Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

8 Et foͣlium eius nōde̓fluet:c et om̄ia q̨̄cūqꝫˣ faciet ꝓſperabūt̉. ſic īpij/ non ſic:

ſꝫ ſꝫ tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcittus facie terrę. Ideo nonk reſurgunt impij in iudicio:

a Et foliū eiꝰ non defluet .i. quęcunqꝫ dicta fuerūt detalibus: non erunt irrita.xa Et folium eius ⁊cͣ. Iſtud allegorice exponit̉ dechriſto. Folium eius: id eſt verbum: b defluet:id eſt cadet a ꝟitate mendaciū. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰꝟitas ē. Itē nec ab vtilitate. Ezech̓ .xlvij. c.Non dēfluet foliū exeo. i. v̓bū et fructꝰ eiꝰ deficiēt .i. vtilitas.Ibidē: Fructus eiusin cibum/ folia ī medicinam. Itē nec a neceſſitate. Vnde de illo poterat dici illud ſamuelis. j. Regꝭ. iij. d. cecidit ex oībꝰ ꝟbis eiꝰ ī ter. Item nec a virtute vl̓ efficacia. Eſa. lv. d. Verbū qd̓ egrediet̉ de ore meo/ reuertet̉ ad me vacuū. Itē nec ab intentione. Psͣ. Quę ꝓcedunt de labijs meis faciam irrita.c Et om̄ia q̄cūqꝫ faciet/ ꝓſperabunt̉. Cōtra. Hiere.xv. c. mihi mater mea/ vt quid genuiſti me virū rixę/ virum diſcordię in vniuerſa terra? Ergo ipſe fuit in aduerſitare: ergo quęcūqꝫ faciet ꝓſperabunt̉. Sol̓. huiꝰ habet̉ inEſa. lv. d. Proſperabit̉ in omnibus ad quę miſi illū .ſ. ad redimendum genus humanum/ patiendo tribulationes.X Itē ſimilit̓ exponit̉ moralit̓ de viro iuſto. a Et foliūeius .i. verbū: b defluet .i. erit ocioſū. Gregꝰ.Ocioſū eſt verbū/ qd̓ caret aut ratione iuſtę neceſſitatꝭ: autintentione pię vtilitatꝭ: Sic ergo defluet: ſꝫ erit alijs vtile. Un̄ Ezech̓ .xlvij. c. Fructus eius erit ī cibū .i. bona oꝑa: folia eius .i. verba ad medicinā. Et nota in quibuſdā defluunt fructus .i. oꝑa: folia .i. verba/ ſcꝫ in malis. Ioh̓. iij. d.Qui de terra eſt ⁊cͣ. Eſa. xxix. a. Humiliaberiſ/ de terra loq̄ris. In qͥbuſdā ꝟo fructus/ folia .