¶ Slo. ordi.Tobias Ca.V¶ Nico. de lyra

itinera eiꝰ frequēter ambulaui: et aa §angeli enim apud ſanctos manent. I boni em̄equales angel̓ ⁊ coheredes ⁊ cōciues futuri ſunt.manſi apd̓ gabelū fr̄eꝫ nr̄ꝫ qͥ moratur ī cītate rageſ medoꝝ: q̨̄ poſita ēa ſciuitas ſctōꝝ in mōte: pctōꝝ ī valle poſita eſt.in mo̓nte egbathaniſ. Cui tobiasait: Suſtīe me obſecro donec hęca ſ nihil ſine cōſilio patrꝭ agēdū decreuit.a ipſa nunciē pr̄i meo. Tūc īgreſſus ⁊tobias indicauit vniuerſa hęc paa I qꝛ cito occurrebat qd̓ volebat: vl̓ qꝛ ſubito.tri ſuo. Suꝑ q̨̄ ammiratꝰ pat̓ rogaꝑuit vt introiret ad eū. Ingreſſusitaqꝫ ſalutauit eū et dixit: Gaudia I populus iudeorum.um tibi ſit ſꝑ. Et ait tōbias: Qua­ dle gaudiū mihi erit: qͥ ī tenebrꝭ ſedeo ⁊ lumē cęli nō video? Cui aita § appropinquabit enī regnū celoꝝ.iuuēis: Forti aīo eſto: ī ꝓxīo ē vt aqͦdeo curerꝭ. Dixit itaqꝫ illi tobias:Nūqͥdpoterꝭ ꝑduce̓ filiū meūad gabelū in rages ciuitatē medoꝝ? Etcuꝫ redieris: reſtituā tibi mercedēb tuā. Et dixit ei angelꝰ: Ego ducā ⁊ sreducā eū ad te. Cui tobias rn̄dit:rogo te īdica mihi de qͣ domo: aut hde qͣ tribu es tu? Cui raphael angelus dixit: Genꝰ q̨̄ris mercēnarij ian̄ ip̄m mercēnariū qͥ cuꝫ filio tuoeat? Sꝫ ne forte ſollicitū te reddā: kego ſū azarias ananię magni fili­ 1us. Et tobias rn̄dit: Ex magno genere es tu: Sed peto ne iraſcarꝭ ꝙvoluerī cognoſcere genꝰ tuuꝫ. Dixit aūt illi angelꝰ: Ego ſanū ducā⁊ ſanū tibi r̄ducā filiū tuū. Rn̄dēsāt tobias ait: Bn̄ ābuletꝭ: ⁊ ſit dominꝰ ī itinere vr̄o: ⁊ āgelꝰ eiꝰ comictet̉ vobiſcū. Tūc ꝑatꝭ oībꝰ q̨̄ erāt ia ſ neceſſaria.ī via poͣrtāda: fecit tobiaſ vale pantri ſuo: ⁊ mr̄i ſuę: ⁊ ābulauer̄t āboſil̓. Cūqꝫ ꝓfecti eēt: cepit mat̓ eiꝰa §muliebrꝭ īpatiētia: affectio materna.flere ⁊ dicere: Baculū ſenectutꝭ nr̄ęotuliſti ⁊ trāſmiſiſti a nob̓. Nūqͣꝫ fuiſ ꝑſet ip̄a pecūia ꝓ qͣ miſiſti eū. Sufficiebat nob̓ pauꝑtas nr̄a vt diuiti ꝙas cōputaremꝰ hͦ ꝙ videbamꝰ filiūa § in dn̄o cōfidit cui cōmiſit eū.nr̄m. Dixit eiqꝫ tobias: Noͣli flereSaluꝰ ꝑuēiet filiꝰ nr̄: ⁊ ſaluꝰ reu̓tet̉sad nos: ⁊ ocl̓i tui videbūt illū. Credo eī ꝙ āgelꝰ dei bonꝰ comitet̉ ei:⁊ bn̄ diſpōit oīa q̨̄ circa eū gerunt̉:ita vt cum gaudio reu̓tat̉ ad nos:a § ſuſcepta conſolatione.Ad hanc vocem ceſſauit mater eiꝰflere et tacuit.

