¶ TobiasEGlo. ordi.Ca IIII ¶ Nico. de lyra
Bit̄ cū ¶ Ca. IIIIA2tobiaſ putaret orationē ſuā exaudirivt mori potuiſſet: vocauitad ſe tobiā filiū ſuū: dixitqꝫa § qui me debes imitari.ei: Audi fili mi verba oris vaI intelligentia.mei: ⁊ ea ī corde tuo quaſi.a § religionis.fundamēta cōſtrue. Cū aca ſ nemo vnqͣꝫ carnē ſu. o. h.ceꝑit deꝰ aīam mēaꝫ: corpꝰ ea ſ honora pa. t. et ma. ⁊cͣ. et qui maledix. pa. vel ma. m. m.meū ſepeli: ⁊ honorē habebis matri tue oī ta §qͣi: ne ſis ingratꝰ maternis laboribꝰ: ei redde te qui. cū dolore dedi te.bꝰ diebꝰ vitę eiꝰ. Memor eī eſſe debes: q̨̄ ⁊quāta ꝑicula ꝑpeſſa ſit ꝓpt̓ te ī vtero ſuo.a I in bono. bF ſimulviuūt: ſancti ſimul ſepeliunt̉ quoꝝeadem in vita fides ⁊ eadē in morte requies.Cū aūt ⁊ ip̄a cōpleuerit tp̄s vitę ſuę: ſepelia F nō dicit noctibꝰ qꝛ tota vita iuſtorū dies eſt.es eā circa me. Oībus aūt diebꝰ vitę tuę ī sa ſ vel dn̄m charitatē dei: ſpem fidē. b nō dicā facias.mēte habeto deū: ⁊ caue ne aliqn̄ pctō cō ha ſ ꝙ ē fouere vel tacere cū poſſis arguere. b I nō d̓ rapina.ntias: ⁊ p̨̄t̓ mittās p̨̄cepta dei nr̄i. Ex ſub ę§ miſcd̓iam q̄ priꝰ ē ī mēte qͣꝫ ī oꝑe: vn̄ qͥ miſeret̉ ⁊ cōmodat.I oī petēti te tribue. I vn̄: viſitās ſpeciē tuā nō peccabis.ſtātia tua fac elemoſynā: ⁊ noͣli auertere fā 1debes eī diligereximū tuū. b § iudiciū ſine miſericordiaei qnō facit miſeordiā: date ⁊ dabit̉ vobis. I beati em̄miſericordes quoniā .i. m. co.ciā tuā ab vllo paupere. Ita em̄ fiet: vt nec ina I ẜm facl̓tatē nō ex triſticiā aut ex neceſſitate: hilarē eī da. d.a te auertat̉ facies dn̄i. Quō potueris ita neſto miſericors. Si multū tibi fuerit: abūa ſ volūtas a deo penſat̉ nō dati quātitas.danter tribue: ſi exiguum tibi fuerit: etiaꝫ oexiguū libenter impartiri ſtude. Pręmiū ꝑa ſ vnde: theſaurizate vobis the. ī. c. c iudicij vbi nemo ſufficiet ſi miſericordia deficiet.em̄ bonū tibi theſaurizas in die̓ neceſſita qa ſ vn̄: abſcōdite elemoſynā ī ſinu pau. ¶ Feterna.tis: qm̄ elemoſyna ab omni pctō ⁊ aͦ mor ra ſ redēptio aīe viri ꝓprie diuitie ⁊ alibi: pctā tua elemoſynisredime. itē ſicut aqͣ extinguit ignē i. e. e. p. b § infernte liberat: ⁊ nō patiet̉ aīam ire ī te̓nebras: qa ſ et ſi nō corā hoībusfiducia magna erit corā ſūmo deo elemoa § caueſyna oībus facientibus eā. Attēde̓ tibi fia ſmentis et corporis b F expoſitio.li mi ab omni fornicatiōne: ⁊ p̨̄ter vxorema § luxurie b 5 nedū facere c I nō veniat mihi peſ. ſu. initiūomnis peccati ſuperbia.tuā nūqͣꝫ patiaris crimen ſcire̓. Sūperbiā¶ Imente. b § necdū facto. c § et ſi aliquādo ſit nō regnetnunqͣꝫ in tuo ſenſū aut in tuo̓ verbo domiI ibi ceciderūt oēs qui operant̉ iniquitatē. Imentis vel corporis hominis vel angelinari ꝑmittas. In ipſa em̄ initiū ſūpſit oīsa§ nō veniat mihi pes ſuꝑbie. b ſ nō morabit̉ opus mercennarū tui apud te vſqꝫ mane: qui meruit oꝑando nō mereatur expectando.ꝑditio. Quicūqꝫ tibi aͦliquid operatus fuerit ſtatī ei mercedē reſtitue: ⁊ merces mercēnarij tui apud te omnino nō remaneat.