ſ. in theologis. Itē folia defluunt in ęſtate/ ſꝫ ī hyeme: Sic multi ſunt qui bona verba habēt in ꝓſꝑitate: ſꝫ mala defluētia ī aduerſitate.c Et oīa q̨̄cūqꝫ faciet: Ecce fructꝰ: Proſꝑabūt̉. Ro.viij. e. Scimꝰ qm̄ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonū/ hisẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſctī. Poſſūt hęc q̨̄ dicunt̉ de beato viro ꝯcordari eis q̨̄ dicūt̉ Matth̓. v. a. Beati pauꝑeſ ⁊cͣ.Pauꝑes ſpū: Hoc ē: Btūs vir abijt ī ꝯſilio impioꝝ: dicētiū Prouerb̓. j. b. Omnē p̄cioſā ſubſtātiā reꝑiemus: īplebimꝰ domꝰ nr̄as ſpolijs: ſortē mitte nobiſcū ⁊cͣ.Mites: libent̓ dimittūt īiurias: Hoc eſt: In via pctō ſtetit. em̄ exire p̄t de via pctōꝝ/ dimittit.Matth̓. vj. b. Si dimiſeritꝭ ⁊cͣ. Eccͣj .xxviij. a. Relinq̄ꝓximo tuo nocenti te: tūc deprecāti tibi pctā ſoluent̉.Qui lugēt: Hoc eſt: Et ī cāthedra ꝑeſtilētię ſedit.Scd̓m Glo. i. dedit alijs exemplū peccandi/ ſꝫ pęnitētiet lugendi peccata.Qui eiuriunt ſitiunt iuſticiam: Hoc eſt: Sꝫ in lege dn̄ivolūtas eiꝰ: quātū ad affectū eſurientē. Et in lege eimeditabit̉: quātū ad intellectū ſitientē.Diſericordes: Hoc eſt: Tanꝙͣ lignū qd̓ plantatū eſtſecus decurſum aquarū.Hundo corde: Hoc eſt: Qd̓ fructū ſuū dabit in tꝑeſuo. Bonꝰ de theſauro .ſ. cordis ꝓfert bona: Matth̓.xij. c. Itē Matth̓ .vj. c. Si oculꝰ tuus .i. intentio cordis/fuerit ſimplex: totū corpus tuū lucidū erit .i. opus.Pacifici: Hoc eſt: Et foliū eiꝰ .i. v̓bū: defluet. Prouerb̓ xvij. c. Qui dimittit aquā/ caput ē iurgiorū. Iacob̓.iij. a. Lingua modicū mēbrū eſt/ magna exaltat.Qui ꝑſecutionē patiunt̉ ⁊cͣ. Hoc eſt: Oīa q̨̄cunqꝫ facietproſperabunt̉ patiētiā: q̨̄ facit aduerſa ꝓſpera. Actꝭ.v. g. Ibant apl̓i gaudentes ⁊cͣ.d Non ſic imꝑij ⁊c̄. Scd̓a partitio huiꝰ pſalmi. Supraoſtendit quę faciūt hominē beatū: hic aūt oſtēdit quę faciūthominē peccatorē miſerū. Primū eſt incōſtantia ariditas/ſterilitas: qd̓ notat̉ ibi: Tanꝙͣ puluis. Scd̓m eſt amiſſioprimę reſurrectionis in pręſenti: dignitatis iudicandi/ in futuro: qd̓ notatur ibi: Ideo reſurgūt. Tertiū eſt amiſſio conſortij iuſtoꝝ: qd̓ notat̉ ibi: Neqꝫ pctōres ī ꝯſilio

