Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Slo ordi.¶PrologusNico. de. lyra

a Et nūc flecto genua cordiſ mei ab p̄cans a te bonitatē dn̄e: Pec§ qd̓ eſt maior ꝓfectꝰ: ſiqͥdē plurimi peccātſed nō oēs ꝓprias iniqͥtates agnoſcuntcaui dn̄e peccaui: ⁊ iniqͥtatemmeā agnoſco. Peto rogans te bdn̄e remitte mihi. remitte mia I ſole pereāt q̄ me ſecū ꝑdere laborant.hi: ne ſil̓ ꝑdas me cū iniqͥtatibꝰa § illo curſus extēdit̉ penitētiū: vt q̄ peccauerunt obliuitradant̉ ne eterne memorie domini recondanmeis: neqꝫ ī ęternū reẜues mae la mihi: qꝛ indignū ſaluab̓ mef ẜm magnā miſcd̓iaꝫ tuā: ⁊ laua F nō vno die nec pauco tꝑe: ſed oī die: qͥ enīꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē hic ſaluus erit.g dabo te ſꝑ oībꝰ dieb vitę meę:b qm̄ te laudat oīs virtꝰ celoꝝ: ⁊ dtibi ē gl̓ia in ſęcl̓a ſęcl̓oꝝ. Amē. Finit oratio manaſſes q̨̄ nōeſt in canone.Incipit pręfatio beati Hieronymi preſbyteri in libꝝ Eſdrę.Trum difficiliꝰ ſit efacere quod poſcivtis: an negare: nec fLdum ſtatui. Namvobis aliquid imperantibusabnuere ſentētię eſt: et magni­ 8tudo oneris impoſiti ita ceruices premit: vt ante ſub faſce ru iendū ſit qͣꝫ leuandū. Acceduntad hoc inuidorū ſtudia: qͥ om̄eqd̓ ſcribimꝰ reꝑhendēdum putant. Et interdū ꝯtra ſe ꝯſcientia repugnāte publice lacerātq̨̄ occulte legūt: intantū vt clamare cōpellar ⁊ dicere: Dn̄e libera aīam meā a labijs iniqͥs:⁊ a lingua doloſa. Tertiꝰ annꝰeſt ꝙ ſemꝑ ſcribitꝭ atqꝫ reſcribitis vt eſdrę librū et heſter vob̓de hebręo trāſferā: qͣſi nō habeatis gręca ⁊ latina volumina: naut quicquid illud eſt quod a gͦͦnobis vertitur: non ſtatim ab nomībus cōſpuendum ſit. Fruſtra autem (vt ait) quidā niti:neqꝫ aliud fatigando niſi odium quęrere: extremę demētięseſt. Itaqꝫ obſecro vos mi dommon ⁊ rogatiane chariſſimi: vtpriuata lectione contenti: libros nō efferatis in publicuꝫ:nec faſtidioſis cibos ingeratꝭ. tvitetiſqꝫ eorum ſuꝑciliū qͥ iudicare tm̄ de alijs: ⁊ ip̄i facere ni-

pn̄t ꝓuocat̉. a Et nūc flec.pͥenua cordis flectit vt ſimpliciillatiōe deleat qd̓ ꝓterua p̄ſūtiōe ꝑegerat. In ſil̓itudinē hoīsxteriorꝭ interiorē deſcribit.b Peccaui d. p. Iteratio ꝯfitēdi vera ē hūilitas ſupplicātꝭ. q. d.Peccaui ſpū: peccaui cogitatiōibus. Peccaui factꝭ: peccaui forinſecꝰ. Peccaui in deū: peccaui ī ꝓimū. Non leui ꝓnūciatōe doloris: hec verba ſunt relegenda: ſꝫcū eadē grauitate qͣ dicta ſunt a p̄cante. Ne leuit̓ ꝑcurrat animꝰacer iſta: ſed cū dolore graui ⁊ patientia triſti in paucꝭ verbis vimmagne rei ſapiat coartari. Penitens qͥppe aut tacitꝰ labijs flētibꝰetiā ſilentio dep̄cet̉: aut ētlū aliqͥd ex dolore cōtritipaucʸ loquat̉: qꝛsͣ locutio dn̄itit. Cor enī cōtriīdeꝰ nō ſpernit.Nō ait: ne dānes mnat̉ in ſubſtand̓ vero ꝑdit̉ꝑdit̉: id agit̉: vtabeat̉ in nihilū redigat̉. dunNota iniquitates nulantiā: om̄e qͥppe pctm̄e: que dū aufert̉ in niilum reuocatur.e Quia indignum ſalua. Indignos dominus ſaluat: non ꝓ meito delictorum retributioneꝫ impropter miſericordieperfundēs. Diiat īgnuꝫnū quēfaciebat inScd̓m magnā miQui ẜm magnā mirit ſaluari: nō tꝑal̓:utē inqͥrit. Equidēē ad hāc vitā eſtinagnā aūt miſcd̓iaꝫ reī ꝯcurrere ſempiterne.di. vi. Prudēs expectator eterne ſalutꝭ: nō pauco tꝑe: ſꝫoī tꝑe vite ſue deū laudat. Deꝰ indiebꝰ vite laudat̉. in diebus autēmortꝭ nō p̄t laudari. Sic itaqꝫ quidelictoꝝ inti ſubditꝰ iacet: iniqͥtatibꝰ īuodeuꝫ laudare n̄ p̄t.Nō eſt.laus ī ore pctōris. Cōueo cū fuerit tanqͣꝫde morte trāſlatus ad vitaꝫ: ilicolaudis officio dignꝰ īuenit̉: ꝯſorſv̓tutibꝰ iudicat̉: duꝫt ī terris quē ille qͦꝫ gloꝑnis. h Oīs vir.ce. Cin ſeraphī throni ⁊ doeli: ſedes: ꝟtuteſil̓ta ſūt officia: q̄sī libris poſita ſaꝰ inuenire: aut hūata ſenſibꝰ inquirere nonvalemus.i Gloria in ſecula ſeculo. Eſt gloria temporalis de qua: Ne timueris cum diues factus fuerit homo ⁊cͣ. in f. do. e. Eſt ⁊ alia gloriaſempiterna. Sit gloria domini inſeculum: cui et humana creaturaet angelica famulat̉. Amen.

a Et nūc flecto. Hic ꝯn̄r petit miſericordiā.pͥmo reuerēter dicēſ: Et nūc flecto geuua cordis mei. qꝛ genua corꝑis flectere nō poterat:impeditꝰ cōpedibꝰ ferri. ſcd̓o inſtant̓. ibi:h Peto rogās te dn̄e ⁊cͣ. petitionē ſuā pluries ⁊ multiplicit̓ replicādo. Tertio ꝯfident̉p̄ſumens de dīna miſcd̓ia. ibi: c Quia īdignū ſaluabis me ẜm miſcd̓iaꝫ tuā: ⁊ ꝓmittens emēdari. ibi: Et laudabo te ſemꝑ: et ſicterminat orōnē dicens: d Qm̄ te laudatomīs virtꝰ celoꝝ .i. omēs ordīes angeloꝝ: ettibi eſt gl̓ia in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Finit expoſitio orōnis regis manaſſes.¶¶ Incipit expoſitio fratris Britōnis ordīsminoꝝ ſuꝑ prologū Eſdre.trū difficiliꝰ ſit facere qd̓ poſcitꝭ.v qui vnicꝰ liber eſt ſicut pn̄s proloIſte ꝓlogus ſcribit̉ in libꝝ Eſdre:gus manifeſtat: qꝛ apud hebreoseſdre neemieqꝫ ſermones in vno volumīe coartant̉. tertius enī ⁊ qͣrtus liber ab ip̄o Hiero. inter apocrypha cōputat̉. Ordinat̉ autēiſte liber īmediate poſt Paral̓. ſicut ait Hiero. in libro de hebraicis q̄ſtiōibꝰ: eo ꝙ idē ſitfinis Paral̓. ⁊ pͥncipiū huiꝰ li. Hiſtoria autētobie p̄ceſſit hiſtoria iſtiꝰ libri: vnde ⁊ quidātobiā ante eſdrā ordinant. Alloquit̉ autemHiero. in iſto ꝓlogo dōmone ⁊ rogatianumep̄os: ad quoꝝ rogationē librū iſtum de hebreo tranſtulit ī latinū. Et pͥmo aſſignat duoretrahentia ip̄m ne trāſferat librū iſtū .