Glo. ordi. ¶ HeſterCa. IIINico. de lyra
iuxtā mādatū eiꝰ. Quicqͥd enī ille p̨̄cipiebat obẜuabat heſter ⁊ ita cuncta faciebat vt eo tꝑe ſo§ qͦ eā primis eccleſie rudimentisīſtruebat.lita erat qͦ eā ꝑuulā nutriebat. Eo igitur tꝑe qͦ amardocheꝰ ad regis ianuā morabat̉: irati ſūt ba bagathan ⁊ thares duoa §ſcribe ⁊ philoſophi clauem ſcīehabētes nec ītus eūtes: nec alios intrare ꝑmittētes. Fcurati ſine roore animi.eunuchi regis: qͥ ianitoa § qͣſi principes doctrineres erāt: ⁊ ī pͥmo palatija § collegerūt prīcipes ⁊ pha. cō.limīe reſidebāt: voluer̄t da § chriſtumqꝫ īſurgere ī regē ⁊ occi§ ordine p̄dicatoꝝdere eū. Qd̓ mardoche ēum nō latuit. Statimqꝫa F fidelibus.nūciauit reginę heſter ⁊illa regi: ex noīe mardodochei qͥ ad ſe rē detulerat. Quęſitū ē ⁊ īuētū ⁊ fappēſus ē vterqꝫ eoꝝ inpatibulo. Et iuſſit rexvt ī libro memoriali ſcriberet̉: vt ꝓ vita ſua aliqͥd repēſaret ei. Māda/ gbtūqꝫ eſt hiſtorijs ⁊ ānalibꝰ traditū coram rege.Capl̓m: IIIa § chriſtusOſt hͨ rex aſſue ha Itꝑaliter ob Finiqͥtas īterp̄tat̉.rus exaltauit aman filium amādathi qͥ erat de iſtirpe agag: ⁊ poſuit ſoliū eiꝰ ſuꝑ oēs pͥncipes/qͦs habebat. Cūctiqꝫ ſerui regꝭ qͥ ī foribꝰ palatijverſabant̉ flectebāt genua: ⁊ adorabāt aman.Sic enī p̨̄ceꝑat eis īꝑaa I p̄dicatores euāgelijtor. Solꝰ mardocheus knō flectebat genu: neqꝫa § dn̄m deū tuū ado. ⁊ illi ſo .ſ.adorābat eū Cui dixer̄ta § adulatorespueri regꝭ qͥ ad foreſ palatij reſidebāt. Cui p̄tercęteros nō obẜuas mādatū regis? Cunqꝫ hoccrebriꝰ dicerēt ⁊ ille nollet audire: nūciauerunt
a Duo eu. Pſūt in duobꝰ ēnuchis ſciſmatici et heretici notari: qͥ fraudis ⁊malicie venenūcorde geſtantesꝯͣ ꝟitatē ꝯſiliantur: vt eā credētibus auferāt ⁊xp̄m .i. fidē xp̄i īip̄is fidelibꝰ int̓ficiāt: ſꝫ eoꝝ iniqͥtatem ſācti doctores māifeſtātvt īnocentes ſaluent̉: ⁊ illi iuſtavltione puniāt̉.b Hiſtorijs et.amētū ēiuſtisvdlial̓ꝫl.i: ⁊ īaeIfiſt hͦAman.fi. ama.otētes ſeculipn̄ficijs diuīaptāte collatꝭ abutētes qͦs cōſortes habēt nature dedignāt̉ habere conſortesgr̄e: ⁊ honorē etreuerētiā quamſoli deo debuer̄tin ſeſe tranſfercōtēdūt. Eos ātqui ꝯſentire nolūt: odijs ⁊ cruciatibꝰ ꝑſequūrur: ſꝫ iuſto deiudicio ī īſidijsſuis capiūt̉ iniqui. Un̄ d̓r: Iuſtus d̓ anguſtialiberat̉: ⁊ traditur impiꝰ ꝓ eo.Poteſt ꝑ amanquē Ioſephꝰ deſtirpe amalecheſſe cōmemoratiudeorū populfigurari qui ꝓphetas occiderūt: ⁊ dn̄m ꝓphetarum ⁊ apoſtolos eius genenobilitateꝫ ꝓpi̓incredulitateꝫ ⁊duriciaꝫ cordisperdētes: qͥ perEſaiaꝫ pͥncipesſodomoruꝫ ⁊ populus gomorre dicuntur. Vn̄de Ezech̓. Pater tuus amorreꝰ et mater tuacethMiſſa
