Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a ī viā peccatorū ſtetit:b in cathe̓dra peſtilentię noncſedit. Sed in lege dn̄i volūd tas eiꝰ: ī lege̓ eiꝰ mēditabit̉

ſꝫ diē ac nocte. Et erit tāqͣꝫ lignum qd̓ plātatum eſt ſecush decurſus aquarū: qd̓ fructūſuum dabit in temporē ſuo.

Non ſtetit. Tertiū ibi: ſedit. Tales acqͥeuerūt legidei. Un̄ dicit: Et ī lege ⁊c̄. Deut̓. xvij. d. ml̓tiplicabitſibi eqͦs: nec reducet ppl̓m ī ęgyptū. Et erit tāꝙͣ lignum⁊c̄. Un̄ ad lr̄aꝫ de illis qui deſcēderūt ī ęgyptū/ dicit Hiere.xvij. a. Maledictꝰ ꝯfidit ī hoīe: ponit carnē brachiū ſuū. Et folium eiꝰx oēs mīſtros hꝫ īpios. Psͣ. hītabit ī medio domꝰ meę facit ſuꝑbiā. Eccͣj. xa. Scd̓m iudicē ppl̓iſic mīſtri eiꝰ. ij. Regl. viij. d. Ioſaphat īterp̄tat̉ dn̄i iudiciū/ erat ꝯſiliariꝰ dauid. De Bern̄. ad Eugeniū papā: dico ſanū/ dolētemlatera. De ſcd̓o d̓r: a Et ī viā pctōrū ſtetit: Sic̄ illide qͥbꝰ Exo. xv. b. Fiāt īmobiles qͣſi lapis/ donec ꝑtranſeatppl̓s tuꝰ dn̄e. Chriſtꝰ aūt ī hac via ſtetit. Psͣ. Exultauit vtgigas ad currēdū viā. Hiere. xiiij. b. Quare qͣſi colonꝰ futurus es ī terra: qͣſi viator ⁊cͣ. De tertio: b Et ī cathedrapeſtilētię: vel deriſorū: alia lr̄a: ſedit. Mar. j. c. Eratdocēs eos qͣſi poteſtatē habēs: ſic̄ ſcribę phariſęi. Hiere. iij. e. Dabo vobis paſtores iuxta cor meū: paſcēt vosſcientia doctrina. Et dicit̉ cathedra peſtilētię tribꝰ modis.Errorem docendo: vt herętici. Ad malū incitando: vt falſichriſtiani. Malū exempū prębendo: vt mali p̨̄lati. De hocHiere. lj. c. Ecce ego ad te mons peſtifer ait dn̄s: corūpisvniuerſā terrā: extēdā manū meā ſuꝑ te. Sic̄ ī Psͣ. Extēdit manū ſuā in retribuēdo. Apocꝭ̓. ix. a. Aſcēdit fumꝰ puteiſic̄ ſumꝰ fornacꝭ magnę: obſcuratꝰ eſt ſol aer. c Sꝫ inlege ⁊cͣ. Hic vt dictū eſt/ cōmēdat̉ a tribꝰ .ſ.