Pſalmus
8 Et foͣlium eius nōde̓fluet:c et om̄ia q̨̄cūqꝫˣ faciet ꝓſperabūt̉. Nō ſic īpij/ non ſic:
ſꝫ ſꝫ tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcit vētus a̓ facie terrę. Ideo nonk reſurgunt impij in iudicio:
a Et foliū eiꝰ non defluet .i. quęcunqꝫ dicta fuerūt detalibus: non erunt irrita.xa ¶ Et folium eius ⁊cͣ. Iſtud allegorice exponit̉ dechriſto. Folium eius: id eſt verbum: b ¶ Nō defluet:id eſt nō cadet a ꝟitate ꝑ mendaciū. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰꝟitas ē. Itē nec ab vtilitate. Ezech̓ .xlvij. c.Non dēfluet foliū exeo. i. v̓bū et fructꝰ eiꝰnō deficiēt .i. vtilitas.Ibidē: Fructus eiusin cibum/ ⁊ folia ī medicinam. Itē nec a neceſſitate. Vnde de illo poterat dici illud ſamuelis. j. Regꝭ. iij. d. Nō cecidit ex oībꝰ ꝟbis eiꝰ ī terrā. Item nec a virtute vl̓ efficacia. Eſa. lv. d. Verbū qd̓ egrediet̉ de ore meo/ nō reuertet̉ ad me vacuū. Itē nec ab intentione. Psͣ. Quę ꝓcedunt de labijs meis nō faciam irrita.c Et om̄ia q̄cūqꝫ faciet/ ꝓſperabunt̉. Cōtra. Hiere.xv. c. Uę mihi mater mea/ vt quid genuiſti me virū rixę/ virum diſcordię in vniuerſa terra? Ergo ipſe fuit in aduerſitare: nō ergo quęcūqꝫ faciet ꝓſperabunt̉. Sol̓. huiꝰ habet̉ inEſa. lv. d. Proſperabit̉ in omnibus ad quę miſi illū .ſ. ad redimendum genus humanum/ patiendo tribulationes.X ¶ Itē ſimilit̓ exponit̉ moralit̓ de viro iuſto. a ¶ Et foliūeius .i. verbū: b ¶ Nō defluet .i. nō erit ocioſū. Gregꝰ.Ocioſū eſt verbū/ qd̓ caret aut ratione iuſtę neceſſitatꝭ: autintentione pię vtilitatꝭ: Sic ergo nō defluet: ſꝫ erit alijs vtile. Un̄ Ezech̓ .xlvij. c. Fructus eius erit ī cibū .i. bona oꝑa:⁊ folia eius .i. verba ad medicinā. Et nota ꝙ in quibuſdā defluunt fructus .i. oꝑa: ⁊ folia .i. verba/ ſcꝫ in malis. Ioh̓. iij. d.Qui de terra eſt ⁊cͣ. Eſa. xxix. a. Humiliaberiſ/ de terra loq̄ris. In qͥbuſdā ꝟo fructus/ ⁊ nō folia .ſ. in theologis. Itē folia nō defluunt in ęſtate/ ſꝫ ī hyeme: Sic ⁊ multi ſunt qui bona verba habēt in ꝓſꝑitate: ſꝫ mala ⁊ defluētia ī aduerſitate.c ¶ Et oīa q̨̄cūqꝫ faciet: Ecce fructꝰ: Proſꝑabūt̉. Ro.viij. e. Scimꝰ qm̄ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonū/ his qͥẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſctī. ¶ Poſſūt hęc q̨̄ h̓ dicunt̉ de beato viro ꝯcordari eis q̨̄ dicūt̉ Matth̓. v. a. Beati pauꝑeſ ⁊cͣ.Pauꝑes ſpū: Hoc ē: Btūs vir qͥ nō abijt ī ꝯſilio impioꝝ: dicētiū Prouerb̓. j. b. Omnē p̄cioſā ſubſtātiā reꝑiemus: īplebimꝰ domꝰ nr̄as ſpolijs: ſortē mitte nobiſcū ⁊cͣ.Mites: qͥ libent̓ dimittūt īiurias: Hoc eſt: In via pctōrū nō ſtetit. Nō em̄ exire p̄t de via pctōꝝ/ qͥ nō dimittit.Matth̓. vj. b. Si nō dimiſeritꝭ ⁊cͣ. Eccͣj .xxviij. a. Relinq̄ꝓximo tuo nocenti te: ⁊ tūc deprecāti tibi pctā ſoluent̉.Qui