I I
a ¶ EEt populi .i. iudei: a polis/ qd̓ eſt pluralitas: qꝛ pluresfuerūtqꝫ gentiles. Quare repete: b ¶ Meditati ſuātinania: tribus modis. Primū fuit/ ꝙ cogitanō eſſet ꝓmiſſus in lege. Hiere. viij. c. Enouit tempus ſuū: turtur ⁊ hirundo ⁊ ciconia cuſtoetempus aduentꝰ ſui:ppl̓s aūt meꝰ nō cognouit iudiciū dn̄i. Se ꝫ tes: ⁊ pōpuli meditati ſuntsSinania. Aſtiterunt rege̓s ter hcundū: qꝛ credebāt ꝙncaicicū decenuere e re⁊ principes ꝯuenerunt inin infernū. Psͣ. Ęſtimatus ſum cū deſcendentibus in lacū. Tertiū: qꝛ crediderūt per mortē eius famāeius ceſſare. Hiere. xj. d. Mittamꝰ lignū in panem eius: ⁊eradamus eum de terra viuentiū: ⁊ nomē eius nō memoret̉ampliꝰ: Et nōne hęc inania?Cordis: vt hic. Et ī Psͣ. Dn̄s ſcit cogita-tiōes hoīm/ qm̄ vane ſūt. Hiere. xvij. b.Prauū eſt cor hoīs ⁊ inſcrutabile.Oris. Psͣ. Uana locuti ſunt/ vnuſquiſqꝫad ꝓximū ſuum.Operꝭ. Eſa. j. g. Fortitudo veſtra ſicut ſtipula: ⁊ opus veſtrū ſic̄ ſcintilla: ⁊ vtrūqꝫſuccendet̉: ⁊ nō erit qͥ extinguat. Eſa. lix.a. Telas aranearū texuerunt.ſEſſentię. Iob. xiiij. a. Quaſi flos egredit̉⁊ conteritur ⁊cͣ.Cupiditatis temporaliū. Eccͣs. j. a. Uanitas vanitatū ⁊cͣ. Hiere. ij. a. Ambulauerūt poſt vanitatē ⁊ vani facti ſunt.In maioribus autē redarguit iudicij peruerſitatē/ ſubdens:c ¶ Aſtiterunt: cū mora deliberandi. d. Reges terrę .i.rex .ſ. herodes/ ſub qͦ paſſus eſt chriſtꝰ: Et eſt ſyllepſis/ plurale pro ſingulari. Ul̓ reges .i. herodes/ qui occidit paruulos: ⁊ alius herodes filius eius/ ſub quo paſſus eſt chriſtus.Et hic eſt manifeſta prophetia de paſſione chriſti.Impugnantiū: vt hic: Et iob. j. b. Aſtitit ſathan inter filios dei.Aſtatio aūt Cōfortātiū. Actꝭ. xij. a. Ecce angelꝰ dn̄i ⁊cͣ.eſt qͣdruplex Miniſtrātiū. Dan̄. vij. c. Miliū milia aſſiſtebant ei.Regnātiū. Psͣ. Aſtitit regina a dextrꝭ tuiſ.In mediocribꝰ ꝟo redarguit obſtinatā ꝯſpirationē/ ſubiungens: e ¶ Et principes .ſ. pilatus/ caiphas ⁊ annas. Iſtiinquā cū regibus illis: f ¶ Conuenerunt in vnum .i.in vnā prauam voluntatem. Eſt aūt vnio multiplex.Maloꝝ. Dan̄. vltꝭ. e. Congregati ſunt babylonijquaſi vir vnus ad regem ⁊cͣ.Bonoꝝ. Actꝭ. iiij. f. Multitudinis credentiū eratcor vnū ⁊ aīa vna. Psͣ. Ecce qͣꝫ bonū ⁊cͣ.Quio IBeatorum. Matth̓. viij. b. Venient ab oriente ⁊occidente: ⁊ recūbent cū abraam iſaac ⁊ iacob/ inregno cęlorum.Damnatorum. Matth̓. xiij. .f. Colligent de regnoeius omnia ſcandala.s¶ Aduerſus dn̄m et aduerſus chriſtū eius: quia qͥcōtradicit filio: ꝯtradicit ⁊ patri. Sequit̉: h ¶ Dirumpamus vincula eoꝝ. Hoc poteſt legi pͥmo in ꝑſona chriſtiſic: Ipſi ꝯuenerūt aduerſū me: Sꝫ o