ſ. iētia/ vita/ doctrina. A ſciētia ibi: Sꝫ ī lege. Deut̓. xvij. d. Poſtqͣꝫ ſederit ī ſolio regni ſui/ deſcribet ſibi Deuteronomiū legꝭ huiꝰ involumīe. Hoc eſt ꝯͣ p̨̄latos nr̄os. ij. Paral̓. xxiij. c. Dederūtin manu eiꝰ tenendā legē/ ꝯſtituerunt regē. d Et inge eius. Prouerb̓. viij. d. Beatus qui audit me vigi atad fores meas quotidie. e ¶Meditabit̉. Eccͣj. xiiij. d.Beatus vir qui in ſapientia morabit̉/ in iuſticia meditabit̉/ ī ſenſu cogitabit circūſpectionē dei. f Die ac nocte: īꝓſperitate in aduerſitate. Eſa. xxj. d. Si quęritis/ quęrite.Et erit tanꝙͣ lignū ⁊cͣ. Hic cōmendatur a bona vita.Lignū cognoſcit̉ per fructificationē: Sꝫ anteqͣꝫ ferat fructū/oportet plantet̉: Plantatus aūt fuit filius dei / qn̄ vnitꝰ eſthumanę naturę. Iacob̓. j. d. In manſuetudine ſuſcipite inſitum verbū qd̓ poteſt ſaluare animas veſtras: ſic fructificauit. Prouerb̓. iij. c. Lignum vitę eſt his qui apprehenderint .i. ſapientiā. Apocꝭ. ij. b. Qui vicerit: dabo ei de ligno vi. Ecech̓. xvij. g. Tenerū diſtringā: plantabo ſuꝑet mon excelſū eminentē .ſ. beatā virginē. h Qd̓ fructū ſuū.i. carnē eſibilē: Dabit: ī cęna. Hūc fructū folia p̨̄ceſſerūt .ſ. agnus typicꝰ: qꝛ legalia p̨̄ceſſerūt ſacramēta nouę legꝭEſa. iiij. a. Et fructꝰ terrę ſublimis. Ul̓ fructū miſſionē ſpūſſctī. Ioh̓. xvj. b. Niſi ego abiero ⁊cͣ. In tꝑe .ſ. paſſiōis.Et foliū eiusZuat. Senes/ ſunt caro ſenſualitas: q̨̄ dicūtur ſenes ab effectu. Hoc eſt conſilium vagaonis. Iudith. xij. c. dixit holofernes ad vagaonē eunuchū: Uade ſuade hebręam illā vtſpōte ꝯſentiat habitare mecū. Et poſt ſubdit̉: Intrauit vagao ad iudith dixit: Non vereat̉ bona puella ītrare ad dominum meū. Holofernes interpretat̉ infirmans vitulū ſaginatū: ſigͣt diabolū: qui ſaginatos pinguedine charitatis/īfirmat. Uagao/ īterp̄tat̉ ipſa vallis ęſtuas: ſigͣt carnē deſiderijs ęſtuantē. Iudith/ īterp̄tat̉ ꝯfitēs/ vel glorificās: ſigͣtſpiritū. Psͣ. Oīs ſpūs laudet dn̄m. Itē ꝯſiliū mundi/ ē multiplicare diuitias: ſpoliare īnoxios: vindicare īiurias ꝓprias.De. iij. Regꝭ. xij. b. de ꝯſilio adoleſcentiū. Gen̄. xlix. a. Inꝯſiliū eoꝝ veniat aīa mea. Itē ꝯſiliū diaboli eſt appeteredignitateſ. Hoc eſt ꝯſiliū achitophel. ij. Regꝭ. xvij. a. Et interp̄tat̉ ruina frīs. Eccͣj .xxxvij. b. A ꝯſiliario malo ſerua ani tuā. Eccͣj. .xxiij. a. Dn̄e pr̄ dn̄ator vitę meę/ ne derelinqͣs

