¶ Glo. ordi. TobiasCa. XIII F Nico. de lyra
cI humiliati.b I timore.Cūqꝫ hęc audiſſent turbati ſūt: ⁊ tremētes ce̓cide pſnon retro vt mali.runt ſuper terrā in faciē ſuā. Dixitqꝫ eis angelus: qPax vobis nolite timere. Etenī cū eſſē vobiſcuꝫ:ꝑ voluntatē dei eram: ipſum benedicite ⁊ cantatea neceſſitate quaſi comedebam vt familiarior eſſē vobis non neceſſitate:neus enim cibus eſt panis qui de celo deſcendit.illi: videbar qͥdē vobiſcum manducare ⁊ bibere:ſed ego cibo inuiſibili et potu qui ab hominibꝰ vi h§ expleto negocio.deri nō poteſt: vtor. Tempꝰ ē ergo vt reuertar ada ſ non me.eū qui me miſit: vos aūt ⁊ benedicite deū ⁊ narraquia mirabilis in ſanctis ſuis.te omnia mirabilia eius: ipſum bēnedicite ⁊ cana I ex leticia.tate illi. Et cū hęc dixiſſet ab aſpectu eoꝝ ablatꝰ ē:a Ftrinitati gratias agentes.⁊ vltra eū videre nō potuerūt. Tunc ꝓſtrati ꝑ hō 1ras tres in faciē: benedixerūt deū. Et exurgentes maſ vtilitati ꝓximorum ſtudentes.narrauerunt omnia mirabilia eius. ¶ Ca. XIII. nPeriens aūt tobias ſeni oror os ſuū benedixit domia ſcanticum tobie ſenioris.num: ⁊ dixit: Magnus esa ſ regni eius non erit finis.domīe in ęternū: ⁊ in omniā ſęcularegnū tuuꝫ: qm̄ tu flagellas et ſal paſ dn̄s mortificat et viuificat: de. ad in. ⁊ re.uas: deducis ad īferos et reducis: Ka que vbiqꝫ eſt.⁊ non eſt qui effugiat manum tuā: ea I vidētes deum.Confitemini dn̄o filij iſrāel: ⁊ in cō 5a I in exemplum alijs.ſpectu gentium laudate eū: quoni xam ideo diſperſit vos īter gētes q̨̄ignorāt eū: vt vos enarretis mirabilia eiꝰ: ⁊ faciatis ſcire eoſ: qꝛ nō ēa ſ ſunt dij multi ⁊ dn̄i ml̓ti: ſꝫ vnꝰ oīpotēs.aliꝰ deus oīpotēs pret̓ eū. Ipſe ca ya I iuſte.ſtigauit nos ꝓpter iniqͥtates nr̄as:a § nō ꝓpt̓ merita nr̄a. b. § admirātes⁊ ipſe ſaluabit nos ꝓpter miẜicordiā ſuā. Aſpicite̓ aa F nō tn̄ ſecuri. beati oēs qͥ timēt dn̄mgͦ q̨̄ fecit nobiſcū: ⁊ cū timore ⁊ tremore ꝯfitemī ila ſ nō vos: ip̄e ē eī qui oꝑat̉ in vob̓.b§ quicqͥd vos faciatis.li: regēqꝫ ſcl̓oꝝ exaltate ī oꝑibꝰ vr̄is. Ego aūt ī ter ͦa § mihi.ra captiuitatꝭ meę ꝯfitebor illi: qm̄ oſtendit maiepeccatſtatē ſuā ī gētē peccatricē. Conuertimī itaqꝫ pctōa ſ declina a malo et fac bonum.res: ⁊ facite iuſticiā corā dn̄o: credētes ꝙ faciat voa ſ ratio F cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuū. bF nō eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. F ſenſualitas.biſcū miſericordiā ſuā. Ego āt ⁊ aīa me̓a ī eo letaa ſin cōſcientia.bimur. Bn̄dicite dn̄m oēs electi eiꝰ: agite dies lea dicentes. b § in qua viſio pacis. cſ nō occidit.ticię ⁊ ꝯfitemī illi. Hie̓ruſalē ciuitas dei: cāſtigauit te dominꝰ in operibus manuū tuaꝝ. Cōfitere n̄quia eius ſunt: non tua.domino in bonis tuis: ⁊ bn̄dic deum ſęculorum:
a. xIiIPeriens. cōfeſſuseſt veritatem ⁊miſericordiamdocēs bn̄ficiadei ſemꝑ p̄dicare ⁊ flagellatīere: r̄pletuſqꝫſpū ꝓphetie deſuꝑnaͣ hieruſalē multa decātat: ppl̓uſqꝫ iudeoꝝ in fine ſeculi conuerſusmultos doctores habebit etꝓphetas qͥ mētes ꝓxīorū adſuꝑnaͣ deſideriā accēdūt celeſtꝭ patrie gaudia p̄dicādo.¶8 Et poſtqͣꝫ
a Cūqꝫ hͨ au. tur. ſt̓. l. admirati ſūt ⁊ ſtupefacti ex diuīa cōdeſcēſione circa ip̄os. b Et tremētes cecider̄t. nā ſtupor⁊ admiratio reddūt hoīem tremētē: ⁊ ſtare nō potētē.c Dixitqꝫ ei ange. Hic ꝯn̄r reuelat veritatē occultā de hisq̄ fecerat in hūana effigie. Primo tn̄ ꝯſolat̉ eos dicens:d Pax vob̓ no. ti. q. d. nō veni ꝓpt̓ malū vr̄m ſꝫ bonum.e Etenī cū eſſē vo. cōicās vt hō. f Per volū. dei. Erameī ab eo miſſꝰ ad hͦ. ꝓpt̓ qd̓ ſt̓ illi gr̄e pͥncipalit̓ agēde. iō ſb̓dit̉: ip̄ꝫ bn̄. ⁊cͣ. g Uidebar qͥda vo. ⁊cͣ. ī cōeſtiōe eī ⁊ potatione pͥmo ē cibi ⁊ potꝰ ſūptio. ſcd̓o cihi ſūpti ⁊ potꝰ in ventrē traiectio: ⁊ iſta fiūt ꝑ motū localē: ꝓpt̓ qd̓ pn̄t fieri abangelis ī corꝑe aſſūpto: qꝛ natura corꝑal̓ obedit angel̓ qͣntū ad localē motū. tertio in comeſtiōe ⁊ potatione ē ſibi: attracti ꝯuerſio ꝑ virtutē nutritiuā: qd̓ nō pōt eē ī āgel̓: qꝛnō hn̄t corꝑa ſibi naturalit̓ vnita: nec ꝑ ꝯn̄s nutribilia. iōſubdit̉: h Sed ego cibo īuiſi. ⁊cͣ. vtor .i. reficior ⁊ hūc cibū inuiſibilē ⁊ potū vocat dei clarā viſionē ⁊ fruitionē adiūctā. Tp̄s eſt ⁊cͣ. ꝑmiſit me ꝑfecta mea legatiōe. nō ēꝓpter hͦ intelligendū ꝙ angeli a deo miſſi a deo recedāt: qꝛſꝑ intra deū cernūt cū ſit vbiqꝫ pn̄s: ſꝫ hāc reuerſionem vocat diſparitionē. iō ſequit̉: k Et cū hec dixiſ. ⁊cͣ. qꝛ ꝑfecerat ſua legationē. Tūc ꝓſtra. ꝑ ho. tres ⁊cͣ. ꝓpt̓ tria beneficia .ſ. illūiatiōis tobie: directiōis filij ſui: ⁊ liberatiōisſare a demonio. m Et exurgē. a gr̄aꝝactiōe. n Narrauer̄t oīa mirabilia eiꝰ. ad maīfeſtādū dei bonitatē: ſicuteis dixerat angelꝰ. ¶ Ca. XIIMO2AIILEI. Tunc vocauit ad ſe tobias filiūſuū ⁊cͣ. Per hoc aūt ꝙ pater ⁊ filiꝰ medietatē oīm bonorūdare voluerūt angelo: docemur eſſe grati de bn̄ficijs acceptis. Per hoc aūt ꝙ āgelꝰ nihil accepit: ſed eos ad dei laudem induxit: ſignificat ꝙ doctor bonꝰ vl̓ p̄dicator qͥ ꝑ angelū ſignificat̉ eo ꝙ eſt nunciꝰ verbi dei: non debꝫ p̄dicareꝓpter queſtū ſed ꝓpter gloriā dei ⁊ ſalutē animaꝝ: ⁊ ꝑactap̄dicatiōe reuerti ad cōtēplatiōis ociū: ſicut dixit angelus.Tēpus eſt vt reuertar ad eū qui miſit me. vt in cōtēplatione hauriat qd̓ iterū ppl̓is effūdat. iō ſubdit̉ Vos at benedicite deum.