Nico. de lyraPrologusNico. de lyra
a ruerit perſpicuum eſt. Idipſumh autē et ſpiritus in om̄i regioneſpirat: ⁊ nubes quibus cū imperatū fuerit a deo ꝑābulare ī vniuerſum orbē: perficiūt quod imdperatum eſt eis. Ignis etiā miſſus deſuper vt cōſumat mōtesē ⁊ ſiluas: facit qd̓ p̨̄ceptum eſt ei.Hęc autem neqꝫ ſpeciebus neqꝫh virtutibus vni eoꝝ ſimilia ſuntUnde neqꝫ eſtimanduꝫ eſt neqꝫidicenduꝫ illos eſſe deos: qn̄ nōpoſſunt neqꝫ iudicium iudicareneqꝫ qͥcqͣꝫ facere hominibꝰ. Sciētes itaqꝫ qꝛ nō ſūt dij ne ergo tiin mueritis eos. Neqꝫ enī regibusmaledicēt neqꝫ benedicent. Sipgna enim in cęlo gentibus nonq oſtendunt: neqꝫ vt ſol lucebuntneqꝫ illuminabunt vt luna. Beſtię meliores ſunt illis: quę poſſunt fugere ſub tectum ac prodeſſe ſibi. Nullo itaqꝫ modo nobis eſt manifeſtuꝫ quia ſunt dijpropter quod ne timeatis eos.t Nā ſic̄ in cūcumerario formidonihil cuſtodit ita ſunt dij illoꝝ lignei ⁊ argētei ⁊ inaurati. Eodēmodo ⁊ in horto ſpina alba: ſupra om̄is auis ſedet. Similiterz et mortuo ꝓiecto in tenebris: ſimiles ſunt dij illorū lignei et ina aurati et inargentati. A purpura quoqꝫ ⁊ muricę quę ſupra illos teneāt: ſcietis itaqꝫ qꝛ nō ſūtdij. Ipſi etiam poſtremo comefduntur et erit in opprobriuꝫ ing regione. Melior eſt homo iuſtꝰh qui non habet ſimulacra: namerit longe ab opprobrijs.Finit liber Baruch: cum epiſtola Hieremię.Incipit ꝓlogus ſancti Hieronymi in Ezechielē prophetam.Zechiel ꝓpheta cū ęioachin rege iudacaptiuus ductꝰ eſtin babylonē: ibiqꝫhis qui cum eo captiui fuerant ꝓphetauit pęnitētibus ꝙ ad hieremię vaticiniuꝫſe vltro aduerſarijs tradidiſſentcū viderēt adhuc vrbē hieroſolynmā ſtare quā ille caſurā eſſe p̨̄di nxerat. Triceſimo aūt ętatis ſu-anno ⁊ captiuitatis qͥnto: exor o
4 Re. 24. d