me ī cogitatu ꝯſilio illoꝝ. Propt̓ dicit: Btūs vir abijt ī ꝯſilio īpioꝝ. Seqͥt̉: a Et ī viā pctōrū noſtetit. De hac via dr̄ Eccͣj .xxj. b. Ula peccantiū cōplātataeſt lapidibꝰ: in finē illoꝝ inferi tenebrę pęnę. Sap̄. v. b.Laſſati ſumꝰ i via iniqͥtatꝭ. Et ī Psͣ. Fiat via illoꝝ tenebrę lubricū. Gregꝰ ī moralibꝰ: Via pctōꝝ tenebroſa eſt lubrica:vt .ſ. tenebras iredebeāt videāt: ſivideāt/ ī via ꝓpt̓ lubri ſtare valeant.b Et in cathedrapeſtilētię ſedit. Ad lr̄aꝫ/ peſtilētia eſt herbarū corruptio: q̨̄ totū gregē paſcentē corrūpit ꝯtaminat: Et ſigͣt malum exemplū: malā doctrinā: prauū iudiciū. In cathedrapeſtilentię ſedent mali pręlati: doctores falſi: iudices iniqui.De malis pręlatꝭ/ prauū exemplū p̨̄bentibus: Matth̓. xxiij.a. Suꝑ cathedrā moyſi ſederunt ſcribę phariſęi: Om̄ia ergo quęcūqꝫ dixerint vobis/ ſeruate facite: ẜm ꝟo opera eo nolite facere. Et Oſeę. v. a. Laqueus facti eſtis ſpeculationi: ſicut ręte expanſū ſubter thabor. De falſis doctoribus: E zech̓. xiij. b. Erit manus mea .i. vindicta/ ait dn̄s ſuꝑprophetas qui vident vana diuinant mendaciū: in conciliopopuli mei erunt/ in ſcriptura populi mei non ſcribent̉:nec in terra iſrl̓ ingredient̉: ſcietis qꝛ ego dn̄s/ eo decęperint populū meū. Et Eſa. ix. c. Diſperdet dn̄s ab iſrael caput caudā: longęuus honorabilis ipſe eſt caput: ꝓpheta docēs mēdaciū ip̄e ē cauda. Et de iniqͥs iudicibꝰ Ezech̓.xiij. d. Violabāt me ad populū meū: propt̓ pugillū hordeifragmentū panis: vt interficerent aīas quę moriunt̉: viuificarēt animas quę viuunt. Dan̄. xiij. a. Egreſſa eſt iniquitas de babylone a ſenioribꝰ iudicibꝰ qui videbant̉ regerepopulū meū. De his tribus d̓r Micheę. iij. d. Principeseius ī muneribus iudicabāt: ſacerdotes eius ī mercede docebant: prophetę eius in pecunia diuinabant. c Sꝫ inlege dn̄i voluntas eiꝰ: vt velit qd̓ ſcriptū eſt in ea: qd̓prohibitū eſt velit. d Et in lege eiꝰ meditabit̉ dieac nocte: vt ſit anīmal ruminans: qd̓ ſolū mundū erat in lege: Leuitꝭ. xj. a. g Et erit tanꝙͣ lignū qd̓ plantatūeſt ſecus decurſus aquaꝝ: gr̄aꝝ/ lachrymarū. Eſa. vj.d. Erit ī oſtenſionē ſic̄ terebinthuſ. Iob. xxix. c. Radix meaaperta eſt ſecus aquas. Iob. viij. b. Nunquid virere poteſtſcirpus abſqꝫ humore: aut creſcere carectū ſine aqua? Sꝫ qꝛcreſcens ſic ī virtutibus: debet etiā fructificare in operibus:Ideo ſequit̉. h Qd̓ fructu: boni operis. Matth̓. iij. c.Omnis arbor quę facit fructū bonū/ excidet̉. Nota ſingula verba: Fructū: ſolū germen cogitationis: aut florem propoſiti: aut folia verborū: ſuū/ in ſe .ſ. tm̄ in alijs.Matth̓. xvj. d. Quid prodeſt homini ſi vniuerſū mundū lucretur: animę ꝟo ſuę detrimentū patiat̉? Eſa. lxvj. c. Si egoqui generationē cęteris tribuo ſterilis ero? i Dabit: voluntarie faciet coacte. ij. Corꝭ. ix. b. Non ex triſticia: autex neceſſitate: Hilarē em̄ datorē diligit deus. Matth̓. x. b.Gratꝭ accępiſtꝭ ⁊cͣ. k In tꝑe ſuo. Tp̄s vniuſcuiuſqꝫ adoꝑandū/ eſt p̨̄ſenſ vita. Ioh̓. ix. a. Me oportet oꝑari oꝑa eiꝰ miſit me donec dies eſt: venit nox qn̄ nemo poteſt oꝑari.Eccͣs. ix. c. Quodcūqꝫ facere poteſt manꝰ tua/ inſtant̓ oꝑare:qꝛ nec opꝰ/ nec nec ſcientia nec ſapiētia erūt apud īferos/ tu ꝓperas. Tūc em̄ erit tempus dandi ſed tp̄s recipiēdi. ij. Corꝭ. v. b. Om̄es nos manifeſtari oportet ante tribunal iudicis: vt referat vnuſqͥſqꝫ ꝓpria corporis prout geſſitſiue bonū/ ſiue malum. Dicit em̄ dn̄s in Psͣ. Cum accepero tempus: ego iuſticias iudicabo. Ecc̄ͣj. xx. c. Ex ore fatuireprobabit̉ parabola: non em̄ dicit illā in tempore ſuo. Uelpōt dici: Fructū ſuū dabit ī tꝑe ſuo: ꝯͣ hypocritas: dāt oꝑa/ ſꝫ vēdūt p̄cio hūanę laudiſ. Matth̓. vj. a. Amēdico vob̓: receperūt mercedē ſuā. Et ī tꝑe non ſuo: qꝛ eſt tempus recipiendi: vt diximus: ſed dandi. Eccͣj. xx. b.Hodie fęnerat̉ qͥs cras expetit: odibilis eſt homo hmōi.X Item ſimiliter

F

Psͣ .34.

Allegorice.Psͣ. 100.

Psͣ .18.

Cathedra peſtilētie dicitur tribus modis.

Psͣ. 54.

Moraliter.

Psͣ. 74.

Psͣ .150.