FIIIIEſdre Ca. IX
te mortem: ante iudicium: ante perditioneꝫ: ſediocundabor ſuper iuſtorum figmentū: ⁊ memorabor peregrinationis quoqꝫ ⁊ ſaluatiōis ⁊ mercedis receptionis. Quomodo ergo locutꝰ ſumꝫſic ⁊ eſt. Sicut enim agricola ſerit ſuper terraꝫ ſemina multa ⁊ plantationes multitudīs plātat:ſed nō in tempore omīa quę ſemīata ſunt ſaluātur: ſed nec omīa q̨̄ plātata ſunt radicabūt: ſic etqui ī ſeculo ſemīati ſunt nō omēs ſaluabunt̉. Etreſpōdi ⁊ dixi: Si inueni gratiā loquar. Quō ſemen agricolę ſi nō aſcenderit aut non acceperitpluuiam tuam in tempore: aut ſi corruptum fuerit multitudine pluuię: ſic perit: ⁊ ſimiliter homoqui manibꝰ tuis plaſmatus eſt: ⁊ tu ei imago nominatus: quoniā ſimilatꝰ es ei ꝓpter quem omnia plaſmaſti: ⁊ ſimilaſti ſemni agricolę. Nō iraſcaris ſuper nos: ſed parce populo tuo ⁊ miſerere hęreditati tuę. Tu autem creaturę tuę miſereris. Et reſpōdit ad me ⁊ dixit: Quę ſunt p̨̄ſentiapręſentibꝰ: ⁊ quę futura futuris. Pultū enim tibi reſtat vt poſſis diligere meā creaturam ſuperme: tibi autem frequēter ⁊ ip̄i proximaui: iniuſtꝭautem nūqͣꝫ. Sed ⁊ in hoc mirabilis es coraꝫ altiſſimo: quoniā humiliaſti te ſicut decet te: et nōiudicaſti te vt īter iuſtos plurimum glorificeris.Propter qd̓ miſerię multę ⁊ miſerabiles efficientur eis qui habitāt ſęculū in nouiſſimis: quia inmulta ſuperbia ambulauerūt. Tu autem pro teintellige: ⁊ de ſimilibus tuis inquire gloriā. Uobis enim apertus eſt paradiſus: plantata eſt arbor vitę. pręparatū eſt futurum tempus: pręparata eſt abudātia: edificata eſt ciuitas: probataeſt requies: ꝑfecta eſt bonitas: ⁊ perfecta ſapientia. Radix mali ſignata eſt a vobis: infirmitas ⁊tinea a vobis abſconſa eſt: ⁊ ī infernū fugit corrūptio in obliuiōe. Tranſierūt dolores: ⁊ oſtenſus eſt ī fine theſaurus immortalitatis. Noli ergo adijcere inqͥrēdo de multitudīe eoꝝ qui pereunt. Nam ⁊ ip̄i accipiētes libertatem ſpreuerūtaltiſſimū: ⁊ legem eius cōtempſerūt: ⁊ vias eiusdereliquerūt. Adhuc auteꝫ iuſtos eius cōculcauerunt. ⁊ dixerūt in corde ſuo nō eſſe deum: ⁊ qͥdem ſciētes quoniaꝫ moriūtur. Sicut enim vosſuſcipiēt quę prędicta ſunt: ſic eos ſitis ⁊ cruciatus quę p̨̄parata ſunt. Nō enim voluit homineꝫdiſperdi. Sed ⁊ ip̄i qui creati ſunt coinquinauerūt nomē eius qui fecit eos: ⁊ ingrati fuerunt eiqui pręparauit eis vitam. Quapropter iudiciūmeum modo appropinquat. Quę nō om̄ibꝰ demonſtraui niſi tibi: ⁊ tibi ſimilibus paucis. Et reſpondi: ⁊ dixi: Ecce nūc domīe demōſtraſti mihimultitudinē ſignorum quę incipies facere ī nouiſſimis: ſed nō demōſtraſti mihi qͦ tꝑe. ¶ Ca. IX.T reſpōdit ad me ⁊ dixit: Metiens metire tempꝰ ī ſemetip̄o: ⁊ erit cum viderꝭqn̄ trāſierit pars q̨̄dā ſignoꝝ q̄ p̄dicta ſt̓:
tūc intelliges qm̄ ip̄m eſt tempus ī quo incipiet altiſſimus viſitare ſęculū qd̓ ab eo factuꝫ eſt.⁊ quādo videbit̉ in ſęculo motio locorū ⁊ populorū turbatio: tūc intelliges quoniā de his erataltiſſimus locutꝰ a diebꝰ qui fuerunt ante te abinitio. Sicut enī om̄e qd̓ factū eſt in ſęculo initium habet pariter ⁊ ꝯſummationem: ⁊ ꝯſummatio eſt manifeſta: ſic et altiſſimi tempora initiahabēt manifeſta in prodigijs ⁊ virtutibꝰ ⁊ conſummationes in actu ⁊ in ſignis. Et erit omīsqui ſaluus factus fuerit: ⁊ qui poterit effugereper opera ſua: ⁊ per fidem in qua credidiſtis relinquetur de prędictis periculis: ⁊ videbit ſalutare meum ī terra mea: ⁊ ī finibus meis: quoniam ſanctificaui me a ſęculo. Et tūc miſerebuntur qui nūc abuſi ſunt vias meas: ⁊ in tormentis cōmorabūtur hi qui eas proiecerūt in contemptu. Qui enim non cognouerūt me viuentes beneficia cōſecuti: ⁊ qͥ faſtidierūt legem meam: cum adhuc erant habentes libertateꝫ: ⁊ cūadhuc eſſet eis apertus pęnitētię locus non intellexerūt ſed ſpreuerūt: hos oportet poſt mortem in cruciamento cognoſcere. Tu ergo noliadhuc curioſus eſſe quomodo impij cruciabuntur: ſed inquire quomō iuſti ſaluabūtur: ⁊ quorum ſęculum: ⁊ propter quos ſęculum ⁊ quando. Et reſpondi: ⁊ dixi: Olim locutꝰ ſum ⁊ nūcdico: ⁊ poſtea dicam: quoniam plures ſunt quipereunt qͣꝫ qui ſaluabūtur: ſicut multiplicat̉ fluctus ſuper guttam. Er reſpondit ad me: ⁊ dixit:Qualis ager: talia ⁊ ſemina: et quales flores:tales ⁊ tincturę: ⁊ qualis operator: talis ⁊ creatio: ⁊ qualis agricola: talis cultura: quoniā tēpus erat ſęculi. Et nunc cum eſſem parans eishis qui nunc ſunt anteqͣꝫ fieret ſęculum in quohabitarent: ⁊ nemo contradixit mihi. Tunc enīquiſqꝫ ⁊ nūc creatur in mundo hic parato ⁊ mēſe indeficienti ⁊ lege inueſtigabili: corrupti ſuntmores eorum. Et conſideraui ſeculū: ⁊ ecce eratpericulum propter cogitationes quę in eo aduenerunt. Et vidi ⁊ peperci ei valde: ⁊ ſeruauimihi acinum de botro: et plantationem de tribu multa. Pereat ergo multitudo quę ſine cauſa nata eſt: ⁊ ſeruetur acinus meus ⁊ plantatiomea: quia cum multo labore perfeci. Tu autemſi adhuc intromittas ſeptem dies alios: ſed nōieiunabis in eis: ibis in campum floruꝫ vbi domus nō eſt ędificata: ⁊ manducabis ſolūmodode floribus campi: ⁊ carnem nō māducabis: etvinum non bibes: ſed ſolūmodo flores. Deprecare altiſſimum ſine intermiſſione: ⁊ veniam etloquar tecum. Et profectus ſum ſicut dixit mihi in campum qui vocatur ardath: ⁊ ſedi ibi infloribus. Et de herbis agri manducaui: ⁊ factaeſt eſca earum mihi in ſaturitatem. Et factuꝫ eſtpoſt dies ſeptem ⁊ ego diſcumbebam ſupra fę-