Tūc ingreſſus tobias. Be. Apparuitangelꝰ tobie ⁊ ſociuꝫſe p̄buit ⁊ filiꝰ dei hēminē aſſūpſit: ⁊ viſibiter cū hoībꝰ ꝯuerſatuſ hūanū genꝰ ſaluauit: ītroduxit tobiasangelū ad patrē ⁊cͣ.⁊ dn̄s ꝑ miracl̓a q̄ incarne fecit ppl̓o iudeorū ex qͦ carneꝫ ſuſceperat on̄dit: qꝛ ē filiꝰ⁊ angelꝰ .i. nūciꝰ pat̓ne volūtatis: cui etiāgaudiū ꝑpetue ſalutis p̄dicauit. dicens:Penitentiā agite appropin. eī reg. celoꝝ.⁊ deſperātibꝰ de lumne celeſti. Ego ſū inquit lux mūdi: qͥ ſeqtur me non ambulatin tenebrꝭ. b Et dixit ei angelus. Bed̓.Promittit angelꝰ tebie ducere filiū ſuūīciuitatē medorū ⁊ reduce̓. Promittit xjiudeis credentibꝰ ꝙuis plures ſint cecatiqꝛ incarnationis ſueſacramēta gentibꝰ aperiat: ⁊ in finē tēporū ppl̓o iudeoꝝ latipandat: comitante ⁊cooꝑāte diuinitatisſue fide: deductꝰ admedos dicit: alias oues habeo q̄ nō ſuntex hoc ouili. De reducēdo dic̄ Apl̓usDonec plenitudo gētiū intraue. ⁊ ſic omnis iſrl̓ .ſ. fieret. Int̓.rogāte angelū tobiavn̄ eēt: ego ſū inqͥt azariaſ ananie magifilius. Azarias actor. Ananiaſ gl̓ia d̓xp̄s qͦꝫ fidelibꝰ ſuis īdicat: qꝛ ip̄e ē de od̓r: Adiutor meꝰ ⁊ liberator meꝰ tu es domine ne morerꝭ: ⁊ vidimꝰ gl̓iam eiꝰ qͣſi. v.a patre. c Tūc paratꝭ. Be. Apparentedn̄o in carne parataſūt oīa q̄ ad redēptionē nr̄am neceſſaria erāt: ⁊ qͥbꝰ eccl̓ie fides⁊ vita nutriatur ⁊ firmet̉ donec huiꝰ ſeculivia finiat̉ .i. virtuteseiꝰ doctrīa: tēptatio:paſſio: reſurrectio: aſcēſio: ſpūſſctī miſſio:fides credētiū: ꝑſecutio īfideliū: his in iudea ꝑactꝭ: mediatordei ⁊ hoīm ꝑ apl̓oſ iudeis ꝯtribulibꝰ ſuiſ⁊ gētibꝰ gaudia ſuꝑne ſalutꝭ ⁊ pacꝭ p̄dicauit: ⁊ his q̄ acciꝑe etcredere volebāt ꝑ ſep̄m donauit: ⁊ ſic adſalutē gen.