lugēt: Hoc eſt: Et ī cāthedra ꝑeſtilētię nō ſedit.Scd̓m Glo. i. nō dedit alijs exemplū peccandi/ ſꝫ pęnitētiet lugendi peccata.Qui eiuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiam: Hoc eſt: Sꝫ in lege dn̄ivolūtas eiꝰ: quātū ad affectū eſurientē. Et in lege eimeditabit̉: quātū ad intellectū ſitientē.Diſericordes: Hoc eſt: Tanꝙͣ lignū qd̓ plantatū eſtſecus decurſum aquarū.Hundo corde: Hoc eſt: Qd̓ fructū ſuū dabit in tꝑeſuo. Bonꝰ hō de theſauro .ſ. cordis ꝓfert bona: Matth̓.xij. c. Itē Matth̓ .vj. c. Si oculꝰ tuus .i. intentio cordis/fuerit ſimplex: totū corpus tuū lucidū erit .i. opus.Pacifici: Hoc eſt: Et foliū eiꝰ .i. v̓bū: nō defluet. Prouerb̓ xvij. c. Qui dimittit aquā/ caput ē iurgiorū. Iacob̓.iij. a. Lingua modicū mēbrū eſt/ ⁊ magna exaltat.Qui ꝑſecutionē patiunt̉ ⁊cͣ. Hoc eſt: Oīa q̨̄cunqꝫ facietproſperabunt̉ ꝑ patiētiā: q̨̄ facit aduerſa ꝓſpera. Actꝭ.v. g. Ibant apl̓i gaudentes ⁊cͣ.d ¶ Non ſic imꝑij ⁊c̄. Scd̓a partitio huiꝰ pſalmi. Supraoſtendit quę faciūt hominē beatū: hic aūt oſtēdit quę faciūthominē peccatorē miſerū. Primū eſt incōſtantia ariditas/ſterilitas: qd̓ notat̉ ibi: Tanꝙͣ puluis. Scd̓m eſt amiſſioprimę reſurrectionis in pręſenti: ⁊ dignitatis iudicandi/ in futuro: qd̓ notatur ibi: Ideo nō reſurgūt. Tertiū eſt amiſſio conſortij iuſtoꝝ: qd̓ notat̉ ibi: Neqꝫ pctōres ī ꝯſilio
iuſtorū. Dicit ergo: Nō ſic impij ⁊c̄. Primo ꝯſideratvirū iuſtū immunē ab omni peccato: Secundo bonū in ſe:Tertio vtilē alijs. Duo pͥma remouet a peccatoribꝰ: ⁊ ideoicit bis: Nō ſic impij/ nō ſic. Tertiū aūt nō remouet: quiadicit Gregꝰ. ſuper Ezech̓. impius viuit iuſto. Et Iudicꝭ.iij. a. Hę ſunt gentesquas dominus dereliquit: vt erudiret ī eisiſraelem ⁊cͣ. Nō ſicergo impij/ qͣꝫtū adimmunitate peccati:qꝛ vt dicit̉ Prouerb̓.v. d. Iniqͥtates ſuę capiūt impiū: ⁊ funibꝰ peccatorū ſuorūꝯſtringit̉. e ¶ Nō ſic: qͣꝫtū ad ſecundū: qꝛ impij nō meditant̉ in lege dn̄i. Prouerb̓. xviij. a. Nō recipit ſtultus verbaprudentię: niſi ea dixeris q̨̄ verſant̉ in corde eius. Eccͣj .xxj.c. Audit luxurioſus ⁊ diſplicebit ei. Gregꝰ. Qd̓ vitia reſecat: auditū maloꝝ gͣuat. Rab̓. ſuꝑ hiſtorias. Qui faſtu mundi ſuperbiūt: pręconia veritatis audire nō poſſunt. f ¶ Sꝫtanqꝫ puluis. Sicut dictū eſt: hic notant̉ tria ſub vno mebro quę faciunt hominē miſerū. Primū eſt inconſtantia: qꝛſicut puluis eſt leuis ⁊ mobilis ⁊ incompactus: ſic peccator.Ecc̄j .xxvij. b. Stultus vt luna mutat̉. ij. Teſſal̓. ij. a. Nō cito moueamini a veſtro ſenſu. Prouerb̓. xv. b. Cor ſtultorūdiſſimile erit. Secundū eſt ariditas. Psͣ. Aīa mea ſicut terra ſine aqua tibi. Tertiū eſt ſterilitas. Hiere. xlviij. a. Eritꝭſicut myricę ī deſerto. Hęc tria in peccatore opponunt̉ tribꝰquę prędixit in viro