V Ca. IIIIBiturcū tobias ⁊cͣ.Corpus meuꝫſe. Corpora ſepeliendo. q. ſacroſanctū depoſitū terre cōmendamus q̄reddenda glorificanda in reſurrectiōe credimus.☞Tūt rn̄dit
Tunc tobias ⁊cͣ. Eadē itaqꝫ ¶ Ca. IIIMOAAllLCT. die cōtigit ⁊c̄. Per ſarā q̄ interp̄tat̉ princiapiſſa ſignificat̉ aīa: et ꝑ eius ancillā caro que debet aīe ſubijci: ſed inmultis caro ſpiritui dominat̉: ⁊ ſic ſara ab ancilla turpiter increpat̉.Un̄ dicit Bern̄. O hō cur aīam tuā vilipendis ⁊ carnē tuā ei p̄ponis dominā ancillari ⁊ ancillā dominari magna abuſio eſt. Et ſicutꝓ remedio querēdo ſara aſcēdit ſuperiꝰ cubiculū ibi orās deuote dominū: ſic anima debet in deū ꝑ ſacrā meditationē ⁊ orationē deuotiˢeleuari. In illo tꝑe. Sequit̉. Et miſſus eſt angelus raphael ⁊cͣ.Myſtice ꝑ raphaelē ītelligi pōt dn̄s noſter ieſus xp̄s qui d̓r magnicōſilij angelus. Eſa. ix. ſcd̓m trāſlationē. lxx. ⁊ venit in mūdū ad curādū in vtroqꝫ ſexu genus humanū.Bitur cū tobias ⁊cͣ. Deſcripta cōuerſatione tobie Ca. IIIIquidē fecit deus ꝑ angelū filij ſui ductorē in terrā medoū: qͥvirtuoſa. hic ꝯſequēter deſcribit̉ conſolatio gratioſa: quamreuertens attulit diuitias ad releuandū parentū ſuorū paupertatē:⁊ ad medicinā ad curandum patris ſui cecitatē: ſic ergo ꝓceditur:quia primo ponitur filij miſſio. ſcd̓o eiuſdem reuerſio. x. ca. prima induas: quia primo tobias mittit filiū ſuū. ſcd̓o filius exequit̉ patrisimperiū. ca. v. prima adhuc in duas: qꝛ primo pater filiū inſtruit. ſecūdo legationē ei iniungit. ibi: Indico etiā tibi. Circa filij inſtructionē primo excitat eius attentionē d. b Audi fili mi verba oris mei.nō tm̄ auribus corporis ſed etiam mentis. ideo ſequit̉: c Et ea incorde tuo quaſi fundamēta cōſtrue .ſ. edificij ſpūalis: vt ex eo cōſurgat multiplicatio bone operationis. cōſequenter ſubdit illā inſtructionē: qꝛ pater nō ſolū debet filio nutrimentū: ſe etiā documentuꝫ:⁊ primo inſtruit filiū de reuerentia parentū: vt ex ſenſibilibus ⁊ magis notis ꝓcedat ad intelligibilia ⁊ minus nota d. d Cū acceperit deꝰ animā meā: mortē em̄ ſuā putabat ꝓpinquā: vt dictum eſt.e Corpus meū ſepeli. ẜm em̄ fidē noſtrā corpora fideliuꝫ reſurgentad vitā īmortalē: ꝓpter qd̓ ſancti patres de ſepulturis habuerūt rōnabiliter curā bona. f Et honorē habebis matri tue: nō ſolū eamreuerēdo ſed etiā neceſſaria miniſtrādo in vita ⁊ in morte in qua indiget ſepultura. ideo ſubdit̉: Cum aūt ipſa cōpleuerit ⁊cͣ. ſubdit̉:g Omnibus. Hic cōſequēter inſtruit eum de obediētia ad deū. dicēs: Omnibus aūt diebus vite tue in mente habeto deū: ꝑ veram fidem ⁊ dilectionē. h Et caue ne aliqn̄ peccato cōſcientias: licetem̄ ẜm Augu. nō ſit in poteſtate noſtra quibus viſis tangamur: tn̄eſt in poteſtate noſtra ea reſpuere vel acceptare. i Et pretermittas p̄cepta dei noſtri. ea