Glo. ordi. ¶Tobias. Ca. XIINico. de lyra
diuerſe fideliū ꝑſoneerqr filij eiꝰ ⁊ oīs familia ⁊ pecora ſana: ⁊ camec virtutes eccleſie. b5 ſctā ſcripturarū quā iudea gētibꝰ cōmiſerat.lia pecūia ml̓ta vxorꝭ: ſꝫ ⁊ illa pecūia quā receꝑatgabelo. Et narrauit parētibꝰ ſuis oīa bn̄ficiapi q̄ feciſſꝫ circa eū ꝑ hōieꝫ qͥ eū duxerat. Uener̄t.a ſ vnde: Letamini gētes cū plebe eius.qꝫ achior ⁊ nabath cōſobrini tobię: gaudentesad tobiā: ⁊ ꝯgratulātes ei de oībꝰ bonis q̨̄ circaa I in ſpiritualibꝰ donis ⁊ virtutibus.illū on̄derat deꝰ. Et ꝑ ſeptē dieſ epulātes oēs cū hgaudio magno gauiſi ſūt. ¶ Ca. XIIt Unc vocauit ad ſe tobias filiū ſuū: di 5xitqꝫ ei: Quid poſſumꝰ dare viro iſti ſācto qͥ venit tecū? Rn̄dens tobias dixit pr̄i ſuo:Pat̓ quā mercedē dabimꝰ ei: aut qͥd dignū po dterit eē bn̄ficijs eiꝰ? Me duxit ⁊ reduxit ſanū: peecuniā a gabelo ip̄e recepit: vxorē ip̄e me haberefec̄: ⁊ demōiū ip̄e ab ea cōpeſcuit: gaudiū parētibꝰ eiꝰ fecit: meip̄m a deuoratiōe piſcis eripuit:te qͦꝫ videre fecit lumē celi: ⁊ bonis oībꝰ ꝑ eū repleti ſumꝰ. Quid illi adhuc poterimꝰ dignū dare? Sꝫ peto te pat̓ mi vt roges eū ſi forte digna fbit̉ medietatē de oībꝰ q̨̄ allata ſūt ſibi aſſumere.Et vocantes eū pater ſcꝫ ⁊ filiꝰ: tulerunt in ꝑtē⁊ rogare ceperunt vt dignaret̉ dimidiā ꝑtē oma ſacceptabiliter recipere.niū q̨̄ attulerāt acceptā hēre. Tūc dixit eiſ occul ſꝫ§ laudatea §a quo omnia. b § in exēplū alijs.te: Bn̄dicite deū cęli ⁊ corā oībꝰ viuētibꝰ ꝯfitē xa § bene agētibusnini ei: qꝛ fecit voͣbiſcū miſericordiā ſuā. Etem̄ 1ſmyſteria tegenda oꝑa dn̄i p̄dicanda.ſacramentū regis abſcōdere bonū eſt: oꝑa autē 8a § vel honorificatumdei reuelare ⁊ ꝯfiteri honorificū eſt. Bona ē ora p̄a ſ in ſinu pauꝑis abſcondita.tio cū ieiunio ⁊ ēlemoſyna: magis qͣꝫ theſauros qa I in ſinu pauperis.b F anime.auri recōdere: qm̄ elemoſyna a moͣrte liberat: etip̄a eſt q̨̄ purgat pct̄ā ⁊ facit īuenire vitā eternā.a § qui diligit iniqͥtatē odit aīam ſuā.Qui aūt faciūt peccatū ⁊ iniqͥtatē: hoſtes ſuntaīę ſuę. Manifeſto gͦ vob̓ ⁊ ꝟitatē: ⁊ nō abſcōdā ra §prius.a vob̓ occultū ẜmonē. Qn̄ ora sbas cum lachrymis et ſepeliebas mortuos: ⁊ derelīquebasprādium tuum: et mortuos abſcondebas per diē in domo tuaet nocte ſepeliebas eos: ego ob ta § q̄ accepta eſt cum his operibꝰ miſericordie.tuli orationem tuam domīo. Eta § corrigit deus filium quem recipit: quis enimfilius quem non corripit pater.quia acceptus eras deo: neceſſe.fuit vt temptatio probaret te.a Et nūc miſit me dn̄ſ vt curarē te xet ſarā vxorē filij tui a demōio liberarē. Ego enī ſū raphael āgelꝰ yſeptenarius vniuerſitateꝫ deſignat: qꝛ totūndoſeptenario nūero agit̉. vel ꝓ ſeptiformiſpū qumēs boni replent̉. b Faſtarnus ẜuireparati quocūqꝫ ſumꝰ miſſi: deus em̄ eſt vbiqꝫ.vnus ex ſeptē qͥ aſtamꝰ an̄ dn̄m. 3