iuſto. Inconſtantia ⁊ leuitas cōtra hocꝙ prędixit: Plantatum. Ariditas/ contra hoc ꝙ prędixit.Secus decurſus aquarū. Sterilitas ꝯtra hoc ꝙ dixit: Dabit fructum. Hec tria ergo notant̉ in primo/ quę faciunt hominē miſerū. g ¶ Que ꝓijcit ventꝰ temptatiōis. Psͣ.Expulſi ſunt nec potuerūt ſtare. Iob. j. d. Uentuſ vęhemēsirruit a regione deſerti. h ¶ A facie terrę / viuentiū: vt eāiam per recordationē non videat. Dan̄. xiij. a. Exarſerūt inꝯcupiſcentia eius .ſ. ſuſannę ſenes/ Ecce ventus: Et auerterunt ſenſum ſuū: ⁊ declinauerunt oculos ſuos/ vt nō viderētcęlum/ Ecce proiectio a ſacie terrę viuentium. Sed de iuſto dicit̉ Deut̓. xxxiij. d. Oculi iacob in terra frumenti vini⁊ olei. Gen̄. xlix. c. Iſachar aſinus fortis/ accubās inter terminoſ: vidit requiē ꝙ eſſet bona: ⁊ terrā ꝙ optima: ⁊ ſuppoſuit humerū ad portandū. Iſachar interpretat̉ memorās dominū. Termini maloꝝ/ pęna ęterna: bonorum/ vita ęterna.Inter hos habitat timendo ⁊ ſperando. Uidet requiē ęternā ꝙ ſit bona/ ⁊ terrā viuentiū ꝙ optima: ⁊ ideo ſupponit humerū ad portandū iugū domini: Sꝫ non ſic impij. Uel̓: Afacie terrę: corꝑis. De qua Gen̄. iij. c. Terra tua generabit tibi ſpinas ⁊ tribulos. Proijcit: vt eam nō cognoſcat:ſed ſpinas eius delitias ęſtimet. Iob. xxx. a. Eſſe ſub ſentibꝰdelitias cōputabunt. Sꝫ in inferno ſentient puncturā iſtarūſpinarū .i. pęnā peccatorū. Gregꝰ. Momentaneū eſt qd̓ delectat/ ęternū qd̓ cruciat. Vel: A facie terrę .i. a ſtabilitateeccl̓ię. De qua Eccͣs .j. a. Generario p̨̄terit ⁊ generatio aduenit: terra aūt in ęternū ſtat. Proijcit: vt iā non ſit de eccl̓iamerito/ etſi forte numero. Reſpectꝰ pͥmę terrę in nobis amorem accēdit: Reſpectus ſecundę/ timorē incutit: Reſpectustertię/ erubeſcentiā inducit. Sed ventus temptationis ꝓijcitpeccatorē a facie .i. a reſpectu terre huius triplicis: ne ꝑ amorē/ aut timorē/ aut pudorē retrahat̉ a peccato: Hec em̄ triaſolent homines retrahere a peccato. Hic eſt funiculus triplex: qui ſi habeatur difficile rumpitur: Eccͣs. iiij. c.i ¶ Ideo nō reſurgūt ⁊c̄. Hic vt p̨̄dictū ē notat̉ ſecūdūꝙ facit pctōrē miſerū. Dicit gͦ: Ideo nō reſurgūt: a peccato. Eph̓. v. d. Surge qui dormis ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illuminabit te chriſtus. ¶ ¶ Impij in iudicio: triplici .ſ. vtſeipſos iudicent in pręſenti j. Corꝭ. xj. d. Si noſmetipſosdijudicaremus/ non vtiqꝫ iudicaremur. Augꝰ. Aſcende tribunal mentis: aſſit ratio iudex: cōſcientia accuſatrix: ⁊ timorcarnifex. Ul̓: In iudicio .i. in pęna ī p̨̄ſenti: qua dn̄s punit ⁊ malos ⁊ bonos. jͣ. Pet̓. iiij. d. Tempꝰ eſt vt īcipiat iu-
ugailꝰ.
Al̓ decidet.Al̓. jfecerit.
Psͣ .88.
Tria faciūt hominem peccatorem miſerum.
Poraliter.
Psͣ .142.
Psͣ .35.
ōcordia Psͣ. fcū euangelio.
Beat.
a 4