝑ ſion: vt ſpeculet̉. Hoc eſt officiū p̨̄lati vt ſpeculet̉ ⁊ denuncietaduētū hoſtiū. Eſa. xxj. c. Suꝑ ſpeculam dn̄i ego ſum ſtansiugiter ꝑ diē: ⁊ ſuꝑ cuſtodiā meā ego ſum ſtans totꝭ noctibꝰ.Ezech̓. iij. d. Fili hoīs/ ſpeculatorē dedi te domui iſrael.l ¶ Predicās. Hoc reqͥrit̉ ī p̨̄lato. Gregꝰ. Si p̨̄dicare neſciat/ ſacerdotiū nō vſurpet. Aggei. ij. c. Int̓roga ſacerdoteslegē ⁊cͣ. Nec ſola ſcīa/ ſꝫ ipſe actꝰ p̨̄dicādi reqͥrit̉: Un̄ nō dic̄ſciēs p̨̄dicare: ſꝫ p̨̄dicās. Ezech̓. iij. e. Si dicēte me ad īpiūmorte morierꝭ: nō annūciauerꝭ ei: ipſe īpiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eiꝰ d̓ manu tua reqͥrā. Un̄ ī Exo. xxviij. f.p̨̄cipit̉/ ꝙ aarō veſtiat̉ tunica hiacynthina ī qͣ depēdeāt tintīnabula aurea: vt audiat̉ ſonitꝰ p̨̄dicatiōis qn̄ īgredit̉ ⁊ egredit̉ ſanctuariū in ꝯſpectu dn̄i ⁊ nō moriat̉. Ibi dicit Gregꝰ.Sacerdos īgrediēs vel egrediēs morit̉/ ſi de eo ſonꝰ p̨̄dicatiōis nō audit̉: qꝛ irā ꝯtra ſe occulti iudicꝭ exigit/ ſi ſine p̨̄dicatiōis ſonitu īcedit. Nec dicit/ p̨̄dicaturꝰ: ſꝫ p̨̄dicās: vt nonpͥus curā recipiat/ qͣꝫ p̨̄dicare ſciat. Sic̄ multi faciūt qͥ curasrecipiūt/ ⁊ poſtea ad ſtudiū veniūt: ſil̓es ſtulto medico/ qͥ ī periculū ſuū curā reciꝑet ęgrotantꝭ ad mortē: ⁊ tūc pͥmo veniret audire phyſicā/ ⁊ ęgrotū relinq̄ret incuratū. Propt̓ hͦ d̓rProuerb̓. vj. a. Si ſpōponderꝭ ꝓ amico tuo .ſ. curā recipiēdo: defixiſti apud extraneū manū tuā: apud deū .ſ. qͥ erit extraneꝰ/ exigendo rōnē. Et poſtea ſubdit: Fac gͦ qd̓ dico tibifili mi: ⁊ temetipſū libera: diſcurre ad p̨̄dicādū nō ad ſtudiū.Et ꝓpt̓ hoc dicit: Feſtina/ ſuſcita amicū tuū .i. ſubditū ī pctōmortuū. Et qͥd debeat p̄dicare/ ſb̓dit: m Pręcęptū eiꝰ:vt ſit ſermo nō
Mllegorice. v
Matt. 6. b.
Irriſioiudeoꝝ. ſ
Al̓. ripſius.
Psͣ. .111.
Moraliter.
Psͣ .115.
In ꝓlogo biblie. c. 8.
Alegorice. 2