a Eo igit̉ tempore: quo virgines ſic adducebant̉: ⁊ quo mardocheusſollicitus pro heſter ad portā regis morabat̉. b Irati ſūt bagathā⁊ thares. occulte tn̄ machinantes in eius mortē. cauſa tn̄ huiꝰ machinationis nō exprimit̉ hic: nec in aliqua gloſa hebraica vl̓ latina quā viderim: ſed frequēter inuentū eſt: ꝙ ſerui regū machinant̉ in mortē eoꝝ.Qui ianitores erāt. et in pͥmo palatij limine reſidebant: ꝓ tota iſtalr̄a nō eſt plus ī hebreo. Cuſtodes ſupellectilis: ⁊ ratio huiꝰ diuerſitatꝭeſt: qꝛ dictio hebraica que hic ponit̉ eqͥuoca eſt ad limē ⁊ ſupellectilem.trāſlatio tn̄ noſtra ſequit̉ primā ſignificationē. hebrei aūt ſequūt̉ aliamcui magis ꝯcordat lr̄a ſequēs. cū d̓r: d Volueruntqꝫ in regē inſurgere ⁊ occidere eū. Ianitores enī palatij nō ſūt tāte ptātis: ꝙ ꝑ arma regem poſſint occidere cū habeat cuſtodes corꝑis ſui: nec ſic intrāt familiariter ad īteriora ꝙ poſſint ſibi venenū ꝓpinare: ſꝫ illi qͥ ſunt cuſtodesſupellectilis auree ⁊ argētee ī qͣ ſeruit̉ regi: pn̄t facilit̓ hͦ facere: cuiuſmodi erat iſti: vt dicūt hebrei. e Qd̓ mardocheū nō latuit. dic̄ aūt Ioſēphus ꝙ hͦ ſciuit ꝑ quendā hebreū qͥ erat famulꝰ valde familiaris vniilloꝝ eunuchoꝝ. Ra. Sa. ꝟo dicit ꝙ hͦ ſciuit: qꝛ corā mardocheo ī idiomate tharſenſi de regis intoxicatione loq̄bant̉: credētes ꝙ mardocheꝰillud idioma penitꝰ ignoraret. f Queſitū ē ⁊ inuentū. ꝙ ita erat ẜmveritatē. g Mādatūqꝫ ē his ⁊cͣ. qꝛ p̄ter hiſtorias cōmunes vbi ſcribebāt̉ facta notabilia: qͥlibet rex ꝓ tꝑe ſuo faciebat ſcribi vnū librū ī qͦfacta ſui tꝑis ponebāt̉: ⁊ hͦ ad memoriā futuroꝝ: qꝛ ex factꝭ p̄teritis diCapl̓m: IIrigunt̉ hoīes in agendis de futuro.MO2ALCCF. gi puelle virgines ⁊cͣ. Ꝙͣuis aūt q̄libet ꝑſonaHis itaqꝫ geſtis ⁊cͣ. Seqͥt̉. Querāt̉ reꝑſeuerans in ītegritate fidei virgo dicat̉ ⁊ dei ſponſa. tn̄ eccl̓ia ex perſonis talibus cōgregata dicit̉ ſponſa dei p̄dilecta. ⁊ hͦ ſignificat̉ Can̄. vj.cum dicit̉: Sexaginta ſūt regine ⁊. lxxx. concubine. ⁊ adoleſcentularuꝫnō eſt numerꝰ. Una ē colūba mea: ꝑfecta mea. Igit̉ ꝑ ſingulas ꝟginesq̄ſitas ꝓ rege ſignificāt̉ ſingule fideles ꝑſone. ſed ꝑ heſter que fuit p̄electa ſignat̉ eccl̓ia. ⁊ ꝑ nuncios ad querenduꝫ miſſos apoſtoli ⁊ p̄dicatores alij. Pōt etiam ꝑ heſter ꝟgo maria deſignari. ⁊ ꝑ nūcios angeli eāviſitātes: ⁊ ſpecialiter gabriel angelꝰ ad eā ſpecialiter deſtinatꝰ. Luc̄. j.Et tradant eas ī domū feminarū ſub manu egei: id ē ſub diſciplinaſpūſſancti a quo cuſtodiunt̉ dicte virgines ⁊ vngūt̉ chariſmatibꝰ ⁊ varijs virtutibꝰ adornant̉. Ducta eſt itaqꝫ ad cubiculuꝫ regis ⁊cͣ. Hocmyſtice fuit impletū in aſcēſione chriſti. tūc enī eccleſiā iuſtorum ſecumduxit ad celeſtia. vel in aſſumptione virginis glorioſe quādo fuit ſuperangelos exaltata. Ac dona largitus eſt iuxta magnificentiā principalem. chriſtꝰ enī rex noſter eccleſia ſecuꝫ ducens ad celeſtia: dedit ſuisfidelibus abundāter ſpūſſancti