Glo. ordi. Hachabeor II Ca. XV Nico. de lyra
delatus ē nicanori vir amator pͦciuitatis: et bene audiens quiꝓ affectu pater iudeoꝝ appellabat̉. Hic multꝭ tꝑibꝰ ꝯtinētię ꝓpoſituꝫ tenuit in iudaiſmo: corpuſqꝫ ⁊ aīam ꝯtentꝰ tradere proꝑſeuerātia. Uolēs autē nicanormāifeſtare odiū qd̓ habebat iniudęos: miſit milites qͥngētosvt eū cōp̄hēderēt. Putabat enīeſi illū decepiſſet: ſeſe cladē maxi fmā iudęis illaturū. Turbis aūtirruere in domū eiꝰ: et ianuā dirūpere atqꝫ ignē admouere cupientibꝰ: cū iam cōprehenderet̉gladio ſe petijt: eligens nobilitpotius mori qͣꝫ ſubditꝰ fieri peccatoribꝰ: ⁊ contra natales ſuosindignis iniurijs agi. Sed cū ꝑfeſtinationē nō certo ictu plagādediſſet: et turbę intra oſtia irrūperent: audacter recurrēs admurū p̄cipitauit ſemetip̄m viriliter in turbas: quibꝰ locū velociter dantibꝰ caſui eiꝰ venit permediā ceruicē. Et cū adhuc ſpiraret accēſus anīo ſurrexit: ⁊ cūſanguis eiꝰ magno fluxu deflueret: ⁊ grauiſſimis vulneribꝰ eētſaucius: curſu turbā ꝑtranſijt: ⁊ſtans ſupra petrā quandā p̄ruptam: ⁊ iā exanguis effectꝰ: cōplexus inteſtina ſua vtriſqꝫ manibus proiecit ſupra turbas inuocās dn̄atorē vitę ac ſpūs: vthęc illi iterum redderet: atqꝫ itavita defunctꝰ eſt. Ca. XVIcanor autē vt cōperit lin Niudam eſſe in locꝭ ſamaLrię: cogitauit die ſab mnbati cum omni impetu cōmitte nre bellum. Iudęis vero qui illū oꝑ neceſſitatem ſequebant̉ dicētibus: ne ita ferociter ⁊ barbarefeceris: ſed honoreꝫ tribue dieiſanctificationis: ⁊ honora eumqui vniuerſa cōſpicit. At ille infęlix interrogauit ſi eſt potensin cęlo qui imperauit agi diemſabbatorum: et reſpondentibꝰillis: eſt dominus viuus ip̄e ī cę ylo potēs: qui iuſſit agi ſeptimaꝫdiem. At ille ait: Et ego potēsſum ſuper terram qui imperoſumi arma: et negocia regis impleri. Tamen non obtinuit vt a
&
M .29. 2
G
Gen̄. 22. gHeb̓ .11. d
A
A