IIIIEſdreCa.VIII

VIII

repoſita gl̓ia altiſſimi ꝓtegere eos qͥ tarde ꝯuercari ſunt: nos aūt peſſimis vijs ambulauimus:et qm̄ oſtendet̉ paradiſus cuiꝰ fructus incorruntꝰ ꝑſeuerat in qͦ eſt ſecuritas ⁊ medela: nos vero nō ingrediemur. In ingratis enī locis cōuerſatiſumꝰ: ⁊ qm̄ ſuꝑ ſtellas fulgebūt facies eorūqui abſtinentiā habuerunt: noſtrę auteꝫ faciesſuꝑ tenebras nigrę. Non enī cogitauimꝰ viuentes qn̄ iniquitatē faciebamꝰ ꝙ incipiemus poſtmortē pati. Et reſpōdit. ⁊ dixit: hoc eſt cogitamentū certaminis qd̓ certabit qui ſuꝑ terrā natus eſt hō: vt ſi victus fuerit patiat̉ qd̓ dixiſti.Si autē vicerit recipiet quod dico: qm̄ hęc ē vita quā moyſes dixit cū viueret ad populum dicens: Elige tibi vitam vt viuas. Non crediderunt aūt ei: ſed nec poſt eū ꝓphetis. Sed nec mihi qͥ locutus ſum ad eos: qm̄ nō eſſet triſticia inperditionē eorū ſicut futurū eſt gaudiū ſuꝑ eosquibꝰ perſuaſa eſt ſalus. Et reſpōdi. ⁊ dixi: Sciodn̄e qm̄ vocatus eſt altiſſimꝰ miſericors in eo ꝙmiſereat̉ ī his qui nondū in ſęculo aduenerunt:ꝙ miſeret̉ illis qui ꝯuerſionē faciūt in lege ei⁊ longanimis eſt: quoniā longanimitatē p̨̄ſtathis qͥ peccauerūt quaſi ſuis operibꝰ: ⁊ munificꝰeſt: qm̄quidē donare vult ꝓ exigentijs: ⁊ multęmiſericordię: qm̄ multiplicat magis miſericordias his qui p̨̄ſentes ſunt ⁊ qͥ pręterierūt ⁊ qͥ futuri ſunt. Si enī nō multiplicauerit miſericordias ſuas: nō viuificabit̉ ſęculū cū his qͥ īhęreditabāt in eo. Et donat: qm̄ ſi nō donauerit de bonitate ſua: vt alleuient̉ hi qͥ iniqͥtateꝫ fecerūt deſuis iniqͥtatibꝰ: nō poterit decies milleſima ꝑsviuificari hoīm. Et iudex ſi non ignouerit his qͥcurati ſunt verbo eiꝰ: ⁊ deleuerit multitudinemꝯtemptionū nō fortaſſis derelinq̄rent̉ īnumerabili multitudine niſi pauci valde. ¶ Ca. VIIITreſpondit ad me ⁊ dixit: hoc ſęculuꝫfecit altiſſimꝰ propt̓ multos: futurū ātppter paucos. Dicā ergo corā te ſimilitudinē eſdra. Quō aūt interrogabis terrā: etdicet tibi: qm̄ dabit terrā multā magis vnde fiat fictile: paruū aūt puluerē vnde aurū fit: ſic etactus p̨̄ſentis ſęculi. Multi qͥdeꝫ creati ſūt: pauci autē ſaluabūtur. Et reſpondi. ⁊ dixi: Abſorbeergo aīa ſenſum: ⁊ deuora qd̓ ſapit. Cōueniſti eīobaudire ⁊ ꝓphetare volens. Nec eī tibi ē datūſpatiū niſi ſolūmodo viuere. O dn̄e ſi nō ꝑmittes ſeruo tuo vt oremꝰ coraꝫ te: ⁊ des nobis ſemen cordi ⁊ ſenſui culturā: vnde fructꝰ fiat: vnde viuere poſſit omīs corruptꝰ qͥ portabit locūhomīs? Solus enī es: ⁊ vna plaſmatio nos ſumus manuū tuaꝝ ſicut locutᵇ es. Et qūo nūc inmatrice plaſmatū ē corpꝰ ⁊ pręſtās mēbra: ꝯſeruatur in igne ⁊ aqua tua creatio: ⁊ nouē menſibus patit̉ tua plaſmatio tuā creaturam q̨̄ in eacreata ē: ip̄m aūt qd̓ ſeruat ⁊ qd̓ ſeruatur vtraqꝫ