ſ. operis difficultatē: q̄ tangit̉ in principio ꝓlogi:⁊ inuidoꝝ detractione: q̄ tāgit̉ ibi: Accedūtad hoc ⁊cͣ. Scd̓o ponit duo ip̄m mouētia adtranſferēdū .ſ. inſtātē iſtoꝝ ep̄oꝝ petitionē: ⁊trāſlatiōis ſue neceſſitatē: qꝛ trāſlatio antiqͣcorrupta erat ⁊ diminuta. pͥmum notat ibi:Tertiꝰ ānꝰ ⁊cͣ. ſcd̓m ibi: Si qͥs aūt. lxx. nobiſoppoſuerit ⁊cͣ. Tertio īuehit̉ ꝯͣ emulos. et hͦdupl̓r. prīo qꝛ īpugnāt agnitā veritatē. ſcd̓oqꝛ ꝑ vitiū ingratitudīs bn̄ficioꝝ īpugnāt auctorē. pͥmū ibi: Quid īterp̄tem laniāt. ſcd̓mibi: Porro aliud ē ſi clauſis (qd̓ d̓r) ocul̓ mihi volūt maledicere. Quarto ⁊ vltīo dicit ꝙcharitate ip̄oꝝ ad ſtudiū ꝓuocatꝰ: nō omittet bonū cōmune ꝓpter detractionē odiū veltimorē. ibi: Itaqꝫ licet excedra vl̓ exthetra ſilibet ⁊cͣ. His viſis ad obſcuritates accedamus. f Necdū ſta .i. nōdū cēſui vl̓ iudicaui. nā ſtatuo ſtatuis d̓r cēſere: edificare: fabricare. ordīare: ꝯſtruere: ponere. ęSnīe ē.id eſt ſnīalit̓ fixū ī corde meo: modꝰ ē loq̄nditractꝰ a iudicijs: vbi ratū ⁊ fixū ē qd̓ ꝑ ſnīaꝫdiffinit̉. hͨ Abnuere .i. recuſare vl̓ refutare. q. d. nō eſt fixū in corde meo cōtraire vr̄oimꝑio. In modernioribꝰ aūt biblijs legitur:Nā vob̓ aliqͥd imꝑantibꝰ ānuere ſnīe eſt: et īſnīa in idē redit. i Sub faſce .i. ſub onere: ⁊ declinat̉ hic faſcis. vn̄ faſciculꝰ diminutiuū. k De hebreo trāſferā. in latinū. multi enī trāſlationē. lxx. de greco trāſtulerūt inlatinū. l Quaſi nō habeatꝭ greca volumina .i. trāſlationē. lxx. in greco editā.m Et latina volumīa. trāſlata de trāſlatiōelxx. aut quaſi. n Non ſtatī. poſtqͣꝫ veneritad noticiā emuloꝝ: o Illud ꝯſpuenduꝫſit .i. ab emulis ꝯtēnēdū. p Quicqͥd ē .i.qͣntecūqꝫ vtilitatis eſt: q Qd̓ a nob̓ vertit̉ .i. trāſfert̉. r Niti .i. laborare: s Extreme .i. maxīe. t Faſtidioſis .i. ſuꝑbis:tedioſis: faſtidio plenis. Faſtidiū enī d̓r ſuꝑbia vel tediū: a faſtidio faſtidis: qd̓ ē horrere: ſꝑnere: tedere. v Suꝑciliū .i. ſuꝑbiā q̄notat̉ in ſuꝑcilio ꝑ extollētiā oculoꝝ. UndeEccī. xxiij. b. Extollētiā oculoꝝ meoꝝ ne dederis mihi. Idē. xxvj. B. Fornicatio muliorꝭ ī extollētia oculoꝝ eiꝰ: et ī palpebris illiꝰagnoſcetur.k Fratrū la.

Psͣ .119.