¶ Ca. XII.a Et nūc miſit me. Be. Rediturꝰ ī celumāgelꝰ aꝑtiꝰ qͥdſit ⁊ qͣre venerit ⁊ qͦ reuerſurus ſit expōit:⁊ xp̄s eidē populo latiꝰ ꝓficiēti ꝯditionēſuā patefeciton̄dēsip̄e īpr̄e: ⁊ pr̄ ī filioſit. āgelꝰ reci: tobinet apucpatrē: ⁊ xp̄s afidelilis ītelligit̉ dīnitate pr̄hūatialis.☞ Aperiens
a Uener̄tqꝫ ac. ⁊ na. vbi deſcribit̉ ꝯgratulatio amicoꝝ. Cetera patēt vſqꝫ ibi: b Et ꝑ ſe. di. epū. nō ī cōmeſſatiōibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ: ſꝫ in dei timore ⁊ gr̄arūactiōe de bōis exhibitꝭ tobie.MOrALICET. Per hoc moralit̓ ſignificat̉ ꝙ debiliSi placeat vtiqꝫ tibi p̄. Ca. XI.bus ſpū parcēdum ē de grauioribꝰ īponēdis. Anna ſedebat ſecus viā ⁊cͣ. Per hͦ myſtice ſignificat̉ ꝙ ſynagoga ꝑ legiſperitos inqͥrebat in ſcripturꝭ aduētꝰ xp̄i ſigna: qͦuſqꝫ vidit impletū ꝑ apl̓os qͥ fuer̄t de iudea ⁊ ꝑ eos gaudēter nūciauit.Tūc ſumēs tobias de felle piſcꝭ ⁊ lini. ⁊cͣ. Per hāc linitionē ſignificat̉ chariſmatꝭ inunctio qn̄ iudeꝰ aliqͥs bapticat̉ a fideli ⁊ tūc exit albugo de ocl̓is mētalibꝰ baptizati qn̄ velamēqd̓ eſt ſuꝑ ocl̓os iudeoꝝ aufert̉ ab eo ꝑ illumīationē fidei chriſtiane. vn̄ ⁊ ab ocul̓ Pauli exierūt albugines tanqͣꝫ ſquamē:ad hāc illumīationē ſequit̉ laus diuina.Ca. XIIUnc vocauit. Poſtqͣꝫ deſcripta ē circa tobiā bonoruꝫt collatio. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ ſecretoꝝ dei reuelatio: ⁊ primoreſpectu p̄teritoꝝ. ſcd̓o reſpectu futuroꝝ ca. xiij. Prīain duas: qꝛ pͥmo ponit̉ huiꝰ reuelatiōis occaſio. ſcd̓o ip̄a reuelatio. ibi: Tūc dixit eis: Occaſio vero huius reuelatiōis fuitretributio mercedis quā pat̓ ⁊ filiꝰ angelo facere voluerunt:credētes ip̄m hominē eē. Circa quaꝫ retributionē pͥmo ponit̉patris ⁊ filij ad inuicē collatio. cū d̓r: Tūc vocauit ad ſe tobias filiū ſuū: ad ꝯferēdū de mercede ſui ductoris. d Paterquā mer. da. ei. q. d. nō habemꝰ aliqͥd ſufficiēs ad retribuēdūſibi: ⁊ ad hͦ allegat octo bn̄ficia ꝑ ductorē ſuū ei collata dicēs:e Me duxit ⁊c̄. ⁊ patet ex p̄dictis lr̄a. ſcd̓o ſubdit̉ huiꝰ rogatio. cū d̓r: f Sed pe. te pr̄ mi vt ro. eū ſi forte di. me. medietasenī alia erat eis ꝓ victu ⁊ veſtitu ſuo ⁊ familie neceſſaria.g Tūc dixit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ reuelatio veritatꝭ ignote. Circa quā angelꝰ p̄mittit quādā p̄fationē. ſcd̓o ſubdit ſuā reuelationē. ibi: Māifeſto. Circa pͥmū d̓r: Tūc dixit eis .ſ. angelꝰ.h Occulte. qꝛ traxerāt eū ad partē: vt dictū ē. i Bn̄dicitedeū celi. licet enī ſit deꝰ totiꝰ creature: d̓r tn̄ ſpēalit̓ deꝰ celi. nāibi relucet gl̓ia ſua modo ſpeciali. k Et corā oī. ⁊cͣ. tāqͣꝫ debn̄ficijs eiꝰ grati. l Etenī ſacra .i. ſecretū. m Regꝭ .