a Et māſi apud Gabelū: nam āgeli ſancti libent̓ morātur cū iuſtis. Cetera patēt vſqꝫ ibi: b Suꝑ que ammiratus pat̓: ꝙ ita cito inuentꝰ fuiſſet ductor aptꝰ. c Ingreſſus itaqꝫ. Hic conſequent̓ ductor inuentꝰ examīat̉:premittitur tn̄ ſalutatio ſeniorꝭ Tobie ⁊ eius rn̄ſio: cuꝫdicitur: d Quale gaudiū mihi erit. ⁊cͣ. hͦ nō dixit eximpatientia ſue cecitatꝭ: ſed contēpnens gaudium p̄ſentis vite: ⁊ ſperans gaudiū future. e Forti aīo eſto. inpatientia perſeuerando. f In proximo eſt vt a deo cureris. ad hoc enim erat miſſus a d̓o: et iō certitudinalit̓ſciebat hͦ eſſe futuꝝ. Cetera patēt vſqꝫ ibi: g Ego du.et reduc. ⁊cͣ. hͦ eī futurū eē ſciebat ex dīna reuelatione.h Indica mihi de qͣ domo. ⁊cͣ. ī vna em̄ tribū iſrl̓ erātres domꝰ: decem etiā tribus erant captiuate: iō Tobias q̄rit de vtroqꝫ ſ. tribu et domo. i Genus querismercēnarij. ⁊cͣ. q. d. nō eſt tibi curandū de genere illiꝰ qͥdebet filiū tuū ducere ꝓ mercēde: ſꝫ de eiꝰ aptitudine etfidelitate: q̄ conditiones ſunt ī me. k Sꝫ ne forte ſollicitum te reddā id ē dubiuꝫ. l Ego ſū aza. ananie. ma.filiꝰ. verum dixit angelꝰ: quia ſic̄ dictum eſt: locutio eiꝰerat figuratiua. Azarias aūt int̓pretat̉ adiutor dei: angeli vero ſunt adiutores dei: inquantū per eoꝝ miniſteriū electi dei dirigunt̉ in ſalutē: ⁊ hoc mō dicit Apl̓s. j.Coꝝ. iij. de ſe ⁊ alijs p̄dicatoribꝰ dei: Adiutores ſumꝰ.Ananias ꝟo interp̄tat̉ gratia dei cuiꝰ filij ſunt angeli:eo mō qͦ dicunt̉ filij glorie q̄ eſt gr̄a ꝯſūmata: nō tamē ſicintellexit tobias: ſed ꝙ eſſet homo filiꝰ cuiuſdā viri notabilis de tribubus iſrael qͥ ſic vocaret̉: nec in hͦ angelꝰeū decepit: qꝛ tobias meliꝰ habuit intentū ſuū .ſ. filij ſuiductore bonū qͣꝫ ſi eſſet hō de genere qͣꝫtūcūqꝫ magno.Cetera patēt in lr̄a. m Tūc paratꝭ. Hic ꝯn̄r̄ deſcribitur tobie iunioris receſſus. cū d̓r: n Fecit tobias vale patri ſuo ⁊ matre ſue: nō em̄ decēs erat ꝙ ab eis recederet abſqꝫ ſalutatione. ⁊ ſequit̉ matrꝭ fletꝰ ex maternapietate. o Baculū ſenectutis nr̄e .i. ſuſtentamentuꝫ.filij enī ſenibus parentibꝰ debēt miniſteriū reuerentie ⁊ꝓuiſionis neceſſarie ſi indigeant. p Nūqͣꝫ fuiſſet pecunia iſta ⁊cͣ. hoc dicit materno affectu mota. q Vtdiuitias cōputaremus: id eſt reputaremꝰ nos habere.r Hoc ꝙ videbamus filium noſtrum: id eſt ſenſu percipiebamus ipſum eſſe nobiſcum. Pater enim cum eſſꝫcecus nō poterat eum videre: poterat tamen ipſum tanzere et audire: et ſic duplici ſenſu preſentiā eius cognoſcere: quod hic dicitur videre qͣꝫtum eſt ex parte patris.Uiſus enī propter ſui nobilitatem aliquando accipit̉pro alijs ſenſibus: ſicut dicit̉ Exo. xx. Populus autemvidebat voces. hic enī accipitur videre pro audire.g Salnus perueniet filius noſter. ad terminū ad quēmittitur. Cetera patent.Capitulum. V.Tunc reſpondit ⁊cͣ. Sequit̉:Moraliter. Tunc ingreſſus tobias infuenit iuuenem ſplendidum ſtantem ⁊ precinctuꝫ et quaſi paratum ad ambulan. Per hoc autem ꝙ angelꝰ apparuit tobie in humana ſpecie et ſe exhibuit comitē vieſue prouidum et iocundum: ſignatur myſtice gratioſaſocietas vel potius glorioſa que erit hominum ⁊ angelorū: cū ad eorū ſocietatē in animabus ſimul ⁊ corporibus aſſumētur. ꝑ hͦ aūt ꝙ hāc aſſociationē ſignificauitangelus tobie ſeniori. deſignatur ꝙ hoc fuit ꝓmiſſumpatribus veteris teſtamenti. vnde promiſſuꝫ fuit abraeGeij .xv. ꝙ ſemen ſuum futurum eſſet ſicut ſtelle celi.Tunc paratis omnibus que erant in via portāda.hec fuerunt cyrographus: caſſidile et baculus. Per cyrographum qui dicitur a cyros quod eſt manus et graphos quod eſt ſcriptura: ſignificatur ſacra ſcriptura q̄in manu operis eſt habenda: propter quod dicitur Romanoꝝ. ij. Non auditores legis ſed factores iuſti ſuntapud deum. Per caſſidile quod eſt repoſitorium neceſſariorum: ſignificatur humilitatis virtuſ que eſt cuſtosaliarum virtutum et donorum. Per baculum vero ſignum crucis in corde credendo et ore cōfitendo: iſta vero ſunt neceſſaria peregrinantibuſ in hac vita. Fecit tobias vale patri ſuo ⁊ matri ſue ⁊ ambulauerūt ambo ſiml̓. Per hoc ſignificatur ꝙ in principio cuiuſlibꝫoperis boni deus qui eſt pater noſter per creationem: ⁊beata virgo que eſt mater noſtra per pietatem debentdeuote ſalutari.Profcetus

S

C

.jͣ. 10. b