tranſgrediendo. k Ex ſubſtantia. Hictertio ipſum inſtruit de miſericordia ad ꝓximū. dicens: Ex ſubſtantia tua fac elemoſynā: ⁊ nō de alieno. l Et noli auertere faciē tuaꝫab vllo paupere. q. d. ſi nō potes exhibere manū. exhibeas tn̄ animū⁊ cōpaſſionis ſignū. nam de huiuſmodi impoſſibilitate nullus ſe poteſt excuſare. m Ita em̄ fiet vt nec a te auertat̉ facies dn̄i: ꝓpterqd̓ dicit ſaluator Luce vj. Date ⁊ dabit̉ vobis: ⁊ qm̄ elemoſyna ē diſcrete facienda .ſ. ẜm poſſibilitatē facientis. ideo ſubdit̉: n Quomodo potueris ita eſto miſericors ⁊cͣ. qꝛ ſic nō eſt elemoſyna facienda: vt recipiētibꝰ ſit remiſſio ꝑ abundantiā vel ſufficientiā: facientibus aūt tribulatio ꝑ indigēt: iam vt habet̉. ij. Coꝝ. viij. niſi qn̄ propter chriſtum vult eē pauꝑ: vt eū quis religionē ingredit̉: vt ſic pauper chriſtum pauperem ꝑfectius ſequat̉: o Etiā exiguum libēter impartiri ſtude. nā in hoc magis penſat̉ affectus qͣꝫ ceſus: ꝓpterquod ſaluator plus reputauit duo minuta a paupere vidua oblata:qͣꝫ diuine munera magna: Marci .xij. et ſubdit̉ ratio faciendi elemoſynam. cum dicit̉:bi ꝓuidendo. q In die neceſſitatis: id eſt mortis quia ſicut dicitPremium em̄ bonum tibi theſauricas. tiAuguſti. Sola miſericordia comes eſt defunctorum: ⁊ in die iudicijgeneralis quia tunc iudex dicet: Uenite benedicti patris mei: ꝑcipite paratū vobis regnū. et ſubdit̉: Eſuriui em̄ ⁊ dediſtis mihi manducare ⁊cͣ. Matth̓ .xxv. ideo ſubdit̉: r Quoniam elemoſyna abomni peccato et a morte .ſ. gehenne. s Liberat. eſt em̄ inter aliamiſericordie opera valde ſatiſfactoria: Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Cetera patent. t Attende tibi. Hic quarto inſtruit filium de innocentia de ſeipſo dicēs: Attende tibi fili mi ab omnifornicatione .ſ. corporali et ſpirituali q̄ eſt idolatria: ⁊ ſub fornicatione corporali intelligit adulteriū: ⁊ omne carnis peccatum. ideo ſubditur: Et p̄ter vxorem tuam nunqͣꝫ patiaris ⁊cͣ. Cōſequēter inſtruiteū de humilitate vera dicens: v Superbiam nunqͣꝫ in tuo ſenſu: id eſt in tuo corde. x Aut in tuo verbo. id eſt in exteriori ſigno vel opere. y Dominari ꝑmittas. non dicit euenire: quia impoſſibile eſt quin inſurgant elationes alique: ſed tunc dominant̉ qn̄quis impetum earū ſequens ẜm eas operat̉: quod poteſt ab hominecaueri. z In ipſa em̄ initiū ſumpſit omnis perditio. nam primūpctm̄ angeli fuit ſuꝑbia: exquo ſecutū eſt pctm̄ hoīs ꝑ tēptionē demōis. Gen̄. iij. a Quicūqꝫ tibi aliqͥd ⁊c. Hic qͥnto inſtruit filiū deiuſticia ad oꝑariū d. Quicūqꝫ tibi aliqͥd oꝑatꝰ fuerit ſtatim ei mercedē reſtitue: qꝛ tales vt cōiter ſūt pauperes de labore ſuo qͦtidianū victum acqui-
E
A
. j. i. ca.ror: et̓ ca.debron.
2o 3. bLuc̄. 14. b.
e. pen̄.t c. miroc. medicinaArch̓. diſt.4. parſimonia.
Leui. 19. b.Deū. 24.Mat .7.