¶Glo. ordi. Heſter Ca.III FNico. de lyra

amanſcire cupientes vtrū ꝑſeueraret in ſnīa. Dixerat enī eis ſe eſſe iudeū. Quod cuꝫ audiſſet aman ⁊:experimento probaſſet ꝙ mardochęus non ſibi flecteret genu nec ſe adoraret: iratus eſt valde: et proa §. i. habuit. b § in vno tm̄. cſ ſꝫ in oēs iudeosnihilo duxit ī vnum inardochęū mittere manꝰ ſuas: audierat enī ꝙ eēt gētis iudęę: magiſqꝫ voluita §omnē plebem catholicā.omnē iudeoꝝ qͥ erant in regno aſſueri ꝑdere natioa ſ vltimo tꝑe qn̄ erat ꝑſecutio qualis non fuit.nem. Menſe primo cuiꝰ vocabuluꝫ eſt niſan annoʸa duodecīo regni aſſueri miſſa eſt ſors da ſ ꝑſecutoribꝰ fidelium.in vrnā q̨̄ hebraicę dicit̉ phur cōraꝫ ͦaman quo die et quo mēſe gens iua § confeſſorum fidei.dęorum deberet īterfici: ⁊ exiuit mē­ sſis duodecimꝰ qͥ vocat̉ adar. Dixit ha F iudaicus populus.b Fchriſtianus.qꝫ aman regi aſſuero: Eſt populꝰ ꝑ ia ſ in oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. b § vnde Petrꝰ elctis aduenis diſ. pn̄ti galatie. capa. aſi. ⁊ bom̄ēs ꝓuincias regni tui diſꝑſus: eta Fnouo teſtō. vn̄: mādatū no. d. vo. vt d. ī. ſ. c. di. v.a ſe mutuo ſeꝑatꝰ: nōuis vtēs legibꝰ ka ſ legem veterem.⁊ cerimonijs: inſuꝑ ⁊ regis ſcita cona ſopinione iudeoꝝ: qͥ cōtenit leē q̄ occidit: ſequiturſpiritū qͥ viuificat. b5 quē niſlacet.temnēs. Et optime noſti ꝙ nō expe­ 8a § contra te.b § peccādi.diat regno tuo vt inſoleſcat ꝑ lice̓ntiā. Si tibi placet decerne vt ꝑeat: ⁊ sa § id ē ꝑfectā obſeruantiā legalium obſeruationū.bI iuſto pōdere. c §ſcribis ⁊ phariſeis.decē milia talentoꝝ appendā archaa §. i. theſauri ſapīe ⁊ ſcīe dei. b §opiniōe iudeoꝝ.brijs ga̓cę tuę. Tulit ergo rex ānuluꝫ va ſ ptāte ⁊ oꝑatione b ſꝑmiſitquo vtebatur de manu ſua: et dediteum aman filio amadathi d̓ ꝓgeniea ſ veroꝝ cōfeſſorum.b ſ ⁊ ſacrificiū ⁊ oblationē nolui⁊cͣ.⁊ non accipiam de domo t. vi. neqꝫ de gregibꝰ tuis hircoagag hoſti iudeorū: dixitqꝫ ad eum: Argentum qd̓a Iſicut diabolo dictū eſt: oīa q̄ habet in manu tua ſunttu polliceris tuum ſit: de populo age quod tibi plācet. Uocatiqꝫ ſūt ſcribe regꝭ mēſe pͥmo niſan tertiadecima die eiuſdē mēſis: ⁊ ſcpͥtū ē vt iuſſerat amanad oēs ſatrapas regis: ⁊ iudices prouinciaꝝ diueſarūqꝫ gentiū: vt quęqꝫ gens legere poterat ⁊ audire ꝓ varietate linguarum ex nomīe regis aſſueri:⁊ litterę ſignatę ip̄ius ānulo miſſe ſūt ꝑ curſores reaſſicut Paulus accepit expiſtolas a principibus iudeoꝝ: vt quoſcūqꝫes vinctos ꝑduceret in hierl̓minueniret viros ac mgis ad vniuerſas ꝓuincias: vt occiderēt atqꝫ delerēt oēs iudęos a puero vſqꝫ ad ſenē ꝑuulos ⁊ mulieres vno die: hͦ ē tertiodecimo mēſis duodecimi qͥvocatur adar: ⁊ bona eorum diriperent. Sūma autem epiſtolarum hęc fuit: vt om̄es ꝓuincię ſcirent⁊ pararent ſe ad p̨̄dictam diem. Feſtinabant curſores qui miſſi erant regis imperiū explere. Statim:a ſ vnde: plorabitis ⁊ flebitis vos. mūdus aūt gaudebit.qꝫ in ſuſis pependit edictum: rege ⁊ aman celebrā­ ate conuiuium: et cunctis iudęis qui in vrbe erant oflentibus.

