Glo. ordi. ¶ Tobias¶ Nico. de lyraCa. V

quod tibi non vis alij ne feceris.Ad̓ ab alio oderꝭ fieri tibi: vide ne tu sAiije. p. ſ beatꝰ qͥ ītelligit ſuꝑ egent̉pau. 5 El15 frtricordie etiā inti pctā ſeibuey. ii ſſiiꝰ oēſ. vn̄ Iob: nō cōedi buccel. m.qn̄ alteri facias. Panē tuū cū eſuriē ꝑia c d reddere n̄ pn̄t. b F cū viderꝭ nudū oꝑi eū.b I n̄ d̓ rapīa.tibus ⁊ ē gētibꝰ comode: ⁊ de veſtimēd indigent.b § verbi tui.tis tuis nudos tege. Pānem tuum ⁊ cac qd̓ letificat cor ho. b § nęmo ē qui viuat ⁊ nō peccet.vinū tuū ſuꝑ ſepulturā iuſti cōſtitue: ⁊aritas ponere an̄ porcos: ⁊ ſanctuꝫ noInolite magns couiueris cū pctōribꝰ: qꝛ a cōuiutormanturgc F īpio ne dederisnoli ex eo māducare ⁊ bibere cū peccaa ſ omnia fac cū cōſilio. bF nō a ſtulto in quo nōeſt ſaſ qͥ ꝑſeuerauerit in fi. ſal. erit.toribꝰ. Cōſiliū ſēꝑa ſapie̓nte ꝑqͥre. Om85 cogitanibus ꝟbis operibus b ſactiones cogita.ni tꝑe bēnedic deū ⁊ pete ab eo vt via̓ſ gͦa ſ ad ſe.b F nō in mūdo. c §firmit̉.tuas dirigāt: ⁊ oīa ꝯſilia tua ī ip̄o ꝑma hneāt. Indico etiā tibi fili mi d̓diſſe medecē talēta argēti dū īfantulꝰ eſſes ga­ 1belo: in rages ciuitate medoꝝ: ⁊ cyro / mngraphū eiꝰ apud me habeo. Et ideo ꝑ­ nqͥre quō ad eū ꝑuēias: ⁊ recipias ab eoſupra memoratū pōdꝰ argēti: ⁊ reſtituas ei cyrographū ſuuꝫ. Noli timere filioa I in hoc mūdo. b § in futuromi: pauꝑē qͥdē vitā ge̓rimꝰ: ſꝫ multa boͦ qͦItimor dn̄i ē recedere a malo vl̓ a pctō. vn̄: Timeas deū⁊ recedas a mal̓. § beatꝰ qͥ timet dn̄m. b § declīa a ma.na habebimꝰ ſi timue̓rimꝰ deū ⁊ receſ­ ga § fac bonum.ſerimꝰ ab om̄i pctō ⁊ fece̓rimꝰ bene.Unc Ca. Vt rn̄dit tobiaspatri ſuo ⁊ didat̉ nob̓ exēplū vt ſctīs patrobediamꝰ. vn̄: Honora pa. t.xit: Omniā q̨̄cūqꝫ p̨̄cepiſti mihi faciam pat̓:Quō aūt pecuniā hāc yreqͥrā ignoro. Ille meneſcit: ⁊ ego eū ignoroQd̓ ſignum dabo ei?Sed neqꝫ viam ꝑ quāꝑgat̉ illuc: aliquandocognoui. Tūc pat̓ ſuꝰrn̄dit illi. ⁊ dixit: Cyrographū qͥdē illiꝰapd̓ me habeo: qd̓ dū illi oſtēderꝭ ſtatī areſtituet. Sed ꝑge nūc ⁊ inqͥre tibi aliquē fidelē viꝝ qͥ eat tecū ſaluā mercedeſua: dū adhuc viuo: vt recipias eā: tūc byegreſſus tobias īuēit iuuenē ſplēdidū ?ſtātē p̨̄cīctū: ⁊ qͣſi paratū ad ambulandu. Et ignorās ꝙ angelꝰ dei eſſet ſalutauit eū et dixit: Unde te habemꝰ bo­ fne iuuenis? At ille rn̄dit: Ex filijs iſrl̓. sEt tobias dixit ei: Noſti viā q̨̄ duc̄ ī regioneꝫ medoꝝ? Cui rn̄dit: Noui et oīa h