dona. psͣ. lxvij. ẜm tranſlationem. lxx.Aſcendens in altum captiuam duxit captiuitatem: dedit dona hominibus. Eo tempore quo mardocheꝰ ⁊cͣ. Per duos eunuchos qui voluerunt regem interficere: ſignificati fuerūt phariſei ⁊ ſaducei: qui poſtaſcenſionē chriſti queſierūt ip̄m in memhris ſuis occidere et nomen eiꝰpenitus delere. vt patet Actꝭ. viij. ⁊ alijs eiuſdem libri pluribus locis.Per mardocheū autē qui ſalutis heſter gerebat curam poteſt Petrusapoſtolus intelligi qui curā ſuſcepit eccleſie chriſti: et denūciauit eccl̓iemaliciam phariſeoꝝ ⁊ ſaduceorū nomen chriſti delere querentiū: vt ſuper hoc dominū exoraret. Vnde Actꝭ. iiij. de Petro ⁊ Iohāne. Dimiſſiautē venerūt ad ſuos ⁊ annūciauerūt eis quāta ad eos principes ſacerdotū ⁊ ſeniores dixiſſent: qͥ cū audiſſent vnanimiter leuauerūt vocē ſuāad dn̄m ⁊cͣ. Et annalibꝰ traditū ē corā rege. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ meritaſtoꝝ nō dant̉ obliuioni: ſꝫ regiſtrāt̉ coram rege celeſti vt remunerent̉empore competenti.Capl̓m: IIIOſt hec. Deſcripta ip̄ius heſter ꝓmotiōe. Hic ꝯn̄r agit̉ de ppl̓iſui liberatiōe. ⁊ pͥmo ponit̉ ꝯͣ ppl̓m iniqua machinatio. ſcd̓o mira pp tliberatio. iiij. ca. Circa pͥmū. pͥmo ponit̉ machinationis occaſio.ſcd̓o ip̄a machinatio. ibi: Qd̓ cum audiſſet. tertio machinatiōis executio. ibi: Dixitqꝫ aman regi. Occaſio aūt machinationis ꝯͣ iudeos fuit:eo ꝙ mardocheꝰ nolebat adorare aman: ſicut et ceteri: et hͦ eſt qd̓ dicit̉:Poſt hec rex aſſuerꝰ exaltauit aman ſuꝑ oēs pͥncipes regni ſui facienseū a ſe ſcd̓m. i Qui erat de ſtirpe agag. iſte fuit rex amalech: vt habet̉ .j. Reg. xv. quē ſamuel occidit: vt ibidem d̓r: ⁊ ideo iſte aman habebat exoſos iudeos: qꝛ Saul rex iſrl̓ vaſtauit regnum agag interficiensamalechitas viros ⁊ mulieres ⁊ ꝑuulos: vt habet̉. .j. Reg. xv. ſed ꝯͣ hocvidet̉ qd̓ dicitur. jͣ. xv. Aman filius amadathi aīo ⁊ gēte macedo. Adqd̓ dicūt aliqͥ ꝙ idē eſt ppl̓s amalechitaꝝ ⁊ macedonū: ſed hͦ nō videturverū: qꝛ macedonia ē quedā regio in grecia ẜm oēs hiſtoriographos.terra vero amalechitaꝝ eſt inter egyptū ⁊ terram ꝓmiſſionis: ⁊ ꝓpe terrā edom. pͥmo enī occurrerūt filijs iſrl̓ ad pugnandū ꝯtra eos in deſerto: vt habet̉ Exo .xvij. ⁊ iſte terre ſunt valde diſtantes. ⁊ ideo aliter dicit̉ ⁊ melius: ꝙ aman dicit̉ aīo ⁊ gente macedo ꝑ ſil̓itudinē: qꝛ macedones iam rebellabāt imperio perſarū: ⁊ alexāder macedo ab eis abſtulitmonarchiam eam trāſferēs ad grecos: vt habet̉ .j. Machab̓. j.k Solus aūt mardocheꝰ nō flectebat genu neqꝫ adorabat eum: qꝛ exſuꝑbia ſua volebat ſibi arriꝑe honorē diuinuꝫ faciens ſe adorari tanqͣꝫdeū: vt dicit hic gloſa hebraica: ⁊ hoc erat ſibi illicitum.Qd̓ cum
I
.1.In. a.
1. 1
A
v. li. 9
Il. i. c.
Ex. 16. 9
Qd̓ cum