a Miſſa eſt.Qui ad ſortēdn̄i ꝑtinent occidunt̉: quosſignificat illehircꝰ qͥ ẜm ſortem dn̄i in lee occidebat̉.b Tulit ergo.Sic̄ aman epiſtolas dirigesregis ſignaculo eas munireconat̉: vt facilius votum expleatur: ſic iudei libros diuine legis in quibus ē ſignaculum ſūmi regid eſtgr̄a ſpirituſſācti ad cōprobandā hereſim ſuaꝫ aſſumūt in teſtimonium: reprobātes ſocietatemgētium ⁊ chriſti euangeliuꝫqͣſi diuinis p̄ceptꝭ ꝯtrariū.I Que cū

Qd̓ cū audiſſet. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ip̄a machinatio: etnō ſolū ꝯͣ mardocheū: ſed occaſiōe eiꝰ ꝯtra totū populūiudaicū: maxime qꝛ eū iā habebat odioſū ꝓpter interfectionem agag: de cuius ſtirpe erat: vt p̄dictū ē: ⁊ deſtructionē amalechitaꝝ ꝑ iudeos tꝑe Saulis regis: ⁊ patetlr̄a ex dictis vſqꝫ ibi: b Mēſe pͥmo cuiꝰ vocabulū ē niſan: apud hebreos ⁊ correſpōdet ꝑtim martio: ⁊ partimaprili: qꝛ incipit a ꝓpinquiori lunatione eqͥnoctio vernali: ſiue an̄ eqͥnoctiū ſiue poſt: ſic̄ pleniꝰ dictū fuit Exo. ij.c Anno .xij. regni aſſueri. ex qͦ ptꝫ qd̓ dictū eſt. sͣ. in pͥncipio huius libri .ſ. ꝙ mardocheꝰ in pͥncipio regni aſſueri nō fuit eleuatꝰ: nec fecit ea q̄ ſequunt̉: ſꝫ ꝑ magnū tp̄spoſt ſcilꝫ per. xij. annos ad minus. d Miſſa eſt ſors invrnā. iſte enī aman ſortilegus erat. ⁊ ideo ꝑ modū ſuꝑſtitioſū poſuit ſortes ad vidēdū qͦ mēſe machinatio ſua deīterfectiōe iudeoꝝ deberet habere effectū. e Et exiuitmēſis duodecimꝰ qͥ vocat̉ adar .i. cecidit ſors ſuꝑ. xij. mēſem qͥ apud hebreos adar vocat̉: ⁊ correſpondet partimmartio ⁊ ꝑtim februario. Poſtea miſit ſortē qͦ die illiusmēſis deberet hͦ fieri: ⁊ cecidit ſors ſuꝑ. xiij. dic. ⁊ his dictis patꝫ lr̄a hͦ excepto. Miſſa ē ſors in vrnā .i. in vas adhoc deputatū ẜm illiꝰ ſortilegij moduꝫ: ſed qͥs fuerit illemodus magꝭ ī ꝑticulari nō habet̉ ex textu nec ex gloſa:nec ē neceſſariū ad ꝟitatē hiſtorie. f Que. ſcꝫ ſors.g Hebraice d̓r phur. nō ē ꝑ hͦ ītelligēdū ꝙ phur ſit nomē hēbraicū: ſꝫ ē ꝑſicū. vn̄ ī hebreo habet̉ phur .i. goral:ita ꝙ goral ē nomē hebraicū: ⁊ ſignificat ſortē: ⁊ pōit̉ ꝓexpoſitiōe noīs ꝑſici. Ꝙ gͦ d̓r h̓: q̄ hebraice d̓r phur: ītelligēdū ē in libro hebraico ſic ſcribit̉: qͣꝫuis ſit ꝑſicū: ſꝫ tn̄ſtatim ibidē ꝑ hoc nomē goral: qd̓ eſt hebraicū exponit̉.h Dixitqꝫ aman regi. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ machinatiōisexecutio: qꝛ poſt ſortilegiū ſtatim aman incepit ꝓcurareerga regē occiſionē iudeoꝝ. i Et ppl̓s ꝑ oēs ꝓuīciasregni tui diſꝑſus. qꝛ lꝫ aliqͥ cuꝫ corobabel ⁊ eſdra redijſſent in hierl̓m: tn̄ multi remāſerāt diſperſi ꝑ regnū amore vxoꝝ qͣs acceperāt: ⁊ filioꝝ qͦs in terra illa genuerāt:⁊ poſſeſſionū qͣs acqͥſierant: vt dictū fuit Eſdre .j.k Nouis vtēs legibꝰ. qꝛ colebāt vnū deū: cum tn̄ antelege datā et etiā an abraam gentes cōiter colerēt pluralitatē deoꝝ: qd̓ adhuc fiebat cōiter in regno aſſueri.Inſuꝑ ⁊ regis ſcita .i. edicta. m Contēnens. q. d.ſic pōt eſſe origo rebellionis ⁊ ꝯtēptionis in regno tuo.n Et optime noſti. hoc dixit adulādo regi: vt magis īclinaret̉ ad credēdum ſibi. o Ꝙ nō expediat regnotuo. cuiꝰ bonū ī pace oīno ꝯſiſtit. p Ut inſoleſcat .i. īmalicia creſcat. q Per licētiā .i. ꝑ regꝭ diſſimulatiōeꝫ.r Si tibi placet decerne vt pereat. q. d. lꝫ hoc ſit regnotuo vtile. tn̄ depēdet ex tua volūtate. s Et decē miliatalētoꝝ appendā archarijs gace tue .i. theſaurarijs tuisꝓ tributo qd̓ reddāt tibi: ne ꝑ mortem eoꝝ diminuat̉ inaliqͦ ꝓuentu regni tui. t Tulit gͦ rex annulum qͦ vtebat̉. antiqͥtus enī annulis potentū ſignabant̉ lr̄e eoꝝ: ⁊ad hoc erat ibi ſignum expreſſum: ad hoc ergo tradiditſibi vt ſcriberet lr̄as ⁊ ſigillaret ꝓut ſibi placeret de īterfectione iudeorum: ⁊ patet lr̄a ex dictis vſqꝫ ibi:Sūma autē epiſtolaꝝ: id eſt ſententia in breui.At om̄es ꝓuincie ſcirent ⁊ p̄pararent ſe armis: ⁊ talibus ad interfectionē iudeoꝝ: quia omnibꝰ dabat̉ licētia hoc faciendi: ⁊ bona eoꝝ diripiendi ad qd̓ multi erātinclinati. y Statimqꝫ in ſuſis pependit edictum qd̓fecit aman ne rex mutaret conſilium. z Rege ⁊ amancelebrante conuiuiū: quaſi ꝓ regno fuiſſet ordinatū optimū negociū. a Cunctis iudeis qͥ in vrbe erāt flentibus. ẜm ꝙ dicit̉ Ioh̓. xvj. Plorabitis ⁊ flebitis vos:mūdus autem gaudebit. Ad maiorem intellectum huiꝰca. et aliquoꝝ ſequentiū querit̉ hic: vtrum adoratio queeſt per genuū flexionem ſit ſoli deo exhibenda. Et arguitur pͥmo ꝙ ſic: per hoc ꝙ mardocheus noluit hoc modoadorare aman cuiꝰ cauſa in ꝑſona eius habet̉ infra. xiij.ca. vbi dicit̉: Libēter enī ꝓ ſalute iſrl̓ etiā veſtigia pedūeiꝰ deoſculari paratꝰ eſſem: ſꝫ timui ne honorem dei meitranſferrē ad hoīeꝫ: ⁊ quenqͣꝫ adorarē excepto deo meo:nec ī hͦ mardocheꝰ reprobat̉: ſꝫ magis a ſcriptura ſacra:⁊ doctoribꝰ cōmēdat̉. Iteꝫ Apocꝭ. xxij. dicit beatꝰ Ioh̓.Cunqꝫ audiſſem ⁊ vidiſſem: cecidi vt adorarē an̄ pedesangeli: qͥ mihi hec oſtendebat ⁊ dixit mihi: Uide ne feceris. et ſequit̉: Deū adora: ex qͦ videt̉ ꝙ adoratio ꝑ genuflexionē ſit ſoli deo exhibēsIn cōtrariū videt̉ ꝑ illudqd̓ habet̉

G

A.jͣ. 9. f.

13. b.

D

Fs. d.