ſ. terreni. n Abſcōdere bonū eſt. nō eī poſſet bn̄ regere regnū ſuuꝫ:ſi reuelaret̉ cōit̓ ſecretū ſuū. o Oꝑa autē dei re. ⁊cͣ. qꝛ ceditad honorē dei ⁊ bonū illoꝝ qͥ reuelāt: vt ad laudandū deū alos īuitēt: ꝓpt̓ qd̓ vbi n̄ apparet dei laudatio ſꝫ magꝭ d̓riſio: hͦ n̄ē agēdū: ſic̄ in īfidelibꝰ obſtīatꝭ: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ſaluator Mat. vij.Nolite ſctm̄ dare cāibꝰ: nec mar. ve. po. an̄ por. ⁊cͣ. p Bonaē orō cū ie. nā ꝑ ieiuniū ſanāt̉ peſtes corꝑis. ꝑ orōnē ꝟo peſtesmētꝰ. q Et ele. ma. ⁊cͣ. nā ip̄a ē ſatiſfactoria ꝓ pctīs vt dictūē. sͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ītroductoriā ad regnū gl̓ie celeſtꝭ: theſauri ꝟo nōvalēt niſi ad ꝓuiſionē vite pn̄tꝭ: quā etiā freq̄nt̓ abbreuiāt: nāmulti iugulāt̉ ꝓ theſaurꝭ ſuis. Cetera patēt ex dictꝭ. r Manifeſto gͦ. Hic ꝯn̄r angelꝰ abſcōditā aꝑit ꝟꝟitatē. ⁊ pͥmo qͣꝫtū adbn̄ficia q̄ fec̄ tobie ⁊ ſare. ſcd̓o qͣꝫtū ad ea q̄ geſſit in hūana effigie. ibi: Dixitqꝫ eiſ. Circa pͥmū pͥmo recitat tobie meritū dicēſ:g Qn̄ ora. cū la. ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ ex dictꝭ. sͣ. j. ⁊. ij. ca. t Ego ob. orationē tuā dn̄o. nā āgeli ſt̓ admīſtratorij. ſpūs ī mīſteriū miſſi ꝓpter eos qͥ capiūt hereditatē ſalutꝭ. Heb̓ .j. Sciēdū tn̄ ꝙ angeli nō offerūt orōes iuſtoꝝ corā dn̄o ad aliqͥd ſibi manifeſtādū:nā oīa ſūt nuda ⁊ aꝑta ocul̓ eiꝰ etiā an̄qͣꝫ fiāt: ſꝫ ad ꝯſulēdū ſuꝑ hͦ diuinū cōſiliū: qͥd ꝓpt̓ hͦ ſit agēdū circa iuſtos. vn̄ ⁊ ꝓpt̓ hͦfuit miſſus a deo ad illūiandū tobiā: vt poſtea ſb̓dit̉: v Neceſſe fuit vt tē. ꝓ. te. i. fuit vtile tibi ꝑ meritū: ⁊ alijs ꝑ exēplū:⁊ ſic d̓r in pͥncipio Porphirij. Cū ſit necͣariū griſarori .i. vtile.x Et nūc mi. me dn̄s. ꝓpt̓ tuū ⁊ ſare meritū: vt dictū ē. sͣ. iij.ca. y Ego eī ſū raphael an. noīant̉ eī angeli in ſcpͥtura ẜꝫ cōueniētiā ad officia ꝓpt̓ que mittūt̉. vn̄ Eſa. vj. Angelꝰ miſſusad purgādū labia Eſa. vocat̉ ſeraph: qͣꝫuis nō eēt de ordīe ſeraphico: ⁊ ſic angelꝰ iſte vocat̉ raphael .i. medicꝰ vl̓ medicinadei: qꝛ miſſus fuit ad ſanādū tobiā. z Unꝰ ex ſe. qͥ aſta. an̄dn̄m. nō accipit̉ h̓ aſtare ꝓut diſtīguit angelos aſſiſtētes a miniſtrātibꝰ: nā raphael nō ē de ſuꝑioribꝰ ordinibꝰ qͥ nō mittūt̉ad hͦ īferiora: ꝓpt̓ qd̓ dicūt̉ aſſiſtētes deo: ſꝫ de īferioribꝰ qͦ mittunt̉ ꝓpt̓ qd̓ miniſtrātes dicunt̉. raphael aūt fuit miſſus ad curādū tobia ⁊ liberādū ſarā. ſꝫ accipit̉ h̓ aſtare ꝓ eē pn̄tē deo ꝑaꝑtaꝫ viſionē ⁊ fruitionē: ⁊ hͦ ꝯu̓eit angel̓: oībꝰ ſct̄īs: qͥ ſēꝑ vidēt patrē qͥ in celis eſt. qd̓ aūt d̓r h̓: Unꝰ ex ſeptē. accipit̉ numerus determinatꝰ ꝓ indeterminato .ſ. ꝓ vniuerſitate angelorū:nam ſicut dicit Gregorius Omel̓. xxv. Quoniam omnē tempꝰſeptem diebus cōprehenditur: recte ſeptenario numero vniuerſitas deſignatur que in angelis eſt valde magna. Daniel̓. vij.Milia milium miniſtrabant ei: et decies milies centena miliaaſſiſtebant ei.Cunqꝫ h̓ au.
A
G
C
B