tpitulum: VUnc ret¶ ExfilijsTiſrl̓. eratenī ex nūero angeloꝝ qͥ ſūt fiiſrl̓: qꝛ ſꝑ vidētdeū facie ad faciē: ⁊ ſepetur in cuſtodiafilioꝝ iſrl̓. i. videiū deū. vn̄:itui termīosppl̓oꝝ iuxta nūerū filioꝝ iſrael.B Tūc egr-

ctū cū acqͥrētes: ⁊ iō lex q̄ ferēda eſt ẜm id qd̓ accidit: vt ī pl̓ibꝰ p̄cepit Leuiti. xix. ꝙ merceſ taliū nō retineat̉ vſqꝫ in mane diei ſequetꝭ. a Qd̓ abalio odis fieri tibi ⁊cͣ. hͦ enī eſt de iure naturali. b Panē tuū cū eſurientibꝰ ⁊cͣ. bn̄ficia enī collata talibꝰ qͥ nō pn̄t retribuere ſūt apd̓ deū meritoria. c Panē tuū. h̓ ſexto īſtruit filiū de pietate ad defūctos. dicēſ: Panē tuū ⁊ vinū tuū ſuꝑ ſepulturā iuſti ꝯſtitue. ex hͦ aliqͥ accipiētes occaſionē errādi ſolebāt ſuꝑ ſepulchra parentū defūctoꝝ cibaria ponere qͣſi mortui cibis corꝑalibꝰ īdigerēt: qd̓ īprobat Augꝰ in ẜmōe de cathedra ſancti petri. Alij vero magna feſta in morte parētū faciebāt ad oſtētationeꝫ⁊ īde depauperabant̉. hͦ n̄ ītelligit h̓ tobias ſꝫ ꝙ in morte iuſtorū paſcēdiſūt pauꝑes ꝓ aīabꝰ eoꝝ: ⁊ ad excludēdū īfideles ſb̓dit: Et noli ex eo māducare ⁊cͣ. ſequit̉: d Cōſiliū. Hic ſeptimo filiū inſtruit de prudētia ꝯſilium in dubijs requirēdo. dicēs: Cōſiliū ſemꝑ a ſapiēte. in illa re de qͣ cōſiliū ſemꝑ querit̉. e Perqͥre .i. ꝑfecte reqͥre: ⁊ nō ſuꝑficialit̓ tm̄: nā cuilibet exꝑto in ſua ſciētia credēdū ē. ⁊ qꝛ ꝯſiliū hominis nō eſt nīno ſoliduꝫideo docet recurrere ad diuinū. dicēs: Oī tꝑe .ſ. ꝓſperitatis ⁊ aduerſitatis. f Benedic deū ip̄m laudādo. g Et pete ab eo vt vias tuas dirigat in agēdis. h Et oīa cōſilia tua in ip̄o ꝑmaneāt: qꝛ nō debet homoquerere cōſiliū niſi de bonis agendis ⁊ malis fugiendis: ⁊ omne tale conſiliū eſt ẜm deū. i Indico etiā tibi. Poſtqͣꝫ tobias filiū ſuū de moribusinſtruxit. hic ꝯſequent̓ ꝓ debito repetēdo ſibi legationē iniūgit. dicens:Indico etiam tibi fili mi. Erat enī neceſſitas indicādi: eo ꝙ credebat mortē ſuā appropinquare: vt predictū eſt: vt ſic debitū ante mortē eiꝰ redderetur: ⁊ qꝛ filius illd̓ debitū ignorabat: ideo ſubdit̉: k Dediſſe me ⁊cͣ.infantulus eſſes .i. nō haberes adhuc vſū debitū rationis. l Gabelo īrages ciuitate medoꝝ. ſicut dictū eſt. sͣ. iij. ca. m Et cyrographū eiꝰ. ideſt litterā obligatoriā de reſtitutionē. n Apud me habeo. Per quamdebitū poterit reuocari. Cetera patēt vſqꝫ ibi: o Noli timere fili mi. laborē itineris ⁊ pauꝑtatē. ⁊ ſubdit ratione dicēs: p Pauperē quidemvitā gerimꝰ. in p̄ſenti ſeculo. q Sed multa bona habebimꝰ. in futuro.r Si timuerimꝰ deū. timore filiali. s Et receſſerimꝰ ab omni peccatomortali: nā omne veniale non poſſumus omnino vitare. t Et fecerimꝰbene. Iſte ſunt due partes iuſticia .ſ. declinare a malo ⁊ facere bonum.Capitulum: IIII.MO2ALILCT. diri vt mori potuiſſet vocauit ad ſe tobiam filiūIgitur tobias putaret orationē ſuam exauſuum ⁊cͣ. Senſus littere ſequentis in qua tobias inſtruit filium ſuum eſtſimpliciter moralis ideo pertranſeo.Capitulum: VUnc reſpondit Tobias patri ſuo et dixit. Poſtqͣꝫ pater inſtrun xit filium. hic conſequenter exequitur filius patris imperium: ⁊diuiditur in tres partes: quia primo deſcribitur itineris apparatus. ſecundo ponitur iuuenis receſſus. ibi: Tūc paratis omnibus. tertio vie progreſſus: in principio capituli ſexti. Circa primuꝫ primo ductoritineris inquiri precipitur. ſecundo queſitus inuenitur. ibi: Tunc egreſſus. tertio inuentus examinatur. ibi: Dixit itaqꝫ. Circa primuꝫ primo ponitur obedientis filij reſponſio dicentis: x Omnia quecunqꝫ precepiſti mihi faciam pater. cum diligentia: conſequēter petit edoceri de via dicens: y Quomodo autem pecuniam hanc inquiram ignoro. Nam debitorem et etiam viam ignorabat. ideo ſubditur: Ille me neſcit ⁊cͣ. ⁊ ſubditur inſtructio patris de vtroqꝫ .ſ. de modo repetendi: ⁊ de via ꝑ ductorem conuenientem: ⁊ primo de ſigno dando debitori. cum dicitur:Cyrographum quidem illius aqud me habeo. quod eſt ſignum manifeſtum debiti. a Quod dum illi oſtenderis ſtatim reſtituet. de fidelitate enim gabeli confidebat: ⁊ ſi negare vellet: per cyrographum artaripoterat. ſecundo inſtruit eum de modo eundi per viam .ſ. ꝑ ductoreꝫ fideīem. cum ſubditur: Sed perge nunc ⁊cͣ. ⁊ patet littera. b Tunc egreſſus tobias. Hic conſequenter ductor queſitus inuenitur. cum dicitur:Inuenit iuuenem. id eſt angelum in ſpecie iuuenis apparentem.d Splendidum. id eſt in facie valde pulchrum. e Stantem precinctum et quaſi paratum ad ambulandum ⁊cͣ. Apparitiones enim angelice in corporibus aſſumptis fiunt ẜm proprietates legationū ad quas angeli mittuntur: et quia iſte mittebatur a deo ad ducēdum filium tobie ꝑviam: ideo apparebat anteqͣꝫ diſpoſitus ad itinerandum. f Unde tehabemus bone iuuenis. id eſt de qua gente es tu? quia nolebat habereductorem gentilem: ſed iſraelitam. gͦAt ille reſpondit ex filijs iſrael.verum dixit qͣꝫuis non eſſet homo. Nam illa que ab angelis inter homines fiunt ſunt figuratiua: ſicut comeſtio eorū fruitionē glorie ſignat. vnde infra. xij. ca. dicit angelus iſte: Cum eſſem vobiſcum per voluntatemdei videbar quidem vobiſcum manducare et bibere: ſed ego cibo inuiſibili et potū qui ab hominibus videri non poteſt vtor: et eodem modo locutio eiꝰ: qua dic̄ ſe eē ex filijs iſrael: ſignat coniunctionem charitatis: qͣſancti angeli coniuncti ſunt fidelibus deuotis. Cetera patent vſqꝫ ibi:h Et omnia ītinera eius frequenter ambulaui. Per hoc deſignatur eiꝰpromptitudo ad exequendum mandata dei circa homines ad dei gloriā⁊ clectoruꝫ ſalutem. ẜm ꝙ dicitur Hebreorum. .j. Omnes adminiſtratorijpiritus ſunt in miniſterium miſſi: propter eos qui capiunt hereditatemſalutis.Et manſi

D

A

G