vos apl̓i/ Dirumꝑamus vincula eorum .i. minas ⁊ blanditias eoꝝ. i ¶ Etpijciamꝰ a nobis iugum ipſoꝝ: qͦ nos volunt ligare.Al̓ ſūt verba ipſoꝝ iudęoꝝ. Et ita ꝯtinua: Ipſi pͥncipes cōuenerūt aduerſus chriſtū/ dicētes: Dirūpamꝰ ⁊cͣ. Et vt p̨̄libauimus: hic notat̉ cauſa culpę iudęoꝝ/ qͥ ꝯuenerūt aduerſus chriſtū. Quę duplex fuit. Prima/ īobedientia: vn̄ dicūt:Olrupamꝰ vincula .i. ꝓhibitiōes ⁊ p̄cępta eoꝝ .ſ. chriſti⁊ apl̓oꝝ. Hiere. ij. d. A ſęculo ꝯfręgiſti iugū meū: rupiſti vincula ⁊cͣ. Scd̓a cauſa eſt ſuꝑbia:pijciamꝰ anobis iugum ipſorū .i. legelūtſubiugare. Poſtea ponit duplicē pęnabitat
Ites: ⁊ pōpuli meditati ſunt s vnū: aduerſus dn̄m et adSinania. Aſtiterunt rege̓s ter huerſus chriſtū eiꝰ. Dirūpax re ⁊ principes ꝯuenerunt in i mus vincl̓a eoꝝ: et ꝓijcia-
X ſignant̉: q̄ eijciēdę ſunt de terra noſtra: ⁊ oīno extirpandę. Deut̓. vij. a. Cum introduxerit te dominus deus tuus interrā quam poſſeſſurus ingredieris/ ⁊ deleuerit coram te gentes ſeptem: percuties eoſ vſqꝫ ad internitionem. Hę fremūtaduerſus iuſtum: cum eum per temptationem incutiunt.a ¶ Et ppl̓i .i. mūdani:b ¶ Meditati ſūt inania. Sap̄.ij. a. Dixerunt impiapud ſe cogitātes nōrecte. Et poſtea ſequitur: Ubiqꝫ relinqͣmꝰſigna lęticię nr̄ę: qm̄ hęc eſt pars nr̄a: ⁊ hęc ē ſors nr̄a: Opprimamꝰ iuſtū pauperē ⁊ nō parcamus viduę ⁊cͣ. Sequit̉:c ¶ Aſtiterūt reges terrę et pͥncipes ꝯuener̄t ī vnū.Per reges ⁊ pͥncipeſ dęmones ſigͣnt̉. Iob. xlj. d. de diabolo d̓r: Ipſe ē rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuꝑbię. Eph̓. vj. b. Nōeſt nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē/ ſupple tm̄: ſꝫaduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates: aduerſus mūdi rectores tenebraꝝ haꝝ. Primi hoſtes .ſ. pctā/ blandiunt̉: Secūdi/ ſęuiūt:tertij/ decipiūt. Sꝫ nota/ ꝙ ponit ſub q̨̄ſtiōe dicēs: Quare⁊cͣ. Et rn̄det alibi Psͣ. Ipſi ꝟo ī vanū q̨̄ſierūt animā mea:qꝛ licet multę ſint tribulatiōes iuſtoꝝ: tn̄ de om̄ibus his liberat eos dn̄s. Un̄ alibi dicit Psͣ. Deꝰ noſter refugiū ⁊ virtꝰ:adiutor in tribulationibꝰ. Refugiū a pctīs/ q̨̄ ſunt fugienda.Uirtꝰ in tribulatione mundanoꝝ ſuſtinēda ꝑ patientiā. Adiutor ꝯtra diabolum/ cui reſiſtendū. Iaco. iiij. b. Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vob̓. Et hͦ faciūt/ g Aduerſus dn̄m. Addn̄m ꝑtinet creatio: ad chriſtū recreatio. Aduerſus dn̄m faciunt: cū bona creationis nobis auferre nitunt̉. Aduerſus chriſtū: cū bona recreationis nobis ſubtrahere moliunt̉. Aduerſus dn̄m ergo faciūt/ vulnerando nos in naturalibꝰ: Aduerſus chriſtū/ ſpoliādo nos gratuitis. ¶ Uel alit̓: vt notemꝰ cōbinationes qͣs ibi reperimꝰ: q̨̄ ſunt genteſ ⁊ ppl̓i/ reges ⁊ principes dn̄s ⁊ chriſtꝰ/ vinculū ⁊ iugū irriſio ⁊ ſubſānatio: Gētes frementes: ppl̓i inania meditantes: Gentes fremētes ſūtmotꝰ carnales. Psͣ. Deꝰ venerūt gētes ī hęreditatē tuā: polluerūt templū ſctm̄ tuū .i. cor hoīs. Hos debet ſibi ratio ſubiugare. Ioſue. xvij. c. Filij iſrl̓ ſubiecerūt ſibi chananęos: etfecerunt ſibi tributarios. Hi bn̄ dicunt̉ fremere qd̓ eſt brutorū ⁊ irrationaliū ¶ Populi inania meditātes/ ſūt illecebrę ſęculares: qͥbꝰ temptat̉ hō de habendis diuitijs ⁊ mundi vanitatibꝰ. Thren̄. j. a. Quō ſedet ſola ciuitas plena ppl̓o. Hi bn̄dicunt̉ meditati inania. Ecc̄s. j. a. Uanitas vanitatū: ⁊ oīavanitas. Psͣ. Filij hoīm vſqꝫ qͦ graui corde ⁊cͣ. De his gētibus ⁊ ppl̓is d̓r ſimul Eſa. j. a. Uę gēti peccatrici/ ppl̓o grauiiniqͥtate. Sꝫ qͣre hoc ꝯtra virū iuſtū? Fruſtra: qꝛ ſic̄ d̓r Iobxxxix. c. procul odorat̉ bellum exhortationē ducū/ ⁊ vlulatūexercitꝰ. Per reges terrę/ ītelligit̉ deliberatio rōnis. Per pͥncipes qͥ regibꝰ ſubſūt ⁊ obediūt/ ꝯſenſus ipſiꝰ rōnis. Hi ꝯſurgūt aduerſuſ dn̄m: qn̄ delib̓atiōe habita pctō ꝯſentit̉. Eccͣs.x. c. Uę tibi terra cuiꝰ rex puer eſt/ ⁊ cuiꝰ pͥncipes mane comedūt. Qd̓ fit/ cū hoīes motus recipiūt: ⁊ ī ipſo ortu tēptatiōis ꝯſentiūt. Ecōtra Psͣ. In matutino īterficiebā oēs peccatores terrę: Sꝫ ſic̄ ī Eccl̓iaſte ſubdit̉: Beata terra cuiꝰ rexnobilis/ ⁊ cuiꝰ pͥncipes veſcunt̉ in tꝑe ſuo/ ad reficiendū ⁊ nōad luxuriā. Sequit̉: g ¶ Aduerſus dn̄m ⁊cͣ. Aduerſusdn̄m pugnāt: qͥ naturalibꝰ abutūt̉ ī ꝯtumeliā eiꝰ: Aduerſuschriſtū/ qͥ gͣtuitꝭ abutūt̉. Hoc duplex bellū ſigͣt̉ Iob. xxxviij.c. Nūqͥd aſpexiſti q̨̄ p̨̄paraui ī tp̄s hoſtꝭ ī die pugnę ⁊ belli?Quia em̄ pugna cū pugnis ſit: īpugnātiū deū ꝑ abuſū naturaliū recte pugna dr̄. Bellū aūt eſt abuſus gratuitoꝝ: Deqͦ Oſeę. xij. a. Ephraim fędus cū aſſyrijs inijt: ⁊ oleū ī ęgyptū ferebat. Oleū in ęgyptū fert̉: cū de gratuito aliqͥd ſuū q̨̄rit̉. Un̄ Gregꝰ. Aduerſus chriſtū bellū gerit: qͥ ꝓ bonis gratuitꝭ lucrū q̨̄rit. Sꝫ nos qͥd faciemꝰ ꝯtra hęc oīa? Qd̓ ſequit̉faciamꝰ. hi Pirūꝑamᵇ vincl̓a eorū ⁊cͣ. Eſt vinculū cupiditatꝭ ⁊ iugū timorꝭ. Uinculū/ ē amor male accēdēs qͦ trahimur ad illicita. Iugū/ ē timor male hūiliās/ qͦ repͥmimur ⁊retrahimur ne faciamꝰ vtilia. Dirūpamꝰ gͦ vicl̓a: i ¶ Etꝓijciamus a nobis
Moraliter.
lit. 2cpprdiatio innanisijs modiſ.
ij. qi. j. e. nōnuenit̉. et. c. ſiccleſia.
Al̓. rabiſciamꝰ.
MPs.87.
Psͣ.93.
Psͣ .11.
Psͣ. 62.
Eſt aūt ī hoīevanitas quintuplex .ſ.
Psͣ .45.
Alit̓.
Psͣ. 78.
Psͣ. 44
Psͣ .4.
Psͣ 132.
Anio 4
Psͣ.100 3
Psͣ.100
i. Ioh̓. 2. d.