ſeruabunt̉: ſeruataqꝫ qn̄qꝫ iteꝝ reddit matrix q̨̄in ea creuerūt. Imperaſti enī ex ip̄is mēbris hoceſt māmillis p̄bere lac fructui māmillarū vt nutriat̉ id qd̓ plaſmatū eſt vſqꝫ in tempus aliqd̓: etpoſtea diſponas euꝫ tuę miſericordię. Enutriuiſti eū tua iuſticia: ⁊ erudiſti eū in lege tua. Et corripuiſti eū tuo intellectu: ⁊ mortificabis eum vttua creatura: ⁊ viuificabis eum vt tuū opus. Siergo ꝑdideris eū qͥ tantꝭ laboribꝰ plaſmatꝰ eſt:tuo iuſſu facile ē ordinari: vt ⁊ id qd̓ fiebat ſeruaret̉. Et nūc dn̄e dicam: de om̄i hoīe tu magꝭ ſcis:de populo aūt tuo ob quē doleo: ⁊ de hęreditate tua ꝓpter quā lugeo: ⁊ ꝓpter iſrl̓ ꝓpter queꝫtriſtis ſum: ⁊ de iacob ꝓpter quē doleo: ideo incipiam orare corā te ꝓ me ⁊ ꝓ eis: qm̄ video lapſus nr̄os qͥ inhabitamꝰ terrā. Sed audiui celeritatē iudicis qͥ futurꝰ eſt. Ideo audi vocē meaꝫ⁊ intellige ſermonē meum: ⁊ loquar corā te. Initium verboruꝫ eſdrę priuſqͣꝫ aſſumeret̉. Et dixi:Domine qui inhabitas ſęculū: cuiꝰ oculi eleuatiin ſuꝑna ⁊ aere: ⁊ cuiꝰ thronꝰ ineſtimabil̓: ⁊ gl̓iaincomprehenſibilis. cui aſtat exercitus angelorum cū tremore: quorū ſeruatio in vento et igniconuertitur: cuius verbum verum ⁊ dicta perſeuerantia: cuius iuſſio fortis ⁊ diſpoſitio terribilis: cuius aſpectus arefacit abyſſos: ⁊ indignatio tabeſcere facit montes: et veritas teſtificat̉.Exaudi orationeꝫ ſerui tui: ⁊ auribꝰ percipe deprecationē figmenti tui. Dum enī viuo loquar:⁊ dum ſapio reſpondebo. Nec reſpicias populitui delicta: ſed qui tibi in veritate ſeruiunt. Necintendas impia gentiū ſtudia: ſed qui tua teſtimonia cū doloribꝰ cuſtodierūt. Nec cogites quiin ꝯſpectu tuo falſe ꝯuerſati ſunt: ſed memorareqͥ ex volūtate tua timorem cognouerunt. Neqꝫvolueris perdere qͥ pecuduꝫ mores habuerunt:ſed reſpicias eos qui legem tuam ſplendide docuerunt. Nec indigneris eis qͥ beſtijs peiores iudicati ſunt: ſed diligas eos qui ſemper in tua iuſticia confidunt ⁊ gloria. Qm̄ nos ⁊ patres noſtri talibus morbis languemus: tu aūt propternos peccatores miſericors vocaberis. Si enimdeſideraueris vt noſtri miſerearis: tunc miſericors vocaberis: nobis autem non habentibusopera iuſticię. Iuſti enim quibus ſunt oꝑa multa repoſita: ex proprijs operibus recipient mercedem. Quid eſt enī homo vt ei indigneris autgenus corruptibile vt ita amarus ſis de ipſo:In veritate enim nemo de genitis ē qui nō impie geſſit: ⁊ de confitentibus qui non deliquit.In hoc enim annunciabitur iuſticia tua ⁊ bonitas tua domine: cū miſertus fueris eis qͥ nō habent ſubſtantiam bonorum operum. Et reſpondit ad me. ⁊ dixit: Recte locutus es aliqua: ⁊ iuxta ſermones tuos ſic ⁊ fiet. Quoniā nō vere cogitabo ſuꝑ plaſma eorum qui peccauerunt an-

E

C