¶ Ca. XIIIPeriens aūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ reuelatio diuini ſecreti qͣꝫtū ad futura ꝑ donū ꝓphetie datū tobie: adqd̓ diſponit eleuatio mentis ꝑ orationē: ꝓpt̓ qd̓ primo ponit̉ tobie oratio. ſcd̓o futuri reuelatio. ibi: Hierl̓m ciuitas dei. Circa primū dicit̉: Aperiēs aūt tobias ſenior osſuū. ad deū manifeſte laudādū: ⁊ pͥmo cōfitet̉ eiꝰ poteſtatē⁊ eternitatē. dicēs: Magnus es dn̄e ⁊cͣ. p Qm̄ tu flagellas et ſal. qm̄ pene a deo iuſtis inflicte ſūt q̄dā medicine.q Deducis ad inferos .i. ad penā ꝑ tuā iuſticiam. Etreducis. per tuā miſericordiā. s Et nō eſt qͥ effugiat ma.tuā. nā exiēs de manu ſue miſericordie incidit in manū ſueiuſticie: ꝯn̄r īducit alioſ ad dei laudē. d. t Cōfitemini domino fi. iſrl̓. qꝛ corde credit̉ ad iuſticiā: ore āt fit cōfeſſio adſalutē. Ro. x. v Et in ꝯſpectu gē. lau eū. vt nō timeatʸ neqꝫ erubeſcatis laudē eiꝰ corā īfidelibꝰ. ⁊ ſb̓dit̉ rō: x Qm̄iō diſ. vos ⁊cͣ. licꝫ eī deꝰ filios iſrl̓ ꝓpt̓ pctā ſua diſꝑſerit int̓gētes: vt ſic nō remaneret dedecꝰ culpe ſine decore iuſticie:tn̄ ex hoc elicuit aliud bonū .ſ. ꝙ iudei ī cultū dei firmi narrabāt mirabilia que fecit deꝰ ppl̓o iſrl̓ in exitu de egypto intranſitū maris rubri: ⁊ etiā in deſerto ⁊ ꝯſil̓ibꝰ: qͥbꝰ auditꝭmulti gētiles relicta idolatria cōuertebant̉ ad vnū verumdeū. yIpſe caſtiga. nos ⁊cͣ. puniēdo. z Et ip̄e ſal. nosꝓpter mi. ſuā. inter gētes nos cuſtodiēdo. ẜm ꝙ d̓r Thren̄.iiij. ca. In vmbra tua viuemꝰ in gētibꝰ. a Aſpicite ergo.diligent̓ ꝯſiderādo. b Que fe. nob̓ ꝑ ſuā iuſticiā ⁊ miſericordiā. c Et cū timore. cordis. d Et tremore. corporis: qꝛ fortis motꝰ aīe redūdat ad corpꝰ e Cōfitemī illi:ꝙ ſit miſericors ⁊ iuſtus. f Regēqꝫ ſe. exal. in oꝑibꝰ veſ.oīa in eiꝰ gl̓iaꝫ faciēdo. Cetera patēt vſqꝫ ibi: g Ego āt.ẜm hominē interiorē. h Et aīa mea. ẜꝫ ſenſualitate: ⁊ accipit̉ hic aīa ꝓ ꝑte ſenſitiua: ſic̄ Gen̄. j. Factꝰ ē hō in animāviuentē. i In eo letabimur. qꝛ motꝰ rōnis interior qͣ eſthomo redūdat in ꝑtē ſenſitiuā quā mouet ſicut intelligentia ſperā. iij. de anima. k Hierl̓m ci. dei. Oratione p̄miſſa q̄ diſponit ad ꝓphetiā. hic ꝯſequenter ponit̉ donū ꝓphetie conceſſuꝫ tobie: per qd̓ primo ꝓphetat de hierl̓m hiſtorica. ſcd̓o de myſtica. ibi: Aīa mea. Circa pͥmū d̓r: Hierl̓m ciuitas dei .i. ad eiꝰ cultū electa. ij. Para. vj. l Caſtiga. tedo. loqͥt̉ d̓ futuro ꝑ modū p̄teriti ꝓpt̓ certitudinē ꝓphetie:nō eī fuit hierl̓m d̓ſtructa tobia viuēte: vt oſtēſū ē s. j. ca.m In oꝑibꝰ ⁊cͣ .i. ꝓpt̓ oꝑa tua mala. n Cōfi. do. ⁊cͣ. iuſteUt reędiviuēdo. o. Et be. deū d̓uote dep̄cādo.
A
Re. 2. aSapͥ. 16. bº
baruch. 2 g