iuſtorū. Dicit ergo: ſic impij ⁊c̄. Primo ꝯſideratvirū iuſtū immunē ab omni peccato: Secundo bonū in ſe:Tertio vtilē alijs. Duo pͥma remouet a peccatoribꝰ: ideoicit bis: ſic impij/ ſic. Tertiū aūt remouet: quiadicit Gregꝰ. ſuper Ezech̓. impius viuit iuſto. Et Iudicꝭ.iij. a. ſunt gentesquas dominus dereliquit: vt erudiret ī eisiſraelem ⁊cͣ. ſicergo impij/ qͣꝫtū adimmunitate peccati:qꝛ vt dicit̉ Prouerb̓.v. d. Iniqͥtates ſuę capiūt impiū: funibꝰ peccatorū ſuorūꝯſtringit̉. e ſic: qͣꝫtū ad ſecundū: qꝛ impij meditant̉ in lege dn̄i. Prouerb̓. xviij. a. recipit ſtultus verbaprudentię: niſi ea dixeris q̨̄ verſant̉ in corde eius. Eccͣj .xxj.c. Audit luxurioſus diſplicebit ei. Gregꝰ. Qd̓ vitia reſecat: auditū maloꝝ gͣuat. Rab̓. ſuꝑ hiſtorias. Qui faſtu mundi ſuperbiūt: pręconia veritatis audire poſſunt. f Sꝫtanqꝫ puluis. Sicut dictū eſt: hic notant̉ tria ſub vno mebro quę faciunt hominē miſerū. Primū eſt inconſtantia: qꝛſicut puluis eſt leuis mobilis incompactus: ſic peccator.Ecc̄j .xxvij. b. Stultus vt luna mutat̉. ij. Teſſal̓. ij. a. cito moueamini a veſtro ſenſu. Prouerb̓. xv. b. Cor ſtultorūdiſſimile erit. Secundū eſt ariditas. Psͣ. Aīa mea ſicut terra ſine aqua tibi. Tertiū eſt ſterilitas. Hiere. xlviij. a. Eritꝭſicut myricę ī deſerto. Hęc tria in peccatore opponunt̉ tribꝰquę prędixit in viro iuſto. Inconſtantia leuitas cōtra hoc prędixit: Plantatum. Ariditas/ contra hoc prędixit.Secus decurſus aquarū. Sterilitas ꝯtra hoc dixit: Dabit fructum. Hec tria ergo notant̉ in primo/ quę faciunt hominē miſerū. g Que ꝓijcit ventꝰ temptatiōis. Psͣ.Expulſi ſunt nec potuerūt ſtare. Iob. j. d. Uentuſ vęhemēsirruit a regione deſerti. h A facie terrę / viuentiū: vtiam per recordationē non videat. Dan̄. xiij. a. Exarſerūt inꝯcupiſcentia eius .ſ. ſuſannę ſenes/ Ecce ventus: Et auerterunt ſenſum ſuū: declinauerunt oculos ſuos/ vt viderētcęlum/ Ecce proiectio a ſacie terrę viuentium. Sed de iuſto dicit̉ Deut̓. xxxiij. d. Oculi iacob in terra frumenti vini olei. Gen̄. xlix. c. Iſachar aſinus fortis/ accubās inter terminoſ: vidit requiē eſſet bona: terrā optima: ſuppoſuit humerū ad portandū. Iſachar interpretat̉ memorās dominū. Termini maloꝝ/ pęna ęterna: bonorum/ vita ęterna.Inter hos habitat timendo ſperando. Uidet requiē ęter ſit bona/ terrā viuentiū optima: ideo ſupponit humerū ad portandū iugū domini: Sꝫ non ſic impij. Uel̓: Afacie terrę: corꝑis. De qua Gen̄. iij. c. Terra tua generabit tibi ſpinas tribulos. Proijcit: vt eam cognoſcat:ſed ſpinas eius delitias ęſtimet. Iob. xxx. a. Eſſe ſub ſentibꝰdelitias cōputabunt. Sꝫ in inferno ſentient puncturā iſtarūſpinarū .i. pęnā peccatorū. Gregꝰ. Momentaneū eſt qd̓ delectat/ ęternū qd̓ cruciat. Vel: A facie terrę .i. a ſtabilitateeccl̓ię. De qua Eccͣs .j. a. Generario p̨̄terit generatio aduenit: terra aūt in ęternū ſtat. Proijcit: vt non ſit de eccl̓iamerito/ etſi forte numero. Reſpectꝰ pͥmę terrę in nobis amorem accēdit: Reſpectus ſecundę/ timorē incutit: Reſpectustertię/ erubeſcentiā inducit. Sed ventus temptationis ꝓijcitpeccatorē a facie .i. a reſpectu terre huius triplicis: ne amo/ aut timorē/ aut pudorē retrahat̉ a peccato: Hec em̄ triaſolent homines retrahere a peccato. Hic eſt funiculus triplex: qui ſi habeatur difficile rumpitur: Eccͣs. iiij. c.i Ideo reſurgūt ⁊c̄. Hic vt p̨̄dictū ē notat̉ ſecūdū facit pctōrē miſerū. Dicit: Ideo reſurgūt: a peccato. Eph̓. v. d. Surge qui dormis exurge a mortuis: illuminabit te chriſtus. Impij in iudicio: triplici .ſ. vtſeipſos iudicent in pręſenti j. Corꝭ. xj. d. Si noſmetipſosdijudicaremus/ non vtiqꝫ iudicaremur. Augꝰ. Aſcende tribunal mentis: aſſit ratio iudex: cōſcientia accuſatrix: timorcarnifex. Ul̓: In iudicio .i. in pęna ī p̨̄ſenti: qua dn̄s punit malos bonos.. Pet̓. iiij. d. Tempꝰ eſt vt īcipiat iu-

ugailꝰ.

Al̓ decidet.Al̓. jfecerit.

Psͣ .88.

Tria faciūt hominem peccatorem miſerum.

Poraliter.

Psͣ .142.

Psͣ .35.

ōcordia Psͣ. f euangelio.

Beat.

a 4